Περί Μποζίκηδων συνέχεια…

Αγαπητέ φίλε αναγνώστη,

Μεταξύ των εκλεκτών διαδικτυακών «φίλων» μου είναι και ο κος Παναγιώτης Μπουζικάκος, ο οποίος είχε την ευγένεια να με πληροφορήσει (δεδομένου ότι στοπαρελθόν είχα αναρτήσει κάποια άρθρα για τους Μποζίκηδες), ότι κατά το μόλις περασμένο έτος 2017, δημιουργήθηκε ο «ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ – ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΚΑΛΛΟΝΙΩΝ ΤΗΣ ΑΠΟΣΚΙΕΡΗΣ ΜΕΣΑ ΜΑΝΗΣ «Η ΠΑΝΩΡΙΑ ΒΟΖΙΚΗ».

Μαζί με την δικαστική αυτή απόφαση, μου στάλθηκε και το καταστατικό, στο οποίο διάβασα ότι στους πολύ σημαντικούς σκοπούς αυτού του συλλόγου, συγκαταλέγεται και «…- Η ιστορική έρευνα και η συγγραφική έκδοση σχετικά με τους Καλλονιούς αλλά και την Βυζαντινή οικογένεια των Βοζίκιδων, ανά τους αιώνες, και όπου αυτοί έδρασαν και δραστηριοποιήθηκαν…».

Απάντησα λοιπόν στον κο Μπουζικάκο:

Καλησπέρα κε Μπουζικάκο! Καλές γιορτές! Καλή επιτυχία στο σύλλογό σας! Διάβασα ο,τι μου στείλατε. Βέβαια δεν γνωρίζω από που έχετε την πληροφορία ότι το επώνυμο Μποζίκης είναι Βυζαντινής προέλευσης…

Και ο κος Μπουζικάκος μου απάντησε:

Στο βιβλίο »ΕΛΛΗΝΟΜΝΗΜΩΝ Η ΣΥΜΜΙΚΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ αριθμός 1»,Ιανουάριος 1843 στις σελίδες 297 και 298 γράφεται: Κατάλογος συνταχθείς υπό του συνετωτάτου και γενναιοτάτου κυρίου Θωμά Κελσίου (Celsi) αρίστου προνοητού του στόλου των εξοχοτάτων Ενετών,περιλαμβάνων πάντας τους δυστυχείς ευπατρίδας,οίτινες έφυγον εκ της αθλίας Κωνσταντινουπόλεως μετά την υποδούλωσιν αυτής και ήλθον πανοικεί εις την Χίον επί των κατέργων του ηγεμόνος Δορίου του Γενουηνσίου και υπό του ειρημένου γενναίου Κελσίου μετεκομίσθησαν εις την ημετέραν πόλιν Χανιά,και έπειτα τινές μεν απήλθον προς τον Μακαριώτατον Πάπαν,τινές δε εις την Πελοπόννησον και την νήσον Κέρκυραν κτλ,και άλλοι κατεμειναν εις τας πόλεις της Κρήτης.Συνετάχθη δε ο παρών κατάλογος εν έτει 1453 εξ επιταγής του ειρημένου κυρίου προνοητού καθ ην έλαβεν εξουσίαν παρά της εξοχωτάτης συγκλήτου,ίνα δοθεί εις τους πτωχούς τούτους ευπατρίδας η προσήκουσα καθημερινή διατροφή και υπεγράφη διά χειρός εμού Βαρθολομαίου Φλωριανού δημοσίου γραμματέως τή 29 Μαίου 1453.- Μεταξύ αυτών που αναφέρονται στον κατάλογο ειναι και τα ονόματα των Βυζαντινών αρχόντων Αχιλλέα, Δημητρίου και Θεοδώρου Μπουζίκη, οι οποίοι αμέσως κατέφυγαν στο Ναύπλιο.

Στο βιβλίου του ο E.GERLAND »HISTOIRE DE LA NOBLESSE CRETOISE» AU MOYEN AGE.PARIS ERNEST LEROUX,EDITEUR 28,RUE BONAPARTE,28 1907. (E.GERLAND »ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΙΚΗΣ ΕΥΓΕΝΕΙΑΣ» AU MOYEN AGE. ΠΑΡΙΣΙ ENEST LEROUX,EDITEUR 28,Βασιλιά Βοναπάρτη 28.1907) Στις σελίδες 172,173 174,175,176,γράφει:Ο παρών κατάλογος έγινε εν έτει 1453 διά προσταγής του ρηθέντος άρχοντος κατά την δοθείσαν αυτώ εντολήν παρά της εξοχοτάτης γερουσίας,ίνα διανεμηθούν τοις αυτοίς πτωxοίς ευπατρίδαις η καθημερινή οφειλουμένη τροφή και υπεγράφη παρ εμού Βαρθολομαίου Φλωριανού δημοσίου γραφέως τη 29 Μαίου 1453. Ιωάννης και Δημήτριος οι Καντακουζηνοί,με τους ανθρώπους των.- Μιχαήλ και Ιάκωβος οι Καλαφάται με τους ανθρώπους των.- Θεόδωρος και Εμμανουήλ οι Λάσκαροι.-Ιάκωβος, Ιωάννης, Γεώργιος οι Καταλλάνοι.- Μαρίνος και Φίλιππος οι Δωριάδες.-Σταμάτης, Εμμανουήλ και Λέων οι Βαρδίδαι.- Λέων και Δημήτριος Καντακουζηνοί με τους ανθρώπους των.- Γεώργιος , Μάρκος και Ευστάθιος οι Μαρκιανοί.- Ανδρόνικος και Εμμανουήλ οι Φωκάδες με τους ανθρώπους των.- Λέων .και Αντώνιος οι Μουρτάτοι με τους ανθρώπους των.- Φίλιππος Σκαρλάτος με τους ανθρώπους των.-Σέργιος,Αντώνιος,Εμμανουήλ,Νικόλαος οι Μεταξάδες. Βλάσιος και Ματθαίος οι Νοταράδες.-Ιάκωβος Βάρδας.- Ιωάννης, Εμμανουήλ, Νικόλαος και Γεώργιος Βαλεριανοί.- Γεώργιος, Μαρίνος και Ευστάθιος Φαρμαχιάνοι.- Λέων και Ανδρέας οι Θαλασσηνοί.Βαρθολομαίος και Ιωάννης οι Μαυρίκιδες.Μάρκος,Πέτρος και Νικόλαος οι Σγουριάνοι.- Ιωάννης,Λέων και Πέτρος οι Ιουστινιάνοι με τους ανθρώπους των.- Γεώργιος και Λέων Κορχινιάνοι.-Αχιλλεύς, Δημήτριος και Θεόδωρος Μποζίκης. Βασίλειος, Νικήτας και Μαρτίνος οι Γαλεριανοί.- Κωνσταντίνος και Ισαάκιος οι Κομνηνοί.- Λάζαρος,Ευθύμιος και Ιάκωβος Μονδινοί. Στο ίδιο βιβλίο στην σελίδα 176 ο E.Gerland σε παραπομπή σχολιάζει γιά τους Αχιλλέα,Δημήτριο και Θεόδωρο Μπουζίκη: La lecon exacte est celle du texte de Corcyre.Il s΄agit la d΄une famille d΄estradiots bien connue (voy.Sathas,t. VI-IX,s.v.Busichei,Busikios,Busikis Au 23o rang,dans l΄ed.de Bernardos. (Το ακριβές δίδαγμα είναι αυτό του κειμένου του Corcyre.Πρόκειται για κορυφαία οικογένεια Στρατιωτών, πολύ γνωστή. (βλέπε Sathas, τόμ. 6-9, s. v. Busichei, Busikios, Busikis Στην 23η κατάταξη στις εκδόσεις Bernardos.).

