Νεζερά, Σλάβοι, Σλαβικό ζήτημα.

Τα Νεζερά είναι σύνολο χωριών του δήμου Φαρών της επαρχίας Πατρών. Κατά τους χρόνους της Τουρκοκρατίας αποτελούσαν το ένα από τα τέσσερα σέμπτια της επαρχίας Καλαβρύτων που ήσαν: των Νεζερών, του Λειβαρτζίου, της Κατσάνας και των Χασίων και ανήκαν στον Ασημάκη Φωτήλα. Από το 1840 και έκτοτε ανήκαν στο δήμο Φαρών και στην Επαρχία Πατρών (Δρακάκης-Κούνδουρος 21, 68, 70). Τα χωριά αυτά σήμερα κατά σειρά επί του δρόμου Πατρών Καλαβρύτων και στην πλευρά του Παναχαϊκού είναι η Καλάνιστρα, ο Κάλανος και ο Πλάτανος. Απέναντι δε αυτών στην πλευρά του Ολονού είναι το Μπούγα, τα Δεντρά, οι Συκιές, το Κομπηγάδι, η Ρίκαβα, τα Λακκώματα και η Άνω και Κάτω Σποδιάνα. Το χωριό Κάλανος φέρεται σαν πρωτεύουσα του δήμου Νεζερών του οποίου ο δημότης ονομαζόταν Νεζερίτης. Το όνομα το πήρε ο δήμος από τα Νεζερά ή Νεζεροχώρια (ομάδα χωριών στους βόρειους πρόποδες του όρους Ερύμανθου).

Τα Νεζερά συνδέονται με τους Σλάβους, αφού εκεί εγκαταστάθηκαν οι Εζερίτες που ήσαν Σλάβοι που κατέβηκαν από την περιοχή του Βιστούλα και του Δουνάβεως, βορειοανατολικά των Καρπαθίων. Οι Σλάβοι αυτοί ονομάζοντο από τους Βυζαντινούς και Σκλαβηνοί [(αφού η ευρύτερη περιοχή όπου εγκαταστάθηκαν, από τον Ίστρο έως την Αρκαδία έφερε από τους βυζαντινούς συγγραφείς την ονομασία Σκλαβηνία) (Fallmerayer, μ. Α΄, Σ. 215)] ή Σκλάβοι. Έκαναν επιδρομές προς τον νότο και στην Ελλάδα αλλά δεν κατάφεραν να δημιουργήσουν ξεχωριστό κράτος διότι δεν ήσαν πολεμικός λαός όπως οι Γερμανοί και οι Ούννοι.

Από τις επιδρομές αυτές των Σλάβων στην Βαλκανική και στην νότια Ελλάδα προέκυψε το «Σλαβικό ζήτημα» από τον Γερμανό ιστορικό Φαλμεράυερ. Ο Γερμανός (1790-1860) Φαλμεράυερ, εισηγήθηκε την θεωρία περί εκσλαβισμού των Ελλήνων, θεωρία που έλεγε ότι η ελληνική φυλή εξαφανίστηκε οριστικά από το ιστορικό προσκήνιο χωρίς ν’ αφήσει επιγόνους διότι σλαβικά φύλλα που εισέρευσαν στον ελληνικό χώρο από τα τέλη του 16ου αιώνα και εξής αλλά και αλβανικά (12ο και 13ο αιώνα), απορρόφησαν φυλετικά τους παλαιούς κατοίκους της χώρας ώστε «ούτε μια σταγόνα γνήσιο ελληνικό αίμα δεν τρέχει στις φλέβες των χριστιανών κατοίκους της σύγχρονης Ελλάδας». Βασίστηκε κυρίως, σε αυτό που  έγραψε ο Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος ότι «Εσλαβώθη δε πάσα η χώρα και γέγονε βάρβαρος» (Κωνστ. Πορφυρογέν. Περί Θεμάτων, βιβλ. 2, Θέμα 6), επίσης στο Χρονικό του Μορέως όπου όπου πολλά χρόνια μετά ολόκληρη η σειρά βουνών από τα όρια της Ακαδίας μέχρι το ακρωτήριο Ταίναρο ονομάζεται τα Σκλαβικά (Fallmerayer, μ. Α΄, σ. 221).  Η θεωρία προκάλεσε εντύπωση στους φιλέλληνες και αγανάκτηση στους Έλληνες και κλονίστηκε διότι δεν βασίστηκε σε στοιχεία αντικειμενικά εκτιμημένα. Ο ιστορικός Κων/νος Παπαρρηγόπουλος αλλά και άλλοι ιστορικοί με αδιάσειστα επιχειρήματα απέδειξαν ότι η θεωρία ήταν εσφαλμένη κυρίως διότι: α) αναφέρονται σκληρές μάχες των Ελλήνων με τους Σλάβους που σημαίνει ότι οι Έλληνες δεν υπέκυψαν και δεν υποτάχθηκαν, β) οι Σλάβοι ήσαν ολιγάριθμοι και ανεπαρκείς για την εξ’ ολοκλήρου κατάκτηση της χώρας, γ) όσοι απέμειναν και εγκαταστάθηκαν στην χώρα, παρέμειναν γεωργοί και ποιμένες σε ορεινά μέρη και ήσαν υποτελείς των ντόπιων και ουδέποτε ανεμείχθησαν με τους Έλληνες. Γι’ αυτό και οι λιγοστές σλαβικές λέξεις που διατηρήθηκαν, αναφέρονται στην αγροτική και ποιμενική ζωή τους. Ο Σ. Ν. Θωμόπουλος στην Ιστορία της πόλεως των Πατρών αναφέρει: «…από τα πρώτα Σλαβικά φύλα, που κατέβηκαν στην Πελοπόννησο, οι Μηλιγγοί[1] και οι Εζερίτες εγκαταστάθηκαν σ’ εκείνες τις περιοχές, των οποίων ο πληθυσμός πιο πολύ είχε αραιωθεί από την επιδημία – και ήσαν τέτοιες περιοχές η Ήλιδα και η Λακωνία. Συγκεκριμένα στην Ήλιδα κατοίκησαν μόνο Εζερίτες, ενώ στην Λακωνία και Εζερίτες και Μηλιγγοί, οι πρώτοι στην ανατολική πλευρά του Ταΰγετου και οι δεύτεροι στη δυτική, από όπου και οι ονομασίες Ζυγός και Δρόγγος του Μελιγγού. Φαίνεται δε ότι οι Σλάβοι της Πελοποννήσου ήσαν στο μεγαλύτερο μέρος τους ποιμένες και ελάχιστοι γεωργοί, ότι εξαιτίας του γεγονότος τούτου προτιμούσαν τα ορεινά μέρη και όχι τις πεδιάδες και ότι είχαν δικούς τους φυλάρχους, που καλούνταν Ζουπάνοι (βλ. λ. Σλαβικές λέξεις). Στρέφονταν ωστόσο μερικές φορές και σε ληστρικές πράξεις κατά των ντόπιων, όχι μόνο στις άλλες ελληνικές περιοχές αλλά και στην Πελοπόννησο, απειθώντας στις εγχώριες αρχές και ξεκινώντας επαναστάσεις. Για πρώτη φορά οι Σλάβοι επαναστάτησαν το 783, σύμφωνα με σχετική μαρτυρία του Θεοφάνη…. Οι Σλάβοι όμως της Πελοποννήσου και μετά την κατατρόπωσή τους από τον Σταυράκιο δεν ησύχασαν – οι δε Εζερίτες της Ήλιδος ύστερα από δώδεκα χρόνια ξεσηκώθηκαν και πάλι, στράφηκαν κατά της υπαίθρου της Αχαΐας και σύμφωνα με την διήγηση του Κωνσταντίνου του Πορφυρογέννητου χτύπησαν την Πάτρα (805). Αλλά νικημένοι κατά κράτος αποσύρθηκαν, φαίνεται, στα ψηλά μέρη, που από τους ιδίους ονομάστηκαν Νεζερά[2]-… σημειώνουμε τελειώνοντας ότι αυτοί (οι Σλάβοι) ήσαν κυρίως ποιμένες , τελείως με τους Έλληνες ενωμένοι, και ότι τίποτε άλλο δεν άφησαν στην περιοχή παρά μόνο μερικά ονόματα ορέων, ποταμών, χωριών και ειδών κυρίως ποιμενικών…». Σύμφωνα με τον Δημ. Π. Δημόπουλο: (Η καταγωγή των Ελλήνων-Εκδόσεις: Ελεύθερη Σκέψη – Αθήνα 2002) «Η σλαβική γλώσσα έσβησε γρήγορα με τελευταίους τους λεγόμενους Μηλιγγούς και Εζερίτες του Ταϋγέτου που απηντώντο μέχρι τον 13ο αιώνα. Σε δύο μικροανταρσίες είχαν προβεί αυτοί αργότερα, μία επί αυτοκράτορος Μιχαήλ (το 849) και μία επί Ρωμανού (το 930), που αντιμετωπίστηκαν ευχερώς.»Σ’ ένα άλλο σύγγραμμα του Περικλέους Ζερλέντου – Μηλιγγοί και Εζερίται Σλάβοι Εν Πελοποννήσσω – ΕΝ ΕΡΜΟΥΠΟΛΕΙ 1922, αναγράφονται μεταξύ άλλων και τα εξής για τις φυλές αυτές: «…Εκ των εν Πελοποννήσω Σλαβικών φυλών μοίρα των Εζεριτών εγκατέστη εις τας περί την Ήλιν χώρας, ως εκ των Χρηστομαθειών εις τα Γεωγραφικά του Στράβωνος υπεμφαίνεται, συγγραφεισών πιθανώς έτει 980,… Οι Σλάβοι ούτοι εκ της φυλής των Εζεριτών νεωτερίσαντες «τας των γειτόνων οικίας των Γραικών εξεπόρθουν και εις αρπαγήν ετίθεντο, έπειτα κατά των οικητόρων της των Πατρών ορμήσαντες πόλεως…». Οι αποικισθέντες εις Ήλιδα Εζερίται δεν ήσαν πολλοί, διότι εξοικισθέντες δεν αναφαίνονται πλέον. Υποτάξας δε αυτούς ο Λέων Σκληρός εξώκισεν επί του Ωλένου της Αχαΐας μέχρι του νυν δε καλείται Νεζερά και Νεζεροχώρια σύστασις κωμών, ων τα ονόματα καταλέγει ο Γουλιέλμος Μαρτίνος Λήκιος καλών Νεζερά ή Μεγάλα Νεζερά την κατά τους χρόνους αυτού κυρίαν κώμην του καζά των Καλαβρύτων…. Ετέρα δε μοίρα των Σλάβων Εζεριτών και Μηλιγγών «κατελήφθησαν υπό την Λακεδαιμονίαν και το Έλος» εν χώρα υπ’ αυτών κληθείση Εζερού[3] κειμένη προ των οικούντων το κάστρον της Μαΐνης εν τη μεσογαία, αλλά και ούτοι εστασίασαν το μεν πρώτον έτει 783 καθ’ ά διηγείται ο Θεοφάνης «τούτω τω έτει ειρηνεύσασα Ειρήνη μετά των Αράβων και άδειαν ευρούσα, αποστέλλει Σταυράκιον….»… εκ του ενσκήψαντος μόνον λοιμού έτεσι 746-747, ότε ηραιώθησαν οι κάτοικοι χωρών τινών της Πελοποννήσου, αποικίσθησαν εις αυτάς Σλάβοι Εζερίται και Μηλιγγοί, οί στασιάσαντες κατετροπώθησαν και εξοικισθέντες αλλαχού της χερσονήσου δεν ανεφάνησαν πλέον, ώστε ούτε εσλαβώθη η Πελοπόννησος ούτε εβαρβαρώθη….».

