Ζουμπατογκερμπεσαίοι και μονή Χρυσοποδαρίτισσας.

Έχω και άλλοτε αναφέρει (στο βιβλίο «Γκέρμπεσι – διαδρομή στους αιώνες», στο Ιστορικό Λεξικό της Επαρχίας Καλαβρύτων, αλλά και στο παρόν blog) ότι, Γκερμπεσιώτες και Ζουμπαταίοι, οι Ζουμπατογκερμπεσαίοι καλούμενοι σε όλα τα έγγραφα, καταπάτησαν μοναστηριακά κτήματα της μονής Χρυσοποδαρίτισσας στα Μαύρα Βουνά και ύστερα από δικαστικές διεκδικήσεις τα οικειοποιήθηκαν. Τα πρώτα έγγραφα αυτής της διένεξης που περιήλθαν σε γνώση μου έχουν γραφεί στα μέσα του 1830.

 Ο αγώνας στα δικαστήρια ήταν πολυετής και μη έχοντας πολιτικά ερείσματα οι μοναχοί (στην ουσία ένας ήταν, ο πολύς Νικηφόρος) έχασαν τα κτήματα της Μονής Χρυσοποδαρίτισσας.

Στη συνέχεια θα παραθέσω ένα από τα τελευταία ίσως έγγραφα του ηγουμένου της μονής Νικηφόρου προς τον βασιλιά. Το έγγραφο είναι κατατοπιστικό και εκφράζει αφ’ ενός μεν το δίκαιο της Μονής, αφού αυτή εισέπραττε τα ενοίκια κ.λ. από τους Ζουμπατογκερμπεσαίους, τα οποία αυτοί πλήρωναν, αλλά και την αγωνία του ηγουμένου να προλάβει αποφάσεις της Διοίκησης κατά της Μονής.

Επίσης παραθέτω το Β. Διάταγμα αναγνώρισης του   οικισμού των Γκερμπεσαίων στο Καραβοστάσι.

Το έγγραφο: «(Αντίγραφον)/ Αθήναι τη 8 Αυγούστου 1837/ Βασιλεύ!/ Με την υπ’ αριθ. 6 αναφοράν μου κατά τας 27 απελθόντος Ιουνίου ανέφερον προς την Υ. Μ. τα περί της υποθέσεως της μονής μας Χρυσοποδαριτίσσης, παρακαλών θερμώς ν’ αναβληθή προσωρινώς το υπ’αριθ. 22083 29 Μαΐου/10 Ιουνίου 1837 Υ. Β. Διάταγμα, αποβλέπον του συνοικισμού των Ζουμπατογκερμπεσαίων εις τας γαίας της μονής μας, κατά τα Μαύρα Βουνά και Καραβοστάσι και άχρι τούδε δεν έλαβον καμίαν απάντησιν./ Βασιλεύ! το 3΄. άρθρο του Διατάγματος αναφέρει ότι αν αναγνωρισθούν τα δικαιώματα της μονής ευχαρίστως θέλει αποζημιωθή η μονή, ποία δε δικαιώματα δεν σαφινίζει./ Αν εννοή το δικαίωμα της ιδιοκτησίας η μονή δεν έχει κανέναν ενάγοντα περί τούτου, μήτε με το Δημόσιον μήτε και μ’ άλλον τινά, παρά ενώ τας γαίας τας είχε προ αμνημονεύτων χρόνων υπό την κυριότητάτης και τας έχει μέχρι σήμερον και ούτε ήναγε τους Ζουμπατογκερμπεσαίους περί δικαιώματος επικαρπίας, εκ των προϊόντων των γαιών της να δώσουν προς την μονήν προς 20 τοις % με το να έδιδον μόνον 15, το οποίον το δίδουν, και το λαμβάνει η μονή μας και σήμερον. Ας ευαρεστηθή η Α. Μ. να ερωτήση την Β. Γραμματείαν της Οικονομίας ήτις γνωρίζει τα των […] των Γεν. και Β. Εφόρων της Αχαΐας, και πρόσοδοι των μερών εκείνων επί ποίω ονόματι ενοικιάζονται κατ’ έτος επί δημοπρασίας και την επικαρπίαν εκ των […] οι Ζουμπατογκερμπεσαίοι εις ποίον την δίδουν σήμερον. Μολονότι το Διοικητικόν Δικαστήριον του οποίου υπάρχει απόφασις ανά χείρας μας, η Βασιλ. Γραμματεία των τε Εσωτερικών και Εκκλησιαστικών, η Νομαρχία και αι κατά καιρόν Διοικήσεις της Αχαΐας εγνώρισαν την ιδιοκτησίαν ταύτην της μονής και έχουν υπέρ αυτής ενδοσμένας διαταγάς των. Επίσης ας ερωτήση αυτή και περί των ορίων των γαιών εκείνων κ.λ./ Και αύθις τολμώ ενθαρρυνόμενος Βασιλεύ, και την δικαιοσύνην σου να παρακαλέσω […]/ αον. Ν’ αναβληθή προσωρινώς το Διάταγμα άχρισού δικασθή και αποπερατωθή η υπόθεσις αύτη./ βον. Αν και εναντίον των προσδοκιών μας και του δικαίου αποφασισθούν αι γαίαι εκείναι εις τον αναφερόμενον συνοικισμόν να μη δυνηθούν οι Ζουμπατογκερμπεσαίοι να οικοδομήσουν, πριν σταλούν εκτιμηταί προηγουμένως παρά της Β. Κυβερνήσεως  και παρά της Μονής, να είδωσι την έκτασιν και την ποιότητα των γαιών εκείνων και εκτιμήσωσιν αυτάς εκ συμφώνου./ Η Δικαιοσύνη σου Βασιλεύ με κάμνει να ελπίζω, ότι θέλει εισακουσθούν αι ταπειναί μου αύται παρακλήσεις προς κατάπαυσιν  και ανακούφισιν των πολλών ελλείψεων και ζημιών της μονής./ Ευπειθέστατος ο πιστός υπήκοός σου/ και ηγούμενος της Χρυσοποδαριτίσσης/ Νικηφόρος».