Στο βιβλίο του Λουδοβίκου Σοπέν »IOANNIS CANTACUZENI EXIMPERATORIS HISTORIARUM»LIBRI IV. GRAECE ET LATINE. CURA LUDOVICI SCHOPENI. VOLUMEN II. BONNAE IMPENSIS ED.WEBERI. MDCCCXXXI »CORPUS SCRIPTORIUM HISTORIAE ΒΥΖΑΝΤΙΝΑΕ».- EDITIO EMENDATIOR ET COPIOSIOR I Ν S Τ Ι Τ Ε Τ Α Ο Ρ Ε R Α EIUSDEM NEBUHRII, IMM. ΒΕΚΚΕRΙ, L. SCHOPENI, (»ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΝΤΑΚΟΥΖΗΝΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ΄».ΒΙΒΛΙΟ 4.ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΛΑΤΙΝΙΚΑ Συγγραφεύς Λουδοβίκος Σοπέν. ΜΕΡΟΣ 2ον. ΒΟΝΗ. ΤΥΠΟΓΡ. ED. WEBERI. 1831 ΣΩΜΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ-ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΟΡΘΩΜΕΝΗ ΚΑΙ ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΕΝΗ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ OPERA EIUSDEM NEBUHRII, IMM. ΒΕΚΚΕRΙ, L. SCHOPENI Στο βιβλίο αυτό (από το 1831), ο συγγραφέας μεταφράζει τα Λατινικά στα Ελληνικά, όπως έγραφαν οι συγγραφείς την εποχή εκείνη και δημοσιεύει την μετάφραση μαζί με το πρωτότυπο (Λατινικά) στο βιβλίο.Χαρακτηριστικό είναι ότι το BOZICE το μεταφράζει ΜΠΟΖΙΚΗΣ. Στην σελ.360 γράφει στην Λατινική γλώσσα και μεταφράζει στα Ελληνικά: Ad tabermaculum auten accedens quidam matus in vico Gaurobo trans Axium, e regione loci, ubi pernoctabant, ad quen νίcun etian Tribali namebaut, rogabat, ut sibi imperatoris con veniendi copia tieret, de re necessaria cum eo collοcuturo. Ad quem introductus, primum quiden antiqui cuiusdam beneficii gratian se ili debere confitelur, Post indicat, Triballorum manum Bozice et Stephano ducibus, ex peditibus et equitibus constanten, missam a Crale, ut imperatori nocerent, φuantum possent. Ipsos auten sic esse paratos, ut, si imperatoris cohortes actuariis minutis ad traiiciendum uterentur, qui prin transierint, eos adori interficiant : deinde alios transitu arcentes nullo praetorea malo alliciant:imperatoren cum reliquis superatu iam facilen, Levi opera abexercitu Thessalonica afuturo couchsun iri. ( Έξω δε τής σκηνής προσελθών τις έκ τής κατά την περαίαν Αξειού κώμης καταντικρύ ού ηυλίζοντο, ένθα και ή Τριβαλών διενυκτέρευε στρατιά, Γαυρόβου προσαγορευο μένης, εδεΐτο βασιλεί συντυχεϊν, ώς περί τινών αναγκαίων διαλεξόμενος, επεί δε εισήγετο πρός βασιλέα, πρώτα μεν ό αρχαίας τινός ευεργεσίας χάριτας οφείλεν ώμολόγει βασιλεί έπειτα εμήνυεν, ώς ή στρατιά Τριβαλών, ής ήγείται Μποζίκης τις προσαγορευόμενος και Στέφανος δεύτερος, εκ πεζών και ιππέων ήθροισμένη, πεμφθείη μεν παρα Κράλη έπι τώ βλάπτειν βασιλέα, όσα δύνατο, αυτοί δε ούτως ειναι παρεσκευασμένοι, ώς, ει άκατος χρώτο ή βασιλέως στρατιά, πρός τήν διάβασιν, τους πρώτως διαβάσιν επιτίθεσθαι και διαφθείρειν έπειτα ενεργόντας τους άλλους πρός τόν πόρον, αυτούς μεν διαμένειν απαθείς κακών βασιλέα δε μετά τών συνόντων υπό τής εκ Θεσσαλονίκης στρατιάς διαφθεί ρεσθαι βραδίως ευεπιχείρη τον γενόμενον,). Στην σελ.362 γράφει στην Λατινική γλώσσα και μεταφράζει στα Ελληνικά:Crales mondum aperte bellum capessens Imperatoremque aliquo officio sibi obligare volens, quandoquidem insidiae, quibus illum perdere noliebatur, non processerant, Bozicen et Stephanum duces, poenas improbitatis, quod nimirum se mesciente cum amico suo bellum gererent, Luituros ad oun transmisit, permittens, ut quan liberet -supplicii sententiam in cos promuntiaret: non enim posse, nisi iustam promuntiare.Quibus imperator scelus exprobrams, quod nefaria et Cralis erga se anicitia indigna perpetrassent, venian dedit atφue ita Iandabili facto missos fecit. Apocauchus magnus dux, ubi pugna frustratus est et Berrhoeam imperatorem infestus sequi non potuit, Cralem multa munera partim dando, partin policendo adversus eum irritare, iam sua sponte eo imcitatum,studuit:( Κράλης δε ούπω φανερώς εξενηνεγμένος προς τον πόλεμον, θέλων βασιλέα θεραπεύειν, έπει μή διά τής επιβουλής εξεγένετο διαφθείρεν, Μποζίκην και Στέφανον τούς ήγουμένους της στρατιάς έπεμπε πρός βασιλέα, ώς δίκας της αγνωμοσύνης δώσοντας, ότι βασιλεί τώ φίλω, αυτού μή συνειδότος, πολεμόνεν, και επέτρεπε βασιλεϊ τήν ψήφον την κατ’ αυτών, ως δικαίως πάν ότιούν καταψηφισομένως.βασιλεύς δε αυτούς την αγνωμοσύνην ονειδίσας και ώς άδικάν τε ώμού και ανάξια της Κράλη προς αυτόν τολμήσαν εν φιλίας, έπειτα συγγνώμην το παρείχετο και απέλυεν, εύποιήσας. Απόκαυκος δε ο μέγας δούξ, έπει της μάχης τε ύστέρει και πρός Βέρροιαν έλθεΐν έπι βασιλέα ήν αδύνατος, Κράλην μεν, πολλά τα μεν πέμπων δώρα, τα δε ύπισχνούμενος,εκπολεμούν εκείνω έπεχείρει, και οίκοθεν ήδη προς τούτο ώρμημένον) Την ίδια ιστορική αφήγηση του Ιωάννη Καντακουζινού έχουν εκδόσει στην Γαλλική γλώσσα. Παραθέτω την αναφορά στον Μποζίκη στα Γαλλικά και σε δική μας ελληνική μετάφραση. HISTOIRE DE CONSTANTINOPLE, DE PUIS LE REGNE DE L’ANCIEN JUSTIN, jufqu’à la fin de Empire. Traduite fùr les Originaux Grecs de Monsinur Cousin, Prefident en la Cour des Monnoies. DEDIEE A MONSEIGNEUR DE POMPONΕ Secretaire d’Etat. TOME VII SECONDE PARTIC , A PARI chez DAMIEN FOUCAULT, Imprimeur & Libraire ordinaire du Roi MDCIXXXV. HISTOIRE CONSTANTINOPLE CONTENANT L΄ HISTOIRE DES EMPEREURS JEAN PALE0L0GUE ET JEAN CANTACUZENE. (ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΥ, μέχρι το τέλος της αυτοκρατορίας. Μεταφράστηκε από το αρχαίο ελληνικό κείμενο από τον κύριο Cousin, Πρόεδρο του οικονομικού δικαστηρίου. Αφιερωμένο στον υφυπουργό Κύριο Pompone .