13.12.1943. Αποφράς ημέρα – ολοκαύτωμα.

13 Δεκεμβρίου 1943.

Ημέρα που συνέβη ένα από τα θλιβερότερα γεγονότα της Ελληνικής ιστορίας, και ειδικότερα της  επαρχίας και της πόλης των Καλαβρύτων. Το ολοκαύτωμα των Καλαβρυτινών.

Αποφράς ημέρα λοιπόν η 13η Δεκεμβρίου 1943 και μέσα από μια απλοϊκή θεώρηση, δεν θα ήθελε κανείς ούτε να την αναφέρει. Όμως η σιωπή είναι μεν ενίοτε χρυσός αλλά οδηγεί και στη λήθη και επομένως εμείς οι Έλληνες, εμείς οι καταγόμενοι από την επαρχία αυτή, δεν πρέπει να συνεργήσουμε ώστε αυτή η ημέρα αλλά και άλλες που προηγήθηκαν και στις οποίες έγιναν σφαγές από τους Γερμανούς σε άλλα χωριά της επαρχίας των Καλαβρύτων και σε άλλα μέρη της Ελλάδος, να αποτελέσει μία νεκρή ημερομηνία της ιστορίας, δηλαδή να ξεχαστεί.

Η ελληνική αυτή λέξη αποφράς ταιριάζει στη δυσοίωνη αυτή ημέρα, που έτσι την έκαναν, μιαρή και απαίσια, οι βάρβαροι Γερμανοί.

Ταιριάζει όμως και στους δήμιους Γερμανούς, αφού σαν επίθετο (ή και ουσιαστικό αρσενικού γένους), σημαίνει: ο ασεβής, δυσσεβής, κακόφρων, απαίσιος, επάρατος, αποτρόπαιος, αλιτήριος, πονηρός, «ανήρ αποφράς, αιμοχαρής καρδία, τύραννος ωμός και φιλαίματος κύων»[1].

Υπάρχει κάτι που δεν τους ταιριάζει;

Η άλλη λέξη: Ολοκαύτωμα, είναι η λέξη που περιγράφει τη θυσία όλων σχεδόν των Καλαβρυτινών στο βωμό της πατρίδος. Είναι η λέξη που περικλείει την σκληρή, την οδυνηρή θυσία πολλών αθώων θυμάτων στις βουλές του τυράννου.

Η σημασία που δίνουν όλα τα λεξικά στη λέξη ολοκαύτωμα, είναι: γενοκτονία, συστηματικός διωγμός, ολοκληρωτική καταστροφή ή αφανισμός μεγάλου αριθμού ανθρώπων,  «πλήρως καμένη προσφορά θυσίας» στους Γερμανούς που θεωρούνταν «ανώτερη φυλή». Βέβαια οι βάρβαροι δεν εφάρμοσαν μόνο τη φωτιά, αλλά και τα πολυβόλα που σκόρπισαν τον θάνατο. Η μεγαλύτερη σφαγή που έγινε ποτέ. Και στα Καλάβρυτα! Και στα Καλαβρυτοχώρια! Όχι μόνο για τους Εβραίους η λέξη «ολοκαύτωμα», αλλά και για τους Έλληνες της Ηπείρου, της Βοιωτίας, της Κρήτης των Καλαβρύτων…

Ήταν σχεδιασμένη η «Επιχείρηση Καλάβρυτα» όσο και αν μερικοί το αρνούνται αυτό. Η ιστορία μιλάει.

Κάθε περιορισμός στην αλήθεια για την ιστορία, προσθέτει ένα ακόμα σκαλοπάτι στη λήθη και εγκυμονεί τον κίνδυνο όχι μόνο να αλλοιωθεί αυτή αλλά και να ξεχαστεί. Πρέπει να γράφεται η αλήθεια, πρέπει να γράφεται η αληθινή ιστορία, γιατί μετά από μερικά χρόνια, κανείς δεν θα μπορεί να την μεταδώσει προφορικά στις επερχόμενες γενιές.

Ας είναι αιωνία η μνήμη σας αγνοί, αθώοι, ήρωες Καλαβρύτινοί!

———————————————————

[1] Ephraem Hist., Poeta, Chronicon L. 1305

Advertisements
This entry was posted in Άρθρα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s