Σλαβικές λέξεις: Αράχοβα ή Ράχοβα , Βελιγοστή, Βοστίτζα (Αίγιο), Βρέστενα , Γκλάνιτσα (Γλανιτσά ονομαζόταν ένα χωριό στην επαρχία Γορτυνίας του νομού Αρκαδίας που σήμερα λέγεται Μυγδαλιά), το Γκράνιτσα σημαίνει σύνορο, Γκοριτσά (η λέξη Γκόρα στα Σλάβικα δηλώνει ένα λόφο, ένα εξόγκωμα που προεξέχει από την επιφάνεια της γής, το υποκοριστικό Γκόριτσα δηλώνει όνομα υψώματος, χωριού ή πόλης. Η λέξη Ζαγκόρα σημαίνει πίσω από το βουνό), Γουμένιτσα.  Ζουπανίες: έτσι ονομαζόντουσαν οι περιοχές τις οποίες εποίκησαν οι Σλάβοι στην Πελοπόννησο. Ο ιστορικός Δ. Ζακυνθινός αναφέρει: «αι ζουπανίαι, ων προΐσταντο οι ζουπάνοι απετέλουν την κυψέλην του πολιτικού βίου» (Βυζαντινή Ιστορία, Αθήνα 1977, σελ.280). Από δω γεννήθηκε η λέξη τσοπάνος (βοσκός) (Fallmerayer, μ. Α΄, σ. 208, 411). Καμενίτζα (το κάμεν σημαίνει πέτρα), κάμπος (campus) που σημαίνει πεδίο (χωράφι, αγρός), γη, πεδιάδα, Κερπινή. Μοριάς (βλ. λ. Πελοπόννησος), που υποστηρίζει ο Φαλμεράυερ ότι προέρχεται από τη σλαβική λέξη Morie= η θάλασσα ή μάλλον, είναι καθαρά σλαβικό όνομα που σημαίνει ακροθαλασσιά, ακρογιαλιά, έκταση στην ακτή, πεδιάδα. Μποντιάς  σχετίζεται με το σλαβικό Βόντια (Fallmerayer, τ. Α΄, σ. 322). Νεζερά , Σκούπι , Σλάβιτσα (Σκλαβοχώρι), Σοποτό , Στρέζοβα , Τερστένα σημαίνει καλάμι, Τρούπα που σημαίνει κορμός δέντρου, Χελμός (βλ.λ.), Χλούμετσι (εννοεί το Χλουμούτσι[4]) από το Χελμ ή Χλούμ που σημαίνει μικρός λόφος, Σλάβιτσα (Σκλαβοχώρι), Σουδενά  (Fallmerayer, μ. Α΄, σ. 243, 251, 257, 258, 270, 274, 275312, 313, 323). Για την Πελοπόννησο αναφέρονται τα ονόματα: Βελιγοστή, Γκορτζά, Γρανίτσα, Γριβιτζά, Γλόγοβα, Ποδογορά, Βερτζοβά, Καμινίτζα, Ράχοβα, Λουκάβιτζα, Χελμός και άλλα τοιαύτα[5] (Φερδινάνδου Γρηγοροβίου: Ιστορία της πόλεως των Αθηνών κατά τους μέσους αιώνας, τ. Α΄-Αθήναι 1904, σ. 187). Η κατάληξη –στρα είναι γενική κατάληξη σλαβικών κύριων και προσηγορικών ονομάτων, όπως και οι συλλαβές –οβα, -ίτσα, -ιστα, -αστ και –οστ (Fallmerayer, μ. Α΄, σ. 290, αλλά βλ. και υποσημείωση ενταύθα), εξ’ ού και Καλάνιστρα , Σέλιτσα , Τοπόλοβα  από το σλαβικό ουσιαστικό τοπόλα που σημαίνει λεύκα, Χόζοβα κ. λ. Κατά τους φιλοσλαύους οι καταλήξεις: -αινα, -ινα, [αλλά κατά τον Κορύλλο, Εθνογραφία σ. 25: Ανδρίτσαινα, από το ελληνικό Ανδρίτσος, Αλέσταινα από το Αλέστας (αλέθω)], -ιρα, -ιτζα, -βιτζα, -στιτζα,  προδίδουν σλαυική προέλευση των λέξεων και κατ’ αυτούς οφείλονται στον εκσλαυισμό της Πελοποννήσου. Ο Χ. Π. Κορύλλος (Εθνογραφία, σ. 20) επικαλούμενος τον Σάθα, διατείνεται ότι η κατάληξη –οβα σημαίνει την πόλιν και θεωρεί ότι είναι σημιτική και κελτική και «δια τούτο αποδίδω –λέγει ο Σάθας- την κατάληξη οβα εις το του μέσου λατινισμού cuva και uva, σημαίνοντος τον στρατιωτικόν σταθμόν και την εν κοιλώματι πεδιάδος ή όρους κειμένην κώμην· δια τούτο αι μεν πεδιναί πόλεις της Θεσσαλίας και Πελοποννήσου καλούνται Ίσοβα, Άκοβα, Γούβα, αι δε ορειναί Τράχοβα, Ράχοβα, Αράχοβα· εν τω μέσω αιώνι το Αγρίνιο ελέγετο Blecova, Βράχωρα και Βραχώριον, απόδειξις ότι η κατάληξις οβα ουδεν έτερον σημαίνει ή το χωρίον». Ο Κορύλος (ε.α. σ. 21) αναφέρει ότι: «Ο Σάθας φρονεί ότι η κατάληξις ίτζα στίτζα και στίτσα είναι Αλβανική και σημαίνει τον σταθμόν, στρατιωτικόν ή οδοιπορικόν, το ύστερον τουρκικόν χάνι…». Ο Κορύλλος θεωρεί ότι οι καταλήξεις αυτές (ίτσα, στίτσα και βίτσα) είναι προφανώς η Ελληνική υποκοριστική κατάληξη –ίσκη και ως τέτοια την μεταχειρίζεται ο λαός, π. χ. κορίσκη-κορίτσι, παιδίσκη-παιδίτσα, φωτίτσα, μπουκίτσα, γουβίτσα, κ. λ. Γεωργίτσα, Μαρίτσα, Ελενίτσα κ. ο. κ. Επίσης ο ίδιος υποστηρίζει ότι η κατάληξη –ίστη έχει επίσης την καταγωγήν της και στην προφορά του κ πρό των φωνηέντων ι και ε π. χ. παιδάκι – παιδάτσι, Βερσίτσι – Βερσίκι-ον, Τσερνίτσα – Κερυνίτσα (αρχαία Κερύνεια) κ. λ. Για την Τοπόλωβα ο Κορύλλος (σ. 26) αναφέρει: «οι φιλοσλαύοι και το όνομα του χωρίου Τοπώλοβα (δ. Πατρών) θέλουσιν ως σλαυϊκόν, ενώ πράγματι σημαίνει Τόπον λωβόν=νοσηρόν, κακόν· αληθώς δε οι κάτοικοι του χωρίου τούτου και πρότερον ήσαν και νυν έτι εισί λωβοί, δηλαδή ασθενικοί, χλωμοί  (ωχροί)…».

 Στη συνέχεια παραθέτω τα τοπωνύμια της Αχαΐας όπως τα αναφέρει ο Max Vasmer ο οποίος τα θεωρεί Σλαβικά, αφού έχω προτάξει πίνακα συνομογραφιών του και βιβλιογραφία σχετική. Η μετάφραση των αιτιολογικών σχολίων, από τα Γερμανικά είναι από τη Google, δεν είναι καλή και γι’ αυτό ζητώ συγνώμη…

[Επίσης να σημειώσω ότι ότι εκτός από το Γκέρμπεσι, για το οποίο έχω αναφερθεί σε προηγούμενο άρθρο, υπάρχουν και άλλα χωριά, ακόμη και τα Καλάβρυτα, που δεν έχουν σλαβικής προέλευσης όνομα. Επομένως παραθέτω την άποψη του Max Vasmer, χωρίς να σημαίνει ότι συμφωνώ και με αυτήν απόλυτα].

Α. = Ἀραβαντινός, Χρονογραφία τῆς Ἠπείρου, 2 Bde., athen 1856

Acta S. Demetrii = Migne, patrologia Graeca, Bd. 116

Agathians = Agathias, Historiae, ed. B. G. Niebuhr,Bonn 1828 (6. Jahrh.)

Mich. Akomin. = Michael Akominatos, Opera, 2 Bde., hgb. Sp. Lamros, Athen 1880 (12. Jahrh.)

Altinoff = J. Altinoff, LaThrace interalliée,Sofia 1921

Amantos, Suffixe = Konst. Amantos, Die Suffixe der neugriechischen Ortsnamen, Beitrag zur neugriechischen Ortsnamenforschung, Diss. München 1903.

Analecta Graeciensia = Festschrift zur Grazer Philologenversammlung,Graz 1893.

Anastas. Gord. Vita Eugenii Aetoli =SathasMB III.

Anna Komnena = Anna Comnena, Alexias ed. A. Reifferscheid, 2 Bde.,Bonn 1839–1878 (1083 bis etwa 1150).

Aravandinos = A.

Archiv = Archiv für slavische Philologie.Berlin 1876 ff.

Ἀθηνᾶ, Σύγγραμμα περιοδικὸν τῆς ἐν Ἀθήναις Ἐπιστημον..ς Ἐταιρέας Athen 1888 ff.

Balkan-Archiv = Balkan-Archiv, Fortsetzung des Jahresberichtes des Instituts für rumänische Sprache, hgb. G. Weigand, Bd. 1–4, Leipzig 1925 ff.

BB = Bezzenbergers Beiträge zur Kunde der Idg. Sprachen

Berichte der sächs. Ges. d. Wiss. = Berichte über die Verhandlungen der kgl. sächsischen Gesellschaft der Wissenschaften zuLeipzig.

Berneker, E. W. = Erich Berneker, Slavisches etymologisches Wörterbuch,Heidelberg, 1908–1913.

Brückner, Poln. Wb. = Alex. Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Krakau 1927.

Buturas = Ἀθαν. Χ. Μπόυτουρας, Τὰ νεοελλενικὰ Κύρια Ὀνόματα, Athen 1912.

Buzeskul – Festschrift = Sbornik statej v čest’ prof. V. P. Buzeskula, Charkov 1914 (= Sbornik Charkovsk. Istor. Filol. Obščestva, XXI).

Byz. – Ngr. Jahrb. = Byzantinisch-neugriechische Jahrbücher, ghb. von N. A. Bees, Berlin-athen 1920 ff.

Byzantinoslavica = Byzantinoslavica, Sborník pro studium byzantsko-slavanských vztahú, hgb. M. Weingart, Prag 1929 ff.

Byzantion = Byzantion, Revue Internationale des études byzantines, hgb. P. Graindor und H. Grégoire,Paris 1924 ff.

BZ = Byzantinische Zeitschrift,Leipzig 1890 ff.

Chron. Morea = The chronicle of Morea. A history in political verse, relating the establishment of Feudalism inGreece by the Franks in the 13. century, ed. J. Schmitt,London 1904 (etwa 1333–1346).

Churmuzis = Μ. Χουρμούζης, Κρητικά, Athen 1842.

Conev, Istorija = B. Conev, Istorija na bъlgarski ezik, 3 Bde.,Sofia 1919 ff.

Conze = A. Conze, Reise auf den Inseln des Thrakischen Meeres,Hannover 1860.

Čankov = Ž. Čankov, Geografski rěčnik na Bъlgarija, Makedonija, Dobrudzha i Pomoravija, Sofija 1918.

Deffner, Z. Wb. = Michael Deffner, Λεξικὸν τῆς τσακωνοκῆς διαλέκτου, Athen 1923 (= Λεξικογραφικὸν Ἀρχεῖον τῆς μέσης καὶ νέας ἑλληνικῆς, Παράρτημα Bd. 6).

Δελτίον = Δελτίον τῆς ἱστορικῆς καὶ ἐθνολογικῆς ἑταρίας τῆς Ἑλλάδος, Athen 1883 ff.

Dieterich, Untersuchungen = K. Dieterich, Utnersuchungen zur Geschichte der griechischen Sprache,Leipzig 1898.

Dimitsas (Μακεδονία) = Μ. Γ. Δημίτσας, Ἡ Μακεδονία, Athen 1896, Bd. I und 2. (= Μακεδονικῶν Μέρος Γ’).

Dossios, Beiträge =N. Dossios, Beiträge zur neugriechischen Wortbildungslehre, Zürich 1879.

Dukas = Michael Dukas, Historia Byzantina, ed. Imm. Bekker,Bonn 1834 (15. Jahrh.).

DWA = Denkschriften der Wiener akademie der Wissenschaften, Philol.-histor. Klasse.

ΕΒΣ = Ἐπετηρὶς Ἑταιρείας Βυζαντινῶν Σπουδῶν, Athen 1924 ff.

Ἑλληνικά = Ἑλλψνικά, Ἱστορικὸν περιοδικὸν δημοσίευμα, hgb. K. Amantos und s. Kugeas, Athen 1928 ff.

Ephraem = Ephraem, Opera usw., ed. Imm. Bekker,Bonn 1840.

Epirotica, hgb.Bonn 1849 (Corpus hist. Byz. Bd. 46). (Frgm. 2 aus d. 15. Jahrh.).

ΗΧ = Ἠπειρωτικὰ Χρονικά. Περιοδικὸν Σύγγραμμα, begr. von Sp. Vlachos, Joannina 1926 ff.

Fallmerayer, Einfluß = J. Ph. Fallmerayer, Welchen Einfluß hatte die Besetzung Griechenlands durch die Slaven auf das Schicksal der Stadt Athen und der Landschaft Attika,Stuttgart1835.

Fallmerayer, Fragm. = J. Ph. Fallmerayer, Fragmente aus dem Orient, 2. Auflage, hgb. G. M. Thomas,Stuttgart 1877.

Fallmerayer, Geschichte Moreas = Fallmerayer, J. Ph., Geschichte der Halbinsel Morea, 2 Bde., Stuttgart-Tübingen 1830 bis 1836.

Gelzer, Vom hl. Berge = Heinrich Gelzer, Vom heiligen Berge und aus Makedonien,Leipzig 1904.

Georg. Akropolit. = Georgii Acropolitae Opera, ed. A.Heisenberg,Leipzig 1903. Bd. 1 und 2 (1217—1282).

Gerland, Quellen = Ernst Gerland, Neue Quellen zur Geschichte des lateinischen Erzbistums Patras,Leipzig 1903.

Germ. Abh. H. Paul = Germanistische Abhandlungen, Hermann Paul dargebracht. Straßburg 1904.

Gerov = N. Gerov, Rěčnik na bъlgarski jezik, 5 Bde.,Plovdiv 1895.

Geyer, Euboia = Fritz Geyer, Topographie und Geschichte derInsel Euboia,Berlin 1903 (= Quellen und Forschungen zur alten Geschichte und Geographie, hgb. W. Sieglin, Nr. 6).

Glotta = Glotta, Zeitschrift für griechische und lateinische Sprache, Göttingen 1907 ff.

Glykas (Annalen) = Michaelis Glycae Annales, ed. Imm. Bekker,Bonn 1836 (12. Jahrh.).

Golubinskij, Kratkaja Istorija =E. Golubinskij, Kratkij očerk istorii pravoslavnych cerkvej Bolgarskoj, Serbskoj usw., Moskau 1871.

Gregoras = Nikephoros Gregoras, ed. L. Schopen und J. Becker, 3 Bde.,Bonn 1829 bis 1855 (1295—1360).

Gregor. Dekapolites = La vie de Saint Grégoire le Décapolite et les Slaves Macédoniens au IXe siècle, hgb. F. Dvornik,Paris 1926 (= Travaux publiés par l’Institut d’études slaves, Bd. 5).

GSND = Glasnik Skopskog Naučnog Društva, Skoplje 1926 ff.

G. – Š. = Jordan Pop Georgier und St. N. Šiškov, Bъgaritě v Dramsko, Zъchensko, Kavalsko, Praviško i Sarъšabansko,Plovdiv 1918.

Hatzidakis, Einl. = G. Hatzidakis, Einleitung in die neugriechische Grammatik,Leipzig 1892 (= Bibliothek idg. Grammatiken, Bd. 5).

Hatzidakis Γλθσσολ. Μελέται = G. Hatzidakis, Γλωσσολογικαὶ Νελέται, Athen 1901.

Hatzidakis ΜΝΕ = G. Hatzidakis, Μεσαιωνικὰ καὶ Νέα Ἑλληνικά, Bd. 1 und 2, Athen 1905—1907.

Hierokl. Synekdem. = Hieroclis Synecdemus, ed. Aug. Burckhardt,Leipzig 1893.

Hilferding = A. Hilferding, Sobranije sočinenij, Bd. I: Istorija bolgar i serbov,Petersburg 1868.

Hopf, Chroniques = Hopf Ch., Chroniques gréco-romanes,Berlin 1873.

Idg. Jahrb. = Indogermanisches Jahrbuch, Straßburg 1912 ff.