Τόμος 7ος Δεύτερο μέρος, Παρίσι DAMIEN FOUCAVLT, Εκδότης & προμηθευτής βιβλιοπώλης του βασιλιά MDCIXXXV. ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ Περιέχει την ιστορία των Αυτοκρατόρων Ιωάννη Παλαιολόγου και Ιωάννη Καντακουζινού. σελ.559 παράγραφος 1. ‘ N pa‘ifan d‘un village nommé Gaurobe, aOEs’ furl’autre bord du cuve, visa‘ Vis del’cndroip où ils étaient campez , & proche de celui or_‘t._ – étoientlès Setviens, lèpréfënta au camp, & demanda à. parleràl‘Empercut, pourlui communiquer unelañaireî importante. Aiant été introduit , il commença parle remercier d’un bienfait qu’il lui avait autrefois accordé. Puis —; il. lui donna avis qu‘un corps de Serviens , tant de cavalerie que d‘infanterie , commande par Bozice & par Etienne ,avaient été envoyez ar le Crale pour l’incommoder , ne leur intention était e tailler en piCces les foldats qui pa e- _ raient les premiers , & d‘empêcher en faire les autres de palier , moyennant quoi il lèroit ai(é à l’armée de Thcfl [Monique de les dé&ite. Voila comment il dit que le pié-1 ge avoir été rendu , & il (fit de plus , qu‘il lavoit un endtaiL par où l’on pouvait traverfer le fleuve. L’Empcreur lue—.metcia ,. 8c lui promit récompenfè. <<Ένας αγρότης από ένα χωριό που ονομάζεται Gaurobe,που βρισκόταν στην απέναντι όχθη του ποταμού,απέναντι από την τοποθεσία που είχαν στρατοπαιδεύσει και κοντά σε αυτήν που ήταν οι Σέρβοι,παρουσιάστηκε στο στρατόπεδο & ζήτησε να μιλήσει στον Αυτοκράτορα,γιά να του ανακοινώσει ένα σημαντικό γεγονός.Αφού τον δέχτηκε, κατ αρχήν τον ευχαρίστησε γιά μιά ευεργεσία που κάποτε του είχε κάνει.Μετά του ανακοίνωσε ότι ένα σώμα στρατού Σέρβων από ιππείς και πεζούς , υπό την διοίκηση του Μποζίκη και του Στέφανου, είχαν σταλεί από τον Κράλη (Βασιλιά των Σέρβων) γιά να τον παρενοχλήσουν και ότι πρόθεση τους ήταν να σταματήσουν τους στρατιώτες που θα περνούσαν πρώτοι και να εμποδίσουν την διαφυγή των άλλων διά μέσου του στρατού της Θεσσαλονίκης. Έτσι λοιπόν του εξήγησε πως είχε στηθεί η ενέδρα και πρόστεσε επιπλέον ότι ήξερε μιά τοποθεσία από όπου θα μπορούσαν να διασχίσουν το ποτάμι.Ο Αυτοκράτορας τον ευχαρίστησε και του υποσχέθηκε ότι θα τον ανταμοίψει>>. Στην σελ.560 γράφει: παράγραφος 4. Le Crale qui ne s’e’t0it point encore déclaré contre l’Empereur , chercha les moyens de l’appaifer, quandil vit que le piége qu’il luiavoit tendu n’avait pas reiifli, 8: Pour cet CECtil lui envoia Bozice & Etienne, Capitaines des troupes, pour en tirer tel châtiment qu’il lui plairait. Il leur r rocha la perfidie dont ils avaient ni?! contre l’in rentionîe leur maître, &au lieu de les en punir, il la leur ardonna , & les renvoia avec des préfèns.(O Kράλης ο οποίος δεν είχε φανεί ότι είχε εναντιωθεί στο ελάχιστο κατά του Αυτοκράτωρα,έψαχνε τρόπους γιά να τον κατευνάσει,όταν είδε ότι η παγίδα που του είχε στήσει δεν πέτυχε.Γι αυτό τον λόγο του έστειλλε τον Μπουζίκη και τον Στέφανο,αρχηγούς των Στρατευμάτων γιά να τους αποδώσει όποια τιμωρία του άρεσε.Αυτός τους ρώτησε τον λόγον που έδειξαν αυτήν την δολιότητα.Αντί να τους τιμωρήσει τους συγχώρησε και όταν έφυγαν τους έδωσε δώρα) Στο βιβλίο »MEMORIAE-POPULORUM, OLIM AD DANUBIUM, PONTUM EVXINUM PALUDEM MAEOTIDEM,CAVCASUM , MARE CASPIUM, ET INDE MAGIS AD SEPTEMTRIONES INCOLENTIUM» -SCRIPTORIBUS HISTORIAE-BYZANTINAE- ERUTAE ET DIGESTAE -A -IOANNE GOTTHILF STRITTERO-GYMNASII ACADEMIAE SCIENTIARVUM IMPERIALIS PETROPOLlTANAE- CONRECTORE. TOMUS II.-PETROPOLI ,inpensis academiae scientarum. MDCCLXXIV-1774- (ΜΝΗΜΕΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΟΥ ΔΟΥΝΑΒΗ ΤΟΥ ΕΥΞΕΙΝΟΥ ΠΟΝΤΟΥ ΤΟΥ ΚΑΥΚΑΣΟΥ ΤΗΣ ΚΑΣΠΙΑΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΚΑΙ ΟΣΩΝ ΚΑΤΟΙΚΟΥΝ ΠΙΟ ΒΟΡΕΙΑ.-ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ-Επιμέλεια έκδοσης IOANNE GOTTHILF STRITTERO-Της Αυτοκρατορικής Ακαδημίας Επιστημών της Πετρούπολης-Τόμος 2ος-ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ-Έκδοση Ακαδημίας Επιστημών 1774) Στη σελ.282 γράφει:а. С. 1343. §. 184. Ad quem introductus, primum quidem , antiqui cuiusdam beneficii grátian se ili debere, confitelur ; post indicat, Triballorum manum, Bozice b) et Stephano ducibus, ex peditibus et equitibus constanten, missàm a Crale ut imperatori nocerent , ………………… 152. Id. ibid. p. 55o. b) Μποζίκης, ΣΣ.Και σε αυτήν την έκδοση, στην Πετρούπολη το 1774,ο επιμελητής έκδοσης, στο ίδιο κείμενο του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Ιωάννη Καντακουζινού,μεταφράζει μόνον το Βοzice στα Ελληνικά σαν Mποζίκης.

