Έγγραφα που αναφέρονται στη διένεξη μεταξύ Ζουμπατογκερμπεσαίων και μονής Χρυσοποδαριτίσσης*.

(*Χρυσοποδαρίτισσας μονή: (ή μοναστήρι των Νεζερών), ανάμεσα στα χωριά Καλάνιστρα και Κάλανος και κάτω από το δρόμο Πατρών Καλαβρύτων, μέσα στον Πείρο ποταμό και σ’ ένα ξεχωριστό φυσικό περιβάλλον…).

Με το Β.Δ. 1259 ορίστηκε συνοικισμός 300 περίπου οικογενειών σκηνιτών των Ζουμπατογκερμπεσαίων λεγόμενος ώστε να αποτελέσει δήμον (1837-1840). Ο διοικητής Αχαΐας εκοπίασε να συγκεντρώσει τις ψήφους των σκηνιτών και εξελέγη δήμαρχος ο Γεώργιος.[1] Ο Βερόπουλος όπως προκύπτει από τα έγγραφα στη συνέχεια ήταν ο διαπραγματευτής των Ζουμπατογκερμπεσαίων με τη μονή Χρυσοποδαριτίσσης.

Το γεγονός όμως ότι υπήρχε διένεξη μεταξύ των Γκερμπεσαίων – Ζουμπαταίων με την Μονή Χρυσοποδαρίτισσας για τα εδάφη στα οποία κατοικούσαν και τα οποία διεκδικούσαν από το Μοναστήρι, προκάλεσε την προσωρινή αναβολή του σχηματισμού συνοικισμού. Το σχετικό έγγραφο έχει ως εξής:

« Αρ.12519                          Βασίλειον της Ελλάδος

Αθήναι τη 21 Σ/βρίου 1836

                              Η επί του Εσωτερ. Γραμματεία της Επικρατείας

                                                    Προς τον Διοικητήν Αχαΐας

Λαβόντας υπ’ όψιν την υπ αρ. 169(;) από 16 τρέχοντος αναφορά σας και τα δύο επισυναφθέντα δικαιολογητικά έγγραφα επί των οποίων επιστηρίζουν τας απαιτήσεις των οι Πατέρες της Μονής Χρυσοποδαριτίσσης, σας προσκαλούμε ν’ αναβάλητε προσωρινώς τον συνοικισμό των Ζουμπατογκερμπεσαίων εις Μαυραβουνά και Καραβοστάσι.

Θέλετε εν τούτοις εξετάση και αναφέρη εις την Γραμματείαν κάθε άλλο μέρος αδιαφιλονίκητον ημπορούν να συνοικισθούν οι σκηνίται ούτοι και αν εκτελέσθη ως προς τους λοιπούς η από 2 Ιουλίου, 1429(;) Διαταγή της Γραμματείας.

                                                       Ο Γραμματεύς

                                                     Αρ. Μανσόλας.»

Τα έγγραφα που ακολουθούν είναι μέρος ενός συνόλου εγγράφων που αναφέρονται στη διένεξη μεταξύ Γκερμπεσαίων (και Ζουμπαταίων) και μονής Χρυσοποδαριτίσσης. Υπάρχουν και άλλα χειρόγραφα έγγραφα που αφορούν την υπόθεση αυτή το περιεχόμενο των οποίων δεν δημοσιεύεται διότι είναι δυσανάγνωστα και δεν κατέστη δυνατόν ν’ αντιγραφούν. Ίσως να υπάρχουν ακόμη περισσότερα έγγραφα ευρισκόμενα είτε στα Γενικά Αρχεία του κράτους ή αλλού, τα οποία θα συμπληρώνουν την υπόθεση.

Στη συνέχεια παρατίθενται τα 15 αυτά έγγραφα κατά χρονολογική σειρά αφού τηρήθηκε, στο μέτρο των επιτρεπομένων κανόνων του σύγχρονου τρόπου γραφής, η ορθογραφία τους. Δεν τηρήθηκε όμως ο τονισμός των λέξεων (με βαρεία και περισπωμένη) και τα πνεύματα (ψιλή, δασεία), αφού οι σύγχρονες γραμματοσειρές δεν παρέχουν αυτή την ευχέρεια. Όλα τα έγγραφα έχουν συνταχθεί το 1830 εκτός του 14ου που έχει συνταχθεί το 1835 και του 15ου που έχει συνταχθεί το 1837.

Έγγραφο 1.

«Δυνάμει του παρόντος μας εγγράφου αποκαθιστώμεν αντιπρόσωπόν μας από μέ/ρους της Ιεράς Μονής μας των Νεζερών της Χρυσοποδαριτίσσης επικαλουμένης τον / συνάδελφόν μας οσιότατον Νικηφόρον δια να παρρησιασθή εις το δικαστήριον των / Π. Πατρών, ή και εις οποίαν άλλην ελληνικήν αρχήν ήθελε το καλέση η χρεία / να ζητήσει το προφανές δόκαιον του μοναστηρίου μας από την ιδιοκτησίαν του των μαύρων / βουνών και καραβοστασίου παρά των ζουμπατογκερμπεσαίων όπου βιαίως την κατά / κρατούν. το οποίον ως αντιπρόσωπόν μας παρακαλούνται να τον γνωρίσουν κάθε / Διοικητήριον και ελληνική αρχή και ούτως του δίδεται το παρόν αντιπροσωπείον / εσφραγισμένον τη σφραγίδι της Ιεράς μονής μας.

Μονή Νεζερών                                             Ο ι πατέρες της Μονής των

Τη 25 Μαϊου 1830                                Νεζερών της Χρυσοποδαριτίσσης

                                                               Ο καθηγούμενος Χριστόφορος

                                                               Ο προηγούμενος Γαβριήλ

                                                               Διονύσιος Ιερομόναχος

                                                               Δανιήλ Ιερομόναχος

Ίσον τω προτοτύπω ευρισκομένω εν τω Διοικητηρίω τούτω, και διδομένω τω / παρόντι αντιγράφω τω αντιπροσώπω Νικηφόρω.

       Τη 9 Ιουν 1830 εν Πάτραις                          Ο διοικητής

                                                                               Α. Αξιότης

                                                                               »

 

Έγγραφο 2.

                                     «Ευγενέστατε κύριε διοικητά των Πατρών.

Κατά την 2 τρέχοντος επροσκλήθησαν οι ζουμπατογκερμπεσαίοι δι’ επιταγής του Διοικητηρίου / κατά ζήτησιν της μονής των πατέρων των Νεζερών της Χρυσοποδαριτίσσης ήτις δι’ εμού δυ/νάμει του αντιπροσωπείου όπου ανά χείρας μου βαστώ ζητώ παρά των ζουμπατογκερμπεσαίων / τα κάτωθεν. /

αον Δυνάμει των εγγράφων πατριαρχικών σιγγιλλίων οπού εις το Διοικητήριον ευρίσκονται να / λάβη την κυριότητα της ιδιοκτησίας της του τόπου των μαύρων βουνών και καραβοστασιού.

βον λαβόντες την κυριότητα θέλει να γίνη ελεύθερος ο τόπος της ιδιοκτησίας της παρά των / ζουμπατογκερμπεσαίων /

γον Να δοθή εννέα, ήτοι 9 χρόνων εισόδημα οπού βιαίως κατακρατούν οι ειρημένοι ζουμπατογκερμπεσαίοι χωρίς να δώσουν το παραμικρόν εις την μονήν ανώ αυτοί εις των ενέα / χρόνων διάστημα έσπερνον, εθέριζον και αλώνιζον εις τον τόπον τούτον της μονής /

δον Να δώσουν τους όσους σπόρους τους έχω δοσμένω ο ίδιος εν τρίτους εις τα 1820 συμποσού / μενοι τζήρκα κοιλά τριακόσια : ήτοι: 300: καθώς και τα όσα γρόσια τους έχω δοσμένα μετρητά / κατά τα χρεωστικά τους έγγραφα όπου εις χείρας μου βαστώ επί λόγω ζευγαριάτικα

εον Να δοθεί εγγύησις αξία δια την ασφάλειαν της ζωής μου, ότι χωρίς της εγγυήσεως / δεν ημπορώ να κατεβώ εκελισεν να κοιτάξω καννίαν υπόθεσιν της μονής μου και εκ τούτου / ζημιώνεται τα μάλιστα.

στον Αν εις τα ανωτέρω δεν ενδώσουν προφασιζόμενοι εις την απόδοσιν του Διοικητηρίουαλλ’ αντ’ / άλλων καθώς και έως άχρι τούδε διαμαρτύρωμαι εναντίον τους δια να αποζημιώσουν  την \ μονήν ταύτην εις όσας ζημίας και έξοδα και χασομέριες της επροξένησαν και θέλει της προξενήσουν, γνωστά τε και άγνωστα εις κάθε καιρόν και κρητήριον Δικαιοσύνης. / δεν αμφιβάλλει όμως η μονή αύτη επιστηριζομένη εις την υπεράσποισιν των / νόμων και εις την βαθύνειαν της ευγενείας της ότι δεν θέλει λάβει το δίκαιόν της από την ιδιο / κτησίαν της ως λαμβάνουν και οι λοιποί πολίται  από τας ιδιοκτησίας τους με το ανήκον σε / βας μένω

                                                      Ο αντιπρόσωπος της μονής των Νεζερών

                                                            Της Χρυσοποδαριτίσσης

τη 9 Ιουνίου 1830                                        Ν. Νεζερίτης

            Πάτραι

                                     Ίσον τω πρωτοτύπω

                                Εν Π. Πάτραις  τη 13 Ιουνίου 1830

                                                    Ο Διοικητής

                                                    Α. Αξιότης»

Έγγραφο 3.

