Ζωοκλέπτες Γκερμπεσαίοι;

Για τη ζωοκλοπή, την οποία προσπάθησαν να χτυπήσουν οι «κρατούντες» με νόμο από 9.6.1848 (ΦΕΚ. 16/17.6.1848), και κάποια γεγονότα (έστω σκωπτικά) που συνέβησαν στο Γκέρμπεσι (Προφήτη Ηλιά), έχω αναφέρει στις 4.10.2011 σε καταχώρηση με τίτλο: Για το Γκέρμπεσι … σκωπτικά…

Επανέρχομαι στο θέμα και παραθέτω ένα έγγραφο-αναφορά, του δασονόμου Αχαΐας με ημερομηνία 31 Μαρτίου 1836, προς τη νομαρχία Αχαΐας και Ήλιδος. Σε αυτό το έγγραφο γίνεται αναφορά σε δύο Γκερμπεσαίους (όπως ο δασονόμος αναφέρει), τα επώνυμα των οποίων δεν τα βρίσκω στους εκλογικούς καταλόγους των χωριών Γκέρμπεσι στον Άραξο. Αλλά ούτε και στο Γκέρμπεσι (Προφήτη Ηλία) τα έχω ακούσει.

Το έγγραφο αυτό το παραθέτω εδώ για να διαπιστώσει ο αναγνώστης τις σκληρές και βίαιες συνθήκες της ζωής εκείνα τα χρόνια, τη μάστιγα της ζωοκλοπής και κάθε μορφής κλοπής και τον κίνδυνο που αντιμετώπιζαν όσοι εκαλούντο να εφαρμόσουν το νόμο ή τις οδηγίες της Διοίκησης. Ουδεμία άλλη σκοπιμότητα επιδιώκεται.

