Γκολφίνου Λουμπιστιάνου, επιστολή στον βασιλέα.

Η πρώτη από τις 5 σελίδες του εγγράφου.

Η πρώτη από τις 5 σελίδες του εγγράφου.

«Μεγαλειότατε!/ Εν Πάτραις την 20 8βρίου 1838/ Λουμπιστιάνος Γκολφίνος[1]/ [Ενεργήθη με το αριθ. 18439]./ Τινάς [;] αμοιβάς των στρατιωτικών του εκδουλεύσεων δια του επαξίου βαθμού./ Ο υποφαινόμενος υπηρετήσας εις τον υπέρ ανεξαρτησίας ιερόν αγώνα στρατιωτικώς, ηξιώθην τον βαθμόν της χιλιαρχίας. Εγκαίρως παρέδωκα προς την παρά της Μεγαλειότητός σου διορισθείσαν εξεταστικήν επιτροπήν, τα εκ διαφόρων οπλαρχηγών αποδεικτικά μου, φανερόνων και αυτά τας στρατιωτικάς σημαντικάς εκδουλεύσεις μου, αλλά κακή τύχη, δεν ηξιώθην και ο δυστυχής υποφαινόμενος μέχρι σήμερον της βασιλικής χάριτός σου, ήν ηυδόκησας, βασιλεύ! να δώσεις και εις τους λοιπούς Έλληνας συναγωνιστάς μου, εκτός μόνον ότι με ηξίωσας το αργυρούν νομισματόσημον με το υπ’ αριθ. 5761 έγγραφον της επί των στρατιωτικών Βασ. Γραμματείας./ Μεγαλειότατε! Δεν δύναμαι να σας περιγράψω τας κατά καιρόν μεμονομένας μάχας μου μετά των εχθρών απ’ αρχής του ιερού αγώνος, μέχρι τέλους αυτού εις το στρατόπεδον των Πατρών, και αλλαχού, και εάν νιώσει η Α. Μ. ο Βασιλεύς μου να εξετάσει περί των στρατιωτικών αγώνων μου, θέλει ακούσει ως και αυτούς τους λίθους να ομολογήσουν και να φωνάξουν υπέρ των εκδουλεύσεών μου, των θυσιών μου και του υπέρ πατρίδος ενθέρμου ζήλου μου./ Το βαθύ γήρας μου, το πολυχρόνιον πάθος μου και το πολυάριθμον της οικογενείας μου και η πραγματική δαπάνη μου εις μισθούς στρατιωτικούς, και ών έχω να λαμβάνω υπέρ τας 60.000 γρόσια, με απεκατέστησαν ανίκανον, ώστε δεν δύναμαι να εξοικονομώ μήτε τα προςτο ζην./ Υπό την οδηγίαν μου επολέμησαν πάντοτε ηρωϊκώς ως αξιωματικοί οι δύο υιοί μου Βασίλειος και Νικόλαος Κουτζούκος, ο Καραθανάσης, ο Γεώρ. Καρασαλής και ο Καραβασίλης, άπαντες συγχώριοί μου. Έπεμψαν και ούτοι εγκαίρως εις την επιτροπήν τα αποδεικτικά των, αλλά κατά δυστυχίαν και αυτοί δεν ηξιώθησαν της βασιλικής χαριτός σου./ Πεπεισμένος εις το φιλοδίκαιόν σου Βασιλεύ λαμβάνω την τόλμην και προστρέχω δια να σας παρακαλέσω θερμώς, όπως ως δίκαιος οπού εφάνης εις τους λοιπούς υπέρ ανεξαρτησίας αγωνισθέντας στρατιωτικούς, να δικαιώσητε και τον πιστόν του Υ. θρόνου σου υπήκοον γέροντα και τους υπό την οδηγίαν μου αναφερομένους υπηρετήσαντες αξιωματικούς. Υποσημειούμαι με το βαθύτατον σέβας./ Της υμετέρας Μεγαλειότητος, ευπειθέστατος και υποκλεινέστατος./ Δια τον αγράμματον Γκολφινον Λουμπιστιάνον/ […] Παπαδιαμαντόπουλος.»

Πηγή: Γ. Α. Κ.

————————————————————————————

[1] Καταγόταν από τη Λουμπίστα (Ορεινό οικισμό του δήμου Ερινεού, της επαρχίας Πατρών επί της Α. πλευράς του Παναχαϊκού άνω του χωρίου Δαμακίνι, που το 1956 μετονομάστηκε σε Βουνόπυργο (Φεκ 125Α/ 21.5.1956).

Ο Γκολφίνος Λουμπιστιάνος ακολούθησε τον Νενέκο στο Τουρκοπροσκύνημα (όπως σε άλλη ανάρτηση του παρόντος αναφέρεται) και γι αυτό ονομάστηκε Τουρκογκολφίνος, αλλά «ανένηψε» και η μετάνοιά του έγινε αποδεκτή από τον Κολοκοτρώνη.

Advertisements
This entry was posted in Ιστορία and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s