                   «Προς τον προσωρινόν Διοικητήν των Π. Πατρών

Οι κάτωθεν γεγραμένοι αποκρινόμεθα εις την αναφοράν του αντιπροσώπου της αγίας / μονής κυρίου παπά Νικηφόρου και του λέγομεν / ότι τα σιγγίλια του ιερού τούτου μοναστηρίου δεν / είναι νεωστί απόδειξις όπου δυνάμει των οποίων την έχει από παλαιόν καιρόν και δεν ημπορεί / ποτέ να μας αποξενώση από αυτήν την γήν, διά τί οι παπούδες μας, και οι πρόγωνοί των / παπουδών μας δια δεσμούς των αυτών και του μοναστηρίου έζησαν εις αυτά τα χωράφια έ / ως την σήμερον όπου ευρισκόμεθα και ημείς και δικαιωματικώς και δια την πεπαλαιωμένην συνήθειαν ζώμεν, και έχωμεν το δικαίωμα να σταθώμεν και ημείς και οι κληρονόμοι μας. Και μίαν πεπαλαιωμένην συνήθειαν και συμφωνίαν δεν ημπορεί ποτέ να την χα / λάση ένας νέος νικοκύρης, οπού είναι ο παπα Νικηφόρος, / αυτήν την πράξιν από πολλών / χρόνων χαιρόμεθα, καθώς και το δικαίωμα οπού οι κληρονόμοι των επτά ένα το μαρτυρούν / οι υποκάτωθεν φανερωμένοι μάρτυρες, οίτινες εχρημάτισαν, οι κεχαγιάδες, οι σπαϊδες και τούτο δια διαταγής πουλήσεως του ιερού μοναστηρίου. /

δια των 9 χρόνων δικαίωμα μας ζητεί του λέγωμεν ότι το πρώτον χρόνον της αυτης ζη / τήσεώς του οπού μας έδωσε και σπόρον, εσπήραμε και εθερίσαμε και εις τον καιρόν / τούτο εκράζομεν τον καλόγερον Δανιήλ, και του επροσφέραμεν σπόρους και δικαίωμα, αυτός / δεν ήλθεν, πλήν δεν ηθέλησε να περιλάβη, ούτε το έν ούτε το άλλο ημείς δε όλον τον / καρπόν τον επήγαμεν και τον επιθύσαμεν εις το μετόχι του μεγάλου σπηλαίου, όθεν ήλθον οι / τούρκοι, άλλο μεν άρπαξαν, και άλλο έκαυσαν και ούτω εζημιώθημεν αμφώτεροι, τον / παρελθόντα χρόνον κλεπτικώς ασπείραμεν και ομοίως εθερίσαμεν πλήν απετίχαμεν διότι ήλθον οι τούρκοι εις το θέρος και μας ηχμελώτησαν, εσχάτως δε ούτε εσπείραμεν ούτε εθερίσαμεν, επέρσι οπού εσπείραμε και εθερίσαμε εδόσαμε το σύνη / θες δικαίωμα του μοναστηριού από τα επτά το ένα. /

διά δε τα χρεωστικά γρόσια τα ζευγαριάτικα εις όποιον ανήκουν να τα ζητήση / και κατά το ψήφισμα της Δ΄ εν άργη συνελεύσεως θέλει αποκριθούν. δια την εγγύησιν της ζωής του οπού μας ζητεί, πρέπει πρώτον να αποδείξη εάν ημείς ποτέ τον επιβουλευ / τίκαμε, ή του εκάμαμε κανένα καρτέρη, οπλισμένοι ή άοπλοι και τότε έχει το δικαίωμα δια να ζητή την αυτήν εγγύησιν, περί τούτου δεν έχει το αυτό δικαίωμα, ούτε η / μείς ήμεθα εις χρέος να την δόσωμεν. /

αυτός ο μήνας ονομάζετο ο θέρος και αυτός επισωρεύει τους κόπους και την ζωήν / των γεωργών, ο δε κύριος παπα Νικηφόρος μας εκουβάλησε εδώ τώρα δέκα ημέρες / και ούτω φθείρωνται οι καρποί μας οποί είναι η ζωή μας και δια αυτάς τας ζημίας διαμα / ρτυρούμεθα εναντίον του εις το δίκαιον και κατά τον νόμον, εις εις όλα μας τα έξοδα και ζημίας και προστρέχομεν εις τον Σ. Πρ. Διοικητήν δια να μας δώση την άδειαν διά / να υπάγωμεν να συνάξωμεν τους καρπούς μας, κόπους μιας ολοκλήρου χρονιάς και την διαφοράν / αυτήν την θεωρούμεν μετά παρέλευσιν τριάκοντα μία ημερών ή συστένωμεν / επίτροπόν μας και ότι γνωρίσης δια δίκαιον Σ. Διοικητά πρόσταξε δια να κάμωμεν. πλήν / το δίκαιον ζήτημά μας να μην αφαιρεθή δια να υπάγωμεν να συνάξωμεν τους καρπούς μας / ευέλπιδες όντες ότι θέλει συγκατανεύσει εις το δίκαιον μας και μένωμεν ευσεβάστως.

           Πάτραι 9 Ιουνίου 1830

                                               Δια νικολάκη χρυσανθάκην, και θανάσην του πανάγου μουρτά /  και αναστασίου του αδάμ καρά και χρήστου του Π. Πλότα, και χριστόδου / λου Δ. Κεφαλά και λοιποί μην ηξεύροντας να γράψουν ως λέγουν / και κάμνουν τον σταυρόν +

                                                        Νικόλαος μαρόπουλος.

                                                 Γ. Δ. κεφαλά μάρτυς

                                                 Σταμάτης  μαγκαφάς ζουμπατιώτης

                                                 Κωσταντής σκιαδάς σκιαδιώτης

                                                 θ΄  παπαρούτας μάρτυς

                                                 ανδρέας σκαδιάς ζουμπατιώτης

ακολουθούν οι μάρτυρες

Δ: λοπενιότης κεχαγιάς

Γ: κυριακόπουλος από πέτα σπαϊς

Ν: καλεντζιότης πατρινός ομοίως

Ν: καραβοστασίτης μάρτυρας

F: χατζής από πουρνάρι σπαϊς

F: ζουμπατιώτης μάρτυς

F: μουρτάς γκερμπεσιώτης.

 

                                                       Εν Πάτραις

                                                         Ο Διοικητής

                                               Α. Αξιότης»

Έγγραφο 4.

       «Ευγενέστατε κύριε Διοικητά των Πατρών

Έλαβον το αντίγραφον της απολογίας των κυρίων Νικολάκη Χρυσανθάκη, αθανασίου μουρτά, αναστασίου καρά / χρίστου πλότα, χριστόδουλου κεφαλά, και λοιπών γκερμπεσαίων μηνολογουμένην τη 9 / τρέχοντος απάντησιν την κατ’ αυτών κινηθήσαν αγωγήν δοθήσαν εις το Διοικητήριον τούτο, υπό τον κατο / γεγραμμένον εμέ Νξκηφόρον Νεζερίτην επίτροπον της μονής των Νεζερών, όθεν και αναγνούς τα εν / διαλαμβανόμενα απαντώ αυτούς ως έπεται /

Ευγενέστατε θεωρώ, ότι οι άνω ειρημένοι πολλά καλά γνωρίζουσι τα σιγγίλια έγγραφα / και την κυριότητα της μονής δια τον τόπον καραβοστασίου και μαύροβουνών  αλλ’ οποίους δεσμούς προ / γονικούς των μετά της μονής έχωσι ίνα χαίρονται κληρονομικόν δικαίωμα την καταπάτησιν των / δικαιωμάτων της ιδιοκτησίας ταύτης, η μονή τοιούτους δεσμούς δεν γνωρίζει, αλλά γνωρί / ζει τούτο ότι έως του νύν  τους υπέφερε τας καταχρήσεις των χάριν των περιστάσεων, ήδη δε / δεν τους υποφέρει εισέτι και ζητεί επιγόντως σήμερον την ιδιοκτησίαν της από αυτούς και αν προ / φασιζόμενοι λέγουν ότι πεπαλαιομένη συνείθια επεκράτησεν να διαιωνύζωσιν εκείσε δια / δοχικώς, αποδίδοντες ανά έν εις τα επτά των γενημάτων ας ενθυμηθώσιν ότι η συνείθια / αύτη είναι η εσχάτη, διότι προλαβόντως ελάμβανε το δικαίωμά της η μονή εις δέματα α /σταχίων ήτοι αυτά και τα παρασπόρια και τελευταίον έν εις τα επτά, έν αρνί από την / κάθε πίμνην, μία πυξιά τιρί και μια μηζίθρα, τα οποία ήδη αποσιοπώσιν ομο / λογούντες μόνον το περί γενημάτων δικαίωμα /

Ο καλόγερος Δανιήλ εστάλη από την μονήν δια να λάβη απ’ αυτούς το δικαίωμα / του έτους 1821 αλλ’ ενώ επήγε τότε προς αυτούς τον απεδίωξαν με το δικαίωμα του / ισχυροτέρου έως τα τέλη του έτους 1828 και έσπερνον και εθέριζον και όχι ως λέγουσιν / ότι δεν έσπειραν  εις την εποχήν ταύτην, επειδή και ήτον προσκυνημένοι εις τους οθωμανούς / αλλ’ αισχροκερδία κινούμενοι δεν ηθέλησαν να αποδόσουν το δικαίωμα της μονής πώ / ποτε. Πέρυσι απέδωκαν μεν το δικαίωμα των γεννημάτων ανά έν εις τα επτά ως λέγου / σιν, δεν έδωκαν όμως και το αρνί, ομού με το τυρομίζηθρον ανά εκάστη πίμνη ως ήτον η συμφωνεία των, το οποίον η μονή απαιτεί να το λάβη άνευ λόγου /

Περί δε των χρημάτων όπου εις την μονήν ατομικώς χρεωστούν μ’ έγγραφά των ιδιαί /τερα επιφυλαττούμενος ήδη θέλει αναφερθώ μεθοδικώς κατ’ αυτών και τότε ας αποδείξουν / αν το ζήτημά μου τούτο επάγεται εις το ψήφισμα της εν Άργει Δ’ εθνοσυνελεύσεως, ως / μωρολογούσιν. επιμόνως ζητώ εγγύησιν απ’ αυτούς δια την εξασφάλησιν της ζωής / μου διότι και χθές ακόμη μ’ εφόβιζον με τούτο, η δε πασίδηλος ληστρική των διαγωγή αύ / τη εστί και προφανής δείξις των επιβουλευτικών των κατ’ εμού σκοπών και φανερά βάσις της αιτήσεώς μου ταύτης /