IF = Indogermanische Forschungen.

Izv. Bъlg. Arch. Inst. = Izvtstija na Bъlgarskija Archeologičeski Institut,Sofia.

Izvestija = Izvěstija otdělenija russkago jazyka i slovesnosti Imper. Akad. Nauk,Petersburg 1890 ff.

Izvestija Nar. Etn. Muz. = Izvestija na Narodnija Etnografski Muzej v Sofija 1921 ff.

Izvěstija Russ. Arch. Inst. Konst. = Izvěstija Russkago Archeologičeskago Instituta v Konstantinopolě,Odessa 1896 ff.

JF = Juznoslovenski Filolog, hgb. A. Belić, Belgrad 1913 ff.

JIR Spr. = Jahresbericht des Instituts für rumänische Sprache inLeipzig, hgb. G. Weigand,Leipzig 1894 ff.

Jireček, Christl. Elem. = K. Jireček, Das christliche Element in der topographischen Nomenklatur der Balkanländer, SWA 136 (1897), Nr. 11.

Jireček, Gesch. d. Bulgaren = K. Jireček, Geschichte der Bulgaren, Prag 1876.

JSF Ougr. = Journal de la Société Finno-Ougrienne.

K. = V. Kъnčov, Makedonija, Etnografija i statistika,Sofia 1900.

Kantakuz. = Joannis Cantacuzeni Historiarum libri IV, ed. L. Schopen, 3 Bde.,Bonn 1828—1832 (14. Jahrb.).

Kedrenos = Georgius Cedrenus Historiarum Compendium, ed. Imm. Bekker.Bonn 1838 bis 1839, 2 Bde. (11.—12. Jahrh).

Kekaumenos Strategikon = Cecaumeni Strategicon et incerti scriptoris de Officiis Regiis libellus, ediderunt de B. Wassiliewsky et V. Jernstedt,Petersburg 1896 (= Zapiski Istoriko-Filologič. Fakul’teta Imper. S.-Peterburgskago Universiteta, Bd. 38).

Kiepert, Lehrbuch = H. Kiepert, Lehrbuch der altenGeographie,Berlin 1878.

Kinnamos = Joannes Cinnamus Historiae, ed.Bonn. 1836 (12. Jahrh.).

Kodinos, Antiqu. Const. = Georg. Codinus, De antiquitatibus Constantinopolitanis, ed. Imm. Bekker,Bonn 1843 (14. Jahrh.)

Kodinos. De off. = Codini Curopalatae De officialibus Palatii Constantinopolitani, ed I. Bekkker,Bonn 1839.

Panag. Komnenos = Panagiotes Al. Komnenos, Λακωνικά Χρόνων προιστορικῶν τε καὶ ἱστορικῶν. Χωρογραφιά Λακωνικῆς καιζ Τοπογραφία Σπάρτης Ἱστορική. Athen 1898.

Konst. Porph., De admir. imp. = Constantinus Porphyrogenitus, De administrando imperio, ed. Imm. Bekker,Bonn 1840 (10. Jahrh.).

Konstant. Porphyr., De cerim. = Constantius Porphyrogenitus, De cerimoniis aulae Byz., ed J. Reiske, Bd. 1—2,Bonn 1829–1830.

Konstant. Porphyr., De thematibus = Constantinus Porphyrogenitus. De thematibus, ed. Imm. Bekker,Bonn 1840.

Korais  Ἄτακτα = Ἀδαμάντιος Κοραῆς, Ἄτακτα, 7 Bde., Athen 1828.

Kretschmer, Einleitung = P. Kretschmer, Einleitung in die Geschichte der griechischen Sprache, Göttingen 1896.

Kretschmer, Lesb. Dial. = P. Kretschmer, Der heutige Lesbische Dialekt, Wien 1905.

Kъnčov siehe K.

Lambridis = Ἰωάννης Λαμπρίδης, Ἠπειρωτικὰ Μελετήματα, 10 Teile, Athen 1887 bis 1890.

Lambridis, Zagor. = Ἰωάννης Λαμπρίδης, Ζαγοριακά, Athen 1870.

Λαογραφία = Λαογραφία. Δελτίον τῆς ἑλληνικῆς Λαογραφικῆς, Athen 1909 ff.

Laon. Chalkond. = Laonikos Chalkondyles (Chalkokandyles), Historiae. ed. E. Darkó,Budapest 1922 (15. Jahrh).

Lavrov, Obzor = P. Lavrov, Obzor zvukovych i formal’nych osobennostej bolgarskogo jazyka, Moskau 1893.

Leo Diaconus, Hist. = Leo Diaconus, Historiae, ed. B. Hase,Bonn 1828 (10. Jahrh.).

Lessiak, Stationsnamen = P. Lessiak, Die kärntnischen Stationsnames.Carinthia Serie I, Bd. 112,Klagenfurt 1922.

Lex. = Λεχικὸν τῶν δἠμων, κοινοτήτων καὶ συνοικισμὢν τῆς Ἑλλάδος, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀπογραφῆς τοῦ πληθυσμοῦ τοῦ ἔτους 1920, Athen, Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, Διεύθυναις Στατιστικῆς 1923.

Loparev (Man. Phil.) = Chr. Loparev, Vizantijskij poet Manuil Fil k istorii Bolgarii v 13–14 vv.Petersburg 1891.

Lukopulos Ποιμενικά = D. Lukopulos Ποιμενικὰ τῆς Ῥουμέλης, Athen 1930 (= Ἱστορικὴ καὶ Λαογραφικὴ Βιβλιοθήκη Nr. 8).

Mak. Pregl. = Makedonski Pregled, hgb. vom Makedonski Naučen Institut, Sofia1925 ff.

Man. Phil. = Manuel Philes, Carmina, hgb. E. Miller, 2 Bde.,Paris 1855—1857.

Maštakov, Dněpr = D. Maštakov, Spisok rěk Dněprovskago bassejna.Petersburg 1913.

ΜΕΕ = Μεγάλη Ἑλληνικὴ Ἐγκυκλοπαιδεία, Athen 1926 ff.

Meisterhans-Schwyzer = Meistehans, Grammatik der attischen Inschriften, 3. Auflage, bearbeitet von Ed.Schwyzer,Berlin 1900.

Menander, Histor. = Dexippi, Eunapii, Petri Petricii, Prisci, Malchi, Menandri, Olympiodori, Candidi, Nonnosi et Theophanis Historiarum reliquiae.Bonn 1829 (6. Jahrh.).

Meyer, G., Alb. Wb. = Gustav Meyer, Etymologisches Wörterbuch der albanesischen Sprache, Straßburg 1890.

Meyer, G., Essays = Gustav Meyer. Essays und Studien zur Sprachsreschichte und Völkerkunde, Bd. 1 und 2, Straßburg 1885 ff.

Meyer, G., Neugr. Stud. = Gustav Meyer, Neugriechische Studien, 4 Teile (= Sitzungsberichte der Wiener Akad. de. Wiss., Bd. 130 und 132).

Mich. Attal. = Μιηαὴλ Ἀτταλιάτης =SathasMB I (11. Jahrh.).

Miklosich, Bildung = F. Miklosich, Die Bildung der slavischen Personen- und Ortsnamen,Heidelberg 1927.

Miklosich, EW. = Franz Miklosich, Etymologisches Wörterbuch der slavischen Sprachen, Wien 1886.

Mikl(osich) – Müller = Fr. Miklosich und Joseph Müller, Acta et diplomata graeca medii aevi sacra et profana. Wien 1865 ff.

Miletič, Ostbulg. = L. Miletič, Das Ostbulgarsiche, Wien 1903.

Miliarakis, AK. = Ἀντώνιος Μηλιαράκης, Γεωγραφία πολιτικὴ, νέα καὶ ἀρχαία τοῦ νομοῦ Ἀργολίδος καὶ Κορινθίας, Athen 1886.

Miliarakis, Kephallenia = Ἀντώνιος Μηλιαράκης, Γεωγραφία πολιτικὴ νέα καὶ ἀρχαία τοῦ νομοῦ Κεφαλληνίας, Athen 1890.

Miller, Athos = Emm. Miller, Le Mont Athos, Vatopédi, L’île deThasos,Paris 1889.

Mladenov, Bulg. Spr. = St. Mladenov, Geschichte der bulgarischenSprache,Berlin 1929.

Mladenov – Vasilev = St. Mladenov i St. P. Vasilev, Gramatika na bъlgarskija ezik,Sofia 1939.

Moritz, Zunamen = Heinrich Moritz, Die Zunamen bei den byzantinischen Historikern und Chronisten, Progr. d. k. humanist. Gymnasiums inLandshut, Teil 1 und 2,Landshut 1896—1898.

Müllenhoff DA. = Karl Müllenhoff, Deutsche Altertumskunde, 5 Bde.,Berlin 1870—1883.

Müller, Geogr. Gr. Minores = Carolus Mullerus, Geographi Graeci Minores, 2 Bde., Paris 1855—1861.

Neumann-Partsch, Griechenland = C. Neumann und J. Partsch, Physikalische Geographie von Griechenland,Breslau 1885.

Niederle, Manuel = L. Niederle, Manuel de l’antiquité slave, 2 Bde., Paris 1923–1926.

Niederle, Slov. Starož. = L. Niederle, Slovanské Starožitnosti, Prag 1902 ff.

Niketas Choniates = Nicetas Choniata, ed. I. Bekker,Bonn 1835 (+ etwa 1215).

Nuch. = Ἰ. Νουχάκης Νέος χωρογραφικὸς πίναξ, Athen 1885.

Oberhummer, Akarnanien = E. Oberhummer, Akarnanien, Ambrakia, Amphilochien, Leukas im Altertum, München 1887.

Ow, Abstammung = J.Baron von Ow, Die Abstammung der Griechen, München 1848.

Pachymeres = Georgios Pachymercs, ed. Bonn., 2 Bde.,Bonn 1835 (1242 bis etwa 1310).

Papageorgiu, Skyros = Δημήτριος Παπαγεωργίου, Ἱστορία τῆς Σκύρου ἀπὸ τῶν ἀρχαιοτάτων χρόνων, Patras 1909.

Papazafiropulos = Π. Παπαζαφειρόπουλος, Περισυναγωγὴ γλωσσικῆς ὕλης, Patras 1887.

Partsch, Kephallenia = J. Partsch, Kephallenia und Ithaka,Gotha 1890. (= Petermanns Mitteil. Erg.-Bd. 21).

Partsch, Korfu = J. Partsch, Korfu,Gotha 1887 (= Petermanns Mitteilungen Ergänz. – Bd. 19).

Partsch, Leukas = J. Partsch, Die Insel Leukas,Gotha 1890 (= Petermanns Mitteilungen, Ergänz.-Bd. 21).

Per. Spis. = Periodičesko Spisanie na Bъlgarskoto Kniživno Družestvo v Srědec (bzw. v Sofija).

Philindas, Gramm. = Μ. Φιλι.ντας, Γραμματικὴ τῆς ῥωμαίικης γλώσσας, 2 Bde., Athen 1907–1910.

Philippson, Peloponnes = Alfred Philippson, Der Peloponnes, Versuch einerLandeskunde,Berlin 1892. Bd. 1 Text, Bd. 2 Tafeln.

Philippson, Epirus siehe Philippson, Thessalien.

Philippson, Thessalien bzw. Philippson,Epirus = Alfred Philippson, Thessalien undEpirus. Reisen und Forschungen im nördlichenGriechenland,Berlin 1897.

Phrantzes, Chron. = Georgios Phrantzes, Chronikon, ed.Bonn. 1838 (15. Jahrh.).

Pleteršnik = F. Pleteršnik, Slovenisch-deutsches Wörterbuch, 2 Bde., Laibach 1894.

Pogodin = A.L. Pogodin, Iz istorii slavjanskich peredviženij,Petersburg 1901.

Prodromos = Poèmes Prodromiques en grec vulgaire, hgb. D. Hesseling und H. Pernot,Amsterdam 1910 (12. Jahrh.).

Prokop = Procopius Caesareensis, Opera, hgb. J. Haury, 3 Bde.,Leipzig 1905 ff.

Psaltes, Gramm. = Stam.B. Psaltes, Grammatik der byzantinischen Chroniken, Göttingen 1913 (= Forschungen zur griech. und lat. Grammatik, hgb. P. Kretschmer und J. Wackernagel, Bd. 2).

Psaltis, Thrakika = Στ. Β. Ψάλτης, Θρᾳκικά, Athen 1905.

Psellos, Chronogr. = The history of Psellus, ed. C. Sathas,London 1899 (= Byzantine Texts, ed. J. B. Bury, Bd. 2).

Psellos, Scr. Min. = Michael Psellus, Scripta minora, magnam partem adhuc inedita, ed. Ed. Kurtz und Fr. Drexl, Bd. 1, Mailand 1936 (= Orbis Romanus, Bd. 5).

R = Ἰακ. Ῥαγκαβῆς, Τὰ ἑλληνικὰ, ἤτοι περιγραφὴ γεωγραφικὴ, ἱστορικὴ, ἀρχαιολογικὴ, καὶ στατιστικὴ τῆς ἀρχαίας καὶ νέας Ἑλλάδος. 3 Bde., Athen 1853 ff.

Radloff Wb. =W. Radloff, Versuch eines Wörterbuchs der Türkdialekte, 4 Bde.,Petersburg 1894–1911.

Rangavis = R.

Regel, Analecta = W. Regel, Analecta Byzantino-Russica,Petersburg 1891.

Ross, Inselreisen = L. Ross, Inselreisen, Bd. 1 und 2, Neudruck,Halle a. S. 1912 (Klassiker der Archäologie, Bd. 1 und 3).

Sathas DI = K. Sathas, Documents inédits, relatifs à l’historire de la Grèce au Mayen Âge, Paris 1880–1890.

Sathas MB = Sathas, Bibliotheca Graeca medii aevi, μεσαιωνικὴ Βιβλιοθήκη, Venedig 1872 ff.

Sb. N. Um. = Sbornik za narodni umotvorenija, nauka i knižnina,Sofia.

Schmidt, Volksleben = Bernh. Schmidt, Volksleben der Neugriechen, Teil I,Leipzig 1871.

Schultze-Jena, Makedonien = Leonhard Schultze-Jena, Makedonien, Landschafts- und Kulturbilder,Jena 1927.

