Καραχάλιος Παναγιώτης.

20151108_080547Σημείωση: Η σωστή αναγραφή της λέξης «αποκεφαλησθέντα» είναι: «αποκεφαλισθέντα».

Για τον οπλαρχηγό Παναγιώτη Καραχάλιο, ο οποίος αναφέρεται στην μαρμάρινη επιτοίχια επιγραφή που βρίσκεται στον πύργο έξω από το καθολικό της Μονής Ταξιαρχων Αιγίου, δεν κατάφερα να βρω αποκαλυπτικά στοιχεία της δράσης και καταγωγής του, παρά μόνο τα παρακάτω, σηματοδοτούμενα από τον Τ. Κανδηλώρο (Ο Αρματωλισμός της Πελοπννήσου 1500-1821, Αθήναι 1924, σ. 204):

Βρισκόμαστε στον Ιούλιο του έτους 1792.

«Σύμφωνα με τον Κοντάκη (Απομνημονεύματα) υπάρχει και η ακόλουθη αναφορά της καθόδου του Ανδρίτσου στο Μοριά:
«Εμβήκεν εις Πελοπόννησον ο Ανδρίτσας[1] Ρουμελιώτης με τριακόσιους, μετερχόμενος κατά θάλασσαν την πειρατείαν και κυνηγηθείς εβγήκεν εις το Έλος, τον οποίον εσυνόδευσεν ο καπετάν Ζαχαριάς δια να τον εκβάλη εις την Στερεάν Ελλάδα ασφαλώς, το οποίον και εξετέλεσε δια μέσου τής Πελοποννήσου, επολέμησε εις τούς Κήπους, εις Βαλτέτσι και εις Δάρα με φθοράν των Τούρκων. Φθάσαντες εις Βοστίτσα ημβαρκαρίστηκαν, ο δε Ζαχαριάς επέστρεψεν εις τα ίδιά του. Από ατυχίαν έμεινεν έξω τής συνοδείας του Ανδρίτσου ένας περίφημος άνδρας λεγόμενος Καραχάλιος με τεσσαράκοντα συντρόφους, τούς οποίους όλους απα(ν)τήσαντες (οι Τούρκοι) έπιασαν ζώντας και τους έφεραν εις Τριπολιτζάν, και αφού αποφάσισαν να τους θανατώσωσι, τους παρεκάλεσεν ο Καραχάλιος να αφήσουν ύστερον απ’ όλους, και όταν αποκεφάλιζαν τους άλλους (συντρόφους) δια πέντε ημέρας, αυτός ίστατο έμπροσθεν και τραγουδώντας εμψύχωνε τούς αδελφούς του.»».

Όπως διαπιστώνεται, υπάρχει ασυμφωνία στο πλήθος των συντρόφων του Καραχάλιου (46-40) και δεν γνωρίζουμε την πηγή άντλησης της πληροφορίας της πινακίδος, ώστε να επιβεβαιωθεί.

Σχετική αναφορά περί της παρουσίας του Ανδρίτσου στη Μονή Ταξιαρχών κάνει ο Πουκεβίλ (Ιστορ. Ελλην. Επαναστ. τ. Α΄, 35):

«…Δεικνύων τον ουρανόν εις τους συντρόφους αυτού και αφού δια σπαθισμού ετραυματίσθη, αφικνείται μαχόμενος από βράχου εις βράχον και από στενού εις στενόν, εις το παρά την Βοστίτσαν (Αίγιον) μοναστήριον των Ταξιαρχών, ένθα κλείεται μετά του Ευσταθίου Π[2]…,ανδρός προς τον οποίον ουδείς ηδύνατο να παραβληθή όσον αφορά την χείρησιν του πυροβόλου. Αμέσως τότε περιιεστοιχίσθησαν υπό των Γενιτσάρων της Λαρίσσης˙ οι Τούρκοι ηναγκάσθησαν ν’ ανανεώσωσι τον στρατόν αυτών, ότε οι ανδρείοι Έλληνες οίτινες προσήγγιζον μάλιστα εις το τέρμα των ζωοτροφιών και πολεμοφοδίων αυτών κατόρθωσαν να διαφύγωσι τας χείρας των εχθρών. Επί εννέα όλους μήνας ο Ευστάθιος Π… διαμένει ανά τα όρη πριν ή καταφύγη εις Αιτωλίαν, ενώ ο Ανδρίσκος αφού επί πολύν χρόνον επλανήθη ανά το όρος Όλενον και απείρους προυξένησεν απωλείας τοις Μωαμεθανοίς, επιβάς του πλοίου εν Πάτραις, κατέφυγε μετά του συντρόφου αυτού εις Πρέβεζαν, πόλιν εξαρτωμένην τότε εκ της Ενετικής δημοκρατίας…».

——————————————————–

[1] Ο Ανδρίτσος (Ανδρέας Βερούσης), πατέρας τού Οδυσσέα Ανδρούτσου, γεννήθηκε τό 1750 στις Λιβανάτες της Λοκρίδας. Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος γεννήθηκε τό 1790 στήν Ιθάκη. Ο Πουκεβίλ αναφέρει ότι: «το όνομα Ανδρίσκος πατρός του Οδυσσέως, ενός των στραταρχών της Ελλάδος γράφεται και Ανδρίκος και Ανδρούτσος…» (Α΄ 35)

[2] «Δεν ονομάζω τον σύντροφον αυτού όν εγνώρισα, τούτο διότι η οικογένεια αυτού κατοικεί έτι εις πόλιν τινά κατεχομένην υπό των Τούρκων».

(Θα ήτο ευτύχημα άν κάποιος αναγνώστης μπορούσε να μας διαφωτίσει με περισσότερα στοιχεία).

Θ. Τζώρτζης.

Advertisements
This entry was posted in Ιστορία and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s