Γεώργιος Σολιώτης…. ο γιος του οπλαρχηγού των Καλαβρύτων….

Ο Γεώργιος Σολιώτης ήταν γιός του οπλαρχηγού των Καλαβρύτων Νικολάου Σολιώτη. Σε αίτησή του με την οποία ζητάει την απονομή αριστείου αναφέρονται τα εξής: «­­­[058]/ Αθήναι την 3 10βρίου/ 1843/ Αίτησις περί Αργυρού Εθνοσήμου./ στρατιωτικού βαθμού./ Προς την επί των Στρατιωτικών Β. Γραμματείαν./ Ο ευσεβάστως υποφαινόμενος σεμνύνομαι καθό πρώτος γόνος ενός των διασήμων πρωταγωνιστών της πατρίδος του μακαρίτου οπλαρχηγού Νικολάου Σολιώτου. Ευτυχή νομίζω εμαυτόν αναφερόμενος εις Υπουργόν άνδρα διακεκριμένον κατά τον αγώνα και πρώτον ενεργητικόν μέρος λαβόντα και εις την προετοιμασίαν του πολέμου και κατά την διάρκειαν του ιερού αγώνος και συναγωνισθέντα εις διαφόρους μάχας μετά του μακαρίτου πατρός μου./ Γνωρίζετε παρά πάντα άλλον κύριε Γραμματεύ ότι μετά την εν Βοστίτζη Σύνοδον των προκρίτων και Αρχιερέων της Πελοποννήσου και την εν Αγία Λαύρα / Σύνοδον εις τας οποίας ελάβατε το πρώτον μέρος / περί του πότε ν’ αποφασισθή η έναρξις του ιερού αγώνος και η κίνησις του πολέμου, πρώτος ο πατήρ του υποφαινομένου Νικόλαος Σολιώτης δράξας των όπλων έκαμε την πρώτην  αρχήν, ανοίξας πρώτος τον πόλεμον κατά το χωρίον Αγρίδι, θέσιν Πόρτες, κατά την κωμόπολιν Βερσοβάν της επαρχίας Καλαβρύτων, και ούτως έλαβε την αρχήν της η Ελληνική Επανάστασις τον Μάρτιον του 1821. Όρα Ιστορία Πρωτοσυγγέλου Α. Φραντζή, τόμος Αος Σελίς 95 και Σελ. 140-146 και 148./ Αν θελήσω να περιγράψω τας θυσίας και εκδουλεύσεις του αοιδήμου πατρός μου, θέλω ανατρέξη εις την όλην ιστορίαν της Ελλ. Επαναστάσεως με την εποχήν της οποίας συνέχεται και η βιογραφία του. περιορίζομαι μόνον να είπω, ότι ο μακαρίτης πατήρ μου είναι ο νικητής της κρισιμωτάτης μάχης του Λεβιδίου, είναι εκείνος όστις πολεμήσας ανδρείως επληγώθη εις την Ακράταν, είναι ο πολιορκητής της Ακροκορίνου κ.τ.λ. Όρα Ιστορίαν του αυτού Φραντζή Τόμ. Βος Σελ. 7, 8 και 9 και Σελ. 73, 79, 83, 90-93 κ.λ. Ο πατήρ μου ετιμήθη ως πρώτος Αρχηγός της φρουράς της κατά πρώτον συσταθείσης Ελληνικής Κυβερνήσεως, με βαθμόν στρατηγίας κ.λ. τα οποία ως εκτός του προκειμένου παραλείπω./ Υιός τοιούτου περιωνύμου πατρός, επικεφαλής πολλών στρατιωτών και υπό τας αμέσους οδηγίας και την προστασίαν αυτού υπηρέτησα και εγώ δεόντως εις τας ανάγκας της πατρίδος, όπου παραμικρόν εδέησε να μείνω αιχμάλωτος εις την εν Χελμώ των Καλαβρύτων μάχην μεταξύ του μακαρίτου πατρός μου και του Ιμβραήμ Πασσά, αν πέντε των γενναιοτέρων στρατιωτών του μακαρίτου δεν με ηλευθέρωναν αυθωρί, φονεύσαντες τους συλλαβόντας με με ένα άλλον νεώτερον αδελφόν μου δύο Άραβας./ Καθυποβάλλων υπ’ όψιν υμών, κύριε Γραμματεύ! Πιστοποιητικόν διασήμων οπλαρχηγών του αγώνος, εις άνδρα πρωταγωνιστήν της πατρίδος, απεκδεχόμενος πάσαν δικαιοσύνην, παρακαλώ ευσεβάστως όπως  διατάξητε το να μου χορηγηθή το ανήκον μου Αργυρούν Αριστείον απέναντι των προς την πατρίδα εκδουλεύσεών μου και εκείνων των παραδειγματικών του αοιδήμου πατρός μου και όλης της οικογενείας των Σολιωτών αγώνων, εις πολλούς των οποίων πολλάκις συνεκινδυνεύσαμεν δια την σωτηρίαν της πατρίδος, και ο ανάλογος σταρτιωτικός βαθμός εις την Φάλαγγα. Πεποιθώς εις την χαρακτηρίζουσαν υμάς δικαιοσύνην και ευγένειαν