Επανήλθα:

Κύριε Μπουζικάκο, γειά σας και πάλι! Διάβασα όσα παραπάνω αναφέρετε. Δεν έχω επιμείνει στην ιστορία των Μποζίκηδων, οι οποίοι είναι «διασπαρμένοι», απ’ ότι φαίνεται, σε όλη την Ελλάδα και δεν είναι του άμεσου ενδιαφέροντός μου. Θα μου συγχωρέσετε την επιμονή: Δεν προκύπτει απ’ όσα αναφέρουν οι συγγραφείς τους οποίους επικαλείσθε, ότι οι Μποζίκηδες καταγόντουσαν από τους Βυζαντινούς. Γνωστό είναι ότι οι Παλαιλόγοι τον 14ο αιώνα, δύο φορές έφεραν στην Ελλάδα και ειδικά στην Πελοπόννησο, Αρβανίτες «στρατιώτες» και μάλιστα εφοδιασμένους με χρυσόβουλλά των, για να πολεμήσουν τους Τούρκους ή να συμπληρώσουν τον αραιωθέντα πληθυσμό ή και για οικονομικούς λόγους. Περί αυτών έχω αναφέρει στο blog Gerbesi. Πιθανόν κάποιος (ή κάποιοι) εξ’ αυτών να βρέθηκε (αν) και στην αυλή τους. Ίσως άλλη φάρα εξ’ αυτών να βρέθηκε εκεί μέσω Σερβίας ή από αλλού. Για να μην επεκτείνομαι και κουράζω, ελπίζω ότι θα έχετε το κουράγιο και την τύχη, να αναζητήσετε και μέσω του συλλόγου περισσότερα και συγκεκριμένα στοιχεία (αν υπάρχουν και αν βρεθούν) που ίσως σας οδηγήσουν στην προέλευση των Μποζίκηδων της Μάνης. Έχω μάθει ότι μία καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο των Επτανήσων μεταφράζει τα Βενετσιάνικα αρχεία. Ίσως από εκεί φωτιστούμε περισσότερο. Επίσης τα έγγραφα στα οποία αναφέρομαι στον Κώδικα Μέρτζιου (βιβλιοθήκη Δήμου Πατραίων) ίσως σας φανούν χρήσιμα. Όπως από τα σχόλια σε κάποια από τις αναρτήσεις μου για τους Μποζίκηδες (1.10.2011, 17.3.2012, 13.3.2016), δύο κυρίες από την Β. Ελλάδα με αυτό το επώνυμο, επεκοινώνησαν μαζί μου και ζητούσαν πληροφορίες. Αν θέλετε να αναρτήσω τις παραπάνω πληροφορίες σας στο Blog, ως απάντηση στο ερώτημα: Προερχόντουσαν οι Μποζίκηδες από τους Βυζαντινούς; ευχαρίστως να το κάνω… Καλό βράδυ!

Ο κος Μπουζικάκος επανήλθε:

