Μερικοί εξ’ όσων καταγόντουσαν από το Γκέρμπεσι…

Από Γκέρμπεσι ο ιερομόναχος της διαλυθείσης μονής Ευαγγελιστρίας Αβέρκιος ετών 37 ιερομόναχος και σύμβουλος στο ηγουμενοσυμβούλιο της μονής Ευαγγελιστρίας των Νεζερών, ο οποίος μπήκε στο μοναστήρι το 1814 και αναφέρεται σε έγγραφα του έτους 1833.

  Από Γκέρμπεσι ο Κοντογεωργάκης  του οποίου δε γνωρίζουμε το μικρό όνομα και ο οποίος αναφέρεται ότι καταγόταν από το Γκέρμπεσι των Καλαβρύτων και κατά το 1803 τον έπεισαν Καλαβρυτινοί πρόκριτοι μαζί με το Ζαΐμη να φονεύσει, μαζί και με τον Μακρυβασίλη από το χωριό Νουσιά, τον Πετιμεζά. Αυτό τελικά δεν κατέστη δυνατό λόγω των μέτρων που πήρε ο Πετιμεζάς για να προφυλαχθεί. Όπως η ίδια πηγή αναφέρει και οι δύο ήσαν εξασκημένοι στα όπλα. Οι Κοντογεωργάκης και Μακρυβασίλης διετέλουν άλλοτε υπό τον Πετιμεζά και στη συνέχεια ο βοεβόδας των Πατρών τους έθεσε υπό τις οδηγίες του Λαλαίου Τούρκου Μούρτου και μαζί τους είχαν πλέον των 150 χριστιανών που είχαν στρατολογηθεί κατά διαταγή των δημογερόντων.

