Τον τίτλο βάλτον εσύ, φίλε αναγνώστη!

Στο βιβλίο «Οι θλιμμένες πουτάνες της ζωής μου» ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς του αιώνας μας, ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, υμνεί την γυναίκα και τα μυστήρια του έρωτα και μάλιστα του αγοραίου.

Μια πουτάνα, στην πατρίδα μας, με αφοπλιστική ειλικρίνεια εξομολογείται: «… Είμαι πουτάνα. Δεν μου αρέσει η λέξη ιερόδουλη ή πόρνη και όσοι νομίζουν ότι η σκατίλα του κόσμου σταματάει να βρομάει όταν της βάζουμε ωραίο περιτύλιγμα έχουν κάνει λάθος…».

Είναι γνωστό ότι, στο επάγγελμα αυτό δεν χωράνε μισόλογα ούτε υποκρισίες… Ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης λειτουργεί, έστω υποτονικά. – Πόσα θέλεις; -Τόσα! Αν συμφωνήσεις η δουλειά κλείνει, με τα λεφτά μπροστά, γιατί αυτό το θηλυκό έχει γνώση ότι βρίσκεται σε μειονεκτική θέση κυρίως λόγω σωματικών παραμέτρων. Αλλά και στα «σπίτια» τα ίδια ισχύουν. -Πόσα; -Τόσα! «Όταν εκδίδεσαι πρέπει να πληρώνεσαι» καθώς έλεγε και η Γερμανίδα ντίβα Μάρλεν Ντήτριχ.

Αυτές οι πουτάνες, οι εκδιδόμενες φανερά για το χρήμα, για τα προς το ζην, τις συμπαθώ, για να μην πω ότι τις εκτιμώ, παρ’ ότι δεν είχα ούτε έχω σχέση μαζί τους. Το γιατί θα το δείτε παρακάτω.

Σήμερα θέλω να πω δυο λόγια για τις άλλες, που είναι και περισσότερες, τις κρυφές και επικίνδυνες πουτάνες θηλυκού και αρσενικού γένους (ναι, υπάρχουν και τέτοιες και μάλιστα πλέον γελοίες και επικίνδυνες εκείνων του θηλυκού γένους) που δεν δουλεύουν στους οίκους ανοχής, που δεν εκδίδονται στους κακόφημους δρόμους, που δεν ψωνίζουν πελάτες σε διάφορα στέκια ή μέσα από το διαδίκτυο, αλλά έχουν μετατρέψει τους χώρους εργασίας τους είτε είναι του δημόσιου ή ευρύτερου δημόσιου τομέα, είτε είναι δημόσιες επιχειρήσεις, ή και τα σπίτια τους ακόμα ή και άλλους χώρους που μέσα από την πουτανιά τους κατάφεραν να «καταλάβουν» και να λυμαίνονται, σε οιονεί «σπίτια», στα οποία τίποτα ανάλογο με όσα στους κανονικούς οίκους ανοχής τους γνωστούς, δεν ισχύει. Ούτε σειρά, ούτε προσφορά –  ζήτηση, ούτε «λόγος τιμής». Μα τίποτα!

