Το Μπόσι, τα παιδιά και οι αρμόδιοι για την μόρφωσή τους.

Το παρακάτω κείμενο της κας Βασιλικής Γ. Δημακοπούλου δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Φωνή των Καλαβρύτων» (Σεπτ. 2017, φ. 841).

Το παραθέτω και εδώ γιατί:

  1. Κα Βασιλική, μου θυμήσατε τα δικά μου σχολικά χρόνια, όταν πήγαινα με τα πόδια για ένα χρόνο μαζί με την αδερφή μου από το Γκέρμπεσι στο Μουρίκι, σχολείο, απόσταση μιας ώρας. Πολλές φορές είχαμε γίνει μούσκεμα από τη βροχή αφού ούτε αδιάβροχα υπήρχαν ούτε άλλες δυνατότητες. Αρκετές φορές διαβήκαμε το διάσελο στο βουνό «Σουρμπάνι» με χιόνι. Για το κρύο, τον αέρα που «ξύριζε» το χειμώνα, τις λάσπες, την ανηφόρα κατηφόρα του βουνού, ακόμα και το φόβο όταν περνούσαμε από τα μέρη που είχαμε ακούσει ότι «εκεί κρατάει» δηλ. εκεί κάτι συνέβαινε με νεράϊδες και άλλα ξωτικά, κ. λ. δεν χρειάζονται λόγια, ο καθένας καταλαβαίνει. Για άλλους 6 μήνες πηγαίναμε μαζί με άλλα 4-5 παιδιά στου Παπαντώνη (Κομπηγάδι) με τα πόδια και με τις ίδιες συνθήκες. Μάταια ο αείμνηστος πατέρας μου παρακαλούσε φορτικά την «Επιθεώρηση» να στείλει δάσκαλο στο Γκέρμπεσι. Τότε βέβαια δεν υπήρχε και ο δρόμος, αλλά και αν υπήρχε πάλι τα ίδια θα ίσχυαν. Αλλά και στο Γυμνάσιο με τα πόδια πήγα για ένα χρόνο μιά ώρα δρόμο από την Αγριλιά (Γκερμπεσαίικα) στην Χαλανδρίτσα, μαζί με άλλα παιδιά από το Βασιλικό (Μπρακουμάδι). Παραλείπω τα δυό χρόνια που πήγα στο Γυμνάσιο στη Μονή των Ταξιαρχών. Έτσι έμαθα γράμματα εγώ και πολλοί άλλοι ακόμα, εκείνα τα χρόνια. Ουδείς από την πολιτεία και τους τοπικούς άρχοντες είχε ενδιαφερθεί…
  2. Όμως κα Βασιλική, παρ’ ότι έχω πολύ καιρό που από τα Μ.Μ.Ε. παρακολουθώ το θέμα για το Μπόσι, καταφέρατε να με προβληματίσετε, για μην πω να με εξοργίσετε,  διαβάζοντας ότι: «Άνοιξε» ο δρόμος στο Μπόσι αλλά οι μαθητές δεν πάνε σχολείο!», ότι: «Από το 2014 η πρόσβαση σε νηπιαγωγείο παιδιού από το Μπόσι εμποδίζονταν λόγω προβλημάτων στην μετακίνηση….», ότι: «Δήμαρχε στο είχα πει το 2011… Κι άλλα σου είχα πεί…». ότι: «Ειπώθηκε ότι έφταιγε ο Περιφερειάρχης.. Και τι μ’ αυτό;…». Αλλά και με εκείνη την αναφορά σας για τον καθαρισμό  των οικοπέδων ιδιωτών κ.λ. Όλα αυτά που αναφέρετε και όσα απ’ αυτά τεκμαίρονται, είναι μιά πολύ δυνατή γροθιά στα στομάχια των τοπικών αρχόντων που θα έπρεπε να τους προξενήσει πολύ πόνο, να αφυπνισθούν και φιλοτιμηθούν τουλάχιστον, σαν Έλληνες. Όμως εσείς κα Βασιλική που υποπτεύομαι ότι δεν επιδιώκετε προεδριλίκια, δημαρχιλίκια, βουλευτιλίκια κ.λ. και επομένως δεν έχετε σκοπό την ψηφοθηρία όπως οι αιρετοί, ούτε την ικανοποίηση αιτημάτων που ιεραρχικά είναι μείζονος σημασίας, ούτε άλλες επιδιώξεις πιθανόν υστερόβουλες, τολμάτε σε μιά κλειστή κοινωνία «που τα ξέρει όλα» και φωνάζετε. Φωνάξετε μάταια; Όχι βέβαια! Κάποια στιγμή ίσως έμμεσα προσπαθήσουν και να σας φοβίσουν, όπως έχει γίνει και με άλλη κυρία που «μιλάει πολύ» σ’ αυτά τα μέρη όπως προ καιρού η ίδια μου έλεγε. Να ξέρετε ότι έχετε πολλούς μαζί σας, που ξέρουμε ότι τα θεμέλια μιας κοινωνίας βασίζονται στην Παιδεία, το μέλλον ανήκει στα νέα παιδιά και το μέγεθος του πολιτισμού μιάς χώρας, ακόμα και μιάς τοπικής κοινωνίας είναι και η εξασφάλιση των μέσων μόρφωσης των νέων αυτής. «Άνθρωπος παιδεία κεκοσμημένος των ζώων κάλλιστον. (Σωκράτης, 469-399 π.Χ., Φιλόσοφος)». Αλλά για πόλη που δεν διαθέτει βιβλιοθήκη στο δήμο της, τι να πει κανείς; Δεν θέλω να επεκταθώ… Θέλω όμως να πω «Συγχαρητήρια» και σε σας και στην εφημερίδα για το άρθρο αυτό. Αποτελεί μία «τιμητική διάκριση» για τους τοπικούς «άρχοντες».

Advertisements
This entry was posted in Άρθρα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s