Δεκαπενταύγουστο, η κοίμηση της Θεοτόκου ή το Πάσχα του Καλοκαιριού…

         ceb7-ceb5cebacebacebbceb7cf83ceafceb1-cf84ceb7cf82-cf80ceb1cebdceb1ceb3ceafceb1cf82-cf83cf84cebf-ceb3cebaceadcf81cebccf80ceb5cf83ceb9
                                (Η εκκλησία της Παναγίας στο Γκέρμπεσι, γιορτάζει στις 15 Αυγούστου).

Αύριο γεμίζουν οι εκκλησίες από πιστούς οι οποίοι θέλουν να ανάψουν ένα κερί, να προσευχηθούν, να ευχαριστήσουν την Παναγία ή ακόμα να ζητήσουν τη χάρη και την ευσπλαχνία Της για να θεραπευτούν ασθένειες, να ξεπεραστούν δυσκολίες, να έχουν υγεία τα προσφιλή τους άτομα. Σε κάποιες περιπτώσεις γονατιστοί οι πιστοί διανύουν αρκετό διάστημα μέχρι να φτάσουν στην εικόνα Της, να προσκυνήσουν, να την παρακαλέσουν, να την ευχαριστήσουν.

Είναι η μάνα όλων των Χριστιανών, είναι εκείνη που επικαλούμαστε σε κάθε δυσκολία μας, είναι η ελπίδα μας, είναι η προστάτιδά μας, είναι η παρηγοριά μας, είναι το καταφύγιό μας. Πώς να μην την λατρέψουμε;

Μία ξεχωριστή Θεομητορική εορτή είναι η εορτή της Κοιμήσεως (15 Αυγούστου). Η κοίμηση της Θεοτόκου αναφέρεται στο θάνατο και την ταφή της Παναγίας, την ανάστασή της και τη  μετάβασή (μετάσταση) της στους ουρανούς.

Πληροφορίες για την Κοίμηση δίδουν: Η «Απόκρυφος διήγησις του αγίου Ιωάννου του Θεολόγου περί της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Μαρίας», τα συγγράμματα «Περί θείων ονομάτων» του Διονυσίου του Αρεοπαγίτη, από τα «Εγκώμια εις την Κοίμησιν» Πατέρων της Εκκλησίας όπως των αγίων Μόδεστου Ιεροσολύμων, Ανδρέα Κρήτης, Γερμανού Κωνσταντινουπόλεως, Ιωάννη Δαμασκηνού κ.ά., η παράδοση όπως αυτή μεταδίδεται κυρίως μέσα από τα τροπάρια της εκκλησίας και η εικονογραφία.

Με βάση τα παραπάνω κείμενα, η Θεοτόκος ειδοποιήθηκε από άγγελο του Θεού για τον επικείμενο θάνατό της. Ανέβηκε στο όρος των Ελαιών όπου προσευχήθηκε και στη συνέχεια κατέβηκε στο σπίτι της όπου ανακοίνωσε στους δικούς της ανθρώπους την αναχώρησή της απ’ αυτόν τον κόσμο και ετοίμασε τα της ταφής της. Γύρω από την κλίνη της Θεοτόκου στα Ιεροσόλυμα συγκεντώθηκαν από όλα τα μέρη του κόσμου όλοι οι απόστολοι, εκτός από το Θωμά. Το σώμα της με αγγελικές και αποστολικές υμνωδίες κηδεύθηκε στη Γεσθημανή όπου έμεινε τρείς ημέρες. Μετά την τρίτη ημέρα όταν και ανοίχθηκε η σωρός το σώμα της δεν βρέθηκε πουθενά παρά μόνο τα «εντάφια κείμενα» βρέθηκαν μέσα και οι παρευρισκόμενοι γέμισαν από την ανείπωτη ευωδία που έβγαζαν αυτά. Στη συνέχεια ασφάλισαν τη σορό. Ο υμνωδός περιγράφει άριστα το γεγονός:  «Απόστολοι εκ περάτων, συναθροισθέντες ενθάδε, Γεσθημανή τω χωρίω, κηδεύσατέ μου το σώμα, και συ Υιέ και Θεέ μου, παράλαβέ μου το πνεύμα».

