Ο «Αλβανός» και η Ακρόπολη!

Χθες – προχθές προσπάθησαν να μας διδάξουν ότι η Ακρόπολη σώθηκε από έναν Αλβανό!

Όσα στη συνέχεια παραθέτω δεν αποτελούν απάντηση στην αλβανική ανάρτηση, η οποία άλλωστε δεν αξίζει.

Τα παραθέτω για όποιον ενδιαφέρεται να μάθει…  για όσους μου κάνουν την τιμή να «με διαβάζουν» αλλά και εκείνους που θέλουν να τους δείχνουμε και ποιά ιστορία τα γράφει….

Βρισκόμαστε στο έτος 1686 μ. Χ.

Η Αθήνα βρίσκεται υπό Τουρκική κατοχή και η Ενετοί έχουν από το 1684 κηρύξει τον πόλεμο κατά των Τούρκων. Στην Ελλάδα εξεστράτευσαν τον Ιούνιο του 1685, έχοντας ως επικεφαλής τον Φραγκίσκο Μοροζίνη. Αυτός προς εκτέλεση των σχεδίων του εξήτησε και οι Ενετοί του έστειλαν τον Σουηδό στρατηγό Όθωνα Γουλιέλμο Καίνισμαρκ με μισθό 18.000 ενετ. φλωρία. Ευρισκόμενος ο Μοροζίνης, μετά την κατάληψη εδαφών της Πελοποννήσου, στη Ζάκυνθο, απεφάσισε να αποπλεύσει με 7.880 άνδρες και 870 ίππους εναντίον των Αθηνών. Όταν έμαθαν οι Αθηναίοι αυτό, έστειλαν επιτροπή[1] στον Μοροζίνη την οποία αποτελούσαν πρόκριτοι της πόλης.

Τη συνέχεια θα διαβάσετε στα μέρη των σελίδων που ακολουθούν και αναφέρουν και τους συγγραφείς τους.

%ce%b4%ce%bf%cf%8d%cf%83%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%b7%cf%82%ce%b4%ce%bf%cf%8d%cf%83%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%b7%cf%821Από τα παραπάνω, αλλά και άλλες πηγές συνάγεται ότι:

1) Ο Γεώργιος Δούσμανης δεν ήταν ούτε αρχιεπίσκοπος ούτε καν κληρικός.

2)  Οι μετέχοντες στην επιτροπή αυτή ήσαν πρόκριτοι, εκτός του Ιακώβου[2] όστις ήτο μητροπολίτης.

Άλλες πηγές αναφέρουν ότι:

1) Η οικογένεια Δούσμανη ήταν από τις επιφανείς των Αθηνών μετά την Άλωση υπό των Τούρκων[3] και ο Γεώργιος Δούσμανης ήτο Κόμης[4]. Επίσης αναφέρεται ότι ήταν σύμμαχος[5] με τον Καστριώτη και ότι ο Μοροζίνης του έδωσε δίπλωμα ευγενείας διότι, όπως ανέφερε: «Ο Γ. Δούσμανης υπήρξεν εκ των προεστώτων (των Αθηνών), ελθών εξ’ ονόματος αυτών, όπως συμφωνηθεί και αποφασισθεί ο φόρος εις 9.000 ρεάλια κατ’ έτος»[6].

Αναφέρεται επίσης ότι στα 1682 και 1763 απαντάται οικογένεια Δούσμανη στη Ζάκυνθο καταγόμενη από την Αθήνα[7].

Η συνέχεια και περιληπτικά έχει ως εξής:

Οι Τούρκοι είχαν κλειστεί στην Ακρόπολη, όπου είχαν εφοδιαστεί με προμήθειες και όπου είχαν εναποθέσει πυρομαχικά προσμένοντες βοήθεια από τον Σερασκέρη της Θήβας.