   Από Γκέρμπεσι (με διαμονή στο Καραβοστάσι) ο Γιαννόπουλος Αθανάσιος αγωνιστής του 1821 με αίτησή του ζητάει την απονομή αριστείου. Με αίτησή του προς τον δήμαρχο Δυμαίων, που συντάχθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1841, διαμαρτύρεται και ζητά να του χορηγηθεί αριστείο ως ανταμοιβή για τη συμβολή του στον αγώνα υπέρ της ανεξαρτησίας της Ελλάδας. Στην αριστερή πλευρά της αίτησης υπάρχει η επισήμανση, υπογεγραμμένη και σφραγισμένη από το Δήμαρχο Δύμης ότι δεν υπάρχει άλλο πρόσωπο στο δήμο αυτό με το όνομα του αιτούντα και ότι ο αιτών δεν έχει κατηγορηθεί ποτέ για κάποιο αδίκημα. Η αίτηση είναι δυσανάγνωστη, ανορθόγραφη και γραμμένη από αγράμματο άτομο. Αναφέρει ότι έχει υποβάλλει πιστοποιητικό των Ανδρέα Λόντου, Διονυσίου Ομορφόπουλου, Γεωργίου Λεχουρίτη, από το οποίο προκύπτουν οι πολλές ταλαιπωρίες που υπέφερε αγωνιζόμενος για την ανεξαρτησία της πατρίδος. Αναφέρει ότι έλαβε μέρος σε πολλές μάχες, στην πολιορκία του φρουρίου των Πατρών, του Ρίου, της Ακράτας και άλλες. Αναφέρει επίσης ότι κατοικούσε στο Καραβοστάσι. Στο πάνω περιθώριο της αίτησης υπάρχει σημείωση: «Σιδηρούν/ Β. […]». Σε συνημμένο πιστοποιητικό από 28.11.1841 αναφέρονται τα εξής: «Ο κ. Αθανάσιος Γιαννόπουλος Γκερμπεσιώτης ετών 39, κάτοικος εις Καραβοστάσιον του δήμου Δύμης της επαρχίας Πατρών υπηρέτησε την πατρίδα στρατιωτικώς αρκετόν καιρόν εις τον ιερόν αγώνα υπό την οδηγίαν μας. Επαρευρέθη εις όλας τας κατά των φρουρίων Πατρών και Ρίου εχθρών μάχας, εις Ακράτα και εις άλλας πολλάς, έδειξε πάντοτε εις όλας τας περιστάσεις γενναιότητα και ευπείθιαν εις τους ανωτέρους του, και ως τοιούτον γνωρίζοντάς τον του δίδεται το παρόν μας κατ’ αίτησίν του προς χρήσιν του/ Εν Πάτραις την 28 9μβρίου 1841/ Ανδρέας Λόντος/ Δ. Εμορφόπουλος/ Γ. Λεχουρίτης ταγματάρχης». Στη συνέχεια επικυρούται το γνήσιο των υπογραφών των οπλαρχηγών από τον δήμαρχο Μπαβαρούθα Έγγραφο της Πελοποννησιακής Γερουσίας προς τον Γιαννόπουλο έχει ως εξής: «Η Πελοποννησιακή Γερουσία/ προς τον Γενναίον […1 λ.] Αθανάσην Γιαννόπλον/ Διατά…/ Συμπαραλαβών τους αναγκαίους στρατιώτας ν’ απέλθης όσον τάχους εις τα χωρία Κάλανον, Πλάτανον, Καλάνιστρα, Κομπηγάδι, Δεντρά, Λακώματα, Άγιο Δημήτρη Σποδιάνα, Καρούσι, Δεμέστιχα και Μπούμπα και εγχειρήσας την προς τους υπεφόρους διαταγήν της  Διοικήσεως να ξεκινήσεις δια το γενικόν στρατόποπεδον πολιορκίας Παλ. Πατρών την αναλογίαν των στρατιωτών των προσέχων να είναι όλοι άξιοι πολέμου, έχων το πληρξούσιον παρά της Διοικήσεως να τιμωρής τους απειθείς καίων τα σπίτια των και δημεύων τα υπάρχοντά των, δια να ημπορέσης όσον τάχος να ξεκινήσης όλους τους αναλογούντας στρατιώτας. Ταύτα πράξον με επιμέλειαν και δραστηριότητα, και υγίαινε. Την 4 Οκτωβρίου  18../ Ασημάκης Φωτήλας αντιπρόεδρος/ ο αρχ./ Α. Ν. Σπηλιάδης».

  Επίσης αριστείο ζήτησε και ο αγωνιστής του 1821 Αναγνωστόπουλος Ασημάκης  με διαμονή την Κάτω Αχαΐα. Ο Αναγνωστόπουλος Ασημάκης, από το Γκέρμπεσι, με αίτησή του προς το Δήμαρχο Δύμης με ημερομηνία 28.12.1841 ζητά να του χορηγηθεί αριστείο ως ανταμοιβή για τη συμβολή του στον αγώνα υπέρ της ανεξαρτησίας της Ελλάδας. Στην αριστερή πλευρά της επιστολής υπάρχει η επισήμανση, υπογεγραμμένη και σφραγισμένη από το Δήμαρχο Δύμης ότι δεν υπάρχει άλλο πρόσωπο στον ανωτέρω Δήμο με το όνομα του αιτούντα και ότι ο αιτών δεν έχει κατηγορηθεί ποτέ για κάποιο αδίκημα. Στο περιθώριο της αίτησης υπάρχει με διαφορετικά γράμματα η σημείωση: «Σιδηρούν/ [δυσανάγν. 3 γράμματα]. Στην αίτηση με α/α 331 αναφέρει ότι κατοικούσε στην Κάτω Αχαΐα, ότι ήταν 37 ετών και ότι είχε πιστοποιητικό των εκδουλεύσεών του από τους: Δ. Ευμορφόπουλου συνταγματάρχη και Αγγελή […] λοχαγό. Το συνημμένο πιστοποιητικό έχει ως εξής: «332/ ένδειξις/ Ο Ασημάκης Αναγνωστόπουλος εκ του χωρίου Γκέρμπεσι διαμένων ήδη εις την Κάτω Αχαΐαν του δήμου Δύμης της Διοικήσεως Αχαΐας παρευρέθη εις όλας τας των Πατρών πολιορκίας και εις την εις Ακράτα, καθ’ όλον τον υπέρ της ανεξαρτησίας μας ιερόν αγώνα έφερε τα όπλα και υπέφερε γενναίως και με […] τας κακουχίας της επανάστασης, δείξας ανδρείαν και δια τούτο κατ’ αίτησίν του δίδομεν τοπαρόν μας./ Εν Πάτραις την 15 Δεκεμβρίου 1841./ Αγγελής […] λοχαγός/ Δ. Ευμορφόπουλος/ συνταγματάρχης». Στη συνέχεια υπάρχει επικύρωση των υπογραφών από τον δήμαρχο Μπαβαρούθα.