όσον δε ότι ο μεν ούτος ονομάζεται θέρος ή βιάζονται να απέλθωσιν δια ν’ αλωνίσουν / ας δώσουν αξιώχρεον εγγύησιν ότι αποδίδουν το δικαίωμα της μονής δύο εις τα εννιά κατά / το ύψος και των άλλων ιδιοκτήτων τόπων και ας απέλθωσιν, είδε μη άς δώσουν το / οποίον δεν φιλονικούσιν: δηλ. το έν εις τα επτά, το δε φιλονικούμενον άς δοθή υπό / μεσέγγειον ασφαλές, έως ότου αποπερατωθή η διαφορά αυτή. /

Δεν αμφιβάλλω ότι δυνάμει των αποχρώντων δικαιωμάτων μου τούτων θέλει μενωσιν / άκυροι αι προφασειολογίαι αυτών όθεν επ’ αυτώ τούτω απαιτώ από την φρόνησιν του Διοι / κητηρίου ως εις τα κάτωθεν κεφάλαια. /

αον να εμβή εις ενέργειαν η διαταγή της Σ. Κυβερνήσεως επιταττόμενοι οι ζουμπατογκερμπεσαίοι / γενικώς να ελευθερώσωσι τον περί ού ο λόγος τόπον της μονής καραβοστασίου και μαύρων βουνών

βον να αποδώσωσιν εις εμέ δια το ένδυμά μου όπερ φέρω το εφαιτινόν δικαίωμα των / γενημάτων καθώς και έν αρνί ομού με το τιρομήζυθρον εκάστη πίμνη.

γον Επιφυλάτεται κάθε άλλη ξεχωριστή απαίτησίς μου διά να αναφερθώ μεθοδι / κώς κατ’ αυτών δι’ όσων εν καιρώ και τα λοιπά: σας υποσημειούμαι με σέβας

                                                                      ο υπογεγραμμένος

                                                      Νικηφόρος Νεζερίτης επίτροπος της

                                                                        Μονής των Νεζερών.

Τη 10 Ιουνίου 1830

    Εν Πάτραις

Ίσον απαράλακτον τω                                          Ο Διοικητής

πρωτοτύπω.                                                           Α. Αξιότης

Εν Πάτραι τη 13 Ιουνίου 1830.                               »

 Έγγραφο 5.

«Ευγενέστατε κύριε Διοικητά

Κατά την 10ην τρέχοντος διετάχθησαν προφορικώς οι γκερμπεσαίοι παπα / πανάγος, ηλίας πλότας / και πέτρος παρά του δικαστηρίου τούτου κατά / την επιταγήν της Σεβ. Κυβερνήσεως ή να δώσουν / το δικαίωμα / της μονής των Νεζερών της Χρυσοποδαριτίσσης από την ιδιοκτησίαν της / των μαύρο βουνών και καραβοστασιού και να αφήσουν ελευθέραν την γην εκείνην της ιδιοκτησίας της / επειδή όμως και εις την απάντησιν της αναφοράς μας προβάλλουν την / κατάχρησίν τους ως δικαίωμα συνηθίας μη αποδίδοντες το / δίκαιον της μονής συγκατανεύον / ντας το διοικητήριον, έως δευτέρας / επιταγής της Σ. Κυβερνήσεως να δώσουν προς το / παρόν το από τα 7 το έν / και δια το περιπλέον δίκαιον μας οπού ζητούμεν / ή να μας δώσουν εγγυητήν αξιόχρεον, ή να το βάλουν εις υπο / θήκην και τότε να αλωνίσουν έως / ότου να έλθει η απάντησις της Κυβερνήσεως. / αυτοί ούτε έν έκαμον ούτε το / άλλον αλλά ανεχώρησαν χωρίς να υπακούσουν / εις την διαταγήν του διοικητηρίου και αλωνίζουν χωρίς να είναι τινάς της μονής μας / από την ιδίαν ημέραν, σκοπεύ / οντες αφού αλωνίσουν να αναχωρήσουν δια το χωρίον τους εις την επαρχίαν των Καλαβρύτων και εκ τούτου ας ιδή το διοικητήριον τι άνθρωποι είναι / διό παρακαλείσθε θερμώς να σταλλλή εκτελε / στική δύναμις ή να βάλλουν το / πράγμα εις υποθήκην εις χείρας των μετοχιαρέων του μεγάλου σπηλαίου ή να δώσουν / εκεί αξιόχρεον εγγυητήν αφίνοντες εις το εξής ελεύθερον την ιδιοκτησίαν της μονής μας /.

                    μένω ευσεβάστως                         ο αντιπρόσωπος της Μονής

                                                                Χρυσοποδαριτίσσης Ν. Νεζερίτης.

                                    Ίσον τω πρωτοτύπω απαράλλακτον

                                     Εν Π. Πάτραις τη 13 Ιουνίου 1830.

                                                      Ο Διοικητής

                                              Α. αξιότης.»

Έγγραφο 6.

    « Φ2α                                             Ελληνική Πολιτεία

Διοίκησις Π.        Προς τους Ζουμπατογκερμπεσαίους τους Γ. Βερόπουλον

Πατρών                    Παπαπανάγον, Νικολάκην / Χρυσανθάκη και λοιπούς

Αρ. 2428                    ευρισκομένους εις μαύρα βουνά και καραβοστάσι.

Επειδή και κατά την κινηθείσαν εναντίον σας αγωγήν των πατέρων της μονής κατά / τα Νεζερά Ιεράς μονής της Παναγίας Χρυσοποδαριτίσσης δια την  ιδιοκτησίαν της / την οποίαν ήδη σεις καλλιεργείτε πρέπει αυτομάτως να δώσετε το δικαίωμα της / μονής ταύτης καθώς και προφορικώς σας διέταξα των δύο εις τα εννέα ή αν / δι’ αυτό δυσκολεύεσθε και έχετε ένα εις τα επτά και η διαφορά ήτις / υπάρχει μεταξύ του ένα εις τα επτά και 2 εις τα εννέα να μένη εις παρα / καταθήκην έως ότου θεωριθή η εξ αυτών διαφορά σας εάν δε πάλιν και εις τούτο εναντιώνεσθε δώσετε εις τον ηγούμενον της μονής αξιόχρεον εγγυητήν / δια το περιπλέον της διαφοράς ταύτης αφίνοντες εις το εξής ελευθέραν την / ιδιοκτησίαν της μονής. Εκεί στέλλονται δύο στρατιώται από την εκτελεστικήν / δύναμιν δια να είναι παρόντες οι ίδιοι εις την εκτέλεσιν της διαταγής ταύτης / προσέξετε λοιπ’ον μην απειθήσετε διότι κάθε ζημία θέλει είναι εις βάρος σας και / μην προφασίζεσθε έπειτα ότι τούτο δεν προήλθεν από πταίσιμον εδικόν σας.

  Τη 13 Ιουνίου 1830                                                  Ο Διοικητής

     Εν Π. Πάτραις                                                         Α. αξιότης

                                                                 Ίσον τω πρωτοτύπω απαράλακτον

                                                Τη 15 Ιουνίου 1830 Πάτραι ο Ν. Νεζερίτης»

 Έγγραφο 7.

«Ευγενέστατε κύριε Διοικητά των Π. Πατρών.

Κατά την 13 τρέχοντος διετάχθησαν με δευτέραν διαταγήν παρά του Διοικητη / ρίου τούτου οι ζουμπατογκερμπεσαίοι κατά την διαταγήν της Σ. Κυβερνήσεως, ή να / αποδώσουν το δίκαιον της μονής των Νεζερών της Χρυσοποδαριτίσσης 2 εις τα / εννιά ή να δώσουν το οποίον έδιδον έν εις τα επτά, το δε περιπλέον όπου καταχρηστικώς παρακρατούν τόσους χρόνους να το βάλλουν εις υποθήκην ή να δόσουν / δια αυτό εγγύησιν αξιόχρεον στέλλοντας και εκτελεστικήν δύναμιν. οι γκερ / πεσαίοι άμα οπού από πάτρας έφυγον ως εις την προλαβούσαν μου αναφοράν / έλεγον προς το Διοικητήριον φθάνοντας εις μαύρα βουνά αλώνισαν χωρίς να αφήσουν / τινάς των πατέρων της μονής εκεί, και επήραν όσα γενήματα ημπόρεσαν και / έφυγον, απερνόντας εις το χωρίον τους γκέρπεσι εις την επαρχίαν των καλαβρύτων / τα δε περισσότερα γεννήματα μερικά έχουν βαλμένα εις μίαν εκκλησίαν εις τα μέσα βουνά τα δε λοιπά τα επήγαν εις το μετόχι το σπηλαιότικον.

παρακαλείται λοιπόν το διοικητήριον να ασφαλισθεί το δίκαιον της μονής / με διαταγήν του στέλλοντας και εκτελεστικήν διαταγήν να βουλώση τα όσα γενήματα / ευρίσκονται εις την εκκλησίαν των μέσα βουνών τα δε εις το μετόχιον του μεγάλου / σπηλαίου να προσκαλεσθή ο μετοχιάρης Ιωνάς ονομαζόμενος να κάμη κατα / γραφήν και να μας την δώση, των όσων γενημάτων έχουν ριγμένα οι γκερμπεσαίοι / εις τα οσπίτια των ζουγίτων του χωρίς να ημπορέση να δώση διόλου εις τους γκερ / πεσαίους έως ότου διατάξη περί τούτου η Σ. Κυβέρνησις / .

 Από τα όσα οι γκερπεσαίοι πράττουν πληροφορείται βέβαια το διοικητήριον τι και ποίας διαθέσεως άνθρωποι είναι.  με το ανήκον σέβας μένω.

Τη 16 Ιουνίου 1830                                       ο επίτροπος

 Πάτραι.                                                       Ν. Νεζερίτης.»

Έγγραφο 8.

