Έγγραφα: του ηγουμένου της Μονής Χρυσοποδαρίτισσας προς τη Νομαρχία, και του Γενικού Γραμματέα, για τους Ζουμπατογκερμπεσαίους.

Σε συνέχεια προηγουμένων εγγράφων, παραθέτω εδώ δύο ακόμη, ένα με ημερομηνία 18 Αυγούστου 1834, που αφορά τη διένεξη των Ζουμπατογκερμπεσαίων με τη μονή Χρυσοποδαρίτισσας για τα κτήματα στα Μαύρα Βουνά και ένα με ημερομηνία 5 Μαρτίου 1835, της επί των εκκλησιαστικών Γραμματείας, για την ίδια υπόθεση.

1. «70. Αρ. πρ. 6882./ αρ. 5: (Τξ)   Προς την Β. Νομαρχίαν της Αχαΐας και Ήλιδος./ 019/ Η Βασιλική Νομαρχία, από τας διαφόρους αναφοράς οπού κατά καιρούς έθετα υπ’ όψιν της, δια τους Ζουμπατογκερμπεσαίους, οίτινες με τα ζωντανά τους φέρουν καθ’ εκάστην μεγάλην ζημίαν, εις τα κτήματα άτινα υπάρχουν εις την ιδιόκτητον γην της μονής μας Χρυσοποδατιτίσσης, κατά το Καραβοστάσι και Μαύρα βουνά χωρίς η μονή μας αύτη αφ’ ού λαμβάνει τόσας υπερβολικάς ζημίας εξ’ αυτών, δεν έχει την παραμικράν απολαβήν, εκ των όσων ζημιών προξενούν, και εκτός τούτου ζημιούται μεγάλως. Κατ’ εξοχήν οίον εκ της πληθύος των ζωντανών των ρηθέντων Ζουμπατογκερμπεσαίων, χοίρων, αγελάδων, αλόγων, όνων, και γιδοπροβάτων, δεν δύναται να βαστάξη ουδέ ουδέ δέκα στρέματα γην, εκ της ιδιοκτησίας της δια λιβάδι προς βοσκήν των ολίγων εκεί ζωντανών της, και εάν τούτο είναι τρία έτη οπού επιδυνούται. Διό παρακαλείται η Β. Νομαρχία να διατάξη τους ρηθέντας Ζουμπατογκερμπεσαίους, τους παραχειμάζοντας εις την ιδιόκτητον γην του μοναστηρίου Χρυσοποδαριτίσσης, κατά το Καραβοστάσι και Μαύρα Βουνά , να απομακρύνουν τα ζωντανά τους διόλου από την ιδιόκτητον γην, και γεωργισίμους τόπους της μονής μας, καθότι και την ιδιοκτησίαν μας παραβιάζουν, και καθεκάστην ανυπόφορον μεγίστην ζημίαν μας προξενούν. Μένω με βαθύτατον σέβας./ τη 18 Αυγούστου 1834: / Πάτρα/ ο ευπειθέστατος/ της μονής Χρυσοποδαριτίσσης/ Καθ. Νικηφόρος./ Και Ίσον απαράλλακτον τω πρωτοτύπω/τη 22 Δεκεμβρίου 1834/ Πάτρα/ Καθ. Νικηφόρος» (Γ.Α.Κ.).

2.«Ελήφθη 2 Μαρτίου 35./ αριθ. Πρ. 7885/ 575/ θ.63-75-76/Φ.2./ Ο37/ Ο Καθηγ. της Μονής Χρυσοποδαριτίσσης/ Νικηφόρος./ Περί των αυθαιρέτως προσβαλλόντων/ Γεωργίου Βεροπούλου και Γιάννη Κε/ραμιδοπούλου την ιδιοκτησίαν της Μονής Χρυσοποδαριτίσσης./ την 24 Φεβρουαρίου/ Διευθύνεται προς τον Νομάρχην Αχαΐας και Ήλιδος, δια να δώση θετικήν εις τον αναφερόμενον απάντησιν, κατά τα προαπεσταλμένα προς οδηγίαν του, υπερασπίζων πάντοτε τα δίκαια της Μονής, ως κτήματος δημοσίου. Περιμένοντες εν τοσούτω και τας περί του κατά τον Άραξον Ιχθυοτροφείου πληροφορίας, ως η από 13 του Παρελθόντως αναφορά του Νομαρχείου, επιθυμούμεν προσέτι να μάθωμεν οποίους παρετήρησε το Νομαρχείον τούτους ελθόντας από τας προδιευθυνθείσας αναφοράς του Ηγουμένου./ Εν Αθήναις τη 5 Μαρτίου 1835/ Ο επί των Εκκλησιαστ. κ.λ. /Γραμματεύς./ [υπογραφή]» (Γ.Α.Κ.).

11111111111111111 001

2222

Advertisements
This entry was posted in Άρθρα, Ιστορία. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s