Αγαπητέ κ. Τζώρτζη, ασφαλώς και οι Μπουζίκηδες είναι διεσπαρμένοι σε πολλά σημεία της Ελλάδας. Και όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και σε πολλές χώρες του κόσμου. Έχει έλθει σε επαφή μαζί μου, μέσω face book, o Ραφαήλ Σάντος Μπουζικία, από τους σπουδαιότερους αρχιτέκτονες της Βραζιλίας και μου έχει πεί ότι κατάγονται από τους Μπουζίκη του Ναυπλίου. Σήμερα δήμαρχος στην πόλη San Costantino Albanese στην περιοχή Potenza της Provincia δήμαρχος είναι η δικηγόρος Rosa Maria Busicchio. Στην εποχή μας στην Βενετία υπάρχει η αριστοκρατική οικογένεια de Bosichi, πολλά μέλη της οποίας είναι δικαστικοί λειτουργοί. Έχουμε κάνει ενδελεχή, επίπονη και πολυετή έρευνα στην διεθνή βιβλιογραφία σε ότι αναφέρεται στους Busichi. Χρησιμοποιώ πληθυντικό γιατί σε αυτήν την έρευνα έχουν σημαντική συμμετοχή ο γιός μου Κωνσταντίνος, δικηγόρος, η κόρη μου Μαρία όλγα φιλόλογος και συγγενείς και φίλοι φιλόλογοι και ιστορικοί αλλά και άλλοι που έχουν το μικρόβιο του ιστοριοδίφη. Στο καταστατικό του συλλόγου μας γιά την καταγωγή της Πανώριας Βοζίκη αναφέρουμε αυτό που γράφει η Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια του Π. Δρανδάκη και η Βικιπαιδεία στο συναφές λήμμα.Πανώρια Βοζίκη. Η Βικιπαίδεια αναφέρει ακριβώς.Η Πανώρια Βοζίκη ήταν αγωνίστρια της επανάστασης του 1821 με καταγωγή από τους Καλλονιούς της Κοίτας της Λακωνικής Μάνης. Ήταν κόρη του Κυριάκου Μποζίκη, μέλους παλιάς οικογένειας με βυζαντινή καταγωγή. Πολέμησε στην μάχη του Διρού (23 Ιουνίου 1826) εναντίον του Ιμπραήμ. Για την δράση της αναφέρεται από αρκετούς ιστορικούς μεταξύ των οποίων και από τον Σπυρίδωνα Τρικούπη. Πηγές: Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Παύλου Δρανδάκη, λήμμα Βοζίκη- Αλεξανδράκος Δημήτριος, Ιστορία της Μάνης, Αθήνα 1892, σελ. 85 -Λεκκάκος Ιωάννης, Μάνη, Ερανίσματα ιστορίας και Λαογραφίας, σελ.51 – 54, 58 – 59, 71 – 72-Τρικούπης Σπυρίδων, Ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως, Λονδίνο 1875, τ.4, σελ. 27-Κάσσης Κυριάκος, Μοιρολόγια της Μέσης Μάνης, Αθήνα 1979, σελ. 244 – 245- Ρουμελιώτης Γιάννης, Ηρωίδες της Λακωνίας και της Μάνης όλης 1453 – 1944, σελ. 79 Κατηγορία: Αγωνιστές του 1821 . Τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο. Μία οικογένεια έχει Βυζαντινή καταγωγή όταν υπάρχουν ιστορικές αποδείξεις ότι αυτή η οικογένεια έζησε και δραστηριοποιήθηκε την περίοδο της Βυζαντινής αυτοκρατορίας και στα όρια αυτής. Και γιά τους Μπουζίκη ασφαλώς και υπάρχουν. Δεν ψάχνουμε να βρούμε την προέλευση των Μπουζίκη της Κίττας. Αυτήν την γνωρίζουμε. Από όταν γεννήθηκα στην οικογένεια μου ακούω γιά τον Πελεγγρίνο Μπουζίκη και γιά την Πανώρια Βοζίκη. Και σε αυτό αναφέρονται σχεδόν όλοι οι ερευνητές που ασχολούνται με την Μάνη. Ο Κυριάκος Κάσσης στο βιβλίο του Ιστορία της Μάνης (1974) στην σελ 68 γράφει: Πολλοί στρατιώτες εγκατέλειψαν την Βενετία, όταν κατάλαβαν ότι ήταν απλώς όργανα τους και εγκαταστάθηκαν στην Μάνη. Οι Βοζίκηδες της Κοίτας (Μπουζίκης ή Μπουζικάκος σήμερα) είναι απόγονοι τους. Στο βιβλίο του Μοιρολόγια και Σόγια της Μέσα Μάνης (1979) στην σελ.115γράφει: ΚΑΛΛΟΝΙΟΙ: Μπουζίκης ή Μπουζικάκος ή Βοζίκης. Η κορυφή των Καντηριάνων (φαίνεται να είναι ο ανώτερος άνθρωπος του Νίκλου ή γιός του. Το όνομα Βοζίκης κρατά γενιά από την γνωστή μεγάλη οικογένεια των Βοζίκηδων Sradioti. O Ιωάννης Λεκκάκος στο βιβλίο του Μάνη ερανίσματα ιστορίας και λογραφίας στην σελ.58 γράφει: Ενθυμήματα της καθόδου των Βυζαντινοηπειρωτών στην Μάνη, έχουμε τον οικισμό Μπούα στην Καρυούπολη Γυθείου, τα τοπονύμια Μπούα…….του Μπούχαλη….του Μενάγια….την πατριά Πετρομπούγιων στην Λάγια και την πατριά Βοζίκηδων ή Μπουζικιάνων στους Καλλονιούς της Κίττας. Στo blog ΜΑΝΙΑΤΙΚΑ- Στις 18 ιανουρίου 2013, με θέμα Stradioti και Μάνη, μεταξύ άλλων γράφουν: Πάρα πολλές οικογένειες Μανιατών είναι απόγονοι των βυζαντινών (και μεταβυζαντινών) stradioti ή stratioti……………. Το σίγουρο είναι ότι η ιστορική κοιτίδα των stratioti είναι η Ήπειρος …………….. Γενάρχες πολεμιστές αυτού του τύπου από τους οποίους προήλθαν πολλές μανιάτικες οικογένειες είναι ο Μερκούριος Μπούας, ο Παναγιώτης Δοξαράς, ο Δημήτριος Βοζίκης, ο Κροκόδειλος Κλαδάς, ο Ισαάκιος Λάσκαρης και άλλοι. Οι περισσότεροι από αυτούς τους stradioti συνέχισαν να πολεμούν τους Οθωμανούς και μετά την πτώση του Μυστρά το 1460 με κέντρο επιχειρήσεων την Μάνη. Στο βιβλίο του ο Θ. Ν. Καλαποθαράκου (κυκλοφορεί και το blog Mani voice)»ΜΑΝΗ φωτεινός και ελεύθερος τόπος( 2002) στην σελ. 43 γράφει: Στις αντιθέσεις κάθε φορά των Βυζαντινών, οι ηττημένοι ιππότες και ευγενείς έρχονταν στη Μάνη. Έτσι, ήρθαν ως πρόσφυγες και αφομοιώθηκαν στα τοπικά έθιμα και στις τοπικές ανάγκες οι Κομνηνοί, Κατακουζηνοί, Μούρτζινοι, Μελισσηνοί, Κοντόσταυλοι, Νίκανδροι, Παλαιολόγοι, Βοζίκηδες, Στεφανόπουλοι, Μεδίκοι κ.