Μερικά από τα πάνω από 300 επίθετα ή ονόματα που δόθηκαν από το λαό στην Παναγία είναι: η Βρεφοκρατούσα, η Γλυκοφιλούσα, η Γαλακτοτροφούσα, η Πλατυτέρα των Ουρανών, η Οδηγήτρια, η Δεξιοκρατούσα ή Δεξιά, όταν κρατάει τον Χριστό στο δεξί της χέρι και όχι προς το μέρος της καρδιάς,  της, Εκατονταπυλιανή, Χρυσοποραρίττισα, η Αθηνιώτισσα, η Καστριώτισσα, η Κάμπου, η Πυργιανή, η Εγκλειστριανή (από τη μονή του Οσίου Νεοφύτου του Εγκλείστου), η Σπηλιανή, η Μεγαλοσπηλαιώτισσα (του Μεγάλου Σπηλαίου Καλαβρύτων), η Τουρλιανή, η Θαλασσινή (στην Άνδρο), η Καλαμού, η Καμινιώτισσα, η Βλαχερνίτισσα, η Ολυμπιώτισσα, η Σουμελιώτισσα (Σουμελά), η Πλατανιώτισσα, η Καταπολιανή, η Χοζοβιώτισσα (από τη μονή Χοζεβά των Αγίων Τόπων), η Παμμακάριστος (από μονή της Κωνσταντινούπολης), η Αγία Σιών, η Εικοσιφοίνισσα, η Ελωνα, η Τροοδίτισσα, η Κυκκώτισσα, η Μαλεβή (από το όρος Πάρνων, που λέγεται και Μαλεβός) η Πουρσιώτισσα, η Βλοχαιτισσα,η Λιγοβιτσιάνα , Αμπελακιώτισσα,η Μεγαλοχωρίτισσα, η Μυρτιώτισσα (Μυρτιά Ακαρνανίας) η Μυρτιδιώτισσα (Κυθήρων), Ανέμη (στη Σαμοθράκη), Γοργοϋπήκοος, Ελεούσα, Ελεήστρα, Γιάτρισσα, Θεραπεία, Γαιματούσα (σταματά την αιμορραγία), Υγεία, Υπακοή, Ψυχοσώστρα, Παραμυθία, Παρηγορήτρα, Παυσολύπη, Φανερωμένη, Μυροβλύτισσα, Χρυσοκελλαριά, Χρυσοσπηλιώτισσα, Χρυσοπηγή, Χρυσογαλούσα, Χρυσοποδαρίτισσα, Χρυσοχεριά, Αγγελόκτιστη, Αερινή, Αναφωνήτρα, Επίσκεψις, Παντάνασσα, Τρανή, Χιλιαρμενίτισσα, Αγία Κόρη κ. ά Από την ημερομηνία που γιορτάζει: στην Σίφνο Παναγιά η Δεκαπεντούσα, (γιορτάζει τον Δεκαπενταύγουστο), στη Σαντορίνη η Τριτιανή (γιορτάζει την τρίτη μέρα του Πάσχα), στη Σαμοθράκη η Εικοσπενταρούσσα (γιορτάζει τη Μεσοπεντηκοστή). Η Ανοιχτοπορτούσα, η Σιδερόπορτα, η Παντοβασίλισσα, η Αρμάδα όπως την αποκαλούν στις Σπέτσες κ. ά.

Μία από τις ευχές προς την Υπεραγία Θεοτόκο.

«Άσπιλε, αμόλυντε, άφθορε, άχραντε, αγνή Παρθένε, Θεόνυμφε Δέσποινα, η Θεόν Λόγον τοις ανθρώποις τη παραδόξω σου κυήσει ενώσασα και την απωσθείσαν φύσιν του γένους ημών τοις ουρανίοις συνάψασα, η των απηλπισμένων μόνη ελπίς και των πολεμουμένων βοήθεια, η έτοιμη αντίληψις των εις σέ προστρεχόντων και πάντων των Χριστιανών το καταφύγιον, μή βδελήξη με τον αμαρτωλόν, τον εναγή, τον αισχροίς λογισμοίς και λόγοις και πράξεσιν όλον εμαυτόν αχρειώσαντα και τη των ηδονών του βίου ραθυμία γνώμην δούλον γενόμενον.

Αλλ’ ώς του φιλανθρώπου Θεού μήτηρ, φιλανθρώπως σπλαγχνίσθιτι επ’ εμοί τω αμαρτωλώ και ασώτω και δέξαι μου την εκ ρυπαρών χειλέων μου προσφερομένην σοι δέησιν, και τον σον Υιόν και ημών Δεσπότην και Κύριον, τη μητρική σου παρρησία χρωμένη, δυσώπησον, ινα ανοίξη καμοί τα φιλάνθρωπα σπλάγχνα της Αυτού αγαθότητος, και παριδών μου τα αναρίθμητα πταίσματα επιστρέψη με προς μετάνοιαν και των αυτού εντολών εργάτην δόκιμον αναδείξη με.

Και παρέσο μοι αεί, ως ελεήμων και συμπαθής και φιλάγαθος, εν μέν τω παρόντι θίω θερμή προστάτης και βοηθός, τας των εναντίων εφόδους αποτειχίζουσα και πρός σωτηρίαν καθοδηγούσα με, και εν τω καιρώ της εξόδου μου, την αθλίαν μου ψυχήν περιέπουσα και τας σκοτεινάς όψεις των πονηρών δαιμόνων πόρρω αυτής απελαύνουσα, εν δέ τη φοβερά ημέρα της κρίσεως, της αιωνίου με ρυομένη κολάσεως και της απορρήτου δόξης του σού Υιού και Θεού ημών κληρονόμον με αποδεικνύουσα.

Ης και τύχοιμι, Δέσποινα μου, Υπεραγία Θεοτόκε, δια της σής μεσιτείας και αντιλήψεως. Χάριτι και φιλανθρωπία του μονογενούς σου Υιού, του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.

Ω πρέπει πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις, συν τω ανάρχω αυτού Πατρί και τω παναγίω και αγαθώ και ζωοποιώ αυτού Πνεύματι, νύν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.».

Advertisements
This entry was posted in παραδόσεις κ.λ., Ήθη -έθιμα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s