 Από το Γκέρμπεσι ο στρατιώτης Στρατίκης Νικόλαος του Ανδρέα που πέθανε στις 21 Νοεμβρίου 1919 στο Στρ. Νοσ. Ναυπλίου. Στο έντυπο αναφέρεται Στρατήγης Νικόλαος, χωρίς πατρώνυμο.

Από Γκέρμπεσι ο στρατιώτης Παπαζαφείρης Κων/νος του Ιωάν. που πέθανε στις 29 Νοεμβρίου 1920 στο Σ. Ν. Μπαλού Κεσέρ.

Επίσης ο στρατιώτης Σκόνδρας Αντώνιος του Ανδρ. που πέθανε στις 29 Νοεμβρίου 1920 στο Σ. Ν. Μπαλού-Κεσέρ. (Στο ηρώο του χωριού αναγράφεται Παπαζαφείρης Κων/νος του Χρ.).

Από Γκέρμπεσι (Προφ. Ηλία) ο Στρατιώτης του 6ου ΣΠ., Κόλλιας Παναγιώτης του Δημητρίου, που γεννήθηκε το 1914 και πέθανε από πολεμικό τραύμα στην περιοχή Χειμάρρας στις 22 Μαρτίου 1941.

Επίσης ο Στρατιώτης του 6ου ΣΠ., Κόρδας Αντώνιος του Ανδρέα, που γεννήθηκε το 1918 και φονεύθηκε στα υψ. Χειμάρρας στις 19 Μαρτίου 1941.

Επίσης ο Στρατιώτης του 6ου ΣΠ.: Παπαζαφείρης Γεώργιος του Βασιλείου, που γεννήθηκε το 1915 και φονεύθηκε στη μάχη Χειμάρρας στις 4 Ιανουαρίου 1941.

Από Γκέρμπεσι επίσης ο στρατιώτης Παπαζαφείρης Βασίλειος του Γεωργίου που πέθανε στις 2 Απριλίου 1918 στο Στρατ. Νοσοκ. Εκπαιδεύσεως.

Επίσης ο στρατιώτης Σκόνδρας Απόστολος του Ανδρέου πέθανε στις 6 Μαρτίου 1919 [Αναφέρεται και Σκόντρας Απόστολος του Ανδρέα: στρατιώτης που γεννήθηκε στα Καλάβρυτα και πέθανε στις 4 Απριλίου 1919 στο Β΄. Ν. Ελλ. Ερ. Στ. Κων/πόλεως. Στα αρχεία αυτά αναγράφεται ότι ο στρατιώτης αυτός καταγόταν από τα Καλάβρυτα. Αλλά και Σκόνδρας Απόστολος του Ανδρέα στρατιώτης από την Αχ/ήλιδα που πέθανε από περιτονίτ. στις 10 Απριλίου 1919 στο Ν. Ερ. Στ. Κων/πόλεως.

Από Γκέρμπεσι (στην πηγή αναφέρεται Κέρτεζη) και ο στρατιώτης: Κόρδας Πέτρος του Ηλία που πέθανε στις 24 Δεκεμβρίου 1920 στο Νοσ. Μπαλού-Κεσέρ.

