Αγωνιστών συνέχεια…

12. Χονδρογιάννης Γιάννης: (χωρίς πατρώνυμο), από Μάζι Καλαβρύτων. (βλ και λ. Χοντρογιανναίοι).

Το Μητρώο αγωνιστών του 1821 της Εθν. Βιβλιοθήκης τον αναφέρει ως καταγόμενο από  Καλάβρυτα (εννοεί επαρχία Καλαβρύτων), με παλαιό αριθμό μητρώου 18464,  αύξοντα αριθμό στο χειρόγραφο ευρετήριο 5942 και τάξη Δευτέρα. Στο φάκελλό του υπάρχει αίτηση των υιών του Νικολάου και Δημητρίου κατοίκων Μαζεΐκων, που συντάχθηκε στα Μαζέϊκα στις 29 10βρίου 1865 και απευθυνόταν προς την επί των στρατιωτικών εκδουλεύσεων επιτροπή.  Σε αυτήν ανέφεραν ότι «το πρώτον υπέρ αναστάσεως της πατρίδος εκπυρσοκρότημα υπό του πατρός ημών εγένετο ένεκα του οποίου ο πατήρ ημών και πέντε υιοί του αδελφοί ημών, μετά και όλης της πατρικής ημών περιουσίας κολοσιαίας ούσης κατεστράφησαν, και οι υποφαινόμενοι νήπιοι μετά της γηραιάς ημών μητρός μείναντες και υπ’ αυτής πόνοις μητρικοίς ηλικιωθέντες και νυμφευθέντες, συντηρούμεθα και ταύτην συντηρούμεν δι’ ιδρώτος οικογενειάρχες ήδη όντες…».

Συνημμένα υπάρχουν: 1. Πιστοποιητικό με ημερομηνία 26.7.1865 το οποίο συντάχθηκε στο Αίγιο και υπογράφουν οι Β. και Γκ. Πετιμεζαίοι, στο οποίο αναφέρεται ότι ο μηκέτι ζων Ιωάννης Χοντρογιάννης καταγόταν από το Μάζι Κλειτορίας Καλαβρύτων, ότι «…πριν μεν η επανάσταση αρχίσει, έχων περί εαυτόν τινές ικανούς, εφόνευσε παρά τας πηγάς του Λάδωνος ποταμού τον εκ Καλαβρύτων Οθωμανόν Γιουσούφ Αιθίοπα, μετά τούτο δε κατεδίωξε τον Οθωμανόν Σεϊντήν Λαλιώτην κατά την θέσιν Χελωνοσπηλιά, και επομένην τον Αρναούτογλου βοεβόδα Καλαβρύτων κατά την θέσιν Φροξυλιά, ούτινος και τον Καφφετσήν εφόνευσε. Γενομένης δε της επαναστάσεως υπηρέτησε ως αξιωματικός την πατρίδα υπό τας διαταγάς του Ανδρέα Ζαΐμη και εμού…»,  και ότι έλαβε μέρος στις μάχες Καλαβρύτων, Λεβιδίου, Σαραβαλίου, Πουρναροκάστρου, Γεροκομείου, Ακράτας, Τρικόρφων, Πιάνας, Νταβιάς και στην Ακρόπολη των Αθηνών υπό τον Γκολφίνο Πετιμεζά. Καθ’όλο το διάστημα αυτό εφέρθη με ζήλον και τιμιότητα. Προστίθεται ότι κατά το διάστημα  αυτό ουδόλως ανταμοίφθηκε και το παρόν πιστοποιητικό δίδεται κατ’ αίτηση των υιών του Δημητρίου και Νικολάου. 2. Πιστοποιητικό του δημάρχου Κλειτορίας με ημερομηνία 30.12.1865 στο οποίο αναφέρεται ότι οι Δημήτριος και Νικόλαος Χονδρογιάννης είναι γνήσια τέκνα του μηκέτι ζώντος Ιωάννη Χοντρογιάννη αγωνισθέντος υπέρ πατρίδος, ότι είναι νυμφευμένοι και έχουν δικές τους οικογένειες και συντηρούν και την χήρα μητέρα τους.

Αρματωλός και σωματοφύλακας του Ασημάκη Ζαΐμη, είναι εκείνος που πήρε το πρόσταγμα Βάρε από τον Ασ. Ζαΐμη και στις 18 Μαρτίου 1821 στη θέση Χελωνοσπηλιά  Λυκούριας Καλαβρύτων στήνει και με άλλους ενέδρα για να κτυπήσει το Σεϊδή σπαχή, Λαλαίο Τούρκο, ο οποίος συνόδευε τον Τραπεζίτη Νικόλαο Ταμπακόπουλο που μετέβαινε από τα Καλάβρυτα στη Τρίπολη. Καθώς όμως οι δύο αυτοί πλησίαζαν στη θέση αυτή, κάποιος βοσκός ο οποίος αγνοούσε το λόγο της ενέδρας τους φώναξε: «Σας έχουν χωσιά!». Αμέσως εκείνοι ελοξοδρόμησαν αριστερά της οδού, παρά το διάσελο της Λυκούριας, και έχοντες γρήγορα άλογα διέφυγαν προς του Φονιά το χάνι, όπου κλείστηκαν σε οχυρό πύργο. Ο Χονδρογιάννης έσπευσε να συλλάβει αυτούς πυροβολώντας αλλά δεν το κατόρθωσε και συνέλαβε τον υπηρέτη του Ταμπακόπουλου Νικόλαο Γιαννόπουλο ή Έλατο, μαζί με τα φορτηγά τα οποία και πήρε μαζί του (Φιλήμων τ. Γ΄. σ. 9).

