Γκερμπεσιώτες από τη φυλακή Πατρών γράφουν το 1830 στον Κυβερνήτη της Ελλάδος.

Μεταξύ των πολλών σπανίων εγγράφων που τελευταία έχω συγκεντρώσει για το Γκέρμπεσι, είναι και το παρακάτω:

«Εξοχώτατε, Σεβαστέ Κυβερνήτα της Ελλάδος Σώτερ!/ Ουδείς βέβαια αγνοεί εις πάσαν την υφήλιον, ότι δια της σης μεσητείας έλαμψε η ελευθερία εις το ιερόν έδαφος της Ελλάδος, και απηλάγησαν πάντες από τον ζυγόν της τυραννίας, απολαυόντες εν ταυτώ και τους καρπούς των οκταετών αγώνων των, οίτινες και πρέπει να δέωνται αενάως υπέρ του λυτρωτού και σωτήρος των. Αλλ’ αλοίμονον εις ημάς! Ενώ οι λοιποί ως προείπομεν, χαίρουσι δια το μέγιστον  τούτο καλόν των, ημείς μόνοι οι του χωρίου Γκέρμπεσι κάτοικοι, οι των απάντων αθλιέστεροι, οίτινες δεν ελλείψαμε καθ’ όλον το διάστημα του ιερού μας αγώνος από του να μαχώμεθα υπέρ της ελευθερίας, πρέπει να θλιβόμεθα ελεεινώς δια την άρτι προκύψασαν εις ημάς αδικίαν, την οποίαν ως παντί ανυπόφορον εις ημάς, λαμβάνομεν την τόλμην να το αναφέρωμεν και προς την Υ. Σ. ήτις είναι τι μόνον καταφύγιον των αδικουμένων, και ο λιμήν της βιωτικής τρικυμίας περιστατουμένων[;]. Και αγκαλά να τη έγινε ίσως γνωστή και δια της του εν Ναυπλίω προ ολίγων ημερών σταλέντος τινός επιτρόπου μας Κωνσταντίνυ Κεραμιδοπούλου αναφοράς, θα την βαρύνωμεν όμως και δια της παρούσης μας, όθεν παρακαλούμεν θερμώς την Υ. Σ. ίνα ευαρεστηθή και δώση ώτα ακοής εις τα επόμενα./ Εξοχωτατε! Οι προπάτρορές μας ανέκαθεν είχον υπό της τελείας των εξουσίας, εν χωρίον Μαύρα Βουνά καλούμενον εις την επαρχίαν ταύτην, το οποίον είναι πασίδηλον, ότι ήτον και είναι ιδιοκτησία ημών. Αλλ’ επειδή και το αυτό χωρίον περικυκλούτο από έτερα χωρία Οθωμανών, και επειράζοντο παρ’ αυτών συνεχώς τόσον τα προϊόντα του αυτού χωρίου, καθώς και τα ζώα των, πρόβατά των και λοιπά άτινα έβοσκον εις την περιφέρειαν αυτού, και στενοχωρηθέντες τόσον από τους αυτούς Οθωμανούς, μάλιστα δε προβλέποντες, ότι έμελλον να τους καθυποταξωσι και το αυτό χωρίον των, κατά την συνήθη των βαρβαρότητα, έκριναν  εύλογον κοινή γνώμη ίνα προς αποφυγήν του επαπειλουμένου τότε μεγάλου κακού, αφήσωσι το αυτό χωρίον εις ένα Μοναστήριον πού ούτως ως Μοναστηριακόν (Βακούφικον τουρκιστί, το οποίον υπερασπίζετο από την Οθωμανικήν Διοίκησιν) λάβωσι συστολήν  και αφήσωσι αυτούς αταράχους, ως και αμέσως έγινεν και το αφιέρωσαν εις την μονήν της Θεοτόκου Χρυσοποδαριτίσσης κειμένην εις την επαρχίαν Καλαβρύτων. Αλλά δεν αφιέρωσαν αυτό εξ’ ολοκλήρου εις την αυτοδίκαιόν του εξουσίαν του Μοναστηρίου, δια να το κάμη ό,τι θέλει και βούλεται (ωσάν οπού το τοιούτον πάντοτε απέφευγον) ειμή μόνον τα προνόμια, ήτοι δοσίματα, άτινα θεωρεί η Υ. Σ δια του ασωκλείστου μαρτυρικού, και εποίησαν επί τούτου έγγραφα εσφραγισμένα, όπως φυλαχθώσιν αι συμφωνίαι των απαράβατοι εις αιώνα τον άπαντα, ως και διετηρήθησαν ακριβώς έκτοτε μέχρι και του απελθόντος έτους. Αλλ’ εφέτος καλογηρός τις Νικηφόρος καλούμενος αντιπρόσωπος της αυτής μονής, πληροφορηθείς, ότι τα παλαιά ημών συμφωνητικά εχάθησαν ομού με τους έχοντας αυτά συγχωρίους μας, οίτινες εσκλαβώθησαν