Schwyzer, Gr. Gramm. = Ed. Schwyzer, Griechische Grammatik, 2 Bde., München 1934–1939.

Seliščev, Slav. Alb. = A. M. Seliščev, Slavjanskoje naselenije v Albanii,Sofia 1931.

Skok, Naša pomorska terminologija = P. Skok, Naša pomorska i ribarska terminologija na Jadranu, Spalato 1933.

Skylitzes, Jo. = Joannes Skylitzes Curopalata, Historia, ed. Imm. Bekker in seiner

Ausgabe des Kedrenos,Bonn 1838 ff. (11. Jahrh.).

Slavia = Slavia, Časopis pro slovanskou filologii, hgb. O. Hujer und M. Murko, Prag 1922 ff.

Słown. Geogr. = Słownik Polski Geograficzny, 15 Bde., Warschau 1880—1900.

Solovjev-Mošin = A. Solovjev und V. Mošin, Grčke povelje srpskih vladara, Belgrad 1936 (= Zbornik za istoriju, jezik i književnost srpskog naroda, Abt. III Bd. 7).

St. Ap. = Στατιστικὰ Ἀποτελέσματα τῆς γενικῆς ἀπογραφῆς τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος, 2 Bde., Athen 1909.

Stählin, Thessalien = Fr. Stählin, Das hellenische Thessalien,Stuttgart 1924.

Synopsis Sathas = Ἀνωνύμου Σύνοψις ἱστορική, Sathas MB 7, Venedig 1894 (13. Jahrh.).

SWA = Sitzungsberichte der Wiener Akademie der Wissenschaften.

Theophanes = Theophanes, Chronographia, cd. C. de Boor, 2 Bde.,Leipzig 1883 bis 1885 (9. Jahrh.).

Theophanes Contin. = Theophanes Continuatus, ed.I. Bekker,Bonn 1838 (10. Jahrh.).

Theophyl. Simokatt. ed Bonn. = Theophylactus Simocatta, ed. Imm. Bekker,Bonn 1834.

Theophylakt. Simokatt. = Theophylacti Simocattae Historiae I–VIII, ed. C. de Boor,Leipzig 1887.

Thumb, Ngr. Handb. = Alb. Thumb, Handbuch der neugriechischen Volksprache, 2. auflage, Straßburg 1910.

Tomaschek, Thraker = W. Tomaschek, Die alten Thraker, 3 Teile, Wien 1893 bis 1894 (= SWA 128, 130 und 131).

Tougard = l’Abbé A. Tougard, De l’histoire profane dans lea Actes Grecques des Bollandistes,Paris 1874.

Trautmann, Balt.-slav. Wb. = R. Trautmann, Baltisch-slavisches Wörterbuch, Göttingen 1923.

Treidler, Epirus =H.Treidler,Epirus im Altertum, Studien zur historischen Topographie, Diss.,Leipzig 1917.

Triandaphyllidis, Lehnwörter = M. Triandaphyllidis, Die Lehnwörter der mittelgriechischen Vulgärliteratur, Straßburg 1911.

Verf., Alb. Stud. = M. Vasmer, Studien zur albanesischen Wortforschung I, Dorpat 1921 (Acta et Commentationes Universitatis Dorpatensis, Serie B, Bd. 1).

Viz. Vrem. = Viz. Vremennik, hgb. V. Vasiljevskij und W. Regel,Petersburg 1894 ff.

Vondrák, Vgl. Gr. =W. Vondrák, Vergleichende slavische Grammatik, 2. Auflage, Göttingen 1924 ff.

Vondrák-Grünenthal =W. Vondrák, Vergleichende slavische Grammatik, Bd. 2, 2. Auflage von O. Grünenthal, Göttingen 1926.

Vuk = Vuk St. Karadžić, Lexicon serbico-germanico-latinum, 3. Auflage, Belgrad

1898.

Weigand, Aromunen = Gustav Weigand, Die Aromunen, Ethnographisch-philologisch-historische Untersuchungen. Bd. 1 und 2,Leipzig 1894—1895.

van Wijk, Aksl. Spr. = N. van Wijk, Geschichte der altkirchenslavischen Sprache, Bd. 1, Berlin-Leipzig 1931.

Zeitschr. (f. slav. Phil.) = Zeitschrift für slavische Philologie,Leipzig 1924 ff.

Zeuss, Die Deutschen = J. K. Zeuss, Die Deutschen und die Nachbarstämme,Heidelberg 1925.

Zonaras = Joannes Zonaras, Chronikon, ed. M. Pinder und Th. Büttner-Wobst. 3 Bde.,Bonn 1841—1897 (12. Jahrh.)

ZONF = Zeitschrift für Ortsnamenforschung, hgb.E. Schnetz, München 1925 ff.

Zosimos = Zosimus, Historiae, ed. Imm. Bekker,Bonn 1837.

ŽMNPr. = Žurnal Ministerstva Narodnago Prosvěščenija.

 Κατάλογος των σλαβικών ονομάτων ταξινομημένο κατά γεωγραφική περιοχή:

Για την Αχαΐα:

Ἀλέσταινα, Ἀναστάσοβα, Ἀραβωνίτσα, Ἀραγόζενα, Ἀράχοβα,  Ἄρλα,  Βαλκουβίνα, Βάλτος,  Βάλτσα, Βελβίτσι,  Βέλια,  Βελιβίνα,  Βελιτσές,  Βελλά,  Βερβοβίτσι,  Βεργουβίτσα,  Βερσοβά,  Βερσίτσι,  Βερσοβίτσι,  Βίδοβο, Βισοκά, Βλωβοκά, Voda,  Βόδοβα,  Βόστιτσα,  Βραχνί,  Βρέσταινα ἢ Βρώσταινα,  Βρέστενα ἢ Βρώσθαινα,  Γαρδενά,  Γκέρμπεσι,  Γολέμι,  Γουμενίτσα,  Γρεβενόν,  Δεσινόν,  Δουμενά,  Δούνιτσα,  Δράγανον,  Δρεστενά,  Δροβολοβόν,  Ζαροῦχλα,  Ζουμπάτα,  Κακοτάρι,  Καλάβρυτα,  Καλέντζι,  Καλούσι,  Καμενιάνον, Καμενίτζα, Καμενίτσα, Κεράσοβα, Κλόκοβα, Κόκοβα, Κουνινά, Κράβαρι, Κράλη,  Κρασέτσα, Κρόκοβα, Κυρίτσοβα, Λόγγος, Λουμπίτσα, Μιχόϊ, Μοστίτσι, Μουρόχοβα, Μπάλα, Μπράτι, Νεζερά,  Ὀμπλοῦ, Πεπελενίτσα, Πιτίτσα, Ποροβίτσα, Πρεβεζόν,  Prévetos,  Προβοδόν, Προστοβίτσα,  Ῥαλλιά, Ῥίκαβα, Ῥουφιᾶς, Σαλμενῖκον, Σανταμέρη,  Σελιανίτικα, Σελίτσα Πτέρη, Σελλᾶ, Σελλιάνα,  Σοποτόν,  Σούβαρδον, Σουδενά,  Στρέζοβα,  Συλίβαινα,  Συρμπάνι,  Τοπόλοβα,  Τραγανόν, Τσαραβίνα,  Φώσταινα,  Χελμός, Χόζοβα

1 . Ἀλέσταινα ON, Kr Psophis (Nuch., Stat Απ.., Lex), Ἀλάστενα στο R. Από ελληνικής πλευράς δεν υπάρχουν εμπόδια για την αρχική ήχο-α, σύμφωνα με το σκέφτονται αντί sandhi από ένα ε-προέκυψε. Στη συνέχεια, υπάρχει η δυνατότητα παράγωγο του αυτό το όνομα στα σλαβικά. * elьcha «alder» για να δείτε, ειδικά το επίθετο elьšьna . Δείτε kslav. jelьcha «σκλήθρα», skr Joha , Jova Από * jelьcha , βουλγαρικά elchá . Βλέπω τη γενιά Berneker EW 453α Σημείωση ειδικά SKR Jelašnicaότι μια μορφή SKR * Jelašna απαιτεί. Αυτό θα ήταν * βουλγαρική Elešna ? πολλαπλές αναθέσεις είναι η Βουλγαρική Elešnica . Σε Lautverbindimg Sn ήταν μια δευτερεύουσα t να ακουστούν από τους Έλληνες και αργότερα η προσαρμογή θα λάβει χώρα-αινα. Ο τύπος είναι σε κάθε περίπτωση, στα σλαβικά. παλιά, κυστική ίνωση. Τσεχ. Olešná , Olešnice , πολωνικά Oleszno (αρκετές φορές), η οποία Miklosich, εκπαιδευτικά 290α Φωνητικά περισσότερο πειστική από αυτή την ερμηνεία, αλλά την παραγωγή από τα σλάβικα. * Lěščьna κάτω σ. 142 Lestenitsa . Η Ἀ επίσης τότε-Ελλήνων. Δείτε παρακάτω Αρ. 4

2 . Ἀναστάσοβα ON, Kr Αροάνια (Nuch., Stat Απ.., Lex). Μια παραγωγή από την ελληνική Ἀναστάσιος σλαβικά, ελληνικά. Ἀναστάσης. Περαιτέρω μετασχηματισμούς των τελευταίων καταγράφονται Buturas σ. 57 κ.ε. Η σχέση με τα ελληνικά ονόματα των ατόμων που έχουν ήδη Σάθα DI IV, σ. LI ήταν σαφές, όμως, αγνοεί τη σλαβική σχηματισμού λέξεων.

3 . Ἀραβωνίτσα ON, Kr Erineú (Nuch., Stat Απ.., Lex). Hilferding λέει αυτό το όνομα από μια σλαβική I 293. * Ravьnica «» επίπεδο έδαφος. Αυτό μπορεί να γίνει κατανοητό από τη συχνότητα της SKR ON Ravnica , Ravnice διόρισε. Μετά από όλα, παραμένουν φωνητικές δυσκολίες μπορούν να ξεπεραστούν με την υιοθέτηση λαϊκή ετυμολογία του ονόματος μετά από μετατροπή gr ἀρραβών, ΔΚΑ. Ἀρραβώνα μόλις και μετά βίας. Έτσι αβέβαιο, εφ ‘όσον ένα παλαιότερο έγγραφο λείπει.

4 . Ἀραγόζενα ON, Kr Ερινεού (Nuch., Stat Απ.., R., Lex). Το όνομα προέρχεται από την σλαβική. * rogozьno της rogozъ «καλάμια». Η πρόταση θα μπορούσε να οδηγήσει στην Ἀ-sandhi σε ελληνικό έδαφος. Δείτε για τις σχετικές σλαβικές ON S. 107 και πάνω Miklosich, εκπαιδευτικά 309ης

5 . Ἀράχοβα ON, Kr Aigieis (Nuch., Stat Απ.., Lex). Από σλαβική. Orěchovo . Έτσι, «‘114th Nußort ως ανωτέρω, σελ. 21 και

6 . Ἀράχοβα ON, Kr Phelloē (Lex, Απ. Στατ.). Ως εκ τούτου Ῥάχοβα στο R και Nuch. Για να ερμηνεύσει με το προηγούμενο όνομα. Ἀραχοβίτικα ON Kr Πάτρα (Απ. Στατ., Lex) απουσιάζει σε Nuch. Υπάρχει μια προφανής σχηματισμό μετά από μια ελληνική ἀράχοβα. Εκτός από το ίδιο το όνομα είναι επίσης το όνομα της παρακείμενης AlSb Καρυώτικα να επικαλεστεί αποδεικτικά στοιχεία.

7 . Ἄρλα ON, Kr Δύμη (Nuch., R., Απ. Στατ.) Λείπει το όνομα Lex είναι που προέρχεται από μια σλαβική. * Orьlъ «αετός» και αντιστοιχεί σε μια βουλγαρική ONOrl’a λέτσος, skr. Orle . Υπάρχουν αρκετές ομοιότητες με άλλες σλαβικές γλώσσες. Δείτε Miklosich, την εκπαίδευση 291, 293 Hilferding Ι, 79 κ.ε. Pogodin Ὀρίολος Αντίθετα, το όνομα Ῥίολος για την agriech. Λάρισος οριστεί ποταμού (R. ΙΙ, 40) για να τους χωρίσει από πάνω και από το λατινικό όνομα rivulus προέρχεται.

8 . Βαλκουβίνα ΓΙΑ Kr Ακράτα (Απ. Στατ., Lex) αποτυγχάνει σε Nuch. Πιθανώς ταυτίζεται με το όνομά μας είναι η ονομασία για Μπαλκουβίνα θέσις ὑποστατικῶν κατοικουμένη Αιγείρας στην Kr σε R. Είναι αναμενόμενο από μια σλαβική * Vl ̥ kovina , το οποίο βρίσκεται στο πολλαπλάσιο που πρέπει να παρακολουθήσει μορφή SKR Vukovina , επίσης skr Vukova , Bulg . Vъlkovo σλαβική κλπ. Δείτε το. Miklosich όνομα, εκπαιδευτικά 337η

9 . Βάλτος ON, Kr Κλειτορία (Nuch., Απ. Στατ.) Και σύμφωνα με τον R. Βάλτος Βάλτση. Μπορεί επίσης να είναι μια ελληνική επαναδιορισμός όπως ανωτέρω σελ. 22 Βάλτση είναι alb. bal’tεsí .

10 . Βάλτσα ON, Kr Kerpinē (Nuch., Stat Απ.., Lex). Πώς να ερμηνεύσει το ίδιο όνομα παραπάνω, σ. 124

11 . Βελβίτσι ON, Kr Πάτρα (Nuch., Stat Απ.., Lex). Υπάρχει προφανώς ένα καθαρολόγος ελληνικό έντυπο, το οποίο αντιστοιχεί σε μια χυδαία * Βερβίτσι. Αυτό περιλαμβάνει μια σλαβική. * Vьrbica »Weidenort». Η κατάλληλη μορφή SKR Vrbica , Βουλγαρικά Vъrbica μπορεί πολύ συχνά να βρείτε στο ON. Δείτε περισσότερα στο 339ο Miklosich, την εκπαίδευση

12 . Βέλια «βουνό» του νότιου τοίχου της κοιλάδας των Καλαβρύτων »(1366 μ.) αποτελεί, όπως Philippson, Πελοπόννησο 129α Είναι σλαβική. Velь ναι ( Gora ), «το μεγάλο βουνό».