Επολέμησε το 1821 και στην Πάτρα (Παπαδόπουλος 592). Καταγόταν από τα Μαζέϊκα[;] και υπηρέτησε στρατιωτικά, μαζί με όλα τα παιδιά του, σε πολλές μάχες. Αυτός μαζί με άλλους συγχωριανούς του τον Γιαννάκη Ντόλκα, Γεώργιο Δημόπουλο και άλλους, πήρε εντολή από τον Ασημάκη Ζαΐμη να κτυπήσουν τον Οθωμανό Σεϊδή Λαλιώτη και το Ν. Ταμπακόπουλο στη Θέση Χελωνοσπηλιά της Κατσάνας, πορευόμενους από Καλάβρυτα στην Τρίπολη (Φωτάκου: Βίοι Πελοπ/σίων…, 29).

Μετά την επανάσταση οι απόγονοι του Ταμπακόπουλου, με αγωγή τους στράφηκαν κατά του Χοντρογιάννη ζητώντας αποζημίωση για τα χρήματα και τα ομόλογα και δικαιώθηκαν, παρ’ ότι τα χρήματα αυτά είχαν διατεθεί για τις ανάγκες του Αγώνα. Ο Χοντρογιάννης καταδικάστηκε για ληστεία, φυλακίστηκε και κατασχέθηκε η περιουσία του. Σύμφωνα με τον Κανέλο Δεληγιάννη (σελ. 142, τ. 16, Απομνημονεύματα αγωνιστών του 21), «…Οι Χονδρογιανναίοι, τους οποίους ήνοιξαν οι κληρονόμοι του (Ταμπακόπουλου) εις τα δικαστήρια επί Καποδιστρίου και κατεδικάσθησαν και ο μεν Χονδρογιάννης απέθανεν εις το Βούρτσι του Ναυπλίου φυλακισμένος εκ της κακοπαθείας τα δε παιδιά του τα πέντε κατήντησαν λησταί και έπραξαν άπειρα κακουργήματα και εφονεύθησαν και εισέτι δύο ζούν εξ, αυτών πολίται…». Το επεισόδιο λοιπόν στη Χελωνοσπηλιά στοίχησε στον πρωταγωνιστή Γιάννη Χονδρογιάννη ανελέητο κυνηγητό, βάσανα, δικαστήρια και τέλος θάνατο από κακοπάθειες το 1830 στη φυλακή Μπούρτζι του Ναυπλίου. Τον Πετιώτη που μαζί είχαν ενεργήσει στη Χελωνοσπηλιά, δεν τον πείραξαν. Παιδιά του ήσαν: η Βασιλική, ο Ανδρούτσος, Γιώργης, Λιάκος, Μήτσος, Νικολής, Τάσος.

Αναφέρεται και άλλος Χοντρογιάννης με τα εξής στοιχεία: Χονδρογιάννης: (χωρίς όνομα και πατρώνυμο – που πρόκειται μάλλον για τον ίδιο τον Γιάννη Χονδρογιάννη), από Μάζι Κλειτορίας Καλαβρύτων. Το Μητρώο αγωνιστών του 1821 της Εθν. Βιβλιοθήκης αυτόν τον αναφέρει ως καταγόμενο από  Μάζι, με παλαιό αριθμό μητρώου άνευ  [810], αύξοντα αριθμό στο χειρόγραφο ευρετήριο 1218 και τάξη Έκτη.

Στο φάκελλό του υπάρχει αίτηση του γιου του Δημήτρη που συντάχθηκε στα Φίλια στις 28.6.1865 και απευθυνόταν προς την επί των εκδουλεύσεων του αγώνος στρατιωτική επιτροπή για  να του δοθεί η ανήκουσα αμοιβή για την προσφορά του αποβιώσαντος πατρός του. Συνημμένο υπάρχει πιστοποιητικό με ημερομηνία 29.6.1865 το οποίο υπογράφουν οι: Π. Πετιμεζάς, Μπουλιαρίτης ανθυπολ. και Σακελλαρόπουλος ανθυπολ., στο οποίο αναφέρεται ότι ο αποβιώσας Χοντρογιάννης κατοικούσε στο Μάζι Καλαβρύτων, «ήταν ο πρώτος όστις έρριψεν όπλον κατά των εχθρών εις την επαρχίαν Καλαβρύτων κατά το 1821 και ο οποίος μετά ταύτα εξακολουθούσε πολεμών τους εχθρούς με διακεκριμένην ικανότητα στρατιωτικού…» και έλαβε μέρος στις μάχες Πατρών και Τριπόλεως. Προστίθεται ότι το πιστοποιητικό εκδόθηκε κατ’ αίτηση του γιου του Δημητρίου.

Στο εσώφυλλο του φακέλλου υπάρχει σημείωση υπηρεσιακού παράγοντα που αναφέρει: «ο ρηθείς αγωνιστής εις εκ των πρώτων όστις έρριψε ντουφέκι εγκρίνεται δια τας εκδουλεύσεις του να ταχθεί εις την εβδόμην τάξιν (έχων μάλιστα και στρατιώτας υπό την οδηγίαν του)».

Συνεχίζεται…

Advertisements
This entry was posted in Ιστορία and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s