«Προς την Β. Νομαρχίαν Αχαΐας και Ήλιδος./ αριθ. 58/ Διαταχθείς δια της υπ. αρ. 298 ειδοποιήσεως του Δασαρχείου Αχαΐας και Ήλιδος κυρίου Γεωργίου την 5 Αυγούστου παύσαντος έτους, το να συμορφωθώ ακριβώς με την υπ’ αρ. 3213 εγκύκλιον της επί των οικονομικών Β. Γραμματείας μηνολογουμένην την 15/27 Ιουλίου 1835 δια να προσέχω εις την περιφέρειαν του τμήματός μου, δια να μην γίνονται κλοπαί και κάθε είδος ληστείαι, δεν έλειψα και ο υποφαινόμενος ως δασονόμος Αχαΐας εις το να επαγρυπνήσω κατά την άνω  εγκύκλιον[;] καθώς και οι υπό την οδηγίαν μου δασοφύλακες. Όθεν κατά την 20 του ήδη παύσαντος ευρισκόμενος εις χωρίον Ανδραβίδα της Ήλιδος διευθυνόμενος εις Πύργον ενώ ήμην καθ’ οδόν απήντησα δύο χωρικούς Κερμπεσαίους οπού ήρχοντο εις το ρηθέν χωρίον, και ομού εξ’ αυτών Σταύρος Κουφόπουλος είχε φορτωμένους δύο κριούς, ο δε Παναγιώτης Μπακιρόπουλος κάτοικος του χωρίου Πέρα Μετόχι είχε φορτωμένα εις τον ίππον του μία προβατίνα και εν κριόν, τα οποία τα είχαν κλεμένα απ’ την περιφέρεια των χωρίων των, τους οποίους ερωτούντας πού τα υπάγουν, μοι απεκρίθησαν, ότι διευθύνονται διά Γαστούνην να τα δώσουν του κυρίου Διαμαντάκη, οπού είχον προς αυτόν χρέος. Αλλ’ αντί αυτοί να υπάγουν ως ανωτέρω, τα επήγαν εις χωρίον Καβάσιλα όπου και τα επώλησαν ως εβεβαιώθην μετά ταύτα, παρά των κατοίκων του αυτού χωρίου, και ενώ επέστρεφον οι ρηθέντες, Σταύρος Κουφόπουλος και Π. Μπακυρόπουλος από χωρίον Καβάσιλα και ελθόντες εις το χωρίον Μπράτι, εύρον δύο φουστανέλλες απλωμένας εις τον ήλιον τας οποίας είχεν απλώσει η βί… του κου Σωτήρη Μπρατιώτη και αυτοί τας ήρπασαν, και […] αισχράς διαγωγής./ και επιστρέψας εις τον Πύργον ήλθεν ο ρηθείς Σ. Μπρατιώτης και μοι είπεν τα άνω ειρημένα συμβάντα. Όθεν ακούσας τους λόγους του και συμορφωθείς κατά την διαταγήν μου, έσπευσα[;] εις τας Καλύβας πλησίον του Αλή Τσελεπή κατ’ ευθείαν και επήρα τον πρότιστον[;] τον ευρισκόμενον εις τας αυτά Καλύβας τον κ. Αναστάσιον Αδαμόπουλον ([…]) και επήγα οπού είχαν τας καλύβας των διά να ερευνήσω περί των δύο φουστανέλλων. Εύρον εκεί τον Αθανάσιον Κουφόπουλον, προς τον οποίον είπον διά την αρπαγήν των δύο κριών, και διατί δεν ησυχάζουν από του να κάνουν αταξίας. Και επειδή υπόπτευον διά τας δύο φουστανέλλας τους κληθέντας, του είπα να ανοίξει τα σακιά του διά να ιδώ. Και ο κ. Αθανάσιος Κουφόπουλος, φοβούμενος μήπως εύρω τας φουστανέλλας, έχοντας και άλλα πράγματα κλεμένα, όχι μόνον δεν με εδέχθη δια να παρατηρήσω εις την καλύβαν του, αλλά με εξύβρισεν και με έσπρωξεν λέγοντάς μου ότι δεν υποτάσσεται εις το να κάμω έρευνα εις την καλύβαν του δεν ηξεύρω δια ποίαν αιτίαν αυτοί δεν με άφησαν δια να παρατηρήσω, βέβαια αυτή η υποψία με κάμνει να είπω ότι αυτός είναι ο αίτιος των κλαπέντων πραγμάτων, και διά τούτο δεν με άφησε δια να παρατηρήσω. Όχι μόνον έκαμε αυτό το ρηθέν αλλά από το άλλο μέρος εδιώρησε την νύμφην του την γυναίκα του και την μητέρα του, και λαβόντες αρκετά πράγματα από την καλύβαν του αναχώρησαν χωρίς να με αφήσουν να κάμω την παραμικράν έρευναν./ Ο δε ρηθείς Κουφόπουλος είναι τοιαύτης διαγωγής άνθρωπος και διά της διαγωγής του ημπορεί να ερωτηθεί και ο καπετάν Βασίλης Σμυρλής οδηγός της εθνοφυλακής του Ψάρι, αυτός είναι μάρτυρας ότι τον παρελθόντα 9βριον έκλεψαν γίδια τινά του Αθανάση Λαγού και τον έδειραν. παρομοίως εκτύπησαν και τον επιστάτην των Μεγαλοσπηλαιωτών οίτινες και εκίνησαν αγωγήν εναντίον τους όταν και εζήτησαν να τον βγάλουν από το τμήμα εκείνο, αλλά δεν τον άφησαν ο Παπα Αναστάσης εκ του χωρίου Αλή Τσελεπή./ Το άτακτον τούτο φέρσιμό τους με έβαλαν εις υποψίαν, αυτός μετά του συνοπαδού του Π. Μπακυρόπουλου. αλλ’ ο Μπακυρόπουλος όχι τόσον κακής διαγωγής, αλλά από Σ. Κουφόπουλον παρακινούμενος έγινεν οπαδός του. όχι μόνον έχων αυτά έκλεψαν τας δύο φουστανέλλας και τους κριούς και την προβατίναν, αλλά και άλλα πολλά πράγματα και καθέκαστα ο Π. Κουφόπουλος και ο αδελφός του Αθανάσιος δεν απολείπουν από το να ενοχλούν τους κατοίκους με τας ληστείας των. δια τούτο  κατά χρέος μου κάμνω γνωστά προς την Β. Νομαρχίαν, και αυτή ας ενεργήσει όθεν εγκρίνει το δίκαιον προς σωφρονισμόν των τοιούτων κακούργων, και προς ικανοποίησιν του υποφαινομένου και υποσημειούμαι με βαθύτατον σέβας./ Εν Πάτραις 31 Μαρτίου 1836./ Ο Δασονόμος Αχαΐας/ Ζαφείρης Παπαζαφειρόπουλος» (Γ.Α.Κ. φ. 929).

Advertisements
This entry was posted in Ήθη -έθιμα, Ιστορία and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s