13 . Βελιβίνα ON, Kr Kerpinē (Στ., Ap., Lex). Σε αντάλλαγμα, Nuch. ένα Βιλιβίνα, R. Βυλιβίνα. Πρώτον, έχει κανείς την εντύπωση ότι το όνομα αυτό χρησιμοποιείται με τον Πολωνό ρίζες Wielebnów u. όπως (βλ. Słown. Γεωγρ XIII 311), αλλά από τη Νότια σλαβικά ονόματα παρόμοια με το έδαφος δεν μπορεί να αποδειχθεί, πρέπει να είναι ένα άλλο θεωρείται ερμηνεία. Αυτό μπορεί να ξεκινήσει από την παραδοχή ότι Βελιβίνα Βερβίνα είναι μια υπερ-σωστή μορφή της λαϊκής *. Το τελευταίο μπορεί εύκολα να γίνει * Vьrbьna να προέρχονται. Στη συνέχεια, ο τόπος θα είχε την έννοια «ιτιά (χωριό)». Από την άλλη πλευρά, το ελληνικό όνομα για να skr Beljevina του bělь «λευκό» παρέχονται. Αυτή η τελευταία ερμηνεία είναι ίσως η πιο πιθανή.

14 . Βελιτσές ON., Kr Δύμη (Nuch., Stat Απ.., Lex). Λέτσος και ελληνική πληθυντικό είναι ταυτόσημη με skr. Belica , βουλγαρικά Belica το μπορεί να χρησιμοποιηθεί πολύ συχνά. Μια βασική μορφή * Velica της velikъ θα μπορούσε επίσης να εξεταστεί, αλλά μπορεί να * Velica , μπορώ να δω, πουθενά στο Νότο Σλάβους. Χώρες αποδεικνύουν. Βλ. επίσης σ. 103 Αρ. 7

15 . Βελλά ON, Kr Phelloē (Nuch., Stat Απ.., Lex), είναι προφανώς βασίζεται σε σλαβική. Bela . Δείτε το σχετικό σλαβική. Ονόματα στο Miklosich, την εκπαίδευση 224 και σ. 118 ανωτέρω Διαφορετικά ερμηνεύει την ελληνική Amantos ON, επιθήματα 69, ο οποίος μαζί με έναν άγνωστο σε μένα Ηπείρου Βελά σε μια ξένη ονομάτων των προσώπων, σε Βελᾶς Niket. Χωνιάτης. 167, 12 zurückfuhrt. Μια Βελά θέση, που ανήκουν στην αρχιεπισκοπή Ναύπακτο αναφέρεται Urk. α. 1367, s. Mikl.-Müller Ι, αρ. 235

16 . Βερβοβίτσι ON, Kr Aigieis (Απ. Στατ.) Στερείται Nuch. Η σλαβική και Lex. Βασική μορφή ήταν προφανώς * Vьrbovьcь , έτσι «Weidenort». Δείτε ΒουλγαρικάVъrbovec , λέτσος. Vrbovec και πολύ συχνή SKR Vrbovac . Για να δείτε Miklosich, εκπαιδευτικά 339ο

17 . Βεργουβίτσα ON, Kr Phelloē (Nuch., Απ. Στατ.), Αλλά σε Βεργοβίτσα Lex βάση είναι σλαβική. * Bergovica του * bergъ «» τράπεζα. Επίσης, από μια * Bergovьcь θα μπορούσε από την ελληνική μορφή εξήγησε είναι. Το τελευταίο είναι σε skr Bregovac , Σ. Miklosich, την εκπαίδευση 228, Χίλφερντινγκ I 294η Επίσης να γίνει η συχνή, που σχετίζονται με skr μπορεί Bre ̏ Govo (Βουκ), της Βουλγαρίας Bregovo .

18 . Βερσοβά ON, Kr Αιγείρας (Nuch., Stat Απ.., Lex). Το σημείο εκκίνησης είναι από μια σλαβική. * Versovo του * versъ «» ερείκη, λέτσος. ΒΡΕΣ , SKR Vrije τι Miklosich EW 384α Ακριβώς το δικαίωμα στους βούλγαρους ελληνικά στις Vrěsovo . Όπως και στην ελληνική ερ επίσης η αναπαράσταση της παλιάς Σλαβονική. ьr να συγκρατούνται, Χίλφερντινγκ I SKR 293 σε Vrševo θέλουν να χτίσουν. Στην τελευταία περίπτωση, κάνει ο συνδυασμός των ήχων – Σύνδεσμος σε αυτή – τις δυσκολίες που θα της πρόσφατης προέλευσης, η οποία είναι λιγότερο πιθανό σε αυτή την απομακρυσμένη περιοχή από ό, τι στη Βόρεια Ελλάδα.

19 . Βερσίτσι ON, Kr Psophis (Nuch., Stat Απ.., Lex). Η βασική μορφή έχει * Vьršьcь έχουν, παρούσα σε skr Vr ̏ Sac , βουλγαρικά Vъršec . Η σλαβική. Ονόματα ανήκουν στην ΑΤΕ vrьchъ «» σύνοδο κορυφής. Δείτε Miklosich στο σχηματισμό 340, Χίλφερντινγκ I 294α Τελείως αδικαιολόγητες αυξήσεις στις Σάθα DI IV σ. XLVI ελληνικό όνομα για την αλβανική καταγωγή. Στην Αλβανία δεν υπάρχει τίποτα που θα έρθει σε ερώτηση ως πηγή.

20 . βήτα ερσοβίτσι ON, Kr Αιγείρας (Lex), λείπει σε Απ. Στατ. και Nuch. * Από το προηγούμενο Vьrševьcь ή ως «Heidekrautort» να Βερσοβά με βασική μορφή *Versovьcь . Βλέπε ανωτέρω στο σημείο αριθ. 18

21 . (.. Nuch, Stat AP) Βίδοβο ON, Kr Δύμη, στο Lex λέει: Βίδοβα. Η σλαβική. Βασική μορφή ήταν * Vidovo . Βλ. skr ούτω καθεξής Vidova , Vidovo , Vidovac , επίσης πολωνικής Χήρα , Widowo (Słown. Γεωγρ XIII 292).

22 . Βισοκά ON, Kr Καλάβρυτα (Nuch., Απ. Στατ.) Βισωκά R. Το Lex είναι το μέρος που ονομάζεται Βισοκαζ ἢ Βισοτιά. Σε Δελτιόν I 122 και επόμενα του Βυςόκα κωμόπολις τῶν Καλαβρύτων την ομιλία. Από σλαβική. Vysoká »hichgelegener (τόπος)». Βλ. skr συχνά. Visoka , Visoko , βουλγαρικά Visoka . Για να δείτε Hilferding I 294α

23 . Βλωβοκά ON, Kr Αιγιάλειας (Lex, Nuch., R.). Stat Απ. σε αυτό. Βολχοκᾶ. Hilferding 293 διάβασα το όνομα του R. ως Βλοβοκά. Θα πρέπει να σημειωθεί, ωστόσο, στο R II 735, που γράφει το όνομα πρώτα και στη συνέχεια βελτιώθηκε, όπως Βλοβοκά να Βλογοκά. Δείτε επίσης Βλογοκίτζα, ένα χωριό που ανήκει στο μοναστήρι του Mega Spelaion, Urk. α. 1350 Mikl. 192η σε Müller-V Με βάση την περιγραφή «είναι βαθιά,» παλιά σλαβική. * glъbokъ :. SKR-kslav glьbokь , dial SKR. nordčak.gubok , Gelbo ̏ k , της Σλοβακίας. hlboký κ.λπ., τα οποία Berneker EW I-307 Θα μπορούσε επίσης να είναι η δυνατότητα μιας βασικής μορφής * dl ̥ bokъ σκεφτείτε βουλγαρική dъlbók «» βαθιά, skr dùbok τι Berneker op I 251α Το όνομα ταιριάζει καλά στην περιοχή όπου Philippson, Πελοπόννησο 132 α κοιλάδα σημειώσεις.

24 . * Voda : ένα τέτοιο όνομα είναι να δώσει το Hilferding στους αρχαίους χρόνους ως τις 293 I Παναχαϊκὸν τὸ ὄρος ονομάζεται βουνά. Βρίσκω το όνομα οπουδήποτε αλλού, και ύποπτη μια παρεξήγηση. Philippson, Πελοπόννησο, 258 κ.ε. κλήσεις αυτό το βουνό με το σύγχρονο όνομα Βοϊδιᾶς δηλαδή «» Βουνό Βόδι. Η προέλευση αυτής της υποτιθέμενης * Voda από Σλάβους. voda «νερό» σε Hilferding δεν είναι πολύ εμπιστοσύνης προκαλεί. Το όνομα αυτό έχει εμφανιστεί από τη μελέτη των σλαβικών. γεωγραφικά ονόματα να εξαφανιστούν στην Ελλάδα.

25 . Βόδοβα ON, Kr Αιγιάλεια (Lex) από ένα καλά-σλαβική. * Bodovo . Δείτε Βουλγαρίας Bodovskoto λέτσος. Bodovlje .

26 . Βόστιτσα όνομα του παλιού Αιγίου (Nuch., R. II, 157, κλπ.). Το χωριό βρίσκεται κοντά στην αρχαία Σελινοῦς. Το ποτάμι ανάμεσα Σελινοῦς Αίγιο και τώρα καλείται Ελίκη ποτάμι τῆς Βοστίτσας, σύμφωνα με την R. ΙΙ 34ης Η Βόστιτζα όνομα που ανέκυψαν στο Χρονικό του Μορέως (βλ. J. Schmitt είναι δείκτης), Βόστιτζα, Βοστίτζα Phrantzes συγκεκριμένα σ. 130, 414, 447, χωριό επίσης Βοστιτζανούς Acc. pl. Σ. 414, και σε έναν χάρτη Βοστίτζα α. 1674, s. Miklosich Müller-V 196, Vosticia α. 1422 όταν Σάθα DI 117, Lacus Vestize α. 1467, s. Σάθα op 265, βλ. επίσης Vostica του Giacomo Gastaldi (βλ. χάρτη I Σάθα DI III)? επόμενη Lagusticiaκαι Lagostiza 1454 cl βλέπω Σάθα 222α Δεδομένου ότι η τελευταία μορφή έχει δημιουργηθεί, δείχνοντας μας Avostiza la ή la Avosticza στους πίνακες της φέουδα de la Μόρι α. 1364, δείτε Hopf, Chroniques Ελληνορωμαϊκή 228α Το ανώτερο προϊόν la ενωμένη με τόσο Avosticza σε ένα σύνολο και ήταν με βάση την φυλή provLangosta , γαλλική Langouste θέση. Κατά την τελευταία γενιά λέξη δείτε Meyer-Lubke, Ρωμ. Wb 368α Λοιπόν, πώς έχουν (αβέβαιη γραφείο προφορά) ως η παλαιότερη μορφή του ελληνικού ονόματος ή * Βοστίτσα Avostica να ρυθμιστεί. Hilferding I 293 στην εξήγηση του ονόματος από μια σλαβική. * Voščica , πρβλ. skrVoščíca , Voštane λέτσος. VOSC . Μια άλλη πιθανή εξήγηση παρέχει με τη σύνδεση με τη γενιά των kslav. ovoštь «Fructus» SKR vo ̏ Ce , βουλγαρικά ovoštka , oštka «» τα φρούτα, τα οποία Miklosich EW 228η Δεν τολμώ να αποφασίσει ποια ερμηνεία είναι προτιμητέα. Η δεύτερη ερμηνεία έχει ως στόχο να ισχυρίζονται ότι οι αρχαίοι Σελινοῦς που βρίσκεται όχι πολύ μακριά από αυτό το μέρος και έπρεπε να Ferstellung της Πελοποννήσου Philippson 260 και 279 της πόλης είναι τώρα στην πλούσια εύφορη περιοχή.

27 . Βραχνί ON, Kr Καλάβρυτα (Nuch., Απ. Στατ.), Αλλά Βραχνέϊκα στο Lex. Δοκίμασα αυτό το όνομα Hilferding 294 πολύ δυσαρεστημένος με το να θέσει ως σλαβική, με αποτέλεσμα της ρωσικής Verchnij «πάνω» ένα alislav. * vrъchne σε αυτό. Νομίζω ότι η ρωσική εκπαίδευση δεν είναι τόσο παλιά και άπαχο χρόνο για την εισβολή των σκλάβων στην Πελοπόννησο, με τη δυνατότητα μιας τέτοιας εκπαίδευσης – CHN – από. Εδώ αναφέρομαι στην έλλειψη – CHN – μορφές αυτής της ρίζας στην Βουλγαροκτόνος. ON και skr. Το όνομα από τη σλαβική Βραχνί δεν μπορώ να ερμηνεύσει και να το κρατήσει για περισσότερο ελληνικό.

28 . Βρέσταινα ἢ Βρώσταινα ON, Kr Αιγιάλεια (Lex) και με R. Stat Ap. Βρώσταινα να ερμηνεύσει ως εξής.

29 . Βρέστενα ἢ Βρώσθαινα ON, Kr Καλάβρυτα (Lex), στο Nuch. και R. Βρώσταινα μόνο. Αυτά τα ονόματα Hilferding προσπάθησα 294 σε σλαβική. * brostьnaοφείλονται. Δεν είναι σαφές τι εννοεί, συμπεριλαμβανομένων, όπως skr br ̑ ου , της Βουλγαρίας brъs (t) , Μ. «Νέοι τα λάχανα», UKR brost » , brost «Bud» θέσει *brъstь εκ των προτέρων (βλέπε Berneker EW I 91). Αυτή η γενιά, αλλά μετά βίας αρκούν για να εξηγήσουν το ελληνικό όνομα. Βλέπε ανωτέρω, σελ. 68α Θα μπορούσε εξίσου σε kslav. broštь »Färbrröte» Βουλγαρικά brost , SKR αδερφέ ̏ γ είναι χτισμένο πάνω. Στη συνέχεια, θα * Broštьna τη βουλγαρική εκπρόσωπος, ενώ SKR Από τη μία γ δείξει πώς Brocanac, Broćani, Broćna . Ωστόσο, μπορώ να εξηγήσω μια καλή προσθήκη για τη μορφή Βρέστενα (συμπεριλαμβανομένων Lex) και όχι το ετυμολογικά με Βρόστενα σε γενικές γραμμές δεν μπορούν να συνδυαστούν. Σε Βρέσταινα είναι το σλαβικό όνομα * φτελιάς brěstъ (βλ. σελ. 26) να δέσει, η widerum δεν βοηθά στην εξήγηση της μορφής Βρο.

