4. Κοπίασα πολύ!

Όταν ο νομοθέτης έκανε την πρόβλεψη ότι στο Δημόσιο πρέπει να προσλαμβάνονται και υπάλληλοι με ικανότητες και μόρφωση, πιστεύω ότι δεν φανταζόταν πως μερικοί εξ’ αυτών θα περνούσαν από τα πολιτικά γραφεία, εκεί θα τους τύλιγαν το «πτυχίο» με το γυαλιστερό κομματικό περιτύλιγμα και θα τους έστελναν στη συνέχεια να προσληφθούν.

Κάπως έτσι λοιπόν γινόντουσαν και ίσως και σήμερα εξακολουθούν να γίνονται τα πράγματα. Έτσι ζούσαν αυτοί καλά και εμείς χειρότερα, αφού οι ικανοί και μορφωμένοι νέοι, αυτοί που δεν έχουν πολιτικούς πάτρωνες, δεν παίρνουν οδηγίες και δεν τους τυλίγει κανένα κόμμα το πτυχίο, αυτοί οι νέοι ψάχνουν για δουλειά ή μένουν και άνεργοι.

Όταν βέβαια από τις ανάγκες της δουλειάς του κληθεί ένας μ’ αυτό τον τρόπο «διορισθείς» να ανταποκριθεί στη λύση ενός προβλήματος, τότε πολλά  αποκαλύπτονται.

…………………………………………………..

Από τον Ασφαλιστικό Οργανισμό στον οποίο εργαζόμουν, κάποιοι «έξυπνοι» κατόρθωναν κατά καιρούς και έπαιρναν σύνταξη που δεν εδικαιούντο. Όταν αυτό γινόταν αντιληπτό, ο οργανισμός προσέφευγε στη δικαιοσύνη, η οποία πέραν της ποινής απεφάσιζε να επιστραφούν οι συντάξεις προσαυξημένες με τον νόμιμο τόκο.

Τον υπολογισμό αυτών των ποσών έπρεπε να κάνει το συγκεκριμένο τμήμα που τις είχε καταβάλλει.

Ο υπολογισμός ήταν μπελάς. Υπήρχε αρκετή δυσκολία, διότι η περίοδος της οφειλής μπορεί να ήταν πάνω από δύο χρόνια, οπότε η μηνιαία σύνταξη να είχε αλλάξει λόγω αύξησης πάνω από  1-2 κ.λ. φορές, ακόμα διότι είχαν πληρωθεί δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα και επίδομα αδείας τα οποία δεν ήσαν σταθερά ποσά κ.λ.

Προέκυψε λοιπόν μία τέτοια ανάγκη από πλήθος συντάξεων που έπρεπε να επιστραφούν και… είχα την τιμή, να με επισκεφθεί η αρμόδια υπάλληλος του τμήματος που προανέφερα, για να της υποδείξω έναν τύπο με βάση τον οποίο θα μπορούσε να κάνει αυτούς τους υπολογισμούς.

Εγώ εργαζόμουν σε άλλο άσχετο με τις συντάξεις τμήμα.

Δεν της αρνήθηκα, όπως ποτέ δεν αρνήθηκα βοήθεια σε όποιον μου ζήτησε.

Επιστρέφοντας στο σπίτι μου το απόγευμα κάθισα και δημιούργησα τους τύπους του ανατοκισμού μεταβαλλομένων κεφαλαίων με βάση τα ασφαλιστικά μαθηματικά και τελικά συνένωσα αυτούς σε έναν και μαζί με παραδείγματα και επεξηγήσεις τα αποτύπωσα χειρόγραφα σε ένα χαρτί, το οποίο την άλλη ημέρα έδωσα σ’ αυτήν που μου το είχε ζητήσει.

Μία περίπου ώρα αργότερα επέστρεψε η υπάλληλος και μου είπε:

-Αν με ρωτήσουν πως προέκυψαν αυτά; Τι να τους πω;

 Η απάντησή μου ήταν:

-Πες τους ότι εγώ στα υπέδειξα!

-Ναι αλλά και εσύ από κάπου τα γνωρίζεις αυτά.