Επίσης ο Κόλλιας Κωνσταντίνος του Χαρ. που πέθανε από βρογχ. στις 29 Νοεμβρίου 1920 στο Στρ. Νοσ. Μπαλού Κεσέρ.

Επίσης από Γκέρμπεσι (;) ο στρατιώτης Κόρδας Ευστάθιος του Κων/νου που εξαφανίστηκε στη Μ. Ασία. (Στην πηγή αναφέρεται ως Κορδάς Ευστάθιος του Κων/νου, στρατιώτης, χωρίς άλλα στοιχεία).

(Σημείωση: Τα στοιχεία αποτελούν μέρος της γενικότερης έρευνας που κάνω για ολόκληρη της επαρχία Καλαβρύτων και βρίσκεται σε εξέλιξη. Για περισσότερες πληροφορίες στο mail: Tzathan@gmail.com).

Advertisements
This entry was posted in Άρθρα, Ιστορία and tagged , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Μερικοί εξ’ όσων καταγόντουσαν από το Γκέρμπεσι…

  1. Ο/Η Γ. Γιαννόπουλος λέει:

    Αγαπητέ κ. Τζώρτζη

    Αφού, πρώτα, σας συγχαρώ για την αγάπη σας προς το χωριό σας και τις ρίζες σας [μας], θα ήθελα να σας δώσω λίγες πρόσθετες πληροροφορίες για την οικογένεια Γιαννοπούλου από το Γκέρμπεσι.
    Ο Αθανάσιος Γιαννόπουλος, τον οποίο αφορά το πιστοποιητικό του 1841 ήταν γιός του Ιωάννη [Γιάννου] ΓΙαννόπουλου, πού τραυματισμένος πνίγηκε το 1826 πολεμώντας τους Τούρκους. Το επώνυμο Γιαννόπουλος προήλθε από τον Γιάννο Πικραμένο, πατέρα του ανωτέρω Ιωάννη [Γιάννου] Γιαννόπουλου. Συνεχής οικογενειακή παράδοση, την οποία παρέλαβα, είναι η απώτερη συγγένεια με τους Πικραμένους του Γκέρμπεσι και η καταγωγή των Πικραμένων από τη Χειμάρρα: δύο αδέλφια Πικραμένοι ήλθαν προεπαναστατικά στην Πελοπόννησο κυνηγημένοι από τον Αλή-Πασά, με τον οποίο ήλθαν σε σύγκρουση, ενώ όλη η άλλη οικογένεια ξεπαστρέφτηκε εκεί.
    Τέκνα του ανωτέρω Αθανάσιου ΓΙαννόπουλου ήταν οι Θάνος και Γεώργιος Γιαννόπουλος, που εγκαστάθηκαν στην Αχαγιά και διετέλεσαν Δήμαρχοι του τότε Δήμου Δύμης συνεχώς από το 1870 έως το 1891, διαδεχόμενοι ανά τετραετία ο ένας τον άλλο στο αξίωμα του Δημάρχου. Από το 1895 έως το 1912, οπότε καταργήθηκαν οι παλαιοί Δήμοι, Δήμαρχος Δύμης χρημάτισε συνεχώς ο Βασιλάκης Γιαννόπουλος, γιος του Θάνου. Η πολιτική δύναμη των Γιαννόπουλων στηρίχθηκε στους Αρβανίτες του τ. Δήμου Δύμης, στο οποίο συμπεριλαμβανόταν και το Γκέρμπεσι Αράξου.

    Με εκτίμηση,
    Γιώργος Αθ. Γιαννόπουλος

    • Ο/Η tzathan λέει:

      Κύριε Γιώργο Γιαννόπουλε, σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια αλλά και για τις πρόσθετες πληροφορίες. Επειδή είδα το μήνυμά σας τώρα αργά, θα επανέλθω αύριο ή τις επόμενες ημέρες… Σας ευχαριστώ. Με τιμή . Α. Τζώρτζης.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s