Αυτές (αυτοί) λοιπόν δεν πιστεύουν ότι «είναι αδύνατο να μην καταλήξει κανείς να γίνει όπως οι άλλοι πιστεύουν πως είναι», δηλαδή πιστεύουν ότι η απάτη ή εξαπάτηση που έχουν σαν δόγμα, «περνάει» παντού και πάντα. Έτσι λοιπόν, ενώ καταλαμβάνουν μία θέση περνώντας από το κρεβάτι του «αρμοδίου», ενώ παίρνουν αύξηση, προαγωγή, τίτλους κ. λ. με τον ίδιο τρόπο ή «πλαγία υποκινήσει» άλλων τοιούτων πολιτικών πατρώνων, ή λέγοντας πάντα «ναι σε όλα» χωρίς τα ουσιαστικά προσόντα, αλλά με μόνο εφόδιο την πουτανιά τους ή το πολιτικό πατρονάρισμα, αυτά όλα προσπαθούν και στο μεγαλύτερο ποσοστό το καταφέρνουν, να τα κρύψουν. Αυτή την άλλη πλευρά τους την έχουν σφαλισμένη με προσωπείο ενάρετου, ευυπολήπτου και τιμίου πολίτη. Έτσι παρουσιάζονται πλέον, έτσι πλασάρονται και βλέπουμε λοιπόν ότι ενώ έχουν πηδηχτεί ασύστολα, ενώ έχουν εκβιάσει αδίστακτα, ενώ έχουν «πηδήξει» όλους τους ικανούς στην επετηρίδα, στη σειρά κ. λ. παίρνουν τις θέσεις, παίρνουν τους μισθούς, απολαμβάνουν τη γκλαμουριά και πλασάρονται επιπλέουσες (επιπλέοντες) στον αφρό. Πουθενά δεν φαίνεται ότι είναι φελλοί. Άλλες ή άλλοι, αφού δεν έχουν να παρουσιάσουν κάτι ουσιαστικό που με ευπρεπή τρόπο να έχουν αποκτήσει, πλασάρουν και μετά τη συνταξιοδότησή τους, τους τίτλους και τα αξιώματα που εκδίδοντας το σώμα και ότι άλλο μπορούσαν, είχαν κερδίσει στο παρελθόν, νομίζοντας ότι αν κάποιος ακούσει ή διαβάσει «διευθυντής» ή «γενικός» χωρίς ούτε το «τέως» καν να αναφέρεται, θα συγκλονιστεί και θα τους δώσει την αξία που τους έδιναν παλιότερα οι κόλακες, την οποία ούτε είχαν ούτε απέκτησαν ποτέ. Ξέρουν πού τους έχουν «γραμμένους» αλλά δεν θέλουν να το αποδεχθούν ούτε να αποκαλύψουν τη γύμνια τους. Δεν άκουσαν ούτε την πουτάνα που παραπάνω είπε: «όσοι νομίζουν ότι η σκατίλα του κόσμου σταματάει να βρομάει όταν της βάζουμε ωραίο περιτύλιγμα έχουν κάνει λάθος». Αυτοί και αυτές τυλίγονται με ασημόχαρτο και χρυσόχαρτο, νομίζοντας ότι η μπόχα γίνεται αισθητή μόνο από τα μάτια και όχι από τη μύτη. Αυτό είναι μια μορφή απάτης, εξαπάτησης του άλλου. Είναι και μια απόδειξη του αβυσσαλέου βάθους της βρωμιάς και της ηθικής κατάπτωσης του ανθρώπου. Είναι η «εξουσία χωρίς υπευθυνότητα» που «είναι το προνόμιο των πορνών σε όλες τις εποχές», όπως ο Άγγλος νομπελίστας συγγραφέας Rudyard Kipling, έγραφε. Αλλά και άλλος, Αμερικανός στρατιωτικός αυτός (Carl Spaatz) έλεγε ότι οι ερασιτέχνες στην πορνεία είναι ανώτεροι από τους επαγγελματίες.

Αν αποτολμούσαμε μία διαβάθμιση των όρων, για μεν τις γνωστές εκδιδόμενες και επαγγελματίες πουτάνες ο όρος «πουτάνες» αποδίδει την ουσία και δεν χαλαλίζεται προσδιορίζοντας υποκατάστατα αυτών, αλλά για τις λοιπές θα ταίριαξε η λέξη «πουτανάκια», όχι σαν υποκοριστικό της λέξης πουτάνες αλλά σαν ευτελιστικό της σημασίας αυτής και της «εναπομείνασας» αξιοπρέπειας αυτών

