Δρούλια Λουκία… αιωνία της η μνήμη.

Στις 18 του περασμένου μήνα Ιουλίου πέθανε η ιστορικός Δρούλια Λουκία.

Δρούλια Λουκία: ( Αθήνα 1931- Αθήνα 18 Ιουλίου 2019) Η Λουκία Δρούλια, απόγονος της παλιάς οικογένειας πολιτικών των Ζαΐμη (κόρη του Θρασυβούλου Α. Ζαΐμη) και σύζυγος του Κων. Α. Δρούλια.

«(Κερπινή), πολλές μελέτες για Πελοποννησιακά θέματα» (Ν. Π. Σακελλαρόπ.- Επετ. Καλ/των, τ. ΙΘ΄ 1996). Η οικογένεια Ζαΐμη ως τα 1840, αθησαύριστα κείμενα, ΕΚ 1 (1969), σ. 61-76. (Δημοσίευσις κειμένων εκ του αρχείου Ζαΐμη μετά τινων σχολίων). Πελοποννησιακά στρατεύματα στην πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου: μία μαρτυρία, ΕΚ 4 (1972), σ. 47-54. (Δημοσίευσις επιστολής του Ανδρ. Ζαΐμη προς τους αδελφούς Ράγκου και ιστορική πλαισίωσις αυτής). Δρούλια Λουκία – Μαλτέζου Χρύσα: Το αρχείον της ιεράς μονής Αγίας Λαύρας Καλαβρύτων, «Σύμμεικτα», ΚΒΕ/ΕΙΕ εν Αθήναις 1970, σ. 1-20 + 9 πιν. (Α. Φωτόπουλος, Καλαβρυτινή βιβλιογραφία…, 5).

Από το ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη εκδόθηκε η παρακάτω ανακοίνωση:

«Με ιδιαίτερη λύπη αποχαιρετήσαμε το Σάββατο 20 Ιουλίου 2019 τη Λουκία Δρούλια, μια σπουδαία γυναίκα με επιστημονική διαδρομή διεθνούς κύρους. Η Λουκία Δρούλια ήταν ιστορικός, ομότιμη Διευθύντρια Ερευνών στον Τομέα Νεοελληνικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών. Σπούδασε ιστορία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και απέκτησε Διδακτορικό Δίπλωμα 3ου κύκλου από το Πανεπιστημίου Σορβόννης (Paris IV, 1974). Συνεργάστηκε με το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών στο οποίο διατέλεσε Διευθύντρια Κέντρου Νεοελληνικών Ερευνών (1981-1996) και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου (1986-1996). Το ερευνητικό της έργο καθώς και οι δημοσιεύσεις βιβλίων, άρθρων και μελετών σε συλλογικούς τόμους είναι η παρακαταθήκη της στους νέους επιστήμονες, στους επερχόμενους ερευνητές αλλά και σε όλους εμάς. Πολύτιμο κομμάτι αυτής της παρακαταθήκης είναι η βιβλιοθήκη της Λουκίας Δρούλια, που αριθμεί περί τα 13.000 τεκμήρια και παραδόθηκε στο Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη τον Σεπτέμβριο του 2018. Κύριος προσανατολισμός της είναι η νεοελληνική ιστορία και λογοτεχνία, με έμφαση στον Ελληνικό Διαφωτισμό, την Επανάσταση και τον φιλελληνισμό, την περιηγητική λογοτεχνία και την ιστορία του ελληνικού βιβλίου και Τύπου.».

Από το ίδιο ίδρυμα μεταφέρω και τα εξής:

«Η Λουκία Δρούλια είναι [ήταν] ιστορικός, ομότιμη Διευθύντρια Ερευνών στον Τομέα Νεοελληνικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών. Σπούδασε ιστορία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και απέκτησε Διδακτορικό Δίπλωμα 3ου κύκλου από το Πανεπιστημίου Σορβόννης (Paris IV, 1974). Συνεργάστηκε με το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (Βοηθός έρευνας KNE/EIE, 1960-1974, Κύρια ερευνήτρια, 1974-1981), στο οποίο διατέλεσε Διευθύντρια Κέντρου Νεοελληνικών Ερευνών (1981-1996) και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου (1986-1996). Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα εστιάζουν σε θέματα κοινωνίας και παιδείας στην περίοδο του Ελληνικού Διαφωτισμού και τον 19ο αιώνα, στο κίνημα του Φιλελληνισμού στον 19ο αιώνα, στην ιστορία του ελληνικού βιβλίου και των ελληνικών βιβλιοθηκών (15ος-20ός αι.), στην περιηγητική λογοτεχνία για τη NA Ευρώπη και την Ανατολική Μεσόγειο (15ος-19ος αι.) και στην ιστορία του ελληνικού Τύπου (1784-1996). Διατέλεσε μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού «Ο Ερανιστής» (1969-1986), διαχειρίστρια (Γ. Γραμματέας) του Ομίλου Μελέτης του Ελληνικού Διαφωτισμού (1969-1977), καθώς και εκπρόσωπος του EIE στη μη κυβερνητική Επιτροπή Ανθρωπιστικών Σπουδών του European Science Foundation στο Στρασβούργο (1987-1996). Την περίοδο 1989-1996 υπήρξε εθνική συντονίστρια του Ινστιτούτου Ιστορικών Ερευνών του ΕΙΕ και μέλος της Επιτροπής του προγράμματος της UNESCO «Δρόμοι του μεταξιού, δρόμοι επικοινωνίας». Διατέλεσε επίσης μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής του περιοδικού «Revue des Etudes S.E. Européennes» (Βουκουρέστι, 1990-2000), μέλος της Εφορείας των Γενικών Αρχείων του Κράτους (1995-1997) και μέλος της Εφορείας της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος. Έχει δημοσιεύσει εκτενώς βιβλία, άρθρα και μελέτες σε συλλογικούς τόμους, μεταξύ των οποίων: Philhellénisme. Ouvrages inspirés par la guerre de l’Indépendance grecque. Répertoire bibliographique, Αθήνα 1974 (βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, 1976), Modern Greek Culture. A Selected Bibliography, C. Th. Dimaras, C. Koumarianou και L. Droulia, Θεσσαλονίκη 1968 (4η αναθεωρημένη έκδοση, Αθήνα 1974), Tο ελληνικό βιβλίο (σε συνεργασία με την Αικ. Κουμαριανού και την Evro Layton), Αθήνα 1986 (βραβείο της Association pour l’encouragement des études grecques, Παρίσι 1987), H ιστορία του ελληνικού βιβλίου. Προσεγγίσεις και σύγχρονες κατευθύνσεις της έρευνας. Βιβλιογραφία των ελληνικών εργασιών (1965-2000), Αθήνα 2001, και Εγκυκλοπαίδεια του Ελληνικού Τύπου, 1784-1974. Εφημερίδες, Περιοδικά, Δημοσιογράφοι, Εκδότες, (επιμέλεια: Λουκία Δρούλια – Γιούλα Κουτσοπανάγου), Αθήνα 2008.».

 

Advertisement
This entry was posted in Ειδήσεις. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s