εις τους αγωνιστάς της πατρίδος, υποσημειούμαι με το οφειλόμενον σέβας./ Ευπειθέστατος/ Γ. Ν. Σολιώτης». Στο περιθώριο της πρώτης σελίδας της αίτησης υπάρχει η εξής σημείωση με διαφορετικό γραφικό χαρακτήρα: «Εις τ’ αρχεία/ Εν Αθήναις την/ 21 Ιουνίου/ 1844». Το συνημμένο πιστοποιητικό έχει ως εξής: «[59]/ Ένδειξις./ Πιστοποιείται δια του παρόντος ότι ο κύριος Γεώργιος Σολιώτης, υιός του μακαρίτου οπλαρχηγού Νικολάου Σολιώτου υπηρέτησε στρατιωτικώς την πατρίδα επί κεφαλής πολλών στρατιωτών υπό την άμεσον οδηγίαν του πατρός του από την εποχήν του Άραβος Ιμβραήμ πασσά και καθεξής, μάλιστα εις την γενομένην εν Χελμώ των Καλαβρύτων διάσημον μάχην κατά τον Μάϊον του 1826 έτους μεταξύ του μακαρίτου πατρός του και του Ιμβραήμ Πασσά αιχμαλωτισθείς υπό των Αιγυπτίων, αυθωρί ηλευθερώθη παρά των ελληνικών στρατευμάτων, διαρκούσης της μάχης./ Εξεπλήρωσε δε πάντοτε πιστώς και εντίμως τα προς την πατρίδα χρέη του. Διό τω χορηγείται η παρούσα πιστοποίησις, ίνα τω χρησιμεύση όπου ανήκει./ Εν Αθήναις την 30 9βρίου 1843./ Νικήτας Σταματελόπουλος/ Σ[;]. Γρίβας/ Αναγνώστης Παπατσώρης./ Χ. […]/ Χρ. Καπετανάκης[;]/ Χριστ. […]/ ταγματάρχης» (Γ.Α.Κ. Αριστεία, φ. 200).  Σε επιστολή του προς τον Ιωάννη Κωλέττη (Πρωθυπουργό) με ημερομηνία 7.2.1845 αναφέρονται τα εξής: «Εξοχώτατε και αξιοσέβαστέ μοι κύριε./ Καλάβρυτα 7 Φεβρ. 1845./ Κατόπιν της από 19 Ιανουαρίου ωφελούμενος από τον εν Αθήναις ερχομόν του Στρατηγού Βασιλείου Πετιμεζά, τολμώ να Σας υπενθυμίσω ευσεβάστως, συνεπής και σύμφωνος με αυτήν, προσεγγίζοντος πλέον του Οριστικού Διοργανισμού των Υπουργείων, όπως πατρικώς κηδόμενος υπέρ εμού, να πραγματοποιήσετε πλέον τον παρά τω Υπουργείω των Εσωτερικών διορισμόν μου. Είναι λυπηρόν και μέγα άδικον να μην δικαιωθώ επί της ενδόξου Υμών Πρωθυπουργίας αφού καταστράφησαν τα δίκαιά μου από τον κον Λόντον. Αφιερών τας ελπίδας μου εις το φιλοδίκαιον Υμών, πό…θα αδιστάκτως, ότι έλω δικαιωθή. Υποσημειούμαι μετά βαθυτάτου σεβασμού και απεριορίστου αφοσιώσεως. / Της Υ. Εξοχότητος/ Ευγνωμώνων δούλος/ Γεώργιος Ν. Σολιώτης/ [και σημειώνεται στη συνέχεια] Ευαρεστήθητε δε θερμοπαρακαλώ, ώστε δια του Στρατηγού Β. Πετιμεζά, να ειδοποιηθώ πότε πρέπει να έλθω εις Αθήνας» (Αρχείο Ακαδημίας Αθηνών). Στις 27 Ιουλίου 1845 οι Αρ. Σ. Θεοχαρόπουλος, Γ. Ν. Σολιώτης, Χ. Ν. Σολιώτης, Ι. Γ. Οικονομόπουλος με επιστολή τους προς τον Γ. Κορδή ζητούν – κατ’ εντολή των Ζαΐμη και Νικολοπούλου – να μεταβεί στο δήμο του για να συσκεφτούν όλοι μαζί και από κοινού να αποφασίσουν για τα μέτρα που πρέπει να πάρουν για να ματαιώσουν τα σχέδια της αντιπολίτευσης. Την ίδια ημέρα οι Γ. Ν. Σολιώτης, Αρ. Σ. Θεοχαρόπουλος, Χ. Ν. Σολιώτης και Ι. Γ. Οικονομόπουλος με επιστολή τους προς τον Γιαννάκη Λινάρδο ζητούν – κατ’ εντολή του Ζαΐμη – να μεταβεί άμεσα στο Βουνάκι για να αποφασίσουν για τα μέτρα που πρέπει να πάρουν για να ματαιώσουν τα σχέδια της αντιπολίτευσης. Με αχρονολόγητη επιστολή του Γ. Ν. Σολιώτη προς τον προθυπουργό Ιωάννη Κωλέττη, τον ειδοποιεί ότι του στέλνει κάποια πράγματα (φουρμαγιόλας) [φουρμαέλλες;] μέσω του υπηρέτη του (Αρχείο Ακαδημίας Αθηνών). Τα παραπάνω παραθέτω χωρίς σχόλια αναμένοντας ο αναγνώστης να σχηματίσει εικόνα περί του ανδρός.

