Όπως και τότε…

Επειδή είναι επίκαιρη η αναγραφή των όρων των απαιτήσεων και υποδείξεων των δανειστών της χώρας σε άλλη, πλην της ελληνικής, γλώσσα, παραθέτω στη συνέχεια ένα τυχαίο έγγραφο του 1836 του Όθωνα «ελέω Θεού βασιλέως της Ελλάδος»,  γραμμένο σε δύο γλώσσες, προσθέτοντας τα εξής, παρ’ ότι είναι εκτός θέματος του παρόντος χώρου:

1. Τότε οι Έλληνες, έχοντας ζήσει τη σκλαβιά, τη φτώχεια, την εξαθλίωση, τη βάναυση συμπεριφορά του καταχτητή, αλλά και τον εμφύλιο σπαραγμό μεταξύ των επιφανών  οπλαρχηγών τους καθώς και το Τουρκοπροσκύνημα, αναζητούσαν ένα άτομο να τους κυβερνήσει. Ζητούσαν επίμονα ένα βασιλιά. Όταν ήρθε ο Όθωνας στην Ελλάδα, ακόμη και αυτοί οι πολεμοχαρείς οπλαρχηγοί, αυτοί που δε σήκωναν μύγα  στο σπαθί τους, πειθάρχησαν, τον είδαν σαν σαν σωτήρα της χώρας, ακόμη και σαν πατέρα τους  και τον σεβάστηκαν.

2. Όταν ήρθε ο Όθωνας στην Ελλάδα, έφερε και αρκετούς δικούς του πατριώτες, στρατιωτικούς και μη,  μαζί του και με αυτούς στελέχωσε διάφορα ελληνικά πόστα. Οι περισσότεροι από αυτούς δεν ήξεραν όχι  μόνο τι σημαίνει πόλεμος και μάλιστα μιάς υποδουλωμένης για πολλά χρόνια και εξαθλιωμένης χώρας, αλλά ούτε πώς είναι το πολεμικό όπλο. Όμως πολλοί από αυτούς ήσαν από τους πρώτους που πήραν «Αριστείο» για υποτιθέμενη προσφορά στο πλευρό των Ελλήνων κατά των Τούρκων. Διευκρινίζω ότι: για να πάρει κάποιος αριστείο θα έπρεπε ο οπλαρχηγός, υπό τις διαταγές του οποίου υπηρετούσε, να τον έχει εγγράψει σε καταστάσεις, να του δώσει υπογεγραμμένη βεβαίωση ότι πολέμησε μαζί του και να αναφέρει με λεπτομέρεια πότε και σε ποιές μάχες έλαβε μέρος. Έτσι διδόντουσαν τα Αριστεία στους Έλληνες. Στους Βαυαρούς όμως… Γι’ αυτούς βεβαίωναν άλλοι…

3. Από τότε διάφοροι Έλληνες μη μπαρουτοκαπνισμένοι, με διαφόρους τρόπους, «μερίμνησαν» και πήραν αριστεία, χωρίς να τα δικαιούνται. Αυτό το στηλίτευσε αμέσως με έγγραφό του ο στρατηγός Πετιμεζάς. Το έγγραφο είναι από τα πρώτα που μπορεί κάποιος να βρει στο Αρχείο των Αριστείων των Γ.Α.Κ.

4. Αξίζει να σημειωθεί ότι: πολλοί αγράμματοι, απομονωμένοι στα ορεινά χωριά τους και απλοί στρατιώτες αγωνιστές, δεν έμαθαν έγκαιρα ότι δίδονται αριστεία. Όταν πλέον μετά από χρόνια το έμαθαν, οι οπλαρχηγοί τους είχαν πεθάνει και κανείς δεν βρισκόταν να βεβαιώσει ότι και εκείνοι είχαν πολεμήσει και παρά τις μαρτυρίες των συγχωριανών τους, δημάρχων, δημογερόντων ή άλλων τις οποίες προσκόμισαν, η αρμοδία επιτροπή τους απέρριπτε τα αιτήματα. Δεν φαντάστηκα ποτέ γράφει κάποιος από αυτούς σε αίτησή του, ότι η πατρίδα θα με επιβράβευε για όσα έκανα γι’ αυτή.

Όθων

Δε μου φεύγει από το μυαλό η σκέψη ότι μπορεί και σήμερα να έχουμε φτάσει στο σημείο να παρακαλάμε τους «κατακτητές μας» να μας διαθέσουν ένα σωτήρα και μάλιστα μέσα από τα ίδια τα σπλάχνα τους.

Α. Τζώρτζης.

Advertisements
This entry was posted in Άρθρα and tagged , . Bookmark the permalink.

Μία απάντηση στο Όπως και τότε…

  1. Παράθεμα: Όπως και τότε… (συνέχεια). | Γκέρμπεσι ( Προφήτης Ηλίας ) Αχαΐας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s