και εθυσιάσθησαν από τους Τούρκους κατά τον απερασμένον αγώνα μας, ζητεί να κάμη νέας συμφωνίας με τους ταλαιπώρους ημάς απογόνους των αφιερωσάντων. Και ενώ μέχρι τούδε επληρώναμεν από τα επτά εν (εκτός της εθνικής δεκατίας) και οι την εθνικήν γην κατοικουντες, έδιδον ανά τρία  και τέσσερα εις τα δέκα, αιτεί να μας κάμη ομοίους με αυτούς. Όθεν  και έκαμε τρία όμοια ως του εσωκλείστου, με τας εν αυτοίς εμπεριεχομένας συμφωνίας, και τα μεν δύο εσφράγισεν, υπέγραψεν  και εδωκε εις ημάς βιαίως, το δε έτερον αιτεί επιμόνως να το υπογράψωμεν ημείς και το δώσωμεν προς αυτόν δι’ ένδειξιν. Αλλ’ επειδή και ημείς ούτε υπεγράψαμεν, ούτε εδέχθημεν διόλου τας αυτάς συμφωνίας, άρχισε να μας κατατρέχη διαφόροις τρόποις, και πρώτον μας έφερε τους χοίρους μας ενταύθα, και δια να τους ελευθερώσωμεν  εδώσαμεν γροσια 130, μας εσφράγισεν όλα μας τα γεννήματα και θνήσκομεν της πείνης, έβαλε τέσσαρας εξ’ ημών τους εγκριτωτέρους εις την φυλακήν, οίτινες και εισέτι ευρίσκονται εν φυλακή, έστειλε διαφόρους  στρατιώτας και μας εζημίωσε, μας εμπόδισε τα πρόβατά μας από του να τα υπάγωμεν εις το αυτό χωρίον, και επειδή τα επήγαμεν να βοσκήσωσι, δια το να εκινδύνευον να ψωφήσωσι, υπεπέσαμεν εις την οργήν και του ιδίου Διοικητού μας. Τέλος κινδυνεύομεν πάντες να απολεσθώμεν./ Πού λοιπόν να προστρέξωμεν Σώτερ, ίνα σωθώμεν; Που να δράμωμεν  και ζητήσωμεν έλεος; Ουχί βέβαια  εις άλλον, ειμή εις μόνην την κηδεμονίαν της Υ. Σ. (της οποίας ο εις τα εδώ ερχομός, είθε να είναι ο πρόδρομος της απαλλαγής των δεινών μας) ήτις διανέμει ίσην την δικαιοσύνην εις άπαντας! Αλλά άραγε θέλει δεχθεί ημάς ελέω τω όμματι, ή αναξίους θέλει μας απορίψει και,,. Ουχί βέβαια! Μάλιστα θέλει μας δεχθή […] μας περιέπλεξε εις τα δίκτυα ο πρώην επίτροπός μας κυρ. Κωνσταντίνος, προς του οποίου τα γραφόμενα ως πάντι αγράμματοι και των αλόγων αλογώτεροι, ενεπιστευόμεθα, και ίσως δύναται ποτέ να εσφάλομεν τι και ακουσίως, και εισέτι να το αγνωώμεν. Όμως δεόμεθα θερμώς της Υ. Σ.  ίνα και τοιούτον τι αν είναι να με επιβλέψη εις αυτό, αλλ’ εις μόνην την κατάστασίν μας και εξ αυτής θέλει εννοήσει[;] αν έγινεν εκουσίως./ Επικαλούμεθα λοιπόν αυτή να γένη έλεος εις ημάς τους καταθλίους και ή μας απαλλάξη ρητώς των τοιούτων δεινών, ή επιτάξη καν να κριθώμεν  προς οποιοδήποτε κριτήριον εν τοις νόμοις αρμόδιον. Φθάνει μόνον να είναι κριτήριον να κριθώμεν κατά νόμον, και ουχί άλλως πως./ Ναι εξοχώτατε, ελευθερωτά και υπερασπιστά του δικαίου, ευσπλαχνίσθητι και ημάς τους ταλαιπώρους. Απάλλαξόν μας των δεινών τούτων, οίτινες ού παύσωμεν δεόμενοι υπέρ του λυτρωτού και σωτήρος ημών. Μένομεν με βαθυτάτην ταπείνωσιν./ Τη 24 Οκτωβρίου 1830 εν Πάτραις, εκ της φυλακής αυτών./ Της Υμετέρας Σεβαστής Εξοχότητος/ ελάχιστοι δούλοι/ οι φυλακωμένοι/ Γερο Δημήτρης Κεφάλας/ […..](1)».

————————————————————–

(1) Ακολουθούν και άλλα ονόματα τα οποία για ευνόητους λόγους δεν αναρτώ.

Πηγή: Γ.Α.Κ.

Σημείωση: το κείμενο υπόκειται στους περί πνευματικών δικαιωμάτων περιορισμούς και διατάξεις.

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s