Να σημειώσω επί πλέον ότι ο πατέρας του, οπλαρχηγός Νικόλαος Σολιώτης ή Χριστοδούλου Νικόλαος, πέθανε στις 23.9.1841 και άφησε τη χήρα με έξι ορφανά παιδιά πέντε αγόρια και ένα κορίτσι. Στη μάχη στο Καστράκι στις 5.5.1826 που ήταν πεισματώδης και διήρκεσε μέχρι το βράδυ, οι Έλληνες ηττήθηκαν και οι Τούρκοι εισέβαλαν στο Καστράκι και συνέλαβαν 200 μεταξύ των οποίων και τη σύζυγο του Σολιώτη (Βασιλική) με το νεαρό γιο του Νικήτα (ενώ ο Γεώργιος ισχυρίζεται ότι εκείνον αιχμαλώτισαν) και την αδελφή του. Ο Σολιώτης αντεπιτέθηκε και κατόρθωσε να απελευθερώσει τη σύζυγο και το παιδί του, τη δε αδελφή του μόνο μετά δύο χρόνια κατόρθωσε να εξαγοράσει με πολλά λύτρα από την Αίγυπτο. Εκτός του Νικήτα που αναφέρεται εδώ ο Παπανδρέου (Εεπετηρίς… σελ.136) αναφέρει ότι γιοί του ήσαν οι Χρίστος και Χαραλάμπης. Για τους υπόλοιπους δε γνωρίζω κάτι.

Τα παραπάνω έγγραφα (εκτός εκείνων προς Κορδή και Λινάρδο) παρουσιάζω στη συνέχεια:

Σολιώτης Γεώργιος

Σολιώτης Γεώργιος1

Σολιώτης Γεώργιος2

Σολιώτης Γεώργιος3

Σολιώτης Γεώργιος (έγγραφο Ακαδημίας)

Σολιώτης Γεώργιος1 (έγγραφο Ακαδημίας)

Θανάσης Τζώρτζης.

Advertisements
This entry was posted in Άρθρα, Ιστορία and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s