Θάνατος Θ. Κολοκοτρώνη, ημέρα μνήμης και τιμής στον ήρωα.

Ημέρα μνήμης σήμερα και τιμής στον πρωτεργάτη της απελευθέρωσης της Ελλάδος Θ. Κολοκοτρώνη.

Αν μόνο με δυό λόγια εζητείτο να προσδιοριστεί η κυριώτερη προσφορά του στην πατρίδα, αυτά κατά την ταπεινή μου γνώμη, θα ήσαν: Τουρκοπροσκύνημα, διότι απεσόβησε τον όλεθρο της Ελλάδος, από την δόλια αυτή κίνηση των Τούρκων και καταστροφή του Δράμαλη, διότι η διάλυση της στρατιάς του Δράμαλη εδραίωσε την Επανάσταση και είχε ως αποτέλεσμα την παράδοση της Πελοποννήσου στα χέρια των Ελλήνων έως την εποχή του Ιμπραήμ.

Στο Φεκ 5/6 Φεβρουαρίου 1843 αναγράφεται το εξής Διάταγμα:

«ΔΙΑΤΑΓΜΑ/ Περί της αποβιώσεως του Κ. Αντιστρατήγου/ Θ. Κολοκοτρώνη./ ΟΘΩΝ/ ΕΛΕΩ ΘΕΟΥ/ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ./ Μαθόντες μ’ άκραν της ψυχής Ημών λύπην τον θάνατον του υπέρ πατρίδος τοσούτων αξίως αγωνισθέντος και εις τον θρόνον Ημών πιστοτάτου Αντιστρατήγου και Συμβούλου της Επικρατείας εις τακτικήν υπηρεσίαν Κ. Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, διατάττομεν να πενθηφορήσωσιν όλοι οι αξιωματικοί και λοιποί υπάλληλοι του Ημετέρου στρατού της ξηράς επί τρείς ημέρας./ Η Ημετέρα επί των Στρατιωτικών Γραμματεία επιφορτίζεται την δια της εφημερίδος της Κυβερνήσεως δημοσίευσιν και την εκτέλεσιν του παρόντος./ Εν Αθήναις, την 4 Φεβρουαρίου 1843./ ΟΘΩΝ/ Ο επί των Στρατιωτικών Γραμματεύς Α. ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΣ.».

Ένα από τα πολλά τραγούδια τα οποία έχουν γραφεί για τον θρυλικό ήρωα της Ελληνικής Επανάστασης, αλλά και για όλη την οικογένεια των Κολοκοτρωναίων είναι και το παρακάτω,  αποδίδον τον θρήνο για το θάνατό του αλλά και τον τρόπο που εύχεται στα παιδιά του:

«Σε κλαίνε χώρες και χωριά, σε κλαίνε βιλαέτια,/ σε κλαίει η Ντροπολιτζά μαζί με την Αθήνα.» και «Ένα πουλάκι εξέβγαινε μέσ’ από την Αθήνα./ Νύχτα και μέρα περπατεί, πετάει μέρα νύχτα./ Στην Κόρινθο γευμάτισε και στ’ Άργος δειλινίζει / και μέσα στην Τρομπολιτσά, στη μέση της πλατείας, τα γράμματα εδιάβαζαν κ’ οι εφημερίδες λένε:/ Κολοκοτρώνης πέθανε στο γάμο του Κολίνου./ Το βράδυ ετρωγόπινε στου βασιλιά τον μπάλο,/ το θάνατό του γνώρισε, πούθελε ν’ αποθάνει./ Και του Γενναίου και του Κολίνου λέγει:/ – Πού είσαι Γενναίε στρατηγέ, Κολίνο σπουδασμένε! / Ελάτε, πάρτε την ευκή, με τριγυρίζει ο χάρος./ Σώπα, πατέρα, μην το λές, μην λές πως θα πεθάνεις,/ κ’ έχουμ’ οχθρούς και χαίρονται και φίλους και λυπάνται./ – Ελάτε, πάρτε την ευκή, και να είσθε μονιασμένοι./ Φιλείστε και τ’ αγγόνια μου, που νάχουν την ευκή μου!» (Σοφ. Δημητρακόπουλος).

Ένα άλλο τραγούδι αναφέρει τις τελευταίες παραγγελίες του Κολοκοτρώνη στον γιό του Κολίνο:

«Κι ο Θοδωράκης του λαλεί, οστρατηγός του λέει:/ – Πουλάκι μ’, πούθεν έρχεσαι, πουλί μου, που πηγαίνεις;/ Στη στράτα σου μαύρο πουλί, αν τύχει κι ανταμώσεις,/ αν τύχει και συναπαντάς εχθρούς μας και δικούς μας / παρακαλώ σε να τους πεις, χαιρετισμούς για πάντα./ Και στον Κολιό μου το παιδί τ’ αλλού μικρότερό μου,/ για θύμηση παντοτεινή του ΄στειλα δαχτυλίδι / να το φοράει στην εκκλησιά, να το φοράει στους γάμους./ Πέστου, πουλάκι μου γοργό, πουλί μου δακρυσμένο,/ τα ασημένια μ’ άρματα στη μέση του να ζώνει / και να ΄ρχεται στο μνήμα μου δυό πιστολιές να ρίνει / να μας θυμίζουν τους καιρούς, τους πόλεμους, τις μάχες…».

Και σχετικό με τους δικαστές του:

«Δεν κλαίτε χώρες και χωριά, χώρες και βιλαέτια,/ δεν κλαίτε τον Κολιόπουλο με τον Κολοκοτρώνη! / Ουδέ σε γάμους φαίνονται μαϊδέ και στου Παλούμπα,/ μαϊδέ στο Αρκουδόρεμα, στο δόλιο Λιμποβίτσι./ Μας είπαν είναι φυλακή, για να τους θανατώσουν./ και ούλοι υπογράψανε για να τους θανατώσουν./ Ο πρόεδρος δεν έγραφε για να τους θανατώσουν./ Κ’ ένας στρατιώτης Κρητικός με λόγχη τον τρουπάει:/ – Υπόγραψε, βρε πρόεδρε, για να τους θανατώσουν./ – Δεν υπογράφω, κερατά, για να θανατωθούνε,/ τι ελευθερώσαν τον ντουνιά και ούλους τους ραγιάδες./ Και γλύτωσαν οι στρατηγοί και δεν τους θανατώσαν.».

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, όπως είναι γνωστό, δεν καταγόταν από την επαρχία Καλαβρύτων. Είχε όμως πατήσει τα χώματά της, είχε πολεμήσει και σ’ αυτή την επαρχία κατά των Τούρκων και με ενέργειές του είχε αναχαιτιστεί το Τουρκοπροσκύνημα που είχε εκδηλωθεί στην ίδια επαρχία, όπως είχε αγωνιστεί για όλη την Ελλάδα. Γι’ αυτό και στο έργο μου «Ιστορικό Λεξικό της επαρχίας Καλαβρύτων» έχω πάνω από 20 σελίδες αφιερώσει σ’ αυτόν σχετικές με την εν γένει  δραστηρίοτητά του και κυρίως στην επαρχία αυτή και πολύ περισσότερες για την οικογένεια των Κολοκοτρωναίων και τα υπόλοιπα μέλη αυτής. Από το έργο αυτό  προέρχονται και όσα παραπάνω ενδεικτικά ανέφερα.

This entry was posted in Ιστορία, Σαν σήμερα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s