30 . Γαρδενά ON, Kr Aigieis (Nuch., Stat Απ.., Lex). Το όνομα προέρχεται από την σλαβική. * Gordьno ισοδύναμο, δηλαδή ρωσική Gorodьnъ , πολωνικά Γκρόντνο, και είναι η ΑΤΕ περαιτέρω gradъ «πόλη, φρούριο». Βλ. skr σε ιδιαίτερα Gradna , Gradnja λέτσος. Gradnik βουλγαρική, Gradnica .

31 . Γκέρμπεσι δύο στο, Kr Καλάβρυτα (Lex) και Kr Πάτρα (Lex). Για να ερμηνεύσει ως άνω σ. 126 [Εννοεί το Γκέρμπεσι-Μιδέα: 5 . Γκέρμπεσι ON, Kr Ναύπλιο (Lex και Μηλιαράκης AK 78). Εγώ είμαι σλαβική. * Gъrbešь από την οποία να * gъrbъ «καμπούρα Erhöhimg» έχει οριστεί σε.Συγκρίνετε με άλλα λόγια-σχηματισμό SKR Grbalj . Μια ακριβώς αντίστοιχη σλαβική ON είναι σε skr Grbeši (Μόσταρ)].

32 . Γολέμι ON, Kr Τριταίας (Nuch., Stat Απ.., Lex) Πληροί kslav. golěmъ «μεγάλη», της Βουλγαρίας Golem , SKR Golem , η οποία πιστεύω Βέρνη πυκνωτικό EW 320ηΣε ΓΙΑ υπάρχει πολύ συχνά βουλγαρική Golem , Golema , SKR Golemo .

33 . Γουμενίτσα ON. Kr Lapathōn (Nuch., Stat Απ.., Lex). Αυτές είναι δύο πόλεις: Ἄνω Γ. και Κάτω Γ. Η πηγή είναι * Gumьnьnica προέρχονται από τα σλάβικα.gumьno «πιάτο», ΑΤΕ gumьno , βουλγαρικά gumnó , SKR gúmno , CAK. gubno ̏ , βλέπω Berneker EW 362η Για λεπτομέρειες, βλ. παραπάνω σ. 29 Hilferding Πηγαίνω 294 στην εξήγηση της ελληνικής βουλγαρικής ON Gumníšte έξω. Αν αυτό είναι σωστό, τότε το ελληνικό Suffixwechsel θα έχουν λάβει χώρα, ο επιβάτης δεν μπορεί να το αποδείξει.

34 . Γρεβενόν ON, Kr Τριταίας (Απ. Στατ., Lex, R., Nuch.). Urk α. 1395 Mikl. Δούμε Müller-II αρ. 493, επίσης Γρεβενό α. 1465 στα 10 και Γρεβενόν Σάθα DI VI: Laon.Chalkond. II 232, 2, 233, 19 Μετάβαση στην σλαβική. grebenь «χτένα πίσω,« βουλγαρική greben , SKR gre ̏ ben , σ. 30 και αυτό που Hilferding 293ης

35 . Δεσινόν ON, Kr Αροάνια (R., Nuch., Απ. Stat., Lex). Μπαίνει κανείς στον πειρασμό με την επωνυμία ΑΤΕ desnъ «δικαίωμα» να φέρει σε επαφή, αλλά όταν ένα φωνήεν μεταξύ s και s τον παλιό καιρό δεν μπορεί να αποδειχθεί, η σλαβική λέξη εμφανίζεται ως μια βουλγαρική Desen , Σ. de ̏ san . Berneker EW ορίζω 187 έως το neubulg βάση. PrSl μία μορφή. * desьnъ . σχετικά, θέλει να στηρίξει την Skt DAK s ̣ Inas «δικαίωμα», Avest. dašina -, αναμμένο. desin «» δεξί χέρι. Η σλαβική λέξηdesnъ συναντήθηκε επίσης με το ως skr Desna Reka , Desna Λούκα κ.λπ. Βλέπε, παρεμπιπτόντως SKR απολύμανση λέτσος. απολύμανσης .

36 . Δουμενά ON, Kr Kerpinē (Nuch., Stat Απ.., Lex). Πρώτη τεκμηριωμένη απόδειξη α. 1350, s. Mikl. Müller-V 191α Μία σλαβική. * Dymьna ως πηγή dymъ «» Smoke, σκέφτηκα Hilferding 294η ON βρίσκεται στο mazed. Dimci Τσεχ. Dymokury , πολωνικά Dymki . Προφανώς μια παραγωγή θα είναι δυνατή από την σλαβική. * D o ̨bьna του δ o ̨  «βελανιδιά» που θα προτιμούσαν να λειτουργούν με ένα πολύ συχνό τύπο σλαβικά ονόματα.

37 . Δούνιτσα ON, Kr Sudená (Απ. Στατ., Lex), αλλά σε Nuch. Δουνίτσα. Ίσως ως «Melonenort» στη ρωσική δυναμική «πεπόνι», της Βουλγαρίας Ντίνα «πεπόνι», skrΤρ. ̏ nja τι Berneker EW 250, τότε: * Dynišče . Anders εξηγεί το ελληνικό όνομα Hilferding I 294, γι ‘αυτόν με το όνομα του κυδωνιού (SKR gd ȕ nja , δ ȕ nja , βουλγαρικής Duna Από * kьduńa : gr Κυδώνια μᾶλα) προτείνει. Αυτή η δήλωση Νομίζω ότι κατά πάσα πιθανότητα για λιγότερο, ίσως επειδή στην διατήρηση Αχαΐας της πρώτης συλλαβής του kъdun i ̯ ένα θα δεχόταν. Σίγουρα πιο πιθανό Δούνιτσα από D o ̨ β (ь) nica ως σ. 70

38 . Δράγανον ON, Kr Δύμη (Απ. Στατ., Lex). Σε αντάλλαγμα, R. και Nuch. Δραγάνου? Αυτό το τελευταίο αποτελεί επίσης Hilferding I 293ος Το όνομα προέρχεται από την παλιά σλαβική. PN Draganъ , adj. * Draganjь . Βλέπε παραπάνω σ. 78 και 31 επ.

39 . Δρεστενά ON, Kr Πάτρα (Nuch., Stat Απ.., Lex). Για να ερμηνεύσει ως «Schilfort» από την παλιά σλαβική. * Trьstěnъ , SKR Trstenik (Βουκ). Βλέπε ανωτέρω, σελ. 115α

40 . Δροβολοβόν ON, Kr Αροάνια (Nuch., Stat Απ.., Lex). Πολύ θυμίζει Δραγαλεβός (συμπεριλαμβανομένων των πιο κάτω σελ. 153) και τελειώνει μετά από σλαβικά.

41 . Ζαποῦχλα ON, Kr Καλάβρυτα (Lex, R.) = βουνό και αρχαία ελληνικά. Κρᾶθις (R.), που προέρχεται από Ζαπουχλέϊka ON, Kr Πάτρα (Lex). Το ίδρυμα είναι σλαβική. ON * Zaruchla , το άλλο * ΓΙΑ Ruchla απαιτεί, «που βρίσκεται πίσω από το Ruchla». Έβαλα το τελευταίο όνομα στη βουλγαρική rúchvam πτώση », βιασύνη γύρω, «Ρωσική rušitьśa «idem», κλπ. Ίσως το όνομα αναφέρεται * Ruchla σε ένα χωριό καταστράφηκε. Zue γεωλογία της περιοχής δείτε Philippson, Πελοπόννησο 132οι

42 . Ζουμπάτα ON, Kr Pharon (Nuch.), λείπει Stat Ap. και Lex, αλλά αναφέρεται από τον Philippson, Πελοποννήσου 264ου Από σλαβική. z o batъ , Adj να z o ̨ «δόντι, δόντια,» Βουλγαρική zъb , zъbát , SKR να ̑ β , Zubat . Μπορεί να αναφέρεται σε μια κορυφογραμμή οδοντωτή. Δείτε CCR. Zubač, Zubci, Zubeta, Zubovac , της Σλοβακίας. Ζούμπακ .

43 . Κακοτάρι ON, Kr Λαμπεία (Nuch., Stat Απ.., Lex). Από μια σλαβική. kokotarъ «κοτέτσι»: ΑΤΕ kokotъ «κόκορα», skr ko ̏ kot ., λέτσος Koko ̑ t τι Berneker EW 540 επ. Επιπλέον, επίσης skr ko ̏ kos «κότα» kokòšār μ. Κοτέτσι. » Δείτε, skr ON Kokoti , πολωνικά συχνά Kokoszki .

44 . Καλάβρυτα ON στο ίδιο κύκλους (Nuch., Stat Απ.., Lex). Πρότεινα το όνομα Hilferding 294 από τα σλάβικα. * kolovratъ , SKR Kolovrat «» δίνη νερού. Η φωνητική συνθήκες δεν υποστηρίζουν αυτή την ερμηνεία. * Αναμένεται Καλάβαρτα. Θεωρώ ότι αυτή η εξήγηση να είναι δυνατή, αν και σε λέτσος ON. SKR Kolovratπληρούνται. Hilferding Εκτός μορφή * Kolovr ̥  είναι καθαρά υποθετικό, ακόμη και αν ήταν να αποδείξει, θα ήταν αναμενόμενο Καλάβερτα * Ελληνικά. Η σλαβική ετυμολογία είναι περιττή στην προκειμένη περίπτωση, δεδομένου ότι Amantos, 17 για τις ελληνικές καταλήξεις Σε μια καλή ελληνική ερμηνεία έχει δώσει εντολή. Αυτός συγκρίνει το όνομα ως «καλές πηγές» με την ON Βρυτά, mgriech. βρυτὸν ὕδωρ «νερό πηγής» και την ελληνική βρύσις «πηγή», το οποίο είναι αρκετά πεπεισμένος.

45 . Καλέντζι ON, Kr Τριταίας (Απ. Στατ., Lex, R.), αλλά σε Nuch. Καλένζι. Πώς να ερμηνεύσει το ανάχωμα-ηχώντας ονόματα σ. 111 κ.ε.

46 . Στις Καλούσι, Kr Φαρές (R., Lex). Μπορώ να συγκρίνω ότι η πολωνική Kalusz στη Γαλικία, στη σλαβική. kalъ ακούσει. Στον Νότο σλαβικές γλώσσες, ξέρω μόνο SKR Kalušići .

47 . Καμενιάνον ΓΙΑ Αροάνια Kr (Αγ. Απ..), Ενώ R. Καμινιάνοι? Lex και Nuch. Καμενιάνοι. Πρέπει να συγκριθεί mazed στην πρώτη θέση. Kamen Jane (Σκόπια), skrKamen Jani (Raska). Είναι ένας κάτοικος ή μόνιμος κάτοικος-όνομα, που προέρχεται από μια, επί του οποίου ΑΤΕ kamy , Γ. kamene είναι η «πέτρα». Υπάρχουν επίσης πολλά SKR ΓΙΑ Kamen , Καμένα , Kamenica . Βλέπω, επίσης, Χίλφερντινγκ 294α Σε αντίθεση με Georgakas Ἀθηνᾶ 48, 76, προέρχεται από μια ελληνική Καμένος PN.

48 . Καμενίτζα μία θέση αντί της αρχαίας Ὤλενος μεταξύ Πάτρα και Δύμη, Καμενίτζα Phrantzes στη σελ. 148, 5, βλ. επίσης Παπαγεωργίου BZ III 289α Δείτε τοCaminza : Lo castello de la Γ. Α. 1364 στο Hopf, Chroniques 228ο Επίσης, ένα Steinort: SKR Kamenica , λέτσος καλά. και Βουλγαροκτόνος. Το όνομα είναι οι Σλάβοι παντού και είναι συχνά NHG επίσης Chemnitz βάση.

49 . Καμενίτσα ένα ποτάμι νότια της Πάτρας, AltGr. Πεῖρος, Πίερος εκβάλλει στον κόλπο της Πάτρας, βλ. Philippson, Πελοποννήσου 259? Gerland, κατά πηγές s. ως «ροή πέτρα» του προηγούμενου. Δείτε ρωσική Flußnämen Kamenica , UKR Kamenyća κλπ. Πανομοιότυπη με την προαναφερθείσα ON Καμενίτζα είναι το κατάλληλο μέρος για Καμινίτσα Nuch., Απ. Stat., Lex, συμπεριλαμβανομένων Hilferding I Pogodin 293 και 79 κ.ε. Σύμφωνα με τον Ρ. ‘s πληροφορία είναι το όνομα του ποταμού Πεῖρος Καμενίτσα μόνο στο τμήμα μεταξύ Καμενίτσα την πόλη και τις εκβολές. Για τη σύγχρονη παράδοση τον τρόπο είναι σημαντικό το ότι R. ΙΙ 38 και 84 κυμαίνεται μεταξύ των ορθογραφία και Καμενίτσα Καμινίτσα.

50 . Κεράσοβα ON, Kr Psophis (Nuch., R.). Κερέσοβα για την Lex και Stat Ap. Για να ερμηνεύσει ως άνω σ. 37

51 . Κλόκοβα ασβεστόλιθου λόφο κοντά στην Πάτρα, δείτε Philippson, Πελοπόννησο 262ο Είναι πιθανόν να βασίζονται σε σλαβική. * Glogova (δηλαδή Gora ) »Ορειβατικά Hawthorn,» η οποία σ. 88 Έτσι, η ίδια πηγή όπως και για δ. Glogau . Η λέξη-αρχική K – μπορεί να εξηγηθεί από την ελληνική Sandhiverhältnisse.

52 . Κόκοβα ON, Kr Καλάβρυτα (Lex, R.). Εκπαίδευση σε μια σλαβική – ovo (- ωάρια ) από την ελληνική. PN Κοκός, υποκοριστικό του Νικόλαος τι Buturas 79η

53 . Κουνινά ON, Kr Aigieis (Nuch., Stat Απ.., Lex). Lex στην πόλη είναι επίσης Κοινινά. Αν και η δεύτερη μορφή, δεν μπορώ να το εξηγήσω, θα ήθελα μια σλαβική Κουνινά. * Kunina ή * Kunьna : κούνα «κουνάβι» απώθησαν. Δείτε Βουλγαρικά ΓΙΑ Kunino , SKR Kunince , συμπεριλαμβανομένων Hilferding I 293α Το ρακούν όνομα βρίσκεται επίσης σε skr Kunj .