Ο βασιλιάς στις 17/29 Αυγούστου 1837 με έγγραφό του κοινοποιεί αντίγραφο της αναφοράς του Νικηφόρου και καλεί την Γραμματεία των Οικονομικών «όπως δηλώσει στον αναφερόμενον, ότι είναι χρεία, πριν συγκατανεύσωμεν εις την περί αναβολής του Διατάγματος ή προηγουμένης εκτιμήσεως των γαιών αίτησίν του, να περιμείνωμεν την έκδοσιν της δικαστικής αποφάσεως». Η Γραμματεία των Οικονομικών στις 24 Αυγούστου 1837 στέλνει έγγραφο στον ηγούμενο Νικηφόρο με την εντολή του βασιλιά.

Διάταγμα (Αντίγραφο) με ημερομηνία 24 Ιουνίου/6 Ιουλίου 1836 αναφέρει:

«Όθων κ.λ./ Επί τη προτάσει της επί των Εσωτερικών γραμματείας μηνολογουμένη την 8/20 Μαΐου τ. έ. εγκρίνομεν τον συνοικισμόν των Ζουμπατιωτών κατά τα χωρία Γομοστόν και Αποστόλου, τα δε χωρία Βούκουρα, Βεχράμι και Αλποχώρι και των Γκερβεσαίων κατά τα χωρία Καραβοστάσιον. Τα πέντε αυτά χωρία θέλουν σχηματίσει ένα και τον αυτόν δήμον. Εγκρίνομεν ενταυτώ προθεσμίαν έξ μηνών έως ενός έτους από την ημερομηνίαν της απρούσης αποφάσεως προς ανοικοδόμησιν των οικιών των και σχηματισμόν του χωρίου των./ Πάσα παραχώρησις γηπέδων θέλει εκτελεσθή κατά τον περί προικοδοτήσεως Νόμον. Ενταυτώ όμως πρέπει να γίνη προσοχή, ώστε να μη αφαιρεθώσιν από τωρινούς κατοίκους των χωρίων τα παρ’ αυτών μέχρι τούδε καλλιεργούμενα γήπεδα, ανίσως ζητήσωσι προικοδότησιν./ Από καιρού εις καιρόν περιμένομεν αναφοράν περί των προόδων του συνοικισμού τούτου./ την 24 Ιουνίου/6 Ιουλίου 1836. Αθήναι».

(Τα έγγραφα προέρχονται από τον υπό διαμόρφωση 7ο τόμο του Ιστορικού Λεξικού της Επαρχίας Καλαβρύτων και δεν επιτρέπω οποιαδήποτε αναφορά ή χρήση του κειμένου αυτού).

Πηγή: Γ.Α.Κ.

 

 

Advertisements
This entry was posted in Ιστορία and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s