                    « Εκλαμπρότατε

Όντας ενταύθα σας εξηγήθη προφορικώς εις την οποίαν θέσιν ευρίσκομαι και τον / οποίον σκοπόν είχον εις το να υπάγω εις την μετάνοιάν μου  να ησυχάσω. κατ’ αρχάς / εύρων ανθίστασιν και ημπορώ να είπω όχι ολίγην, ήτις δι’ ελύθη με την παρου / σίαν μου τόσον από τους εν τω μοναστηρίω ευρισκομένους πατέρας καθώς και παρά / του κυρ Γεωργίου Γιαν: και όχι μόνον δεν ευρήσκεται η παραμικρή δυσαρέσκεια / από του μέρος μου παρά του ειρημένου, αλλά μάλλον ευχαρήστησις και ίσως έχει / περί τούτου μέχρι τούδε πληροφορίας εκλαμ(πρότατε) δεν αμφιβάλλεται την κατάστασιν εις την οποίαν ευρήσκονται αύτη η / μονή πριν του Ιερού αγώνος μας πολλώ μάλλον ήδη, οπού δεν έμεινεν ίχνος / από τον πυρπολυσμόν του επάρατου Ιμπραχήμ. Τα όσα εισοδήματα είχεν εις πάτρας / από τα υποστατικά δηλ. στασίδια, ελεόνας, αμπέλια, ελεοτριβία και λοιπά και / αυτά ως γνωστόν….(δυσανάγνωστα) όθεν δεν βλέπει άλλο καταφύγιον εις / το να ανακαινισθή και να ημπορέση να κάμη καμμίαν κατοικίαν των πατέρων / και με τον καιρόν να πληρώση και τα υπέρογγα χρέη του / ει μη από την γήν της ιδιοκτησίας του, του μαύρο βουνών και καραβοστασίου την / οποίαν γεωργούν μερικοί ζουμπατογκερμπεσαίοι εις το να λάβη το δι / καιόν της ως λαμβάνουν και οι λοιποί πολοίται παρά των ιδιοκτησιών των, οίτινες / προφασιζόμενοι άλλ’ αντάλλων δεν θέλουν να αποδώσουν το δίκαιον οπού ανοί / κει εις την μονήν ταύτην από τους καρπούς της ιδιοκτησίας τους ./ περί τούτου εις το να λάβη η μονή το δίκαιόν της είναι διαταγή της Σ Κυβερνήσεως / αν δε και αντιταγούν εις την απόδωσιν του δευτέρου να λείψουν διόλου από του να γεωργούν / εις την ιδιόκτητον γήν της μονής. κατά τας 25 του παρελθόντος Μαΐου διορίσθην παρά των πατέρων της μονής / με έγγραφον εσφραγισθέν τη σφραγίδι να παρρισιασθώ εις το διοικητήριον / των Π. Πατρών ή και εις οποίαν άλλην ελληνικήν αρχήν ήθελε το καλέση η χρεία / να ζητήσω το δίκαιον της μονής παρά των ειρημένων ζουμπατογκερμπεσαίων από τους / καρπούς της ιδιοκτησίας της. δυνάμει της διαταγής της Σ. Κυβερνήσεως / την οποίαν και επροσέλαβαν και μόνον οι γκερμπεσαίοι αντίτειναν εις την από / δοσιν του δευτέρου, βάσιν έχοντες ότι ούτως το ευρήκαν, εις το να δίδουν από / επτά εν, χωρίς να ημπορή η μονή αν θελήση να βάλλη ζουγούρα εδικιά της / μήτε να ημπορή να δώση εν χωριό όπου μένει εγκυρομένου εις άλλον να / το γεωργήση ώστε επ’ αυτά και άλλα πάμπολα τα οποία δεν δύναμαι να / σας εξηγηθώ δια γράμματος η μονή αύτη μένει κατά πάντα αδικημένη χωρίς να / λαμβάνη το δίκαιόν της ως λαμβάνουν και οι λοιποί πολοίται.

Εκλαμπ(πρότατε) βιασμοί ίσως καταφύγουν προς την εκλαμ(πρότητά) σου στοχαζόμενοι ότι θέλει / τους υπερασπισθήτε εις την εδικήν μας όπου κήμενοι της δυστυχούς ταύτης μονής / να ημπορούν να της ζωγραφίσουν την υπόθεσιν άλλως πως. όθεν παρα / καλείσθε θερμώς από μέρους της μονής όχι μόνον να μην δώσετε ώτα ακοής εις / τας ματαίας προφασαιολογίας τους αλλά να χωριγήσετε χάριν βοηθείας εις την / μονήν όπου μέσον σαν να λάβη των τόσων χρόνων δικαίωμά της, όπου έσπερ / νον, εθέριζον, αλώνιζαν και δεν έδωσαν ουδέ ένα σπιρί εις την μονήν και / εις το εξής , αν δεν τους συμφέρη ας αφήκουν ελευθέραν την γήν χωρίς να την γεωργήσουν δια την υπεράσποισιν θέλει παρακαλή / την υπεραγίαν θεοτόκον, υπέρ της υγείας σας και ευτυχή αποκατα / στάσεώς σας με το ανήκον σέβας μένω.

    Τη 26 Ιουνίου 1830                                                   ο Ν. Ν.

           Π. Παλεάς.»

Έγγραφο 9.

«Εξοχώτατε και Σεβαστέ Κυβερνήτα και Σωτήρα της Ελλάδος.

Ο υποφαινόμενος δούλος σας πατραίος ήλθον ενταύθα μ’ έγγραφον πληρεξουσιότητα / από τους εγκατοίκους των χωρίων γκέρμπεσι και ζουμπάτας δια να φανερώσω εις την εξοχότη / τά σας τον κοινό πατέρα των ελλήνων το μεγάλον άδικον το οποίον θέλει να τους κάμη / κάποιος Νικηφόρος αντιπρόσωπος της μονής των Νεζερών Χρυσοποδαριτίσσης κα / λουμένης, η οποία κείται εν τη επαρχία των Καλαβρύτων , και ας ευαρεστηθή η κα / λοκαγαθία σας να ακούση τα ακόλουθα . οι προπάτορες των ειρημένων γκερμπεσαίων και ζουμπαταίων οι μεν εκ της επαρχίας των Καλαβρύτων οι δε εκ της επαρχίας των Πατρών / είχον εις την επαρχίαν των Πατρών δι’ ιδιοκτησίαν τους ένα χωρίον λεγόμενον μαύρα / βουνά, και επειδή επερικυκλώνετο απ’ έτερα χωρία οθωμανών επειράζετο παρ’ αυ / τών συνεχώς και τα προϊόντα τους και τα ζωντανά τους όσα έβοσκον εις την περιφέρειαν του / άνω χωρίου τους και τόσον εκορυφώθησαν τα δεινά τους, όσον ενόμιζαν οι οθωμανοί να τους / βιάσουν, διά να τους πάρουν το χωρίον τους καθώς τοιαύτα τουρκικά αδικήματα έγιναν / από διαφόρους τούρκους εις πολλά ιδιόκτητα των χριστιανών χωρία. όθεν δια να από / φύγουν αυτό το μεγάλον κακόν επρόστρεξαν εις το μικρότερον και αφιέρωσαν το / άνω χωρίον τους εις την ειρημένην μονήν των νεζερών όπου ούτως ως μοναστηριακόν / βακούφικον τουρκιστί λεγόμενον υπερασποίζετο από την οθωμανικήν αρχήν Διοί / κησιν και οι ίδιοι γείτονες τούρκοι είχον ενετολήν. / εσυμφώνησαν όμως οι διηληφθέν / τες γκερμπεσαίοι με τους τότε καλογήρους της άνω μονής να καλλιεργούν αυτοί τα χωράφια / του άνω χωρίου και να τους δίδουν από τα προϊόντα, εν εις τα επτά εκτός του δεκάτου, το / οποίον έδιδον εις την οθωμανικήν αρχήν, τα δε ζώα τους να βόσκουν εις τους τόπους εις / τους οποίους δεν επερνούσεν το άροτρον και να δίδουν εν αρνί και μία πηξιά τιρί / η κάθε στάνη. αύτη η συμφωνία ακολούθησε με ευχαρίστησιν αμφοτέρων των με / ρών πολλούς χρόνους πριν της επαναστάσεεως και μετά την επανάστασιν καθώς αποδει / κνύεται τούτο από διαφόρους εγχωρίους και πολίτας, διότι τα παλαιά συμφωνητικά έγγραφα, / εχάθησαν μαζί με τους έχοντας αυτά εγχωρίους, εις τον απερασμένον υπέρ πατρίδος / αγώνα . τώρα παρ’ ελπίδα ο ειρημένος Νικηφόρος ζητεί νέας συμφωνίας με τους πτωχούς / γκερμπεσαίους και ζουμπαταίους και εμποδίζει τα ζώα τους από το να βόσκουν εις τους τόπους του χω / ρίου παραβλέπων την ανέκαθεν παλαιάν και πασίδηλον συμφωνίαν και ούτως / οι μεν άλλοι έλληνες όσοι εσύκωσαν τα όπλα ελαφρώθησαν όχι ολίγον , αφού ηξιώθημεν / την εξοχώτητά σας δια Κυβερνήτην μας οι δε ειρημένοι πτωχοί γκερμπεσαίοι και ζουμπαταίοι / ταλανίζονται από τον αισχρόκερδον καλόγηρον δια να τους πάρη αν ημπορέση διπλά / εκ των όσων έδιδαν πριν της επαναστάσεως. όθεν προστρέχων εις το έλεός σας παρα / καλώντας μετά δακρύων μέσον εμού του ταπεινού δια να διατάξητε να ακολουθή η παλαιά  / συμφωνία και να δίδουν εις την ειρημένην μονήν , εν εις τα επτά , αφού πληρώσουν το / εθνικόν δέκατον , χωρίς να εμποδίζονται και τα ζώα τους εις το να βόσκουν τον χειμώνα μόνον εις  / τους τόπους εκείνους, δεν γίνεται κανένας καρπός της δήμητρος, πληρώνοντας και δι’ αυτά κατά την πα / λαιάν συμφωνίαν. Μένω με βαθύτατον σέβας.

Εν Ναυπλίω τη   Οκτ. 1830.                  Ο ταπεινός πολίτης και δούλος σας

                                                                     Κωνστ. Δημ.  Κεραμιδόπουλος.