λ.π. Oι περισσότεροι απ’ αυτούς ήταν πρώην ή νυν STRADIOTI (Έλληνες που υπηρετούσαν σε ξένους στρατούς ως μισθοφόροι σε ιππότες στα τέλη του 15ου αιώνα). Ασφαλώς και έχω διαβάσει όλα τα σχόλια στις αναρτήσεις σας γιά τους Μπουζίκηδες. Ομως γεννήτορας των διεσπαρμένων ανά την Υφήλιον Μπουζίκη δεν είναι ο Μέξας Μπουζίκης αλλά ο πατέρας του ο Πελεγγρίνος Μπουζίκης στον οποίον αναφέρεται ο Giacomo Barbarigo στις 25 Ιουλίου 1465 σε επιστολή του προς την Signoria της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας και τον τοποθετεί μεταξύ των πλέον εξεχόντων ανδρών του Μοριά της εποχής του. (Κ.Σάθα Μνημεία….τ. 7ος σελ.29 παρ.14). I spectabili (Αξιοσέβαστοι) Piero Bua, Alexio Bua, Prothostatora, Michalli Ralli el grando,Gigni Bua, Michaili Ralli Drimi, Pelegrin Busichi con fradeli, Matheo Franzi, Piphani et Corcondillo Clada, fradelli.Ο (con fradeli) αδελφός του Πελεγγρίνου ήταν ο Δομήνικος Μπουζίκης,ίσως ο σπουδαιότερος από όλους, ο οποίος όμως δεν είχε γιούς. Άφησε τρείς κόρες. Τις Αγγελίνα, Δούκενα και Λουκία, γιά τις οποίες γίνεται εκτενής αναφορά στην διεθνή βιβλιογραφία. Αυτός ο Δομήνικος Μπουζίκης, χρίστηκε ιππότης από τον Δούκα του Μιλάνου, Ludovico Sforza, τον Οκτώβριο του 1495 (ταυτόχρονα με τον ανηψιό του Repossi Busicchio, τον μεγαλύτερο γιό του Πελεγγρίνου).Τον Φεβρουάριο του 1496 χρίστηκε ιππότης του τάγματος του Αγίου Μάρκου από τον Δόγη της Βενετίας Αυγουστίνο Μπαρμπαρίγκο.Γιά στρατιωτική δράση του Δομίνικου το 1459 (6 χρόνια μετά την άλωση) κάνει αναφορά ο Γάλλος ιστορικός Bernard Doumerc στο βιβλίο του << »La coloniale» au secours de la Serenissima:la place des soldats etrangers daw de Venise>>. Η αποικιοκρατία βοήθεια στην Γαληνοτάτη. Η θέση των αλλοδαπών στρατιωτών στην ιστορία της Βενετίας. Στην σελ.227 γράφει: Personne n a oublie a Venise le terible Busich associe a Pietro Bua vituperant en 1459 contre un escadron de Janissaires en Moree. Κανείς δεν έχει ξεχάσει στην Βενετία τον φοβερό Μπουζίκη που μαζί με τον Πέτρο Μπούα το 1459 ( 6 χρόνια μετά την άλωση) επιτέθηκαν σε μιά ίλη ιππικού Γεννιτσάρων στον Μοριά. Πέθανε σε μεγάλη, γιά την εποχή του, ηλικία στο Cassiano της Βενετίας τον Νοέμβριο του 1520. Ο Πελεγγρίνος Μπουζίκης είχε 6 γιούς τους Ρεπόση, Γεώργιο, Πέτρο, Μέξα, Δούμα και Σίλα (Αγισήλαο). Ο Πελλεγρίνος δεν είχε χρηστεί ιππότης, ενώ και οι 5 πρώτοι από τους γιούς του είχαν ονομαστεί ιππότες του τάγματος του Αγίου Μάρκου και όχι μόνον. Γιά την στρατιωτική δράση του Πελεγγρίνου αλλά και των 6 γιών του κάνει αναφορά ο Κ.Σάθας στα Μνημεία της Ελληνικής ιστορίας……..Στον 6ο τόμο στην σελίδα 60 παράγ.19 των Μνημείων του Σάθα αναφέρεται ότι στις 29 Οκτωβρίου 1465 η Signoria αναθέτει την φύλαξη της Μεθώνης αντί χορηγείας 100 δουκάτων στον Πελεγγρίνο Μπουζίκη και στους γιούς του (Pelegrinus Bosichio et eius filius). Και πάλι ο Bernard Doumerc στο βιβλίο του De Scodrensi obsidione et expugnatione: la fin de l’Albanie vénitienne (14631479). Ο αποκλεισμός και η πολιορκία της Σκόδρας. Το τέλος της Ενετικής Αλβανίας 1463-1479 στην σελ.8 γράφει: Pietro Busic (Buzuku ou Bujikejt) etant un des fils d un maitre d armes redoute. En 1465 ce clan tres influent deleguant un ses membres,nomme Pellegrino en Italien,pour discuter du prix d un condotta aupres du Pape.Ο Πέτρος Μπουζίκης (Buzuku ή Bujikejt) ήταν γιός φοβερού αρχηγού στρατιωτών. Σε αυτόν τον αρχηγό, το 1465, η ηγεσία των στρατιωτών, της οποιας ήταν ηγετικό στέλεχος, το όνομα του στα Ιταλικά ήταν Πελεγγρίνος, ανέθεσε για να συζητήσει την τιμή μιας κομπανίας (condotta)) που θα υπηρετούσε τον Πάπα. Σ.Σ. Χαρακτηριστικό εδώ είναι ότι ο Doumer χρησιμοποιεί γιά τον Πέτρο Μπουζίκη το Αλβανικό επώνυμο Buzuku. Με αυτό το επώνυμο έχει γίνει γνωστός ο εγγονός του Πέτρου από τον πρώτο γιό του Αλέξανδρο (Leca), Gjon Buzuku (Ιωάννης Μπουζίκης) καθολικός ιερέας κατ άλλους επίσκοπος. Ο Gjon Buzuku είναι ο δημιουργός του Meshari (Λειτουργικό 1555) του πρώτου βιβλίου που τυπώθηκε στην Αλβανική γλώσσα. Δυστυχώς ο Σαράντος Καργάκος στο βιβλίο του Αλβανοί, Αρβανίτες, Έλληνες στην σελ.6 ερμηνεύει το Gjon Buzuku (ασφαλώς από άγνοια) σαν Ιωάννης Βουγιούκας ή Βουγιούκος.

