«… παλλακίδαι τρυφηλίζουσαι…»

Ένα τρισέλιδο πυκνογραμμένο και σχετικά δυσανάγνωστο έγγραφο, το οποίο στέλνεται στο εκτελεστικό Σώμα, στις 27 Οκτωβρίου 1825, από αποστολέα όστις υπογράφει ως: «ο ελάχιστος πατριώτης Νέστωρ Β. Κλήμπας», περιγράφει με ακρίβεια την κατάσταση και συνθέτει με μουντά ή και μελανά χρώματα την εικόνα της Ελλάδος την εποχή εκείνη, κάμνοντας και σχετικές προτάσεις.

Ένα ενδεικτικό μέρος αυτού του εγγράφου είναι το παρακάτω. Διαβάστε το παρακαλώ και κάντε τις συγκρίσεις με την σημερινή κατάσταση. Υπάρχει συνάφεια;

«…Δεν λέγω τούτο, κύριοί μου δια να παραστήσω, ότι διοριζόμενοι οπλαρχηγοί οι τυχόντες (ως και εκείνοι, οι οποίοι εν απουσία των εχθρών στολιζόμενοι, ως αι παλλακίδαι τρυφηλίζουσαι, με χρυσά και αργυρά ενδύματα, και περιφερόμενοι εις την αγορά, κομπάζουσι σφριγώντες, εν δε τη παρουσία των εχθρών δεν εντρέπονται ενδεδυμένοι τα λαμπερά ταύτα φορέματα, και αυτά τα άρματα, και εμβαίνοντες υπό το προσωπείον εμπόρων, ή τροφοπώλων, αναισχύντως εμπαρίστανται, καίτοι ονομαζόμενοι χιλίαρχοι και στρατηγοί) διοριζόμενοι λέγω οι τοιούτοι με τριακοσίους ή και πεντακοσίους στρατιώτας, και μη έχοντες οι περισσότεροι αυτών, ούτε το δεκατημόριον των όσων διετάχθησαν να έχουν, συμβιβαζόμενοι δε και με τους δημιουργηθέντας τούτους επιθεωρητάς, και φέροντες έγγραφα αποδεικτικά  αυτών, ούτοι καταμετρηθέντες ευρέθησαν με περισσοτέρους  από όσους διετάχθησαν να έχουν, πνίγουν την Διοίκηση ζητούντες τους μισθούς  των υποθετικών πεντακοσίων στρατιωτών, και η Διοίκησις (η οποία πριν δημιουργήσει τούτους τους επιθεωρητάς, είχε το δικαίωμα να ελέγξη τον οπλαρχηγόν εκείνον, ότι δεν είχε, όσους παράσταινε, και να του εκπέση από τον λογαριασμόν του, όσα έκρινε δίκαιον, και εκείνος γνωρίζων την συνείδησίν του επεύθυνον, και μη δυνάμενος να επιμείνη εις την αισχροκερδή ταύτην αίτησίν του δικαιωματικώς, δεν ήθελε τολμά βεβαια να αμελήση), βλέπουσα το έγγραφον του επιθεωρητού της, δεν δύναται να κάμη άλλως, ειμή να επικυρώση τον λογαριασμόν των τοιούτων οπλαρχηγών, και ούτως επικυρωμένων ανκαταπαύστως αναριθμήτων τοιούτων λογαριασμών, και βιαζόμενη από τους οπλαρχηγούς τούτους δια χρήματα, κοντά οπού δεν δύναται να απαντήση τας αναγκαιοτέρας του έθνους χρείας, προς τούτων επειδή δεν έχει πόρον να ευχαριστήση τους οπλαρχηγούς αυτούς πληρώνουσα τοσούτους σωρούς διαταγών, κινδυνεύει η υπόληψίς της, και ευρίσκεται εις αμηχανίαν δια τας κατεπειγούσας της πατρίδος χρείας…».

This entry was posted in Ιστορία, Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s