 ⁕⁕⁕

Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρόναλντ Ρήγκαν είχε πει: «Λένε ότι η Πολιτική είναι το δεύτερο αρχαιότερο επάγγελμα του κόσμου. Έχω διαπιστώσει ότι έχει καταπληκτική ομοιότητα με το πρώτο». Μην αναρωτιέστε… λέει καθαρά ότι η πολιτική είναι επάγγελμα που ομοιάζει καταπληκτικά με την πουτανιά. Πως, αν όχι απόλυτα, σε μεγάλο βαθμό οι πολιτικοί μοιάζουν με τις πουτάνες. Θα μου πεί κάποιος: Αυτό εσύ το πιστεύεις; Όχι! θα του απαντήσω, αλλά ζητώ και μια εξήγηση. Πολλές θα ζητούσα, αλλά ο χώρος και ο χρόνος δεν μου το επιτρέπουν. Πως π.χ. λοιπόν εξηγείται το γεγονός κυβερνήτης στη θητεία του οποίου έγιναν πλημμύρες, κάηκαν δάση, χάθηκαν εκατοντάδες ζωές, να βγαίνει ανερυθρίαστα και να κάνει θεωρία ότι το περιβάλλον πρέπει να είναι η πρώτη μας προτεραιότητα; Ένας άλλος Αμερικανός συγγραφέας και αρθρογράφος (P.J. O’ Rourke) έλεγε: «Κάθε κυβέρνηση είναι ένα κοινοβούλιο από πόρνες. Το πρόβλημα είναι, ότι σε μια δημοκρατία οι πόρνες είμαστε εμείς». Αυτό επισημαίνει τις ευθύνες μας, τη συμμετοχή μας και την ανοχή μας σε αυτές τις καταστάσεις. Σημαίνει επίσης αυτό που ο Ρωμαίος συγγραφέας Γάϊος Πετρώνιος, τον 1ο αιώνα μ. Χ. έγραφε: «Ο κόσμος θέλει να εξαπατηθεί, άσ’ τον λοιπόν να εξαπατηθεί» και αυτό που ο λαός λέει: «Εγέλασές με μια φορά, ανάθεμα σ’ εσένα, εγέλασές με δυο φορές, ανάθεμά μου εμένα.». Είναι λοιπόν απατεώνες εξ επαγγέλματος ή και εμείς τους θέλουμε έτσι; Δεν γνωρίζουμε ότι επί τόσα χρόνια άλλα μας υπόσχονται προεκλογικά και άλλα κάνουν μετά; «Πολιτική είναι η τέχνη να αρπάζεις τα λεφτά των πλουσίων και τις ψήφους των φτωχών, με το πρόσχημα ότι προστατεύεις τους μεν από τους δε». (Jules Michelet, Γάλλος ιστορικός).

⁕⁕⁕

Έτσι λοιπόν, ενίοτε και ο τύπος ακολουθώντας «προτροπές» της εκάστοτε εξουσίας, δεδομένου ότι κατά τη θυμόσοφη ρήση: «όπου υπάρχουν νταβατζήδες υπάρχουν και πουτάνες», και υποστηρίζοντας ενίοτε το ψεύδος και ταξικά συμφέροντα, επαληθεύει αυτό που ο Γάλλος συγγραφέας Μπαλζάκ έλεγε, ότι: «Οι εφημερίδες είναι το μπουρδέλο της σκέψης», και σε ευρύτερη έννοια ότι «ο γραφιάς στην αρχή γράφει για τον εαυτό του, ύστερα για τους φίλους του και στο τέλος για τα λεφτά» (Μολιέρος).

Οι παραπάνω ιδιότητες και συμπεριφορές, όσων κατέχουν δημόσια πόστα, οποιασδήποτε βαθμίδας και όλων όσων με τους τρόπους που προαναφέρθηκαν έχουν (ή είχαν) καταλάβει θέσεις από τις οποίες εξαρτάται (εξαρτιόταν) ο πολίτης, έχουν (ή είχαν) συνέπειες βαρύτατες για το λαό και για την πατρίδα. Οι άνθρωποι αυτοί είτε διότι δεν θέλουν (;), είτε διότι δεν μπορούν(;), είτε διότι καθ’ εικασίαν βρίσκονται σε «διατεταγμένη υπηρεσία» (;), όπως και να έχει το πράγμα, δεν ενεργούν (ενεργούσαν) υπέρ των συμφερόντων του συνόλου, υπέρ της έννομης και δίκαιης πολιτείας, δεν εναντιώνονται (εναντιωνόντουσαν) στις προσπάθειες για συρρίκνωση της πατρίδας μας, στις προσπάθειες αλλοίωσης της γλώσσας μας, του πληθυσμού μας κ.λ., παρά μόνο επιφανειακά και με απατηλό τρόπο προσπαθούν να κατευνάσουν την οργή του λαού για να διατηρήσουν τις θέσεις τους.

⁕ Πολλές φορές στο παρελθόν, αλλά τα τελευταία χρόνια με έντονο και ξεδιάντροπο τρόπο γίνεται προσπάθεια αλλοίωσης της ιστορίας, και παραπλάνησής μας. Κυρίως σε ότι αφορά την ελληνική ιστορία. Προσπαθούν να μας κάνουν να ξεχάσουμε από που ερχόμαστε, να χάσουμε την επαφή με το παρελθόν μας και τις αξίες που μας ένωναν, να καταρρεύσουμε για να επωφεληθούν. Την ιστορία λοιπόν, που σου μαθαίνει πολλά, την γράφουν για τα παιδιά των σχολείων, άνθρωποι που δεν πολέμησαν, ούτε προσωπικές αναμνήσεις είχαν, γι’ αυτό και τη σχηματοποιούν όπως τους βολεύει. Οι άνθρωποι που θα μπορούσαν να γράψουν αντικειμενικά δεν είναι στη ζωή και έτσι «οι ιστορικοί πλαστογραφούν το παρελθόν» ή μάλλον: «οι ιστορικοί μπορούν να αλλάξουν το παρελθόν, που δεν μπορεί να το κάνει ούτε ο Θεός». Ο Γερμανός Άρθουρ Σοπενχάουερ, έλεγε: «Η Κλειώ, η μούσα της ιστορίας, είναι βαριά μολυσμένη από ψέματα, όπως μια πόρνη του πεζοδρομίου από σύφιλη». (Νάτη πάλι η πόρνη!) Άφησαν λοιπόν να μολυνθεί η ελληνική ιστορία, κακοφόρμισε η πληγή, χάσαμε πολλά και περιμένουν να κακοφορμίσει περισσότερο η πληγή και αυτό δεν φαίνεται ν’ αργεί.