                              Απαράλλακτον

                          Ο Αος πάρεδρος της επί της Δικαιοσύνης Γραμματείας

                                                                                    Ν. F. Ταγκαλάκης.»

 Έγγραφο 10.

«Ευγενέστατε κύριε διοικητά των Π. Πατρών.

Ο επίτροπος κύριος F.Δημ. Κεραμιδόπουλος με την αναφοράν του δεκάτη παρόντος οκτωβρίου / λέγει προς τον Σ. Κυβερνήτην μας, ότι είναι επίτροπος των Ζουμπατογκερμπεσαίων και με αυτήν ενοχλή / τον Σ. Κυβερνήτην σας κρύπτοντας την αλήθειαν.

       αον  ο ειρημένος κ. Κεραμιδόπουλος δεν έχει επιτροπήν κανενός είδους από μέρους των ζουμπεταίων / δια να εναντιωθή εις τα ιερά τα περί της ιδιοκτησίας δικαιώματα της μονής της Χρυσοποδαριτίσσης / δια τα οποία είμαι επίτροπος ο δούλος σας. διότι οι Ζουμπαταίοι γνωρίζοντας το δίκαιον, εσυμφώνησαν / προ πολλού μετά της θείας μονής και χαίρωνται τας αγαθοεργείας της ως και προ πολλών ημερών παρρησιασθής ο δημογέροντάς τους εκοινοποίησε το Σ. Διοικητήριον τούτο, ότι εσυμφώνησαν / μετά της μονής τα όσα διέτρεχον εν τω εν τω μεταξύ τους δίδοντες και το δικαίωμα το οποίον εχρεώστουν /

βον λέγει ότι το αυτό χωρίον το αφιέρωσαν εις την μονήν οι ζουμπαταίοι και γκερμπεσαίοι / και εις αυτό παραλογεί, διότι ει μεν ούτως, δεν ήθελε χαρίσουν το δικαίωμά τους οι ζουμπεταίοι αλ / λ’  ούτε ήθελε συμφωνήσουν κατά την θέλησιν του μοναστηρίου, ως ανωτέρω εσυμφώνησαν

γον  λέγει προσέτι ο ειρημένος επίτροπός τους ότι το χωρίον μαύρα βουνά ήτον ιδιοκτησία των ζουμ / παδογκερμπεσαίων, εν ώ τούτο δεν εστάθη ποτέ χωρίον παρά εν απλούν μετόχιον και ως λέγουν / δεν επερικυκλώνετο από γέας οθωμανών όλο το ανάπαλιν, διότι οι πλησιάτορες / αυτού είναι το μετόχι του Μεγάλου σπηλαίου και το επίλοιπον περιορίζετο από θάλασσαν και / το περισσότερον οπού έχομεν πολλά παραδείγματα (και μάλιστα εις την πελοπόννησον 0 ότι / πάμπολα χωρία και μετόχια ούκ ολίγα εξουσιάζοντο και ήδη εξουσιάζονται από μοναστήρια / των οποίων τα δικαιώματα η κατά καιρόν τουρκική διοίκησις εσεβάσθη και ετήρησε έως / την ημέρα του πολέμου αμετάτρεπτα και αμίαντα και όχι ότι εβιάσθησαν από τους / γείτονάς τους οθωμανούς ως σοφιστικώς τώρα λέγει ο κεραμιδόπουλος./

δον  αποδεικνύεται αληθέστατον από την προς αυτόν αναφοράν του προς το διοικητήριον τούτο / σημειωμένην κατά τον παρελθόντα ιούνιον με την οποίαν ομολογούν την αλήθειαν λέγοντες ότι / το ειρημένον χωρίον είναι ιδιοκτησία της ειρημένης μονής της Χρυσοποδαριτίσσης, όθεν και / από αυτήν ας γνωρίση δικαιοσύνη σας πώσον πολυτροπή  και περιπλέκει την αλήθειαν / και τα πράγματα ο F. κεραμιδόπουλος επίτροπός τους.

εον  λέγει ότι εχάθησαν τα έγγραφά τους τα οποία απεδείκνυον τω ότι ήτον ιδιοκτησία τους το αυτό / χωρίον  (αν λοιπόν τα έχασαν οι γκερμπεσαίοι έπρεπε να τα έχουν οι ζουμπεταίοι) τα οποία εχάθησαν μαζή με εκείνους οπού τα εβάστουν εις τον ιερόν αγώνα μας και τούτο τρανώς  αποδεικνύε / ται, ότι ενώ από αυτάς τας ειρημένας οικογενείας, όχι μόνον δεν εχάθη κανένας εις μάχην / από αυτούς, αλλ’ ούκ ολίγα ήρπασαν από τους πολίτας των πατρών, μάλιστα δε αποδεικνύεται σα / φώς, ότι με τους εχθρούς έκαμον συμφωνίας, εις διαφόρους περιστάσεις και όχι μόνον ημπορούσαν / να φυλάξουν αν είχαν έγγραφα, παρά ως εφύλαξον και τα αρπαχθέντα λάφυρα εφύλαταν / και την συμφωνίαν, ήτις έπρεπε να ήτον εις μίαν κόλαν χαρτί /

στον  τέλος πάντα από τα εις χείρας του διοικητηρίου ευρισκόμενα ιερά συγγείλια, της θείας και σταυροπηγιακής μονής της Χρυσοποδαριτίσσης, θεωρεί και πληροφορείται η δικαιοσύνη σου, ότι το ειρημένον / χωρίον μετόχιον, ανοίκει και είναι ιδιοκτησία της ειρημένης μονής και όχι των ζουμ / παδογκερμπεσαίων. δια  τούτο περιττόν κρίνω να βαρύνω την δικαιωσύνην σας, ενώ αι βά / σιμοι αποδείξεις ευρήσκονται εις χείρας σας.

/ζον  όσον δε λέγουν ότι έδιδον το δικαίωμα της μονής εις όλον το διάστημα του ιερού μας αγώνος / εις αυτό τούτο ψεύδονται διότι καλώς γνωρίζεις η δικαιωσύνη σου, ότι από το έτος 1820 / κατακρατούν το δικαίωμα της μονής, έως τα 1829 και τότε πάλιν δεν ηθέλησαν να δώσουν / άλλο ει μη μόνον των γενημάτων./

ευγενέστατε διοικητά η μονή αυτή δεν ζητά άλλο τι από τους γκερμπεσαίους / ει μη τα όσα ο Σ. Κυβερνήτης μας και το έθνος διέταξε περί δικαιωμάτων ιδιοκτησίας /, κατά την γενικήν διάταξιν. με όλον το ανήκον σέβας μένω

Τη 8 νοεμβρίου 1830                             ο αντιπρόσωπος

           Π. Πάτραι                                         Ν. Νεζερίτης.»

 Έγγραφο 11.

                                                            «Ελληνική Πολιτεία.

Διοίκησις Π.

Πατρών και Βοστίτζης

Αρ. 3332

                                Προς τον κύριον Νικηφόρον Νεζερίτην επίτροπον

                                  Της Μ. Χρυσοπο / δαριτίσης, εις την κατά των

                                   Ζουμπαταίων και γκερμπεσαίων  διαφοράν.

Νομίζει η διοίκησις αύτη, ότι έως του νυν να ενεργίθη το παρά των γκερμπεσαίων / υποσχεθέν μεσέγγυον, /. Ήδη δε επειδή κατά την υπ΄αριθμόν 3064 πρόσκλησιν της επί της Δικαιοσύνης / Γραμματείας ειδοποιείται το Διοικητήριον τούτο, ότι οι ζουμπαταίοι και γκερμπεσαίοι αναφέρ / θησαν δια την επικειμένην διαφοράν επίδικων ημερών εις την Σ. Κυβέρνησιν, ήτις και / διέταξε την ρηθείσαν Γραμματείαν να προσκαλέση την Διοίκησιν ταύτην με την / άνω ειρημένην πρόσκλησιν, ότι η περί ής ο λόγος διαφορά να λάβη διεύθυνσιν α / ναφορικώς της υπ’ αρ. 2953 εγκυκλίου της ιδίας Γραμματείας./

Και επειδή κατά την έννοιαν της εγκυκλίου ταύτης οφείλει το Διοικητήριον να εξε / τάση και δικάση την διαφοράν αυτήν ώστε να εύρη τακτικόν το τέλος της με την εν καιρώ / εκδοθησομένην και κοινοποιουμένην εις υμάς απόφασίν του.

Επ’ αυτώ τούτω προσκαλείσθε κύριε να παρρησιασθήτε ενώπιον του, φέρων μεθ’ /εαυτού σας, όσας αποδείξεις, έγγραφα κλπ προς υποστήριξιν της αγωγής σου έχεις άτινα / χρεωστής να τα επισυνάψηςν εις την αναφοράν σου σημειώνοντας τα με κατάλογον κατάλογον και να / εκθέσης τακτικώς πάσας τας απαιτήσεις σου, ομού και αντίγραφον της αγωγής σου ταύ / της, επικυρωθέν με το ίσον απαράλλακτον του παρουσιασθέντος κατ’ εμέ πρωτο / τύπω, καθώς προσεκλήθησαν. / διότι αντικείμενον της αποφάσεως δεν θέλει είναι μόνον η αμφισβήτισις περί της ιδιοκτησίας, και των συμφωνιών περί αυτής, αλλά και κάθε παρεπόμενον της αυτής υποθέσεως.

                    Τη 29 Νοεμβρίου 1830                                          Ο Διοικητής

                         Εν  Π. Πάτραις                                                  Α. Αξιότης»

Έγγραφο 12.