Κύριε Τζώρτζη, ίσως να πιστέψατε ότι θέλουμε να αποποιηθούμε την όποια αρβανίτικη μας προέλευση. Ασφαλώς και όχι. Είναι γνωστό ότι ο Τζ. Μπαρμπαρίγγος στην επιστολή του (Dispacci) προς την Signoria στις 6 Φεβρουαρίου 1497 αναφερόμενος στον Repossi Busichi γράφει:…..che in tutto se po reputarlo de Busichi, prima fameglia de Albanexi. Ότι από όλες τις απόψεις μπορεί να είναι ο πρώτος από τους Busichi, την πρώτη οικογένεια των Αλβανών. Κ.Σάθα Μνημεία….τ.7 σελ. 57 παρ.12. Δεν μιλάμε βέβαια γιά την Μουσουλμανική Αλβανία του Endi Rama, αλλά για την Αλβανία που τότε ήταν Χριστιανική επαρχία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Οι Μπουζίκη της Κίττας καταγόμεθα από τον δεύτερο γιό του Πελεγγρίνου,τον Γεώργιο.Ο Γεώργιος Μπουζίκης χρίστηκε ιππότης από τον ίδιο τον Δόγη Αυγουστίνο Μπαρμπαρίγγο τον Φεβρουάριο του 1496 στο Palazzo Ducale. Στις διάφορες ιστορικές εργασίες στην διεθνή βιβλιογραφία οι capi di stradioti Busichi αναφέρονται σαν Αλβανοί, Έλληνες, Λεβαντίνοι, Βυζαντινοί, Ηπειρώτες, Βυζαντινοηπειρώτες κλπ κλπ.- Στο βιβλίο του επισκόπου Paolo Giovio (1483-1552) La prima parte delle Historie del suo tempo di Mons Paolo Giovio da Como Vescono di Nocera ( in Venetia 1555)-Το πρώτο μέρος της ιστορίας της εποχής του σεβασμιωτάτου επισκόπου Paolo Giovio από το Κόμο, επισκόπου της Nocera Βενετία 1555. Στην σελ.557 γράφει:Domenico Busichio,capitano de cavalo Greci.Δομήνικος Μπουζίκης, αρχηγός των Ελλήνων ιππέων. ΣΣ Ο Βενετός ιστορικός αποκαλεί έλληνα τον Δομήνικο Μπουζίκη το 1555 αιώνες πριν την δημιουργία του σύγχρονου ελληνικού κράτους. Σε πολλά συγγράματα αναφέρεται ότι τα 100 χρόνια μετά την άλωση 30 άτομα, μέλη της οικογένειας των Μπουζίκη, είναι γραμμένο στα διάφορα αρχεία οτι δραστηριοποιούνται στρατιωτικά. Στο βιβλίο Bollettino del centro di studio filologi e linguastici Sicilianh,Paletmo 1955.Τ.3.Δελτίο του κέντρου μελέτης φιλολογίας και γλώσσας της Σικελίας. Παλέρμο 1955.Στην σελ.278 γράφει:Pure nello stesso secolo cominciano ad asserci noti I Busichi she nel 1497 erano ritenuti tra gli stradioti prima famiglia de Albanexi, e di fattivi conoscino 26 nominativi fra il 1465 e il 1555,fra iguali vari. Αυτόν τον αιώνα γίνονται γνωστά τα κατορθώματα των μελών της οικογένειας Μπουζίκη. Το 1497 αναγνωρίζεται από τους Βενετούς ως η πρώτη οικογένεια των Αλβανών. Τα ονόματα 26 ατόμων από την οικογένεια Μπουζίκη, αναφέρονται γιά τα κατορθώματα τους μεταξύ των ετών 1465-1555. Και η ιστορία συνεχίζεται στο βιβλίο Geneologie e cronache Calabresi in Giorgio Toscano.Γεννεαλογία και χρονικά της Καλαβρίας του Γεωργίου Τοσκάνο.στην σελ.45 γράφει:………,figlia secondogenita di capitan Busicchio Renessi barone di Rocca Forzata e San Martino.Cesale di Albanesi in Vicinanza di Taranto, di quale capitano Busicchio….ανηψιά του καπετάνιου Ρένεση Μπουζίκη , Βαρώνου της Ρόκα Φορζάτα και του Αγίου Μαρτίνου.Αρχηγός στον οικισμό των Αλβανών στην περιοχή του Τάραντα είναι ο καπετάνιος Μπουζίκης. Στην σελ.46 γράφει: capitan Busicchio Renessi barone di Rocca Forzata e San Martino,governatore e capitano d un terro cavalllere Albanese. Καπετάνιος Ρένεσης Μπουζίκης,Βαρώνος της Ρόκα Φορζάτα και του Αγίου Μαρτίνου,αρχηγός και καπετάνιος του ενός τρίτου του ιππικού της Αλβανίας.Στο βιβλίο I cavalieri di san Marco-Storia documenta του Piero Pazzi αναφέρεται ότι αυτός ο Μπουζίκης χρίστηκε ιππότης του τάγματος του Αγίου Μάρκου από τον Δόγη Marino Grimandi το 1602. Στην μακραίωνα ιστορία των Μπουζίκη τίτλοι ευγενείας εχουν απονεμηθεί σε πολλά μέλη της όχι μόνο από Δόγηδες της Βενετίας αλλά από τους περισσότερους ηγεμόνες της ευρύτερης περιοχής. Σήμερα ο υψηλόβαθμος Αλβανός διπλωμάτης Marin Meksi (τώρα πρέπει να είναι πρεσβευτής της Αλβανίας στην Βουδαπέστη) χρησιμοποιεί το όνομα Marin Bua Mexa Busichi και έχει κατοχειρώσει τίτλους ευγενείας από Βατικανό και Ευρωπαικές Βασιλικές αυλές. Διαβάστε και για μιά ιδιαίτερη περίπτωση που προέκυψε από την έρευνα μας. Πολύ πριν ανακαλύψει τους Bosichi o Κ.Σάθας, από την έρευνα του στα αρχεία της Βενετίας, τους είχαν ανακαλύψει οι Αμερικάνοι και οι Άγγλοι Στο βιβλίο The internasional Association for the Preservation of spiritua list and occult periodicals (IAPSOP)1882-1923. Η Διεθνής ένωση για την διατήρηση των πνευματικών και μυστηριακών περιοδικών. Στην σελ.129 γράφει;Years ago an unproved statement was printed that Prince Albert’s real name was Busichi. Burke’s statement will be found correct,\ for the Saxe-Coburg house, and for any other families Who have simply continued mediaeval practice of adding to their baptismal name only a territorial designation instead of the modern “ surname.” …Πριν από χρόνια είχε δημοσιευθεί μια άτυπη δήλωση ότι το πραγματικό όνομα του Πρίγκιπα Αλβέρτου ήταν Busichi. Η δήλωση του Burke θα βρεθεί σωστή για τον οίκο του Σαξ Κομβούργου (Saxe-Coburg) και για οποιεσδήποτε άλλες οικογένειες που απλώς συνέχισαν τη μεσαιωνική πρακτική να προσθέτουν στο βαφτιστικό τους όνομα μόνο μια εδαφική ονομασία αντί για το σύγχρονο τους»επώνυμο». Όλες οι εφημερίδες εκείνης της εποχής και της ευρύτερης περιοχής γράφουν: news paper , Virginia Chronic…le, LIBRARY OF VIRGINIA, DAILY DISPATCH. No.88 , friday, october 12, 1860.= The Prince is Surname.A correς pondent, curious in family names, writes to the Philadelphia Bulletin concernins the family name of the Prince consort, the father of the Prince of Wales. He says it is «Busichi,» and that consequently the real name of the young gentleman now traveling in the United States as Baron Renfrew, is «Albert Edward Busichi.» He adds, that it he should survive his mother,he will be the first British sovereign of the Busichi dynasty,the plantagenerts the Tudors, the Stuards,and the Guelphs or D’Estes, belug ail gone. We see no reason to question the accuracy of our correspondent is statement. But it is quite enough to excite curiosity as to the history of the name, which is evidently of Italian origin.In familial history there is no mention of any persons of distinetion named Busichi. Εφημερίδα Χρονικό της Βιρτζίνια, ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΒΙΡΓΙΝΙΑΣ, ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΗ. No.88, Friday, October 12, 1860. = Το επώνυμο του Πρίγκιπα.Ένας ανταποκριτής μας, περίεργος με τα οικογενειακά ονόματα, γράφει στο δελτίο της Philadelphia και αναφέρεται στο οικογενειακό όνομα του Πρίγκιπα συζύγου , του πατέρα του Πρίγκιπα της Ουαλίας και λέει ότι είναι «Busichi», και κατά συνέπεια το πραγματικό όνομα του νέου κυρίου που ταξιδεύει τώρα στις Ηνωμένες Πολιτείες ως ο Baron Renfrew, είναι «Albert Edward Busichi». Προσθέτει ότι αν ζήσει περισσότερο από την μητέρα του, θα είναι ο πρώτος Βρετανός βασιλιάς της δυναστείας των Busichi, οι δυναστίες των Tudors, των Stuards και των Guelphs ή D’Estes, θα έχουν παρακαμφθεί. Δεν βλέπουμε κανένα λόγο να αμφισβητούμε την ακρίβεια της δήλωσης του ανταποκριτή μας. Αλλά είναι αρκετό να διεγείρεται η περιέργεια ως προς την ιστορία του ονόματος, το οποίο προφανώς ανήκει στην αυθεντική Ιταλική οικογένεια. Στην οικογενειακή ιστορία δεν υπάρχει καμία αναφορά για κανένα πρόσωπο με την διακριτική ονομασία Busichi. News paper)YORKVILLE ENQUIRER. (Yorkville, s. c.) 1855-2006, October 25, 1860, Image 2………………» a It is said that the Prince’s name, the family is name of his father, that it is Busichi. We knew before that his father rejoiced in the name of Frans-August-Karl Emanuel-Albert, and we imagine that was enough; but one must add Busichi to the string. Ενημερωτικό δελτίο) YORKVILLE ENQUIRER. (Yorkville, SC) 1855-2006, 25 Οκτωβρίου 1860, Εικόνα 2 ……………… Λέγεται ότι το όνομα του πρίγκιπα, το οικογενειακό όνομα του πατέρα του, είναι Busichi. Γνωρίζαμε προηγουμένως ότι ο πατέρας του ακούει στο όνομα Frans-August-Karl Emanuel-Albert, και φανταζόμαστε ότι ήταν αρκετό. αλλά τώρα πρέπει να προσθέσει στην σειρά και το Busichi .Οι Burke, για τρείς γενιές, ήταν οι βιογράφοι και ιστοριογράφοι της Βασίλισσας Βικτωρίας και των επομένων Βασιλέων της Αγγλίας και της εποχής των.Σήμερα η ιστορικός Ersie Burke, απόγονος των, έχει κάνει σειρά εκδόσεων και ανακοινώσεων στις οποίες κάνει αναφορά και στους Busichi και με την οποία είμαστε σε επαφή.Το ίδιο συμβαίνει και με την Diana Gilliland Writgh, εκδότρια του blog surprised by time, η οποία στις εκδόσεις και τίς ανακοικώσεις της έρευνας της ανaφέρεται συχνά στους Busichi.