Οι Ενετοί του Μοροζίνη και του Καίνισμαρκ τοποθετώντας κατάλληλα τα κανόνια τους κατόρθωσαν  και στις 26.9.1687 (ή κατά Καμπούρογλου στις 16.9.1687) να ρίξουν βολή μέσα στον Παρθενώνα όπου υπήρχε πυριτιδαποθήκη των Τούρκων η οποία ανατινάχθηκε και ανατίναξε και μεγάλο μέρος του ναού. Το πυρ διαδόθηκε και στις γύρω οικίες των Τούρκων, όπου έκαιε επί δύο ημέρες. Ακολούθησαν επευφημίες των Βενετών και των Γερμανών μισθοφόρων τους.

Οι Τούρκοι δεν παραδόθηκαν αμέσως γιατί είδαν να καταφθάνει  βοήθεια του Σερασκέρη από τη Θήβα, αλλά ο  Καίνισμαρκ του επετέθη και όταν οι τούρκοι της Ακροπόλεως είδαν αυτόν να εκδιώκεται, δήλωσαν υποταγή και τους επετράπη εντός 5 ημερών να εγκαταλείψουν τη χώρα με ό,τι καθένας μπορούσε να φέρει στους ώμους του εκτός από τα όπλα τα οποία είχαν παραδώσει.

Έτσι λοιπόν η Ακρόπολη δεν διεσώθη!

(Συμπληρωματικά να αναφέρω εδώ ότι αναζητώντας στον Σάθα και στα ονόματα όσων εκ της Αλβανίας ήρθαν στην Ελλάδα, το επώνυμο Δούσμανης ή Ντούσμανης, δεν το βρήκα.)

______________________________________________________-

[1] Κατά τον Γ. Κωνσταντινίδη (Ιστορία των Αθηνών, Αθήναι 1877), στην επιτροπή μετείχαν οι πρόκριτοι αδελφοί Πέτρος και Δημήτρης  Γάσπαρης, ο δάσκαλος Αργυρός Βεναλδής και ο Σπυρίδων Περούλης, με επικεγαλής τον αρχιερέα Ιάκωβο. Η επιτροπή αυτή μετέβη στον Πειραιά προσφέρουσα υποταγή στον Μοροζίνη και υποσχόμενη κάθε δυνατή βοήθεια για την επίτευξη του σκοπού του δηλ. την επί των Τούρκων κυριαρχία του. όπως διαπιστώνετε δεν αναφέρεται καν ο Γ. Δούσμανης. Ο Logatelli (τ. Α΄ σ. 276) αναφέρει τους μητροπολίτη Ιάκωβο και τους προκρίτους Σταμάτιο Γάσπαρη, Μιχαήλ Δημάκη, Γέωργιο Δούσμανη, Ιάκωβο Damaetre και (τ. Β΄, σ. 3 προσθέτει τους αδελφούς Πέτρο και Δημήτριο Γάσπαρη, Σπυρ. Περούλη, Αργυρό Βεναλδή κ. ά.

[2] Ο Ιάκωβος εχειροτονήθη μητροπολίτης το 1676, όντας πρωτοσύγκελος Μυτιλήνης, παρέμεινε μέχρι το 1687, αλλά καθαιρέθηκε λόγω αναμείξεως του στα Βενετικά και επανήλθε συγχωρεθείς. Τον διαδέχθηκε ο Αθανάσιος Β΄ όστις ήτο και ο τελευταίος μητροπολίτης Αθηνών  κατά την Α΄ περίοδο της Τουρκοκρατίας (Καμπούρογλου, 163).

[3] Καμπούρογλου, Ιστορ. των Αθηναίων, Α΄, 92.

[4] Καμπούρογλου Ιστορ. των Αθηναίων, Γ΄, 199.

[5] Καμπούρογλου, Ιστορ. των Αθηναίων, Γ, 97.

[6] Καμπούρογλου Ιστορ. των Αθηναίων, Γ΄, 236.

[7] Ζώης, Λεξικό.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s