54 . Κράβαρι ΓΙΑ Κλειτορία Kr (R). Lex λείπει από το όνομα προέρχεται από την παλιά σλαβική. kravarь «cowherd», πάνω απ ‘σελ. 79

55 . Κράλη ON, Kr Δύμη (Nuch., Stat Απ.., Lex), Κράλι (R.). Μια παραγωγή του kslav. kraljь , βουλγαρικά Kral » , SKR Kra ̑ LJ «» King. Βλέπω τη γενιά Berneker EW 572α Σε αυτή την λέξη είναι στο ON SKR κράλη λέτσος. Kralji , βουλγαρικά Kralevo , Kraljovo κλπ. Δείτε επίσης Hilferding I 293, 79 κ.ε. Pogodin

56 . Κρασέτσα ON, Kr Τριταίας (Nuch., Stat Απ.., Lex), Κραςίτσα (R.). Hilferding αυτό το όνομα συνδέεται με το Ι-293 SKR ΓΙΑ Krasica . Η κατάρτιση καθιστά τη τόνισε e -φωνήεν της ελληνικής μορφή φαίνεται να είναι δευτερεύουσες.

57 . Κρόκοβα ON, Kr Aigieis (Nuch., Stat Απ.., Lex), Κρόκαβα R. Hilferding να κάνω αυτό το 293 και που Φαλμεράγιερ, 75, μια σλαβική βάση επιρροή * Krokovoκαθεξής. Μπορώ να το διδάξουν από το Νότο σλαβική τίποτα εδαφών που μπορούν να ON.

58 . Κυρίτσοβα ON, Kr Kerpinē (Nuch., Stat Απ.., Lex). Μία σλαβική προέλευση από την ελληνική. PN Κυρίτσης τι Buturas 74η Δείτε επίσης ήδη Σάθα DI IV σελ. ΙΙΙ, αλλά θα πρέπει να εξετάσει τη σλαβική σχηματισμού λέξεων.

59 . Λόγγος ON, Kr Aigicis (Nuch., Stat Απ.., Lex). Μαΐου από την σλαβική. l o  έρθει μέσα από τον επαναδιορισμό του ή μια ελληνική δανείστηκε από τη σλαβική Λόγγος, σ.77 παραπάνω. Ελληνική είναι επίσης Μακρολόγγος ON Κλειτορία Kr (R). Είναι λείπει από το Lex

60 . Λουμπίτσα ON, Kr Ερινεού (Nuch.). Λείπει στο Απ. Stat. Lex και το καλά-σλαβική. * Lubnica , SKR Lubnica (συχνά μαρτυρεί), Τσεχ. Lubnice , Πολωνικά Łubnica(συχνά). Τα ονόματα ανήκουν σε σλαβική. * lubъ , SKR lu ̑ β «φλοιό δέντρου», βουλγαρικής lub (επίσης lъb ) «φλοιός» στην οποία Berneker EW 741ο

61 . Μιχόϊ ON, Kr Δύμη, Μυχόϊ (R.), για την Lex (Nuch., Απ. Στατ.) Μιχή Μιχόϊ ἢ. Ίσως να ήθελε να τα παράγωγά της Βουλγαρίας Michovo νομίζω, το λιγότερο είναι το ενδεχόμενο ενός Έλληνα συντομογραφία του Μιχαήλ όνομα, Μίχας σε ερώτηση ως πηγή. Για να δείτε αυτό το PN Buturas 77 κ.ε.

62 . Μοστίτσι ON, Kr Κλειτορία (Nuch., Stat Απ.., Lex), R. Μαστίτσι από Σλάβους. mostьcь του mostъ «γέφυρα». Στη σλαβική ON μπορεί να αποδειχθεί. ΛέτσοςMostec . (πολλές φορές), Τσεχ Mostec . Ομοίως, πρότεινα το όνομα Hilferding 294, αλλά το βασικό σχήμα του από μια ανεπιτυχή Σλαβικών * ​​Mosticy αποδίδει (!).

63 . Μουρόχοβα ON, Kr Psophis (Απ. Στατ., Lex). Σε αντάλλαγμα, R. Μορόχοβα σε Nuch. Μπρόχοβα. Είναι σίγουρα μια βάση PN. Κάποιος θα μπορούσε σε σλαβική. * Mirochъ της Miroslavъ ότι, με την αλλαγή του i να u θα μπορούσε να προκληθεί από τη χειλική επί ελληνικού εδάφους. Αλλά μπορώ να αποδείξω τόσο σύντομο μορφή του μη-PN στο έδαφός Jugoslav.

64 . Μπάλα ON, Kr Πάτρα (Nuch., Stat Απ.., Lex). Η παραγωγή ενός βουλγαρικού Béla με έναν αντιπρόσωπο πωλήσεων για ì συνάντησε φωνητικές δυσκολίες.

65 . Μπράτι ON, Kr Πάτρα (Lex). Pogodin 80 συγκρίνει παλιά σλαβική. bratъ «αδελφός», αλλά δεν μπορώ να τεκμηριώσει στο ON. Alban σε περίπου. Μπεράτι , από τη σλαβική. * Bělъgradъ προέρχονται από;

66 . Νεζερά μια κοιλάδα την οποία διασχίζει ο ποταμός Καμενίτσα ότι υπάρχει Ποτάμι τοῦ Νεζερᾶ δηλαδή, 259 έως II Ραγκαβή 38 και Philippson, ΠελοποννήσουΕκ των οποίων το Kr ON Νεζερίτικα στην Πάτρα (Lex). Με βάση μια σλαβική. (ι) Ezero «» Δείτε, παραπάνω, σελ. 101 Δείτε επίσης Φαλμεράγιερ, Gesch. I Μορέως 322ης

67 . Ὀμπλοῦ Μονή Kr στην Πάτρα (Lex). Το όνομα επανεμφανίζεται σε Ὀμπλός. Chron 832 975 v. Μορέως »μια θέση με τη λεκάνη απορροής του Αλφειού, και σε μια διάβαση, σε όχι μεγάλη απόσταση από Oreoklovon», δήλωσε ο J. Schmitt, σ. 638 Είναι σε αυτό φαίνεται να είναι η σλαβική. * o blъ «πηγή», η βουλγαρική vъbъl , SKR ȕ Bao Γ. u ̑ μπλα , πάνω σ. 80 Δεν εξήγησε πειστικά Georgakas, Ἀθηνᾶ 48,49 κ.ε. ΓΙΑ από αυτά ὁ Πηλός.

68 . Πεπελενίτσα: Μονὴ Πεπελενίτσης Aigieis Kr (.. Nuch, Stat AP, Lex) θεωρούνται «ως» τζάκι, ανήκει στο βουλγαρικό Pepelina , SKR Pepelište , Pepel –jevac : SKR pe ̏ pep , βουλγαρικής Pepel «». Ash, kslav pepelъ , popelъ «» Ash, τι Miklosich EW 235η Δείτε ιδιαίτερα Σ. pepèljinjâk «locus proiiciendis cineribus». Βλέπω, επίσης, Χίλφερντινγκ 293η Πιο βασική της μορφή * Pepelinica .

69 . Πιτίτσα ON, Kr Ερινεού (Nuch., Stat Απ.., Lex). Ίσως ως «Vogelort» στην Παλιά σλαβονική. pъtičь ναι , αναπ από pъtica «πουλί», skr ti ̏ CJI adj. Θα ήταν μια αφομοίωση φωνήεν υποτίθεται, για την οποία βρίσκουμε ήδη παραδείγματα, στην αρχαία βουλγαρική γλώσσα μνημεία. Βλ. skr Ti ̏ Ca ̑ r μ. «Επίπεδο στο Loznica» (Βουκ) Από * Pъtičarъ «κουτί πουλί».

70 . Ποροβίτσα ON, Kr Ακράτα (Απ. Στατ., R.). Σε αντάλλαγμα, Nuch. Ποῤωβέτζα, Ποροβίστα στο Lex. Philippson, Πελοποννήσου 136 γράφει Porovitsa . Μετά από αυτόν, το χωριό βρίσκεται στο αεροπλάνο με τον οποίο ο μεγάλος ποταμός από την Ακράτα. Hilferding I 293 είναι τα ίδια μορφή ON και εξηγεί τους από Σλάβους.Borovica . mbulg borъ «πεύκο, έλατο δάσος,» skr bo ̑ r «έλατα, πεύκα,« βουλγαρική Bor «Spruce,» έλατο. Λόγος για την γενιά που βλέπω Berneker EW 76η ON μπορεί να είναι στα βουλγαρικά Borovica, Borovets , SKR Borovica, Borovac δείχνουν πιο συχνά. Η ελληνική λέξη-αρχικά-Π εξηγούνται από ελληνικής Sandhiverhältnisse.

71 . Πρεβεζόν μέρος κοντά στο αρχαίο Φαρών, σύμφωνα με την R. ΙΙ 77ης Πίσω από αυτό είναι μια σλαβική. * prěvozъ . Από την ερμηνεία του ε η δεύτερη συλλαβή, η οποία θα μπορούσε να εξομοιωθεί με τον τρόπο και για το πρώτο ε, βλ. σελ. 64 κάτω από Πρέβεζα.

72 . Prévetos , ένα για το Χάνι στο Kamenitsa Philippson, Πελοπόννησο 267α Πρέπει να υπάρχει μια σλαβική. * Premet -. βασίζεται, σε kslav metati «ρίξει», η οποία είναι σχετικά με τη ρωσική perevalъ «ορεινό πέρασμα» θα ήταν συνώνυμη. Βλ. skr ΓΙΑ Premeća και Premčani . Μια πιο προσεκτική Entsprechimg στο ON, η οποία θα εξασφάλιζε την ετυμολογία και μόνο, δεν μπορώ να διδάξω, επομένως, αβέβαιη.

73 . Προβοδόν ON, Kr Ερινεού (Απ. Στατ.) Προβοδός (Nuch.) Προβοδὸν ἢ Βροβοδὸς Lex Αυτό το όνομα είναι σλαβικής από Hilferding I 293 ένα. * provodъ προέρχεται.Δεν μπορώ αυτή τη λέξη, επίσης, στα σλαβικά. ΓΙΑ να μην αποδειχθεί. Στην περίπτωση αυτή, πρέπει να υπολογίζεται με αυθεντική ελληνική καταγωγή, διότι οι σύγχρονες ελληνικές. προβοδῶ «suivre, συνοδούς, aecompagner, envoyer» οδηγός πρόβοδος επίσης ένα ουσιαστικό, «escorte» έχει δίπλα του. Το ρήμα, όμως, ήταν ήδη προέρχεται από Κοραή Ἄτακτα IV-457 από έναν * προ ευοδόω, γεγονός που επιβεβαιώνεται από καταβοδῶ. Δείτε επίσης G. Meyer, Neugr. Stud II 87ης

74 . Προστοβίτσα ON, Kr Τριταίας (Nuch., Stat Απ.., Lex), Προστοβίτα (R.). Σλαβική λειτουργίας μετά από μία 293 I Χίλφερντινγκ. * Prostovica , η οποία μπορεί να ανιχνευθεί στη νότια Σλάβοι ON πουθενά. Βλ. ανωτέρω, σ. 74 Προστοβάς.

75 . Ῥαλλιά ON, Kr Καλάβρυτα (Απ. Στατ.) Στερείται Nuch. Lex και την ευημερία των kslav. ralija »arvum» Παλαιά ρωσικά. rolьja . Για να δείτε Miklosich EW 225η φατριών

76 . Ῥίκαβα ON, Kr Pharon (Nuch., Stat Απ.., Lex). Το επόμενο είναι SKR Rikovo (Raska).

77 . Ῥουφιᾶς δημοφιλές όνομα του Αλφειού. Ἀλφειός αναμένονται από μια πρόσφατη ελληνική Σύμφωνα με τους νόμους * Ἀρφειός. Το έντυπο είναι να Ῥουφιᾶς neugr από λαϊκή ετυμολογία. ῥουφῶ «slurp», εξηγεί. Πριν από αυτή την τελευταία μεταμόρφωση, μερικοί μελετητές πάρει ακόμα μια επιρροή από μια σλαβική. *Rybь ναι ή * Rybьna καθεξής. Δείτε G. Meyer, Essais I, 136, 79ο Pogodin Μπορώ με ασφάλεια να ανακαλύψουν ίχνη σλαβικά ονόματα των ποταμών οπουδήποτε σε αυτή την παρέμβαση. Σλαβική. Η μεσολάβηση είναι πολύ αμφίβολο για μένα, επειδή μια σλαβική. b ποτέ δεν αντιπροσωπεύεται από φ σε ελληνικές λέξεις δανείου ή ON.

78 . Σαλμενῖκον ON, Kr Ερινεού (Nuch., Stat Απ.., Lex), Σαλμενίκη σε Laon. Chalkond. II 234 και 238, 14 Σαλμενικόν Phrantzes στα 409, Με βάση την σλαβική. *Solmьnikъ : Παλιά σλαβονική. slama «άχυρα», skr SLA ̏ ma , βουλγαρικά Sláma . ΓΙΑ λέτσος δούμε πώς. Slamniki , πολωνικά συχνά Słomnik , Słomniczki (Sloven. Γεωγρ X 816). Είναι επίσης η Philippson παρατήρηση, Πελοπόννησο σημείωση 279, ότι αυτό το χωριό «είναι εντελώς ακατοίκητη και ο πληθυσμός μετακινήθηκε κάτω στο Καλύβια» είναι.