Ας μείνουμε όμως εδώ. Θα μπορούσα να σας παραθέτω στοιχεία επί ώρες.

Όπως σας έγραψα η γνωστοποίηση σε εσάς, της δημιουργίας του συλλόγου μας, έγινε απλά για ενημερωσή σας, επειδή κάποιες στιγμές στο blog σας έχετε αναφερθεί στους Μπουζίκη. Εάν εσείς θέλετε να δημοσιεύσετε την ηλεκτρονική συζήτηση μας (ίσως κάποιοι να ενδιαφέρονται γιά τα στοιχεία που παραθέτω) αυτό είναι δικό σας θέμα. Το ερώτημα που προτείνετε δεν μας ενδιφέρει να το αναρτήσετε. Δεν πιστεύουμε ότι θα οφεληθεί με αυτό η έρευνα μας, η οποία πλέον βρίσκεται σε φάση εξειδικευμένης έρευνας.

Κύριε Τζώρτζη … Ιστορική έρευνα κάνουμε. Ένα ταξίδι στην ιστορία. Και γνωρίζετε καλά ότι αυτό το ταξίδι είναι όμορφο.

 Με όλη την εκτίμηση που σας έχω για το έργο σας, εύχομαι χρόνια πολλά και καλή χρονιά.

Σημειώσεις:

  1. Ο λόγος που ανάρτησα τα παραπάνω είναι αυτός ακριβώς που ο κύριος Μπουζικάκος αναφέρει, δηλ. ότι: «…ίσως κάποιοι να ενδιαφέρονται για τα στοιχεία που παραθέτω..». Όπως έχω προαναφέρει ενδιαφέρον για τους Μποζίκηδες μου έχουν εκφράσει από την Β. Ελλάδα, από την περιοχή του Ναυπλίου, καθώς και από την Αγγλία κ. ά.
  2. Δεν έχω κανένα λόγο να αντιπαρατεθώ με οποοιονδήποτε και μάλιστα για θέματα που δεν είναι του ενδιαφέροντός μου και δεν έχω πλήρη γνώση αυτών.
  3. Σχετικά με την αναφορά: «…ίσως να πιστέψατε ότι θέλουμε να αποποιηθούμε την όποια αρβανίτικη μας προέλευση. Ασφαλώς και όχι….». Σε καμία περίπτωση δεν  πέρασε από το μυαλό μου ότι για λόγους σκοπιμότητας ο κος Μπουζικάκος θα ήθελε να αλλοιώσει ιστορικά γεγονότα.
  4. Εγώ δεν είμαι από εκείνους που αβασάνιστα υποστηρίζουν τους Αρβανίτες, δεδομένου ότι και την προσφορά τους γνωρίζω και τα ελαττώματά τους επίσης, όπως και την προέλευσή τους και την εν γένει ζωή τους στην Ελλάδα. Άλλωστε έχω δεχθεί και απειλές από αλβανοεξυπνάκηδες και άλλους για δήθεν προπαγάνδα που μέσω του blog αυτού κάνω εναντίον των Αλβανών και υπέρ των Αρβανιτών. Αυτοί, (όχι οι Αρβανίτες), ίσως με βάση την ιστορία όπως παραποιημένη τους σερβίρεται ή όπως εκείνοι θέλουν έτσι να την διαβάσουν, νομίζουν ότι ήρθαν στην Ελλάδα και έφεραν στους Έλληνες πολιτισμό και ότι τους ανήκει η μισή Ελλάδα. Αγνοούν ότι από χιλιάδες χρόνια οι Έλληνες ήσαν κάτοικοι της Αλβανίας και γι’ αυτό μαρτυρούν τα ονόματα, οι εκκλησίες, οι επίσκοποι, η γλώσσα, η θρησκεία κ.λ.
  5. Σχετικά με την αναφορά του κου Μπουζικάκου: «Μία οικογένεια έχει Βυζαντινή καταγωγή όταν υπάρχουν ιστορικές αποδείξεις ότι αυτή η οικογένεια έζησε και δραστηριοποιήθηκε την περίοδο της Βυζαντινής αυτοκρατορίας και στα όρια αυτής…», έχω την εξής παρατήρηση: Καταγωγή κατά την ταπεινή μου γνώμη σημαίνει την αρχή του γένους, της γενεάς, το από πού προέρχεται κάποιος. Πόσο αυτό μπορεί να πηγαίνει πίσω είναι ερευνητέο. Στην ουσία συμφωνώ με τον κ.  Μπουζικάκο. Με καλύπτει η παραδοχή του ότι οι Μποζίκηδες ήσαν μεταξύ των αρβανιτών «στρατιωτών», όπως τους μνημονέυει ο Σάθας και πολλοί άλλοι.
  6. Τέλος, θεωρώ ότι αυτός ο διάλογος απέβη θετικός και προσέθεσε στη γνώση μας και γι’ αυτό θέλω να ευχαριστήσω τον κο Μπουζικάκο, όπως θεωρώ ότι και η δημιουργία του συλλόγου τους θα συμβάλλει πνευματικά και πολιτιστικά στην περιοχή αυτή, εκπληρώνοντας τους σκοπούς του.

Θ. Τζώρτζης.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s