«Ευγενέστατε κύριε Διοικητά

με το να μην ευχερούσα ο ίδιος να υπάγω διά την (…..) του γενήματος παρά των γκερμπεσαίων των / γεωργούντων εις την ιδιόκτητον γην της Μονής της Χρυσοποδαριτίσσης εις Μαύρα βουνά καθώς και δια την / καταμέτρησιν των ζωντανών τους, διορίσθη κατά ζήτησιν της μονής, με διαταγήν του Διοικητηρίου ο / κύριος F: Βερόπουλος Αντιπρ. Του χωριού ζουμπέτας, τα οποία συναζόμενα να παρακαταθώσιν εις / διαταγήν εις τον ειρημένον F: Β: ειδοποίησε τους γκερμπεσαίους και αφ’ ού έκρυψαν τα ζωντανά τους, / μη αφίνοντες ούτε το εν τρίτον εις τα μανδριά, τότε επήγε και επήρε τον F: Βερόπουλο και / υπήγαν να μανδρίσωσιν. Τούτο βλέποντας ο Β. δεν ηθέλησε να επιχειρισθή την καταμέτρησιν λέ / γοντάς τους ότι δεν ημπορεί να φερθή με απάτην εις την Μονήν καθώς και εις την Διοίκησιν οπού / τον εμπιστεύθησαν, και ούτως ανεχώρησε δίδοντας την ήδισιν προς εμέ να υπάγω ο ίδιος / . Εκεί φθάνοντας εις καραβοστάσι ήλθον οι γκερμπεσαίοι λέγοντάς μου να μη μετριθώσι τα ζων / τανά τους επειδή και θέλει φέρει μεγάλην σύγχυσιν εις όλην την επαρχίαν και εν καιρώ το δίκαι / ον του μοναστηρίου δεν το βαστούν. Εις εδό το αναμεταξύ ήλθε και ο κύριος F Κεραμιδόπου / λος επίτροπός τους από τον πάπαν(;), φιλονεικίσαντες αρκετήν ώραν περί τούτου και ηξεύρων μετά  / βεβαιότητος ότι τα ζωντανά τους τα είχον κρυμένα τους επρόβαλλον προς το παρόν να παρακα / ταθέσουν τα χρήματα δια τα όσα ζωντανά καταμετρίθησαν από την επιτροπήν και ευρήσκο / νται εις το κατάστιχον του Διοικητηρίου. Δίδοντες όμως εγγύησιν οπόταν εύρη καιρόν η μονή και / τα μετρίση μέσον της Διοικήσεως όσα ήθελεν ευρεθούν περισσότερα από όσα είναι εις το κα / τάστιχον του Διοικητηρίου να δίδονται εις το έθνος (αύτη είναι και νέα συμφωνία όπου ο κύ / ριος  Κεραμιδόπουλος αναφέρεται ότι εζητούσα) τούτο μη δεχόμενοι κατ’ ουδένα τρόπον  ανε / χώρισαν με το να ήτον εσπέρας. την επιούσαν κατά την 18 τρέχοντος εστάλλησαν δύο από / μέρους της μονής, ο είς ιερεύς μετά του κυρίου F: κεραμιδόπουλου επιτρόπου των και στρατιώτου να υπάγουν να κάμωσι την καταμέτρησιν και ευρήσκοντάς τα όλα τα ζωντανά τους / σκαρισμένα εγύρισαν άπρακτοι. όθεν βλέποντας ότι δεν ημπορώ να κάμω με κανέναν τρίτον σώαν την καταμέτρισην, τους ενθάρρυνα λέγοντάς τους ότι δεν μετρώ / παρά ακολουθούμεν προς το παρόν κατά τον προς το Διοικητήριον  κατάλογον  και ούτως / ανεπαύθησαν κατά δε τας 26 τρέχοντος εν ώ ήσαν ήσυχοι πληροφορηθείς ότι τα  / έφεραν εις τα μανδριά τα ζωντανά τους απ’ εκεί όπου τα είχαν κρυμμένα πολλά πρωί. έστειλλα εις τρία μέρη με το να είναι χωριστά, εις μεν τα δύο μέρη όπου ήτον πλησίον / να βαστάζουν τα ζωντανά τους να μη τα  σκαρίσουν, έως ότου να υπάγωμεν μετά του κυρίου / F κεραμιδόπουλου επιτρόπου των και μετά του στρατιώτου να μετρίσωμεν, εις δε το εν με / ρος όπου ήτον δύο ώρες το διάστημα τους έγραφον να τα μετρίσουν όπου εστέλλετο ο / ιερεύς, ευρίσκοντάς τα όλα εις τα μανδριά και βλέποντες ότι τω όντι πλέον / ήθελεν εύγωσι φανερά, λησταί και ιερόσυλοι, τους μεν απεσταλμένους δεν εδέχθησαν, τα / δε  ζωντανά τους τα εσκάρισαν ρίπτοντάς τα εις τα δάση προφασιζόμενοι ότι δεν ήτον / εκεί ο επίτροπός τους και ότι έπρεπε να τους ειδοποιήσωμεν από το εσπέρας / εκ τούτου ως πληροφορήθη καλ(…) η Διοίκησή σας, ότι αν δεν ήτον περισσότερα του καταστίχου / διπλάσια , τα εβαστούσαν και δεν τα έδιωχναν με βίαν εις αυτό το επιχείρημα κατά πε / ρίστασιν ήτον παρόντες τρείς πολίτες, παρά των οποίων σας περικλίετε πιστοποιητικόν, ας / ήδη φανερά η Διοίκησις και ας παρατηρήση εις τον κατάλογον όπου περικλείεται των ζωντα / νών τους οπού τω όντι είναι κλέπται και ιερόσυλοι, οπού τους χοίρους του F. γκοτζόπουλου τους οποίους / προλαβόντως είχεν φέρη η Διοίκησις ενταύθα δεν τους έχουν περασμένους οίτινες είναι φανεροί.

Ευγενέστατε Διοικητά παρατηρούντες τους καταλόγους το πιστοποιητικόν, τα ληστρικά / και ιερόσυλα επιχειρήματά τους η Διοίκησις ας εγκρίνη και ας αποφασίση κατά / το δίκαιον, μένω με το ανήκον σέβας.

                                                                                         Ο αντιπρόσωπος

 Τη 29 Νοεμβρ. 1830                                                         Ν. Νεζερίτης.

           Πάτραι.»

Έγγραφο 13.

         «Προς τον Διοικητήν Π. Πατρών και βοστίτζης συνεδριάζοντα εις το αμφι / σβητούμενον Διοικητικόν.

η διαφορά η τρέχουσα μεταξύ εμού του υποφενομένου Νικηφόρου Νεζερίτου όστις επιτροπεύω δια την Ιε / ράν μονήν της Χρυσοποδαριτίσσης ήτις είναι εις Νεζερά ως το επιτροπικόν μου (υπό σελ. δ)σημειω / μένον τη 25 Μαΐου του απελθόντος 1830 και των κυρίων ζουμπαταίων και γκερμπεσαίων, είναι καθαρά, είναι / αληθείς και κρίνεται κατά το πνεύμα της εγκυκλίου υπ’ αρ. 2953 ως αφορώσα εκκλησιαστικά αι / τήματα άτινα προσκέρως τα κατέχουσιν οι ζουμπατογκερμπεσαίοι ούτοι, αθετούντες και αρνούμενοι εναντίον / του δικαίου και εναντίον του ορθού λόγου και εκείνην την συμφωνίαν την οποίαν οι ίδιοι τούτοι λέγουν / ότι είχον λόγους συμφωνήσει./ ο επιτροπεύων εγώ Νικηφόρος Νεζερίτης λαβών την πρόσκλησιν του Διοικητηρίου τούτου (στιχ.β) υπ.αρ. 3332 μηνολογούμενη κατά την 29 του απελθόντος σπεύδω νομίζων χρέος μου να εκ / θέσω εις την αγωγήν μου ταύτην ως εφεξής.

βάσιν έχει η ιερά μονή αύτη τα δύο πατριαρχικά συγγείλια των αϊδήμων πατριαρχών / Προκοπίου και Γρηγορίου σημειούμενα κατά το έτος 1785 και 1798 (άτινα εισίν παρουσιασμένα εις το / Διοικητήριον τούτο) (και σημειούνται υπό στχ. γ΄ και δ΄) δυνάμει των οποίων εξουσιάζει την γήν εκεί / νην των μαύρων βουνών και καραβοστασίου κατά τα οροθέσια προστεθημένα εις αυτά , τώρα και / πάμπολλα έτη.

οι ζουμπατογκερμπεσαίοι συμφωνούντες κατά καιρόν, με τους πατέρες της μονής ταύτης έβοσκον / τα πίμνιά των εις την ιδιόκτητον ταύτην γήν της μονής, έσπερνον εις αυτήν και απέδιδον παν / τοτε τα συμφωνηθέντα δικαιώματα. /

εσχάτη δε συμφωνία υπήρξεν  μεταξύ αυτών, και των πατέρων της μονής ταύτης, πρό της ελληνικής επαναστάσεως να δίδουν δια μεν τας σποράς των εν εις τα επτά, δια δε τα πίμνιά τους / τα βόσκοντα την γήν ταύτην, εν αρνί μίαν πήξιν τυριού και μ΄ιαν πήξιν μιζήθρας η κάθε / πίμνη, επιστρέφοντες και τους παρά των πατέρων τούτων διδομένους προς αυτούς σπόρους./

η ελληνική επανάστασις ηστέρησεν την μονήν και από αυτά τα συμφωνηθέντα δικαιώματα / και οι ζουμπατογκερμπεσαίοι ωφελούμενοι  από την περίστασιν ταύτην ηρνήθησαν τα συμφωνηθέντα, / και όχι μόνον δεν απέδωσαν τα δικαιώματα ταύτα αλλά και ασυστόλως και χωρίς τινα απόδειξιν, είτε έγ / γραφον, είτε προφορικόν, οικειοποιούντε την ιδιόκτητον γην της μονής ταύτης ως εδικήν τους ιδιοκτησίαν. /

αφ’ ού λοιπόν ο καταγεγραμμένος εγώ δια το ένδυμά μου εμεταχειρίσθην όλα τα φιλικά / μέσα, δια να καταπείσω τους ζουμπατογκερμπεσαίους τούτους να απέχωσιν από την ιδιόκτητον γήν της μο / νής ταύτης, επομένως να αποδόσωσι δε προς εμέ τα συμφωνηθέντα δικαιώματα ταύτα, τα ο / ποία, και ούτε αρνούνται, ούτε πληρώνουν, μη δυνάμενοι, επρόστρεξα δια της αναφοράς μου (υπό στχ. ε) / κατά την ημέραν 9 Ιουνίου του απελθόντος εις το Διοικητήριον τούτο απαιτών ως εφεξής./