79 . Σανταμέρη ON, Kr Δύμη (Nuch., Απ. Στατ.) Σανταμέρι βουνό και την πόλη, σύμφωνα με τον R., Σανταμέρι ON για να Lex για αυτό το όνομα έχει Hilferding I 293 μια παραγωγή από την σλαβική. PN * Sadomirъ υπόψη. Φωνητικά θα ήταν ακόμη καλύτερα την ταύτιση με την πολωνική ON Sandomierz , Τσεχ. Sudoměř ότι PN * S o doměrъ πάει πίσω. Αλλά τη σλαβική καταγωγή τους, ακόμη και σε αυτή την περίπτωση μπορεί να μην μιλήσει του, γιατί στην ελληνική πόλη είναι το παλαιότερο γνωστό έγγραφο σε μένα dei Χρονικό του Μορέως, 8081: τοζ κάστρον Ὀμερίον τοῦ Σαίντ. Επομένως, είναι σαφές από τη γαλλική Omer Αγίουπροέρχονται. Βλ. J. Schmitt, sv δείκτη, προηγουμένως Ow, κατάβαση 59 και Φαλμεράγιερ, Gesch. του Μοριά, II, 182 και passim. Βλ. επίσης ο συγγραφέας Zschr στ. sl. Phil III, 385 κ.ε., και Βέης, Βυζ.. NGR. Jb VI 339α

80 . Σελιανίτικα ON, Kr Aigieis (Nuch., Stat Απ.., Lex). Η ελληνική παραγωγή του ON Σελλιάνα τι αριθ. 83 θεωρείται πιο κάτω. Δείτε SKR να ON Seijane , Seljani .

81 . ΓΙΑ Σελίτσα Πτέρη, Kr Aigieis (Lex, Stat Απ..). Σε αντάλλαγμα, Nuch. Σάλτσα. Το όνομα είναι παρόμοιο με λέτσος. Selce , Selce παραπάνω σ. 84

82 . Σελλᾶ ON, Kr Ερινεού (Nuch., Stat Απ.., Lex), Σελᾶ R. Για να συγκρίνετε το λέτσος πολύ συχνές. ΓΙΑ Sela , επίσης Selo . Η σλαβική. Προέλευση του αυτό το όνομα έχει ήδη διδαχθεί Hilferding I 293α

83 . Σελλιάνα ON, Kr Phelloē (Nuch., Stat Απ.., Lex). Από σλαβική. Seljan ή Seljani πάνω αριθ. 80 Βλέπω, επίσης, Χίλφερντινγκ 294α

84 . Σοποτόν ON, Kr Αροάνια (Nuch., Stat Απ.., Lex). Από μια σλαβική. sopotъ , kslav. sopotъ «Canalis» κ.λπ. Βλέπε ανωτέρω, σελ. 50 και Hilferding I 294α Αυτή η παρατήρηση συμφωνεί Philippson, Πελοπόννησος 281, ότι ο ίδιος ο τόπος »είναι μια πλούσια πηγή της λογικής.» Μια άλλη ΣΟΠΩΤΟΥ στην Ήπειρο αναφέρεται Stefano Magno α. 1479 (βλ. Σάθα DI VI 214 και αλλιώς), ένα 1558 (βλ. op Σάθα V 302), Α. 1454 (γ. 1 Σάθα V 220).

85 . Σούβαρδον ON, Kr Καλάβρυτα (Lex, Stat Απ.., R.). Ως εκ τούτου Σουβαρδόν στο Nuch. Hilferding λέει αυτό το όνομα από μια σλαβική I 294 δεν κατάλαβα. *subr ̥ Πέμ . Αν αυτό στο όνομα ως skr Suteska λέει αυτό το πρόθεμα, τότε η βασική μορφή είναι η * S o Teska να εφαρμοστούν (ως abulg. s o sědъ κλπ.). Δεδομένου ότι το έντυπο I * s o brьdo σε kslav. Κείμενα που δεν μπορεί ποτέ να αποδείξει, πιστεύω να είναι αμφίβολη. Secure αυτό, είναι μια σλαβική. * Sucho Bьrdo να αναμένεται, δεδομένου ότι λέτσος όπως ονόματα όπως. Suha Gora μπορεί να αποδειχθεί. Ο όρος «ξηρό βουνό» ταιριάζει με το ελληνικό ON αρκετά καλά, δεδομένου ότι η τοποθεσία του χωριού σύμφωνα με τα ευρήματα Philippson, Πελοποννήσου 135 είναι υψηλή. Αλβανικής καταγωγής, ο αναπόδεικτες αξιώσεις Σάθα DI IV, σ. xlvi, μπορεί να τεθεί θέμα.

86 . Σουδενά ON, Kr Phelloē (Lex, Nuch., Απ. Στατ.). Εξήγησα αυτό το όνομα Hilferding 294 από παλιά σλαβική. * s o dьnъ , τότε θα υπήρχε μια εξαίρεση από την σερβοκροατικά εκπροσώπηση των ρινικών φωνηέντων. Νομίζω ότι αυτή η ερμηνεία δεν είναι σίγουρο, γιατί ένα παράγωγο της Λατινικής sudis «αγκάθι» μπορεί να βασίζεται. Είναι mgriech. σοῦδα «εμπλουτισμένα με πασσάλους χαντάκι» από το δανεισμένο λατινικές λέξεις. Για να δείτε G. Meyer, ΔΚΑ. Stud III 62η Η ελληνική ΓΙΑ Σουδενέϊκα Kr Δύμη (Lex, Stat Απ..) Που χρησιμοποιούνται στην Nuch. λείπει είναι μια παραγωγή από την ελληνική Σουδενά. Δείτε παρόμοιες δομές όπως Τσουκαλέϊκα ON, Σκιαδέϊκα Σπολιαρέϊκα, κλπ είναι πιο πιθανό για μένα, αλλά από τη σλαβική καταγωγή των Σουδενά. * Studena παραπάνω σ. 51

87 . Στρέζοβα ON, Kr Παίων (Nuch., Stat Απ.., Lex). Το επόμενο είναι mazed. Strežovo (Bitola) ή Strezovce (Σκόπια) SKR Strezovce (Vranje).

88 . Συλίβαινα ON, Kr Κράθη (Nuch., Stat Απ.., Lex), και Σιλίβενα Καλύβια Συλιβινιώτικα. Νομίζω ότι η ελληνική μορφή για ένα μετασχηματισμό της σλαβικής εξελληνισμού. * Slivьno ή * Slivьna : Sliva «δαμάσκηνο», το πιο ασυνήθιστο από το συνδυασμό των ήχων * SL – έχει προκληθεί στο αρχικό ήχο. Δείτε λέτσος skr.Slivno , λέτσος. Slivna , βουλγαρικά Slivnica , Σλίβεν . Μια ελληνική νεόπλασμα είναι παρούσα σε Συλιβενιώτικα ON, Kr Αιγιάλειας (Lex).

89 . Συρμπάνι ON, Kr Kalliphonia (Nuch., Stat Απ.., Lex). Το όνομα αυτό νομίζω Hilferding το 294 * Sr ̥ Bjane . Δείτε mazed. Srbjani (Bitola), skr Srbljani . Θα πρέπει να σημειωθεί είναι ότι, παράλληλα με turkotatarische Τασλῆ Συγμπάν (Στρατόλιθος) στο έδαφος της Αδριανούπολης (Lex).

90 . Τοπόλοβα ON, Kr Πάτρα (Nuch., Stat Απ.., Lex). Explained «ως» Pappelort. Δείτε Βουλγαρικά Topolovo , SKR Topolov , Topolovac λέτσος. Topolovec . Βλέπω Hilferding 293 (το * Topolevo αποδίδει), 79 κ.ε. Pogodin Kretschmer, 236η XXVII αρχείο

91 . Τραγανόν ON, Kr Ερινεού (Απ. Στατ., Lex), για την οποία Nuch. Τραγανός έχει. Πρότεινα το όνομα Hilferding 293 ως σλαβική προέλευση ενός. PN Draganъ .Για να δείτε σ. 133

92 . Τσαραβίνα ON, Kr Δύμη (Nuich.? Lex λείπει και Απ. Στατ.). Είναι δελεαστικό εδώ για να σλαβική ένα. * Carevina ισχυρισμούς σκέψης, όπως ON SKR Carevac ,Careva Draga , Carevo Brdo ., mazed Carev Dvor περιλαμβάνουν, αλλά είναι αυτό το αυτοκίνητο – είναι γνωστό ότι Cěsarь πίσω. Ας υποθέσουμε ότι η μείωση του συναντά όνομα ως μακρινό νότο μου φαίνεται αμφισβητήσιμη. Από την άλλη πλευρά, στα σλαβικά. * Zarovьna να θεωρηθεί. Η ελληνική Τσ θα ήταν τότε για-Ζ-in sandhi μετά τὴν Ζ. να εισαχθούν.

93 . Φώσταινα ON, Kr Δύμη (Nuch., Stat Απ.., Lex). Με Hilferding I 293 είναι ένα σλαβικό * Chvostьna απαρατήρητη ως πηγή του αυτό το όνομα. Αυτό μπορεί να σημειωθεί ότι στις ρωσικές και τις τοπικές ονομασίες των ποταμών Chvoščńa , Chvošńa συμβαίνει πολύ συχνά. Σε αυτή την περίπτωση έχουμε μια απόδειξη με f : lo Castello della Fustena από το έτος 1364 στο Tiete Πίνακες de la Μόρι δείτε Hopf, Chroniques 228, το οποίο κάνει ένα πιο πιθανό ερμηνεία nichtslavische, ειδικά δεδομένου ότι μια * Chvoščьna σε Νότιων Σλάβων. Έδαφος στο ON, δεν μπορεί να ανιχνευθεί.

94 . Χελμός Αροάνια βουνά της βόρειας Πελοποννήσου, βλ. Neumann-PARTSCH, Ελλάδα 176η Μετά από Παπαδόπουλος-Κεραμεύς, Viz. Βρέμε ΙΧ 274 κ.ε. είναι επίσης Papaandréu, έχουν διαπραγματεύονται Ἀρμονία ΙΙ το 49 ff. Το όνομα προέρχεται από μια σλαβική. * Chl ̥  , όπως έχει ήδη Φαλμεράγιερ, Gesch. Έχω δει του Μοριά 252 και Hilferding I 293α

95 . Χόζοβα ON, Kr Καλάβρυτα (Lex, R.). Μια siavische – ovo παραγωγή των οποίων erstet παράξενο μέρος. Mau θα μπορούσε σε turkotatar. xodža πιστεύουν ότι ακόμη και στην Chuvash. xozja υπάρχει «υποδοχής» και ο τελευταίος από μια ρωσική choźdin έχουν δανειστεί «host» συνίσταται. Turkotatarischen στη γενιά και η λέξη προέρχεται από σλαβική EW δάνεια Berneker βλέπω 400 (l με.).

(Θανάσης Τζώρτζης).

=======================================================================

[1] Σε κώδικα του 10ου αιώνα που βρέθηκε στη μονή Κουτλουμουσίου του Αγίου όρους, στον οποίο ο Βίος του Νίκωνος του Μετανοείτε, αναφέρεται: «…Αλλά συντετάχθω τω λόγω και θαύμα έτερον αξιάκουστον˙ έχει γάρ μετά του φοβερού και το χάριεν. Τελχίνές τινες και βάσκανοι δαίμονες εξώρμησαν ποτέ ενίους των την χώραν λαχόντων των Αθρικών, ούς δή και Μιληγγούς καλείν ειώθασιν αντί Μυρμιδόνων οι εγχώριοι, άνδρες αιμοφορείς και φόνιον πνέοντες, πόδας τε κεκτημένοιεις κακίαν τρέχοντας και μηδέν άλλο ειδότες ή μόνον το ληστεύειν αεί και τα αλλότρια επισπάσθαι αρπαλέως…» (Ν. Ελληνομν. τ.3. σ. 201).

[2] Ο Φαλμεράυερ αναφέρει (μ. Α΄, σ. 275) ότι σε όλες τις σλαβικές χώρες υπάρχουν τόποι με το όνομα Έζερο. Έζερο, Όζερο, Γιέζερο σε όλες τις σλαβικές διαλέκτους σημαίνει ότι δηλώνουν οι γερμανικές λέξεις λίμνη, νερά στα μεσόγεια, στάσιμο νερό, κάτω χώρα στα παράλια, λιμνοθάλασσα. Απ’ αυτό λοιπόν και οι Εζερίτες και οι Νεζερίτες και τα Νεζερά. Επίσης συνδέει το βουνό Νεζερό με την Λέξη Νέζριο που σημαίνει τραχύς, ανώμαλος, όχι επίπεδος.

[3] Στον κώδικα του Χρονικού Μονεμβασίας αναφέρεται ο επίσκοπος Εζερού, Βασίλειος ο Ανατολικός (Ν. Ελληνομν. τ. 9.(1912), σ. 247).

[4] Χλεμούτσι (Clermont, Castel Tornese): φρούριο στην Πελοπόννησο που κτίστηκε από το Γοδοφρείδο Β’ Βιλλεαρδουίνο με χρήματα που ανήκαν στη Λατινική Εκκλησία, προκαλώντας την αντίδρασή της, σύμφωνα με το Χρονικό του Μορέως.

[5] «Fallmerayer [Geschihte der Halbinsel Morea σποράδην  και J. H. Krause Geographie Griechenlands εν τη του Frsch και  Gruber Encyclopädie [Μέρ. Α΄]. Τόμ. 83 σ. 296. Άλλ η σλαβική καταγωγή ενίων ονομάτων είναι ούχ ήττον λίαν αμφίβολος. Το όνομα Πραστό π.χ. δύναται να εξηγηθή, καθ’ ά προτείνει ο Leake (Peloponnesiaca σ. 327), εκ του Προάστειον. Τας δε καταλήξεις ίτσα και οβα δεν αποδέχεται ως σλαβικάς ο Σάθας (Μνημεία ελληνικής ιστορίας [τόμ. Α΄] σ. XLIX κ. ε. Κατ’ αυτόν το οβα είναι αρχαίον ελληνικόν [ωβά] και αλβανικόν, το δε βίτσα παράγει εκ του λατινικού vicus. Την δε συχνήν κατάληξιν ίτσα παραδέχται ως υποκοριστικόν γραικοϊλλυρικόν. Ίδη δε ο J. von Ow Die Abstammung der Griechen und die Irrtümer und Täuschugen des Dr Ph. Fallmerayer. 1847) εξέφρασεν ομοίαν γνώμην νπερί των καταλήξεων εκείνων. Εν τη εν τω κειμένω αναγραφή σλαβικών τοπωνυμιών της Πελοποννήσου, άς ο Gregorovius εξέλεξεν εκ των υπό του Fallmerayer μνημονευομένων, συμπεριλαμβάνονται και τα ονόματα Sklabitza, Krakova, Chlemitza  και Nezero, άτινα παρέλειψα ως μη ανευρίσκων αυτά εν Πελοποννήσω].».

Advertisements
This entry was posted in Άρθρα, Ιστορία and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s