Το σπαθί (πάλα) του Ηπειρώτη Χρήστου Φωτομάρα, στη Ρακίτα.

Μεγάλη συγκίνηση ένοιωσα προχθές στις 22 Αυγούστου 2021, όταν σε εκδήλωση στη Ρακίτα Αχαΐας, σχετική με τη μάχη της Καυκαριάς, στην οποία μετείχα ως κεντρικός ομιλητής, αντίκρυσα το σπαθί του Χρήστου Φωτομάρα, για το οποίο, όπως μας πληροφόρησε εκπρόσωπος του Σκοπευτικού Συλλόγου παραδοσιακών όπλων Πατρών, όταν η κόρη του Χρ. Φωτομάρα παντρεύτηκε έναν από τους Κουμανιωταίους (Χρυσανθακόπουλους) το σπαθί (ή πάλα όπως την έλεγαν) βρέθηκε στην Πάτρα ως δώρο του πεθερού στον γαμπρό. Έτσι απόγονος των Κουμανιωτέων, το είχε σπίτι του ως κειμήλιο και το δώρησε στο μουσείο της Πάτρας.

Ποιος όμως ήταν ο Χρήστος Φωτομάρας, και πως βρέθηκε στην Ρακίτα;

Ήταν γενναίος οπλαρχηγός καταγόμενος από την Πάργα της Ηπείρου.

Πατέρας του ήταν ο Θανάσης ή Νάσης Φωτομάρας, ο οποίος μετά την πτώση του Σουλιου το 1822, πήγε στην Κέρκυρα και αργότερα στο Μοριά, όπου υπηρέτησε ως μισθωτός στον Ανδρέα Λόντο, αλλά ήταν έμπιστος του Κωλέτη, ο οποίος Κωλέτης τον διόρισε φρούραρχο στο Παλαμήδι . Αναφέρεται ότι όταν πήρε το Παλαμήδι ο Θεόδ. Γρίβας, έμεινε φρούραρχος στην Ακροναυπλία ο Φωτομάρας, όστις παραχώρησε ένα μέρος αυτής στους Στραταίους (Στράτο Γιαννάκη, Νικολό και εξάδελφο αυτών Σωτήρη, από το Βάλτο Αιτωλοακαρνανίας), έναντι μεγάλης ποσότητας χρημάτων.  Έτσι άρχισε μεγάλη έχθρα μεταξύ του Γρίβα και των Στρατάιων-Φωτομάρα, η οποία ζημίωσε την επανάσταση και το Ναύλιο.

Ο γιός του Νάση Φωτομάρα ο Χρήστος πήρε γυναίκα του την κόρη του Δημητράκη Πλαπουτα ή Κολιόπουλου και έτσι έγινε γαμβρός του και οι Φωτομαραίοι ήρθαν έτσι σε επαφή με τον Κολοκοτρώνη. Ο Χρήστος Φωτομάρας μαζί με τον ξαδερφό του Κίτσο Τζαβέλλα στις 7 Αυγούστου 1825 μπήκαν στο πολιορκημένο Μεσολόγγι. Ο Φωτομάρας είχε υπό τις διαταγές του 85 στρατιώτες. Κατά την έξοδο κινδύνευσε πολύ, αναγκάστηκε να πετάξει τ’ άρματά του, αλλά τελικά σώθηκε. Πήγε στη συνέχεια στο Παμήδι και στην Ακροναυπλία όπου ήταν φρούραρχος ο πατέρας του.

Στη μάχη της Καυκαριάς στις 26-27 Αυγούστου 1827 ο Χρήστος Φωτομάρας, βρέθηκε με 100 ή κατ’ άλλη εκδοχή με 150 Σουλιώτες, με αρχηγό τον πεθερό του Δημητράκη Πλαπούτα ή Κολιόπουλο.

Προσυπέγραψε μετά των άλλων οπλαρχηγών οι οποίοι έλαβαν μέρος στη μάχη της Καυκαριάς, έγγραφο προς τον άρχιστράτηγο Ριχάρδο Τσώρτς στις 28 Αυγούστου 1827, την επόμενη δηλαδή ημέρα της μάχης, στο οποίο ανέφεραν με λεπτομέρειες τα της μάχης, πως πολέμησαν νηστικοί και χωρίς πολεμοφόδια και τις μεγάλες απώλειες των Τούρκων.

Αργότερα επί Καποδίστρια, υπήρξε και Ταγματάρχης.

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s