Για τις Γυναίκες που δεν γιορτάζουν σήμερα…

Αγαπητές μου Κυρίες,

Σήμερα γιορτάζουν οι γυναίκες! Αλλά…. δεν γιορτάζουν όλες.

Γιορτάζουν αυτές που ξέρουν ότι σήμερα είναι η «Ημέρα της Γυναίκας».

Σε αυτές συγκαταλέγονται εκείνες που θα σηκωθούν το πρωί θα βρουν το πρωϊνό έτοιμο, θα τους ετοιμάσουν τα παιδιά για το σχολείο, θα τους καθαρίσουν το σπίτι, θα τους μαγειρέψουν και θα τους τα διεκπεραιώσουν όλα, οι άλλοι.

Γιορτάζουν οι γκόμενες που η ζωή τους κινείται γύρω από το φύλλο και την αυταρέσκειά τους και την απατηλή «αγάπη» των ανδρών.

Γιορτάζουν αυτές που έχουν τη δουλειά τους και τον τρόπο να ζουν χωρίς προβλήματα.

Αυτές όλες σήμερα θα δεχθούν πολλές ευχές και θα πάρουν λουλούδια από τους άνδρες.

Γιορτάζουν επίσης όσες έχουν πρόσβαση και σελίδα στα μέσα «κοινωνικής Δικτύωσης». Αυτές θα πάρουν πολλά «like», πολλές ευχές και πολλά εικονικά λουλούδια, που όμως ποτέ δεν θα μυρίσουν, μα ούτε και τη βελούδινη και μεταξένια υφή τους θα νοιώσουν.

Δεν γιορτάζουν αυτές που το ξέρουν αλλά οι προτεραιότητές τους είναι άλλες.

Είναι οι «άλλες», οι υπηρέτριες δηλαδή, που παραπάνω είπα.

Είναι αυτές που κοιμήθηκαν στις 12 τα μεσάνυχτα αλλά σηκώθηκαν στις 5 η ώρα και μάνι – μάνι ετοιμάστηκαν, χωρίς πουδραρίσματα, χωρίς κραγιόν και αρώματα, ετοίμασαν και τα αναγκαία για τα παιδιά τους και την οικογένειά τους και έτρεξαν να προλάβουν το λεωφορείο για τη δουλειά.

Είναι αυτές που πρωί – πρωί με τη σφουγγαρίστρα στο χέρι και όλα τα συναφή σύνεργα άρχισαν τη δουλειά στα νοσοκομεία, στις δημόσιες υπηρεσίες, στα ψυχιατρεία, στις κλινικές κ.λ.

Είναι αυτές που τρέχουν σε δικούς τους ανθρώπους στα νοσοκομεία και στις φυλακές.

Είναι αυτές που εθελοντικά τρέχουν από το πρωί στις ενορίες για να προλάβουν να φτιάξουν τα συσσίτια για να φάνε οι άποροι και άστεγοι.

Είναι αυτές που αφιλοκερδώς έχουν τάξει τον εαυτό τους να φροντίζει τον συνάνθρωπο, πολλές από τις οποίες είναι και ευκατάστατες και «χαμηλού προφίλ».

Είναι οι γιαγιάδες που έχουν αναλάβει να βοηθήσουν τα παιδιά τους, φροντίζοντας να ετοιμάσουν και πάνε τα εγγόνια στο σχολείο, να φτιάξουν το φαγητό, να τα πάρουν το μεσημέρι κ. ο.κ.

Είναι αυτές που είναι άνεργες, χωρίς χρήματα, χωρίς στέγη, χωρίς στο ήλιο μοίρα.

Είναι αυτές που μόνες έχουν αναλάβει το ρόλο και το βαρύ φορτίο, και του πατέρα αλλά και της μάνας και προσπαθούν με αξιοπρέπεια να μεγαλώσουν τα παιδιά τους.

Είναι αυτές που τις κακομεταχειρίζονται διάφοροι, ακόμα και οι άνδρες τους και δεν έχουν τη δυνατότητα να αντιδράσουν.

Γι’ μερικές από όλες αυτές, ίσως κάποιο λουλούδι ή ένα φιλί από ένα δικό τους πρόσωπο, να  έχει κάτι να τους πει.

Δεν γιορτάζουν σήμερα, αυτές που δεν ξέρουν κάτι για την «Ημέρα της Γυναίκας».

Είναι αυτές που δεν ξέρουν γράμματα, αυτές που τα σπίτια τους δεν έχουν ηλεκτρικό, αυτές που δεν ακούνε ραδιόφωνο, αυτές που δεν μαθαίνουν ειδήσεις.

Είναι αυτές οι συμπαθείς μοναχικές (και μοναδικές) γιαγιάδες που βρίσκονται στα γηροκομεία.

Είναι αυτές που έχουν πεταχτεί στα ψυχιατρεία.

Είναι αυτές που, γιατί αναγκάστηκαν από διάφορες συνθήκες και όχι γιατί είναι εγκληματίες, βρέθηκαν πίσω από τα κάγκελα.

Είναι αυτές που από τα χαράματα τρέχουν, άλλες να πάνε τα ζωντανά τους στη βοσκή, άλλες με την τσάπα στην πλάτη να πάνε στο χωράφι και άλλες να κουβαλήσουν ξύλα στην πλάτη για να «κάψουν το φούρνο» και να ψήσουν το ψωμί.

Είναι αυτές που με τα παιδιά στην αγκαλιά πετάχτηκαν στο δρόμο γιατί δεν είχαν να πληρώσουν το ενοίκιο.

Είναι αυτές που με τα παιδιά τους αναζήτησαν μια καλύτερη ζωή στη χώρα μας και μάλιστα τούτη τη δύσκολη περίοδο…

Είναι αυτές που ζούνε στα τσαντίρια.

Είναι αυτές που ζουν με παραισθήσεις από τα ναρκωτικά.

Είναι αυτές, που τις περισσότερες τις οδήγησαν οι περιστάσεις να περνάνε από πάνω τους 10, 20 ή και 30 άντρες κάθε μέρα, να τους ανέχονται και να μυρίζουν τη βρωμιά του καθενός…

Αυτά βέβαια για τις Ελληνίδες… γιατί αλλού, άλλα συμβαίνουν…

Αυτές Κυρίες μου, ούτε ευχές , ούτε λουλούδια, ούτε «like» θα πάρουν σήμερα.

Της κάθε μία απ’ αυτές θέλω να σφίξω το χέρι. Να υποκλιθώ εμπρός της και να της πω ότι  αξίζει όλες τις ευχές και όλα τα λουλούδια του κόσμου και να της εκφράσω πολλές ευχαριστίες και την εκτίμησή μου.

Και για εσάς Κυρίες μου «Χρόνια πολλά, με δύναμη και ελπίδα»!

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s