⁕ Άλλη προσπάθεια γίνεται να αποδομηθεί η θρησκεία μας. Η άλλη συνισταμένη του ελληνικού έθνους. Η θρησκεία κατέστη εργαλείο της πολιτικής. Ο Μαχάτμα Γκάντι έλεγε: «Αυτοί που λένε πως η θρησκεία δεν έχει σχέση με την πολιτική, δεν ξέρουν τι είναι η θρησκεία.». Ο Χαλίφης της Αλεξάνδρειας Ομάρ Μουσλίμ (581-644), διατάσσοντας το τελειωτικό κάψιμο της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, είπε: «Αν όλα αυτά τα γραπτά των Ελλήνων συμφωνούν με το βιβλίο του Αλλάχ, είναι περιττά και δεν είναι ανάγκη να τα κρατήσουμε. Αν δεν συμφωνούν, είναι επικίνδυνα και πρέπει να τα καταστρέψουμε». Άλλη λοιπόν θρησκεία προτασσόταν τότε όπως και σήμερα. Η ορθόδοξη χριστιανική πίστη και θρησκεία είναι σχετικά ελεύθερη, ενώ άλλες, είναι απολύτως ελεύθερες.

⁕ Επειδή η Ελλάδα διέθετε και συνεχίζει να διαθέτει έναν ακόμα ισχυρό συνδετικό κρίκο στην αλυσίδα της ύπαρξής της, που είναι η γλώσσα της, αφού κατά τον Κικέρωνα «Ει θεοί διαλέγονται, την των Ελλήνων γλώττη χρώνται», θα εξυπηρετούσε η αλλοίωσή της. «Όταν ένας λαός δεν τολμά να υπερασπιστεί τη γλώσσα του, είναι έτοιμος πια να υποδουλωθεί» (Remy de Gourmont, Γάλλος ποιητής). Η γλώσσα λοιπόν είναι το αίμα της ψυχής μας. Καθώς η κοινωνία παρακμάζει, καθώς δέχεται τις διάφορες επιρροές από εισβολείς ή μετανάστες ή κατακτητές και η γλώσσα ακολουθεί. Το θαύμα με την ελληνική γλώσσα είναι ότι στους αιώνες κατάφερε και αφομοίωσε ό,τι ξενόφερτο και διατήρησε σε μεγάλο βαθμό αλώβητες τις καθαρές ελληνικές λέξεις, ώστε να υπάρχει πλήρης αντιστοιχία μεταξύ της λέξης και της εννοίας αυτής.

⁕⁕⁕

Αυτές λοιπόν, αγαπητοί μου φίλοι, οι έννοιες πασχίζεται να διαστρεβλωθούν και να αλλοιωθούν με διάφορους παραπλανητικούς τρόπους, με την έλλειψη της σωστής διδαχής στα σχολεία, με διάφορες εκδηλώσεις επίσης παραπλανητικές και με ψευδή μηνύματα και ειδήσεις.

Να λοιπόν γιατί οι μη επαγγελματίες στην πορνεία είναι ισχυρότεροι(ες) από τους(τις) επαγγελματίες, και θα πρόσθετα πλέον επικίνδυνοι(ες).

«Και συ λοιπόν στέκεις βουβός με τόσες παραιτήσεις

από φωνή

από τροφή

από άλογο

από σπίτι.

Στέκεις απαίσια βουβός σαν πεθαμένος:

Ελευθερία ανάπηρη πάλι σου τάζουν.»

Μιχάλης Κατσαρός, 1921-1998, Έλληνας ποιητής («Υστερόγραφο»).

 

This entry was posted in Άρθρα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s