την ευκαίρωσιν της ιδιοκτήτου γης της μονής ταύτης, παρ’ αυτών, μη δεχόμενος επί πλέον / την συμφωνίαν ταύτην. /

την προς εμέ απόδοσιν των δικαιωμάτων πάντων, όσα χρεωστούν τώρα και σχεδόν / χρόνους εννέα ./ τους σπόρους όσους εμπιστευθείσα η μονή αύτη τους εδάνεισεν έως κοιλά τριακόσια, (επι / φυλάττων ενταύθα κάθε άλλο μου δικαίωμα ως ανήκον εν άλλη κρίσει) / αλλ’ οι κύριοι ούτοι ζουμπατογκερμπεσαίοι, προθυμοποιούμενοι απολογούνται κατά την αυτήν ημέραν δια της αναφο / ράς των 9υπό στχ. ζ) και βεβαιούται ότι η γή των μαύρων βουνών, και καραβοστασιού, είναι μεν ιδιοκτησία της μο / νής των Νεζερών, αλλ’ εδόθη από τους γεννήτοράς των, δια τούτο και πρέπει να την χαίρωνται οι κύριοι ούτοι δικαιωματι / κώς, και οι κληρονόμοι και διάδοχοι αυτών αιωνίως. πρότασις εναντία του ορθού λόγου και του δικαίου. πρώτον ότι / συμφωνία τοιαύτη δεν υπάρχει, ούτε έγγραφος, ούτε προφορική. δεύτερον ότι απόδειξιν τινά της συμφωνίας ταύ / της δεν έχουν, τρίτον ότι επάνω εις αυτήν την ιδιόκτητον γήν της μονής εκατοικούσαν  πολλάκις και ξερομερίται / και ρουμελιώται, συμφωνούντες με τους πατέραςκαι όχι με τους ζουμπατογκερμπεσαίους και τέταρτον ότι κατ’ αυτόν τον τρό / πον δεν λογίζεται πλέον ιδιοκτησία της μονής η γή αύτη, αλλά των ζουμπατογκερμπεσαίων. επομένως χωρίς να / αρνηθούν τα ζητούμενα παρ’ εμού δικαιώματα και σπόρους, των εννέα απελθόντων χρόνων, προδίνουν ότι, εις μεν / τον πρώτον χρόνον, επρόσφερον ταύτα εις τον κύριον Δανιήλ, όστις δεν τα εδέχθη, έθεσαν τα γενήματα ταύ / τα εις το σπηλαιότικον μετόχι, τα άρπαξαν οι τούρκοι, όθεν και δεν υπόκεινται εις καμμίαν άλλην πληρωμήν . / τον δεύτερον βεβαιούσιν, ότι και έσπειραν και εθέρισαν, αλλά κατά το θέρος πάλιν τους τα επήραν οι τούρκοι, επο / μένως δεν εματάσπειραν, ειμή κατά τον απελθόντα χρόνον, οπού επλήρωσαν εις τα επτά ένα. /

αι τοιαύται προτάσεις είναι εναντίαι και της αληθείας και του δικαίου. επειδή πως δύναται ποτέ οπού ο χρεώ / στης να προσφέρη εις τον δανειστήν του το χρέος του, και εκείνος να αποφεύγη την λαβήν του; η αλήθεια είναι ότι ωφελού / μενοι οι κύριοι ούτοι από την περίστασιν της ελλήνικής επαναστάσεως, απεδίωξαν τον κύριον Δανιήλ, με / ταχειριζόμενοι την υπεροχήν τους./

έπραξα την απάντησίν μου εις την απολογίαν τους ταύτην, κατά την 10 Ιουνίου του απελθόντος (υπό στχ. η) και / αντιφερόμενος εις τας ατόπους ταύτας προτάσεις των απαίτησα την ευκαίρωσιν παρ’ αυτών της ιδιοκτήτου γής της / μονής, τα ελλήποντα δικαιώματα και τους σπόρους και επομένως αναφερόμενος κατά την 12. ιδίου Ιουνίου (υπό στχ. θ) / ως μη ευχαριστούμενος το εν εις τα επτά δια τας εφετεινάς σποράς, εζήτησα δια μέσον του Σ. τούτου διοικητηρίου, / εξασφάλησιν των δικαιωμάτων τούτων της μονής,  απαιτών φετεινόν δικαίωμα, δύο εις τα εννιά και δοθήσαι / αίτησίν μου ταύτην, δια τη υπ’ αρ. 2448 διαταγής του (υπό στχ. ι΄) διατάσσει να δόσωσιν προς εμέ το εν / εις τα επτά, το δε περιπλέον της απαιτήσεώς μου, να τεθή εις παρακαταθίκην, ή να με εξασφαλήσωσιν με / εγγύησιν. η διαταγή αυτή δεν έλαβεν τόπον καθώς δια της αναφοράς μου κατά την 16 του ιδίου Ιουνίου έθεσα υπ’ όψιν του Διοικητηρίου απίθειάν τους πάσαν, και ότι αλωνίζοντες έλαβον τα γενήματα παν / τα και ανεχώρησαν (υπό στχ. κ΄) διεμαρτυρήθην ταυτοχρόνως  κατά την ιδίαν ημέραν εναντίον τους / δια όλας μου τας ζημίας, ως (υπό στχ. λ΄) γνωστοποιούμενον το διοικητήριον ταύτα πάντα δια της υπ. Αρ. 2728 δευτέρας διαταγής του, (υπό στχ. μ΄) διατάττει κατ’ απαίτησίν μου τους κυρίους τούτους ζουμπατογκερμπεσαίους, να μη τολμήσωσι και φέρωσιν τα ζώα των επί πλέον εις την ιδιόκτητον γην της μονής, εις μαύρα βουνά, και / καραβοστάσι χωρίς να εξισωθώσιν με τους επιτροπεύοντας αυτήν, και χωρίς την έγγραφον αυτών ά / δειαν, υπό ποινής των εάν παραβώσιν./

αφ’ ού διέτρεξαν ταύτα πάντα, αφ’ ού εγνώρισε το Διοικητήριον τας καταχρήσεις των ζουμπατογκερμπεσαίων, τον τρόπον με τον οποίον ζητούν να εφαρπάσουν την ιδιόκτητον γήν της μονής / θέλοντας αυτήν δια εδικήν τους ιδιοκτησίαν. αναφέρονται τότε εις την Σ. Κυβέρνησιν δια της αναφοράς των  / μηνολογουμένης 26 οκτωβρίου του απελθόντως (υπό στχ. ν΄) και μεταπλάττοντες την αλήθ(ειαν) / αναφέρουσιν πρώτον ότι η γή αυτή υπάρχουσα των γενητόρων τους, οίτινες μη δυνάμενοι να υποφέρουν τα φ(ό) / βητρα των τούρκων , την αφιέρωσαν εις την μονήν ταύτην, δεύτερον ότι οι γενήτορές των ούτοι, έδιδον δικαιω / ματικώς εις μεν τας σποράς των εν εις τα επτά, από δε τα ποίμνιά των τα βόσκοντα εις την γήν ταύτην εν αρνί / εις κάθε πίμνην μίαν πίξιν τιριού, και τα λοιπά. είναι δε η αλήθεια ότι ο κύριος κάθε πράγματος δύναται πάντα να συμφωνή κατά / το συμφέρον του./ αν παραδειγματικώς οι ζουμπατογκερμπεσαίοι ευρησκον άλλην γήν να σπείρουν δίδοντες δικαίωμα / έν εις τα δέκα, εδέχοντο συμφωνίαν με την μονήν, να δίδουν εν εις τα τα επτά; και πως εδύνατο η μονή / να τους υποχρεώση; όχι βέβαια. τότε ήθελαν ομολογήση την αλήθειαν, και ήθελαν ειπούν, ότι συμ / φωνίαν καμμίαν αιώνιον δεν έχουν. /

αν παραδειγματικώς η Σ. Κυβέρνησις δια να καλλιεργίη όλην την γήν της επικρατείας της / νομίζουσα συμφέρον της, θεσπίζουσα ήθελεν διακυρίξη ότι, ολιτις θέλει να σπείρη εις γήν εθνικήν / να δίδη εν εις τα επτά; όθεν και τοιαύτη συμφωνία δεν έχων άλλην  ισχύν, ει μη να διατηρούνται έως ού / ευχαριστούνται τα συμφωνούμενα μέρη./

έκρινα χρέος μου να απολογηθώ εις το Διοικητήριον τούτο δια της αναφοράς μου κατά τας 8 Νοεμ / βρίου του απελθόντος (υπό στχ. ξ΄) και δια να αποδείξω ψευδή πάσαν πρόφασιν των κυρίων ζουμπατο / γκερμπεσαίων, ανέφερον ότι αν υπήρχε συμφωνία τοιαύτη αιώνιος με αυτούς, πως δια της τωρινής / εγγράφου υποσχέσεως μηνολογουμένη και την 12 Σεπτεμβρίου (υπό στχ. ο΄) συμφωνούσιν οι μόνοι ζουμπαταίοι δεχόμενοι να πληρώσουν επομένως εις τα εννιά δύο από τας σποράς των εις την μονήν. ανα / φερόμενος εισέτι ότι και δια της άλλης μου κατά τη 29 Νοεμβρίου (υπό στχ. π΄) δεικνύω την απείθιάν τους / πάσαν εις όσα διέτρεξαν δια την καταμέτρησιν των ζώων τους./

τούτων ούτως εχόντων διαμαρτυρούμενος εγώ δια το ένδυμα όπερ φέρω, τας αναφοράς των πάσας, και / τακτοποιώντας ή διορθώνοντας επομένως ενταύθα, πάσαν έλληψιν μη προστιθεμένην εις τας απελθούσας / αναφοράς μου παρρησιάζομαι εις το Σ. Διοικητήριον τούτο, και απαιτώ οπού οι κύριοι ζουμπατογκερμπεσαίοι / να μείνωσιν αποφασισμένοι ως εις τα κάτωθεν κεφάλαια./