-Είναι τα Οικονομικά και τα Ασφαλιστικά Μαθηματικά…

-Ποιος τα αναφέρει αυτά;

-Οι καθηγητές, ο Κεραμιδάς, ο Μαργαρίτης κ.ά.

-Μπορείς να μου τους σημειώσεις εδώ στο χαρτί, και σε ποια σελίδα;

-Σελίδες δεν θυμάμαι αλλά τα ονόματα να σου τα σημειώσω.

Τα σημείωσα…

-Θα ήθελα και τις σελίδες…

-Αυτό θα σου το πω αύριο…

Επιστρέφοντας λοιπόν το απόγευμα στο σπίτι, έψαξα στα βιβλία και βρήκα τις σελίδες που ανέφεραν αυτούς τους τύπους και τις σημείωσα. Την επόμενη ημέρα τις αποτύπωσα και πάνω στο σημείωμα που είχα δώσει στην αρμόδιο υπάλληλο.

Πέρασαν αρκετές ημέρες, οι υπολογισμοί είχαν αρχίσει, είχα δώσει όσες διευκρινήσεις ζητήθηκαν, όπως και όποια βοήθεια επίσης ζητήθηκε.

Μία λοιπόν ημέρα μία άλλη υπάλληλος του Οργανισμού με συνάντησε στο διάδρομο και μετά τα τυπικά μου είπε:

-Να σε ρωτήσω κάτι;

-Έδωσες εσύ τον τύπο και τον τρόπο υπολογισμού των πλαστών συντάξεων στην …;

-Ναι! Γιατί;

-Πριν μέρες είχα βρεθεί στο γραφείο του Διοικητή για υπηρεσιακό λόγο και εκεί την κάλεσε και μπήκε αυτή κρατώντας στα χέρια της ένα χειρόγραφο χαρτί. Την ρώτησε ο Διοικητής: «Τι κάνατε με τις συντάξεις;» Και η απάντησή του ήταν:» Κοπίασα πολύ κύριε Διοικητά για να δημιουργήσω έναν τύπο εύκολου υπολογισμού αυτών των συντάξεων με βάση τα Ασφαλιστικά και Οικονομικά Μαθηματικά, και είμαστε έτοιμοι να τις προχωρήσουμε…». Είδα όμως το χαρτί και γνώρισα τα γράμματά σου και γι’ αυτό σε ρώτησα. Συγνώμη… αλλά ένοιωσα και άσχημα…

-Εντάξει, εγώ να δείς! της είπα, και έφυγα γρήγορα κατακόκκινος από θυμό και αηδία…

Μετά από χρόνια όταν είχε αλλάξει η εν λόγω υπάλληλος και στο πόστο της είχε τοποθετηθεί άλλη, είχε χαθεί το σημείωμα με τον τύπο, ή η προηγούμενη το είχε πάρει μαζί της.

Παρουσιάστηκε λοιπόν η ανάγκη να γίνει αυτός ο υπολογισμός για άλλες τέτοιες συντάξεις, οπότε η νέα υπάλληλος απευθύνθηκε σε μένα ζητώντας μου να της δώσω τον τύπο…

Της διηγήθηκα την ιστορία της προηγούμενης με τον διοικητή… και τη ρώτησα:

-Εσύ στη θέση μου θα τον έδινες;

Η απάντησή της ήταν:

-Εγώ τι φταίω για όλο αυτό;

…………………………………

Αγαπητοί μου αναγνώστες,

αυτή η αφήγηση είναι «πέρα για πέρα» αληθινή και αυτή η τακτική της κλοπής και του σφετερισμού του κόπου του άλλου συνεχίζεται και σήμερα σε πολλούς τομείς, με πολλούς τρόπους και χωρίς αιδώ.

Αυτό γίνεται για πολλούς λόγους, κυρίως από ανοήτους που θέλουν να κάνουν τους έξυπνους αλλά και για προβολή τους… Κατ’ εμέ όλοι αυτοί που μεταχειρίζονται τέτοιες μεθόδους δεν αξίζουν ούτε ένα «φτύσιμο»…

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s