αον: να ευκαιρώσωσιν την ιδιόκτητον γήν της μονής χρυσοποδαριτίσσης, εις μαύρα βουνά και καραβοστάσι ό / πόυ προσκέρως κατέχουν, από τας σποράς των και από τα πίμνιά των, και ζώα των πάντα, μένουσα / αύτη η γή από την σήμερον και δια παντός, υπό την ελευθέραν εξουσίαν, και κυριότητα της αυτής Ιεράς μονής  / δια να την μεταχειρίζετε καθ’ ον τρόπον κάνει ωφέλιμον προς το συμφέρον της /

βον: να δώσουν δια τας εφαιτινάς σποράς δύο εις τα εννιά ως εξαιτήθη, και καθώς το εσημ / φώνησαν οι ζουμπαταίοι, επιπτόμενον το όσον έδωσαν./

γον: να δώσουν επομένως οι κύριοι ούτοι τα ανήκοντα δικαιώματα, δια τας σποράς των άς έ / σπερνον εις την γήν ταύτην, κατά την εσχάτην συμφωνίαν, προς εν εις τα επτά των απελθόντων χρόνων / τόσων όσων εγκριθώσιν, δια τας απελθούσας περιστάσεις, ή να πληρώσωσιν  εις την Ιεράν μονήν  ταύτην / όσα η δικαιοσύνη του Σ. τούτου βήματος, εγκρίνει ως είναι δίκαιον./

δον: να δώσωσιν ομοίως εις την μονήν κατά την αισχάτην συμφωνίαν, εν αρνή μίαν πήξιν / τιριού, και μίαν πίξην μηζίθρας από κάθε πίμνην δια τους απελθόντας χρόνους, όπως εγκριθώσιν ή να πληρώσωσι τα δικαιώματα ταύτα, με όσα η δικαιοσύνη εγκρίνει.

εον: δια δε τον τελευταίον χρόνον θέλουν μείνει υποχρεωμένοι, να πληρώσουν δια τα πίμνιά των και / ζώα τους πάντα, κατά το υπ. Αρ. 601: ζον ψήφισμα της Σ. Κυβερνήσεως./

στον: ακολούθως να πληρώσωσιν εις την τρέχουσαν τιμήν, τους σπόρους ούς κατ’ εκείνον τον καιρόν έλαβαν ως κοιλά τριακόσια. /

ζον: οσαύτως δια τας αργείας μου πάσας, από την ημέραν 15 Ιουλίου του απελθόντος, οπού εδιαμαρτυρήθην, μέχρι της αποπερατόσεως της διαφοράς ταύτης, προς γρ. 6 την ημέραν, πλέον ή ολιγότερον καθώς εγκριθή.

ηον: όλα τα της κρισολογίας έξοδα

                                                                                 Ο υπογραφόμενος

                                                                                     Ν. Νεζερίτης

Κατάλογος των παρουσιαζομένων εγγράφων

»               επιτροπικόν  (υπό στχ. Α)

»               πρόσκλησις  (υπό στχ. β)

»  δύο πατριαρχικά συγγείλια: άτινα εισίν εις το Διοικητήριον: γ΄ και δ΄

»               αναφορά (υπό στχ. ε)

»               απολογία  (υπό στχ. ζ)

»               αναφορά ετέρα (υπό στχ. η)

»               αναφορά ετέρα (υπό στχ. θ)

»               διαταγή  (υπό στχ. ι)

»               αναφορά (υπό στχ. κ)

»               διαμαρτύρησις (υπό στχ. λ)

»               διαταγή  (υπό στχ. μ)

»               αναφορά (υπό στχ. ν)

»               αναφορά ετέρα (υπό στχ. ξ)

»               συνειποσχετικά (υπό στχ. ο)

»               αναφορά (υπό στχ. π)

Την εβδόμην Δεκεμβρίου χιλίους οκτακοσίους τριάντα:     Π. Παλαιαί

                                                                                   Ο ίδιος Νεζερίτης.

       Ότι ίσον απαρ’αλακτον τω παρουσιασθέντι κατ’ εμέ πρωτοτύπω.

                        Πληρωθέν το χαρτό / σημον

                         Τάξεως / τη 31: Αυγούστου 1831

                                     Ο Τ. αυτής

                                  Α. ριγόπουλος.»

 Έγγραφο 14.

«Αρ.: 17:

             Προς την Ιεράν Σύνοδον Ν. Βασιλείου της Ελλάδος

 κατά την 4: \ παρελθόντος δεκεμβρίου: 1834 και την υπ’ αρ. 12 ανακοίνωσίν μου / προς την Ιεράν Σύνοδον κατά του (..δυσανάγν.) F: βερόπουλου αντιπρο / σώπου όστις αυθαιρέτως οικοδόμησεν οικίαν επάνω(;) εις τον ιδιόκτη / τον τόπον της μονής μας Χρυσοποδαριτίσσης κατά το προφορικώς, τας / κατά (..δυσανάγν.) Fιαν: κεραμιδόπουλο όπου οι αυτοί αυθεραίτως άνοιξαν αύλακα εις τον διαλειφθέντα ιδιόκτητο τόπο της μονής μας από τα / (..δυσανάγν.) και έκαναν νέον ιχθυοτροφείον κατά (..δυσανάγν.) (..δυσανάγν.), δεν εύρων καμμία (..δυσανάγν.) παρά της Ιεράς Συνόδου, κατά των / αυθαιρέτως προσβαλόντων και το της ιδιοκτησίας Ιερόν δικαίωμα. βλέποντες λοιπόν τους καταπατήσαντες το ιερόν τούτο δικαίωμα της ιδιοκτη / σίας, (..δυσανάγν.) και (..δυσανάγν.) πιά γιατί υποφέροντας την αυθαιρεσίαν / του ηρημένου F βερόπουλου και Fιαν: κεραμιδόπουλου (..δυσανάγν.) δια της διαληφθείσης μου αναφοράς προς την Ιεράν Σύνοδον, παρακαλούνται (..δυσανάγν.) να ωρίση(;) τον τρόπον ώστε να μην καταπα / τηθή το ιερόν δικαίομα της μονής μας, σας υποστερούμαι με βαθύ / τατον σέβας.

Τη 19: Ιουν: 1835:                                                      ο αντιπρόσωπος

   Πάτραι                                                        της μονής Χρυσοποδαριτίσσης

                                                                                          Νικηφόρος»

Έγγραφο 15.

«Προς την Βασιλ. Επί του Εσωτερ. Γραμματείαν

Εν Πάτραις

Την 20 Ιουλίου

1837                                                        Περί συνοικισμού των Ζουμπατογκερμπεσαίων

Σπεύδομαι(;) σε απαίτηση της υπ’ αριθ. 10543 Διαταγής / της Βασιλ. Γραμματείας Καθ’ όσα αφορά το περί οικιοποιήσεως της γης των / Μαύρων Βουνών και Καραβοστασίου ως ιδιοκτήτου της / Μονής Χρυσοποδαριτίσσης, η Διοίκηση προέβη εν / καιρώ εις τας περί τούτου απαιτουμένας εξετάσεις / και το συναγόμενο εξ’ αυτού υπέβαλεν εις την / Βασιλ. Γραμματεία κατά διαταγή της δια της / από 15 Σεπβρίου 1836 και υπ’ αριθ. 169 αναφοράς / εκ της οποίας πληροφορείται η Βασιλ. Γραμματεία περί του προημμοίου(;). Περί δε του συνοικισμού / των 52, ων περί του οποίου τόσα / επι πραγματεύεται η αναφορά του ηγουμένου της διαληφθείσης Μονής ήδη / έχομε να προβούμε εις καμμίαν άλλην περί του αντικειμένου τούτου / παρατήρησιν, υπενθυμίζομε δε μόνο προς την Βασιλ. Γραμματείαν την από 1 Νοεμβρίου 1835 και / υπ’ αρ. 4246 αναφοράν του πρώην Νομάρχου / κυρίου Γλαράκη πραγματοποιουμένην εμπεριστατω / μένως περί των αιτιών αίτινες υπηγόρευσαν του / συνοικισμού και την αποκατάστασιν των διασπαρμένων / ένθεν κακείσε πλανητών Ζουμπετογκερμπεσαίων / και του οποίου την πραγματοποίησιν ως από το με / ρος τούτο διστάζουμε(;) να διαβεβαιώσουμε και οι / παρατρέχοντες τας παρά των κατοίκων του Δήμου Δύμης προ / φερομένας δυσκολίας. Μόλις ταύτα (….δυσανάνωστο) (….δυσανάνωστο) πά / σαν πρόφασιν ως προς την εκτέλεσιν του συνοικισμού τούτου / η Διοίκησις έσπευσε να βάλλη αμέσως εις ενέργειαν τα περί τούτου / διαταχθέντα άμα έλαβε την από 11 Ιουνίου και υπ’ αριθ. 8306 / διαταγήν της καθώς περί τούτου Βασιλ  Γραμματεία πληρο / φορείται από την εγκλειομένην ενταύθα εις αντίγραφα αναφορά / των Ζουμπατογκερμπεσαίων. Συγχρόνως δε εκοινοποίησα και παρά το Συμβούλιον της / Ειρημένης Μονής εις αντίγραφον τα άρθρα 3 και 4 του από 2 / Ιουνίου (6 Ιουλίου) 1836 υψηλού Βασιλ. Διατάγματος, αλλ, ως …. / ο αναφερόμενος ο Ηγούμενος ευρισκόμενος εις την καθέ / δρα δεν είχε λάβει εν καιρώ την κοινοποίησιν ταύτην .

Επιστρέφομε τελευταίον προς την Β. Γραμματείαν, και την εις / ταύτην αναφερομένην διαταγήν της εγκλειομένης αναφοράς / του Ηγουμένου της Χρυσοποδαριτίσσης.»

(Από το βιβλίο μου: Γκέρμπεσι, διαδρομή στους αιώνες).


[1] Κ. Ν. Τριανταφύλλου: Ιστορικό Λεξικό της πόλεως των Πατρών.

Advertisements
This entry was posted in Ιστορία and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s